1 Samuel 24
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã ãgõjó ãꞌdị́ gá ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ kí abe rĩ ꞌbã vúlé gá, úlũ ĩꞌdiní, “Dãwụ́dị̃ ĩꞌdi kõtórõ Ị̃nị̃ Gẹ́dị̃ gá.”
1 Ora, quando Saul voltou de perseguir os filisteus, foi-lhe dito: Eis que Davi está no deserto de En-Gedi.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ ũpẽ dó ãsĩkárĩ ãꞌdị́ ꞌdịlépi múké rĩ kí 3,000 angájó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kî agá pírí, ꞌdụ kí trũ mụjó Dãwụ́dị̃ ndrụ̃ trũ ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe ãngũ írã rú ị̃ndrị́ ásé agá rĩ ꞌbadrị̂ gá.
2 Então tomou Saul três mil homens, escolhidos dentre todo o Israel, e foi em busca de Davi e dos seus homens, até sobre as penhas das cabras montesas.
3 Sáwụ̃lọ̃ amụ́ dó ãngũ kãbĩlõ kí tã mbajó gẹ̃rị̃ tị gá rĩ gâsĩ ãzíla fi mụlé ru ãzã kolé ụ̃jị́gọ́ ãzí agá. Dãwụ́dị̃ zị̃ kí ru ꞌdĩ sĩ ụ̃jị́gọ́ ꞌa gá agâlé ru.
3 E chegou no caminho a uns currais de ovelhas, onde havia uma caverna; e Saul entrou nela para aliviar o ventre. Ora Davi e os seus homens estavam sentados na parte interior da caverna.
4 Ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ jọ kí ĩꞌdiní, “ꞌDĩ bãsĩ ãndrũ ụ́ꞌdụ́ Úpí ꞌbã jọlé míní, ‘Ma mẹ́rọ́ꞌbá mídrị̂ fẽ ími drị́ gá mí icó ĩꞌdi idélé cécé míní lẽlé rĩ áni rĩ ꞌi.’” ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ ãgã ũní ũní ru ãzíla lị dó sĩ Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã bõngó tị rá.
4 Então os homens de Davi lhe disseram: Eis aqui o dia do qual o Senhor te disse: Eis que entrego o teu inimigo nas tuas mãos; far-lhe-ás como parecer bem aos teus olhos. Então Davi se levantou, e de mansinho cortou a orla do manto de Saul.
5 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ uꞌá cãndí sĩ ĩꞌdiní Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã bõngó tị alị́jó rĩ sĩ,
5 Sucedeu, porém, que depois doeu o coração de Davi, por ter cortado a orla do manto de Saul.
6 jọ dó ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ ꞌbaní, “Úpí uga mání ị́jọ́ ũnzí ꞌdĩ áni rĩ idéjó ãmbógó mádrị̂ rụ́ úmgbé, ãꞌdusĩku Úpí ũsũ ãdu drị́ tịjó ꞌbá drị̃ gá rĩ drị̃ la gá rá, má icó dó sĩ drị́ ꞌbãlé ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ku, ĩꞌdi ꞌbá Úpí ꞌbã sĩ drị́ tịjó drị̃ la gá nĩ rĩ.”
6 E disse aos seus homens: O Senhor me guarde de que eu faça tal coisa ao meu senhor, ao ungido do Senhor, que eu estenda a minha mão contra ele, pois é o ungido do Senhor.
7 Dãwụ́dị̃ jọ ị́jọ́ ũkpó ru ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí trejó ꞌba aló kí sĩ Sáwụ̃lọ̃ ku. Sáwụ̃lọ̃ aꞌbe dó ụ̃jị́gộ rá mụ dó sĩ gẹ̃rị̃ ĩꞌdidrị̂ gá.
7 com essas palavras Davi conteve os seio chegando para se permitiu que se levantassem contra Saul. E Saul se levantou da caverna, e prosseguiu o seu caminho.
8 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ ãfũ dó ụ̃jị́gọ́ agâlé rĩ sĩ ãmvé, umve dó Sáwụ̃lọ̃ ꞌi, “Úpí ãmbógó mádrị̂.” Sáwụ̃lọ̃ la mụ ru ũngúkú ndrelé, Dãwụ́dị̃ ãvũ vụ̃rụ́ ãzíla su tị androko la aló vũ rá ị̃nzị̃táŋá ru.
8 Depois também Davi se levantou e, saindo da caverna, gritou por detrás de Saul, dizendo: Ó rei, meu senhor! Quando Saul olhou para trás, Davi se inclinou com o rosto em terra e lhe fez reverência.
9 Jọ Sáwụ̃lọ̃ ní, “Mi ị́jọ́ ꞌbá ꞌbã kí jọlé, ‘Dãwụ́dị̃ la gẹ̃rị̃ ndrụ̃ sĩ lẽjó ími adrájó rĩ kí are ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã?’
9 Então disse Davi a Saul: por que dás ouvidos às palavras dos homens que dizem: Davi procura fazer-te mal?
10 Ụ́ꞌdụ́ ãndrũ ꞌdĩ sĩ índre ími mịfị́ sĩ Úpí ꞌbã ãndrũ ími fẽjó áma drị́ gá ụ̃jị́gọ́ agá ꞌdâ ꞌdĩ. ꞌBá ãzí rĩ lẽ kí áꞌdị mí rá, wó ápa ími ídri rá, ‘Má icó áma drị́ ꞌbãlé úpí mádrị̂ ụrụꞌbá gá ku, Úpí ꞌbã ãdu sĩ drị́ tĩjó ꞌbá drị̃ gá rĩ ũsũjó ími drị̃ gá nĩ rĩ sĩ.’
10 Eis que os teus olhos acabam de ver que o Senhor hoje te pôs em minhas mãos nesta caverna; e alguns disseram que eu te matasse, porém a minha mão te poupou; pois eu disse: Não estenderei a minha mão contra o meu senhor, porque é o ungido do Senhor.
11 Índre má átẹ́pị, índre drĩ bõngó mídrị̂ ꞌbã tị áma drị́ gá ꞌdĩ! Má alị́ bõngó mídrị̂ ꞌbã tị wó áꞌdị mi ku. Lẽ ínị̃ dó úꞌdîꞌda rá, má idé ị́jọ́ ũnzí ãzí sĩ mvujó mí rụ́ ꞌdâ rá la ku, má icó ími adrálé ku, má idé drĩ ị́jọ́ ũnzí ãzí mí rụ́ ku. Wó mi áma ndrụ̃ sĩ lẽjó áma ꞌdịjó ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?
11 Olha, meu pai, vê aqui a orla do teu manto na minha mão, pois cortando-te eu a orla do manto, não te matei. Considera e vê que não há na minha mão nem mal nem transgressão alguma, e que não pequei contra ti, ainda que tu andes à caça da minha vida para ma tirares.
12 Lẽ Úpí ꞌbã lị ị́jọ́ ãma drĩdríŋĩ gá mí be rĩ nĩ. Ãzíla lẽ Úpí ꞌbã ũfẽ ị́jọ́ míní idélé má rú ꞌdĩ ꞌbã ãrígó tị mí rụ́ nĩ, wó má icó ími adrálé ku.
12 Julgue o Senhor entre mim e ti, e vingue-me o Senhor de ti; a minha mão, porém, não será contra ti.
13 Ị́jọ́ ídu rĩ ꞌbã jọlé rĩ áni, ‘Angájó ꞌbá ũnzí rĩ agá ũnzĩkãnã la ãfũ nĩ,’ ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ má icó ími adrálé ku.
13 Como diz o provérbio dos antigos: Dos ímpios procede a impiedade. A minha mão, porém, não será contra ti.
14 ‘Úpí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ la ãfũ ãmvé ãꞌdi ndrụ̃lé yã? Mi ãꞌdi adro yã? Ũcógó drãlépi rá la yã? Wãlã Lúgbákíꞌdí yã?’
14 Após quem saiu o rei de Israel? a quem persegues tu? A um cão morto, a uma pulga!
15 Lẽ Úpí ꞌbã lị ị́jọ́ ãma drĩdríŋĩ gá rĩ mí be nĩ. Lẽ ꞌbã amá ị́jọ́ mádrị̂ ãzíla ꞌbã pa ma, ꞌbã amụ́ pá tulé sĩ áma pajó ími drị́ gá nĩ.”
15 Seja, pois, o Senhor juiz, e julgue entre mim e ti; e veja, e advogue a minha causa, e me livre da tua mão.
16 Dãwụ́dị̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ kí delé jọ agá ꞌbo, Sáwụ̃lọ̃ zị, “ꞌDĩ mâ ngọ́pị Dãwụ́dị̃ ími ụ́ꞌdụ́kọ́ yã?” Sáwụ̃lọ̃ kpẹ̃ awálé ụ́ꞌdụ́kọ́ sĩ rere.
16 Acabando Davi de falar a Saul todas estas palavras, perguntou Saul: E esta a tua voz, meu filho Davi? Então Saul levantou a voz e chorou.
17 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Sáwụ̃lọ̃ jọ dó ĩꞌdiní, “Mi ꞌbá ãlá la, índẽ ma mũkẽ sĩ rá. Ímba áma tã múké wó má idé mi ũnzí.
17 E disse a Davi: Tu és mais justo do que eu, pois me recompensaste com bem, e eu te recompensei com mal.
18 Ãndrũ ílũ mání mũkẽ míní idélé mání rĩ kí rá, Úpí fẽ ma ími drị́ gá rá, wó íꞌdị ma ku.
18 E tu mostraste hoje que procedeste bem para comigo, por isso que, havendo-me o Senhor entregado na tua mão, não me mataste.
19 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã mẹ́rọ́ꞌbá ịsụ́lépi rá, ĩꞌdi aꞌbe la mụlé adrá ĩꞌdi ku rĩ ãꞌdi ꞌi? Lẽ Úpí ꞌbã ũfẽ míní ũyá múké la, ãꞌdusĩku mí idé ị́jọ́ múké la mání ãndrũ.
19 Pois, quem há que, encontrando o seu inimigo, o deixará ir o seu caminho? O Senhor, pois, te pague com bem, pelo que hoje me fizeste.
20 Ánị̃ ãndá-ndá ru cé mi mụ adrulé úpí ru ãzíla ũpĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ la mụ pá tulé ími drị́ gá.
20 Agora, pois, sei que certamente hás de reinar, e que o reino de Israel há de se firmar na tua mão.
21 Ína ũyõ Úpí drị̃lẹ́ gá mí icó ꞌbá mádrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí ụꞌdị́lé ku jõku mí ịnị́ áma rú ꞌbá angálépi má átẹ́pị drị́ lị́cọ́ gá rĩ kí agá ku.”
21 Portanto jura-me pelo Senhor que não desarraigarás a minha descendência depois de mim, nem extinguirás o meu nome da casa de meu pai.
22 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ na dó ũyõ Sáwụ̃lọ̃ drị̃lẹ́ gá rá. Sáwụ̃lọ̃ gõ dó sĩ lị́cọ́ gá, wó Dãwụ́dị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe mụ kí dó ụ̃jị́gọ́ ĩꞌbaní sĩ ru zịjó rĩ gá.
22 Então jurou Davi a Saul. E foi Saul para sua casa, mas Davi e os seus homens subiram ao lugar forte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.