1 Samuel 24
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA
1 Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã ãgõjó ãꞌdị́ gá ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ kí abe rĩ ꞌbã vúlé gá, úlũ ĩꞌdiní, “Dãwụ́dị̃ ĩꞌdi kõtórõ Ị̃nị̃ Gẹ́dị̃ gá.”
1 Quando Saul voltou de perseguir os filisteus, foi-lhe dito: — Eis que Davi está no deserto de En-Gedi.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ ũpẽ dó ãsĩkárĩ ãꞌdị́ ꞌdịlépi múké rĩ kí 3,000 angájó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kî agá pírí, ꞌdụ kí trũ mụjó Dãwụ́dị̃ ndrụ̃ trũ ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe ãngũ írã rú ị̃ndrị́ ásé agá rĩ ꞌbadrị̂ gá.
2 Então Saul tomou três mil homens, escolhidos dentre todo o Israel, e foi ao encalço de Davi e dos seus homens, nas encostas das rochas das cabras selvagens.
3 Sáwụ̃lọ̃ amụ́ dó ãngũ kãbĩlõ kí tã mbajó gẹ̃rị̃ tị gá rĩ gâsĩ ãzíla fi mụlé ru ãzã kolé ụ̃jị́gọ́ ãzí agá. Dãwụ́dị̃ zị̃ kí ru ꞌdĩ sĩ ụ̃jị́gọ́ ꞌa gá agâlé ru.
3 Chegou a uns currais de ovelhas no caminho, onde havia uma caverna. Saul entrou nela, para fazer as suas necessidades. Ora, Davi e os seus homens estavam sentados no mais interior da caverna.
4 Ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ jọ kí ĩꞌdiní, “ꞌDĩ bãsĩ ãndrũ ụ́ꞌdụ́ Úpí ꞌbã jọlé míní, ‘Ma mẹ́rọ́ꞌbá mídrị̂ fẽ ími drị́ gá mí icó ĩꞌdi idélé cécé míní lẽlé rĩ áni rĩ ꞌi.’” ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ ãgã ũní ũní ru ãzíla lị dó sĩ Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã bõngó tị rá.
4 Então eles disseram a Davi: — Hoje é o dia do qual o Então Davi se levantou e, sem ser notado, cortou a ponta do manto de Saul.
5 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ uꞌá cãndí sĩ ĩꞌdiní Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã bõngó tị alị́jó rĩ sĩ,
5 Mas depois Davi ficou com dor no coração por ter cortado a ponta do manto de Saul
6 jọ dó ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ ꞌbaní, “Úpí uga mání ị́jọ́ ũnzí ꞌdĩ áni rĩ idéjó ãmbógó mádrị̂ rụ́ úmgbé, ãꞌdusĩku Úpí ũsũ ãdu drị́ tịjó ꞌbá drị̃ gá rĩ drị̃ la gá rá, má icó dó sĩ drị́ ꞌbãlé ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ku, ĩꞌdi ꞌbá Úpí ꞌbã sĩ drị́ tịjó drị̃ la gá nĩ rĩ.”
6 e disse aos seus homens: — O
7 Dãwụ́dị̃ jọ ị́jọ́ ũkpó ru ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí trejó ꞌba aló kí sĩ Sáwụ̃lọ̃ ku. Sáwụ̃lọ̃ aꞌbe dó ụ̃jị́gộ rá mụ dó sĩ gẹ̃rị̃ ĩꞌdidrị̂ gá.
7 Com estas palavras, Davi conteve os seus homens e não permitiu que se levantassem contra Saul. Então Saul se levantou, saiu da caverna e seguiu o seu caminho.
8 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ ãfũ dó ụ̃jị́gọ́ agâlé rĩ sĩ ãmvé, umve dó Sáwụ̃lọ̃ ꞌi, “Úpí ãmbógó mádrị̂.” Sáwụ̃lọ̃ la mụ ru ũngúkú ndrelé, Dãwụ́dị̃ ãvũ vụ̃rụ́ ãzíla su tị androko la aló vũ rá ị̃nzị̃táŋá ru.
8 Depois, também Davi se levantou e, saindo da caverna, gritou a Saul, dizendo: — Ó rei, meu senhor! Quando Saul olhou para trás, Davi se inclinou e lhe fez reverência, com o rosto em terra.
9 Jọ Sáwụ̃lọ̃ ní, “Mi ị́jọ́ ꞌbá ꞌbã kí jọlé, ‘Dãwụ́dị̃ la gẹ̃rị̃ ndrụ̃ sĩ lẽjó ími adrájó rĩ kí are ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã?’
9 E Davi disse a Saul: — Por que o senhor dá atenção às palavras dos que dizem que Davi quer fazer-lhe mal?
10 Ụ́ꞌdụ́ ãndrũ ꞌdĩ sĩ índre ími mịfị́ sĩ Úpí ꞌbã ãndrũ ími fẽjó áma drị́ gá ụ̃jị́gọ́ agá ꞌdâ ꞌdĩ. ꞌBá ãzí rĩ lẽ kí áꞌdị mí rá, wó ápa ími ídri rá, ‘Má icó áma drị́ ꞌbãlé úpí mádrị̂ ụrụꞌbá gá ku, Úpí ꞌbã ãdu sĩ drị́ tĩjó ꞌbá drị̃ gá rĩ ũsũjó ími drị̃ gá nĩ rĩ sĩ.’
10 Eis que hoje o meu senhor pode ver com os seus próprios olhos que o Senhor Deus o pôs nas minhas mãos nesta caverna, e alguns disseram que eu deveria matá-lo. Mas eu o poupei, porque disse: “Não estenderei a mão contra o meu senhor, pois é o ungido de Deus.”
11 Índre má átẹ́pị, índre drĩ bõngó mídrị̂ ꞌbã tị áma drị́ gá ꞌdĩ! Má alị́ bõngó mídrị̂ ꞌbã tị wó áꞌdị mi ku. Lẽ ínị̃ dó úꞌdîꞌda rá, má idé ị́jọ́ ũnzí ãzí sĩ mvujó mí rụ́ ꞌdâ rá la ku, má icó ími adrálé ku, má idé drĩ ị́jọ́ ũnzí ãzí mí rụ́ ku. Wó mi áma ndrụ̃ sĩ lẽjó áma ꞌdịjó ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?
11 Veja, meu pai, veja aqui na minha mão a ponta do seu manto. Por eu haver cortado a ponta do seu manto sem matá-lo, reconheça e veja que não há em mim nem mal nem rebeldia. Nunca pequei contra o rei, ainda que ele esteja à caça da minha vida para tirá-la de mim.
12 Lẽ Úpí ꞌbã lị ị́jọ́ ãma drĩdríŋĩ gá mí be rĩ nĩ. Ãzíla lẽ Úpí ꞌbã ũfẽ ị́jọ́ míní idélé má rú ꞌdĩ ꞌbã ãrígó tị mí rụ́ nĩ, wó má icó ími adrálé ku.
12 Que o Senhor Deus julgue entre nós dois e me vingue do rei; porém não estenderei a minha mão contra o rei.
13 Ị́jọ́ ídu rĩ ꞌbã jọlé rĩ áni, ‘Angájó ꞌbá ũnzí rĩ agá ũnzĩkãnã la ãfũ nĩ,’ ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ má icó ími adrálé ku.
13 Como o provérbio dos antigos diz: “Dos perversos procede a perversidade.” Mas eu não estenderei a minha mão contra o senhor, meu rei.
14 ‘Úpí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ la ãfũ ãmvé ãꞌdi ndrụ̃lé yã? Mi ãꞌdi adro yã? Ũcógó drãlépi rá la yã? Wãlã Lúgbákíꞌdí yã?’
14 Atrás de quem saiu o rei de Israel? A quem persegue? A um cão morto? A uma pulga?
15 Lẽ Úpí ꞌbã lị ị́jọ́ ãma drĩdríŋĩ gá rĩ mí be nĩ. Lẽ ꞌbã amá ị́jọ́ mádrị̂ ãzíla ꞌbã pa ma, ꞌbã amụ́ pá tulé sĩ áma pajó ími drị́ gá nĩ.”
15 Que o Senhor Deus seja o meu juiz e julgue entre nós dois. Que ele examine e defenda a minha causa, me faça justiça e me livre das mãos do rei.
16 Dãwụ́dị̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ kí delé jọ agá ꞌbo, Sáwụ̃lọ̃ zị, “ꞌDĩ mâ ngọ́pị Dãwụ́dị̃ ími ụ́ꞌdụ́kọ́ yã?” Sáwụ̃lọ̃ kpẹ̃ awálé ụ́ꞌdụ́kọ́ sĩ rere.
16 Quando Davi acabou de falar todas estas palavras, Saul disse: — É esta a sua voz, meu filho Davi? E Saul chorou em alta voz.
17 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Sáwụ̃lọ̃ jọ dó ĩꞌdiní, “Mi ꞌbá ãlá la, índẽ ma mũkẽ sĩ rá. Ímba áma tã múké wó má idé mi ũnzí.
17 Então disse a Davi: — Você é mais justo do que eu, pois me recompensou com o bem, enquanto eu o recompensei com o mal.
18 Ãndrũ ílũ mání mũkẽ míní idélé mání rĩ kí rá, Úpí fẽ ma ími drị́ gá rá, wó íꞌdị ma ku.
18 Hoje você mostrou que me fez o bem, pois o Senhor me havia posto em suas mãos, e você não me matou.
19 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã mẹ́rọ́ꞌbá ịsụ́lépi rá, ĩꞌdi aꞌbe la mụlé adrá ĩꞌdi ku rĩ ãꞌdi ꞌi? Lẽ Úpí ꞌbã ũfẽ míní ũyá múké la, ãꞌdusĩku mí idé ị́jọ́ múké la mání ãndrũ.
19 Porque quem é que encontra o inimigo e o deixa ir sem lhe fazer mal? Que o Senhor lhe pague com o bem por aquilo que você fez por mim no dia de hoje.
20 Ánị̃ ãndá-ndá ru cé mi mụ adrulé úpí ru ãzíla ũpĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ la mụ pá tulé ími drị́ gá.
20 Agora tenho certeza de que você será rei e de que o reino de Israel se manterá firme na sua mão.
21 Ína ũyõ Úpí drị̃lẹ́ gá mí icó ꞌbá mádrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí ụꞌdị́lé ku jõku mí ịnị́ áma rú ꞌbá angálépi má átẹ́pị drị́ lị́cọ́ gá rĩ kí agá ku.”
21 Portanto, jure pelo Senhor que você não eliminará a minha descendência, nem apagará o meu nome da casa de meu pai.
22 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ na dó ũyõ Sáwụ̃lọ̃ drị̃lẹ́ gá rá. Sáwụ̃lọ̃ gõ dó sĩ lị́cọ́ gá, wó Dãwụ́dị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe mụ kí dó ụ̃jị́gọ́ ĩꞌbaní sĩ ru zịjó rĩ gá.
22 E Davi jurou a Saul. Este foi para casa, mas Davi e os seus homens foram ao lugar seguro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.