1 Samuel 22
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVT
1 Dãwụ́dị̃ aꞌbe dó Gátũ rá ãzíla apá dó ụ̃jị́gọ́ Ãdũlámũ drị̂ gá. Ádrị́pịka kí ꞌbá átẹ́pị̃ drị́ko gá rĩ kí abe kí dó mụ ị́jọ́ ꞌdĩ arelé ꞌbo, mụ kí dó ĩꞌdi rụ̂lé.
1 Davi fugiu de Gate e se escondeu na caverna de Adulão. Quando souberam disso, seus irmãos e parentes foram encontrá-lo ali.
2 ꞌBá pírí ũcõgõ agá, ꞌbá bánzá trũ, ꞌbá ásị́ ãzá trũ ãzíla ꞌbá ị́jọ́ ꞌbã ĩkpãlé rá rĩ kí abe atrá kí dó ru ĩꞌdi andre gá. Acá dó sĩ ãsĩkárĩ ꞌdĩ kí ꞌbã drị̃lẹ́ ru. Ãsĩkárĩ ĩꞌdi be rĩ kí ãni rú ꞌbá 400.
2 Logo, outros começaram a chegar, pessoas aflitas, endividadas e descontentes. Davi acabou se tornando o líder de cerca de quatrocentos homens.
3 Angájó ꞌdãá rĩ sĩ Dãwụ́dị̃ mụ dó Mị̃zị́pã gá ꞌdĩ Mụ̃wábụ̃ gá ãzíla zị dó úpí Mụ̃wábụ̃ gá rĩ ꞌi, “Mí icó ãꞌị̃lé má átẹ́pị ꞌbaní má ãndrẽ be sĩ amụ́jó uꞌájó mí be kpere mání ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã lẽlé idélé mání rĩ ãꞌdu yã rĩ nị̃ agá rá yã?”
3 Mais tarde, Davi foi a Mispá, em Moabe, e pediu ao rei: “Por favor, permita que meu pai e minha mãe morem aqui até que eu saiba o que Deus fará comigo”.
4 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ aꞌbe dó kí úpí Mụ̃wábụ̃ gá rĩ be, ãzíla uꞌá kí dó ĩꞌdi be sáwã Dãwụ́dị̃ ꞌbã sĩ ru ụ̃zị̃jó ụ̃jị́gọ́ agá rĩ kí agá pírí.
4 Assim, os pais de Davi permaneceram com o rei de Moabe por todo o tempo que Davi ficou na fortaleza.
5 Ụ́ꞌdụ́ ãlu nábị̃ Gádĩ amụ́ ãzíla jọ Dãwụ́dị̃ ní, “Mí uꞌá ãngũ ụ̃jị́gọ́ ru míní ími ụ̃zị̃jó ꞌdĩ gá ꞌdâ ku. Ímụ ãngũ Yụ́dã drị̂ gá.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ aꞌbe dó ãngũ ꞌdã rá, mụ dó sĩ mị̃rị́ ꞌa Hãrẹ́tị̃ drị̂ gá.
5 Certo dia, o profeta Gade disse a Davi: “Deixe a fortaleza e volte à terra de Judá”. Então Davi foi para o bosque de Herete.
6 Ụ́ꞌdụ́ ãlu Sáwụ̃lọ̃ are ị́jọ́ Dãwụ́dị̃ ꞌbã kí amụ́jó ꞌbá ĩꞌdi vú bĩlépi rĩ kí abe Yụ́dã gá rĩ ꞌbã drị̃ gá rá, Sáwụ̃lọ̃ rĩ dó ị́tị́ ị̃ndụ́ gá ãjụ́ trũ drị́ gá ãngũ ꞌbé ꞌa rú Gị̃bẹ́yã gá. ꞌBá ãmbogo ĩꞌdidrị̂ utu kí dó pá ĩꞌdi andre gá trộkị́lịrị.
6 Saul logo soube da chegada de Davi e dos homens que o acompanhavam. Nessa ocasião, o rei estava sentado com a lança na mão, cercado por seus oficiais, sob uma tamargueira na colina em Gibeá.
7 Sáwụ̃lọ̃ jọ dó ĩꞌbaní, “Ĩmi are ꞌbá mádrị́ Bénzãmĩnĩ rú ꞌdĩ, Yésẽ ngọ́pị Yụ́dã rú ꞌdĩ la ámvụ́ fẽ ãzíla ámvụ́ zãbíbũ drị̂ kí fẽ ĩminí rá yã? Ĩꞌdi mụ ĩmi ꞌbãlé pírí ãmbogo rú ãsĩkárĩ álĩfũ ãzíla túrú rĩ kí drị̃lẹ́ gá rá yã?
7 Quando ouviu a notícia, Saul gritou a seus oficiais: “Escutem, homens de Benjamim! Por acaso aquele filho de Jessé prometeu campos e videiras a todos vocês? Prometeu torná-los generais e capitães de seu exército?
8 Ị́jọ́ ꞌdĩ dó sĩ gápi fẽlépi la ĩminí ị́jọ́ itújó má rụ́ ꞌdĩ yã? ꞌBá ãzí ĩmi ꞌa gá ꞌdâ lũlépi la mání mâ ngọ́pị icí kí tị Yésẽ ngọ́pị be la ꞌdáyụ. Ĩꞌbã ásị́ áma drị̃ gá ku, ĩlũ vâ mání mâ ngọ́pị inga ãtíꞌbó mádrị̂ ásị́ sĩ áma mbãjó ꞌdịjó cécé ĩꞌdi ꞌbã idélé ãndrũ ꞌdĩ áni la ku.”
8 Foi por isso que conspiraram contra mim? Pois nenhum de vocês me informou quando meu filho assumiu um compromisso solene com o filho de Jessé. Não tiveram pena de mim. Sim, meu próprio filho, instigando Davi a me matar, como ele procura fazer hoje mesmo!”.
9 Wó Dọ̃yẹ́gị̃ Ídõmũ rú pá tụlépi ãmbogo Sáwụ̃lọ̃ drị̂ kí abe rĩ jọ, “Ándre Yésẽ ngọ́pị amụ́ agá Ãhị̃mẹ́lẹ̃kị̃ Ãhị̃tụ́bụ̃ ngọ́pị rú Nóbũ gá ꞌdãá.
9 Então Doegue, o edomita, que estava ali com os oficiais de Saul, disse: “Quando estava em Nobe, vi o filho de Jessé falar com o sacerdote Aimeleque, filho de Aitube.
10 Ãhị̃mẹ́lẹ̃kị̃ zị Dãwụ́dị̃ ní Úpí ꞌi, fẽ ĩꞌdiní ãkónã ãzila ménéŋá Gũlĩyátõ Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ rú rĩ drị̂ ꞌi.”
10 Aimeleque consultou o S enhor em favor dele. Depois, deu-lhe alimento e a espada de Golias, o filisteu”.
11 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Sáwụ̃lọ̃ pẽ dó ꞌbá tị sĩ átáló Ãhị̃mẹ́lẹ̃kị̃ Ãhị̃tụ́bụ̃ ngọ́pị ꞌi umvejó ꞌbá átẹ́pị̃ drị́ko gá rĩ kí abe pírí. ꞌDĩ kí ãtalo Nóbũ gá rĩ kî, amụ́ kí dó sĩ pírí úpí Sáwụ̃lọ̃ rú ꞌdõlé rá.
11 Então o rei Saul mandou chamar Aimeleque e toda a sua família, que serviam como sacerdotes em Nobe, e todos vieram até o rei.
12 Sáwụ̃lọ̃ jọ, “Mí are drị̃ ma Ãhị̃tụ́bụ̃ ngọ́pị.”
12 Quando chegaram, Saul gritou: “Escute, filho de Aitube!”. “Sim, meu senhor”, respondeu Aimeleque.
13 Sáwụ̃lọ̃ zị ĩꞌdi, “Ĩmi itú tị má rụ́ Yésẽ ngọ́pị be míní sĩ ĩꞌdiní mũkátĩ fẽjó ménéŋá be ãzíla Ãdróŋá zịjó ĩꞌdiní, ãzíla ĩꞌdiní sĩ mvujó má rụ́ ꞌdâ rá sĩ ãndrũ ru lajó áma tẽjó ꞌdĩ áni ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã?”
13 “Por que você e o filho de Jessé conspiraram contra mim?”, perguntou Saul. “Por que você lhe deu alimento e uma espada? Por que consultou Deus em favor dele? Por que o instigou a me matar, como ele procura fazer hoje mesmo?”
14 Ãhị̃mẹ́lẹ̃kị̃ umvi úpí ní, “ꞌBá ãzí ị́zị́gọ́ mídrị́ Dãwụ́dị̃ áni ásị́ mgbã trũ ãmbogo pírí mídrị́ ꞌdĩ kí agá ꞌdâ ãgọbị ími andre tẽlépi rĩ kí ꞌbã ãmbógó ru ãzíla ꞌbá mí drị́ko gá ꞌdâ rĩ ꞌbã kí rulé rũrũ ri ãꞌdi ꞌi?
14 Aimeleque respondeu: “Ó rei, não existe entre todos os seus servos alguém tão fiel quanto Davi, seu genro. Ele é capitão de sua guarda pessoal e membro muito honrado de sua casa.
15 ꞌDã ụ́ꞌdụ́ drị̃drị̃ mání sĩ Ãdróŋá zịjó Dãwụ́dị̃ ní rĩ ꞌi yã? Yụ, adru ꞌdĩ áni ku. Úpí lẽ ítõ ãtíꞌbó mídrị̂ jõku ꞌbá ãzí átẹ́pị̃ drị́ko gá rĩ kí ị́jọ́ ãzí ĩꞌbaní nị̃lé ku ꞌdĩ sĩ ku.”
15 Com certeza essa não foi a primeira vez que consultei a Deus em favor dele. Que o rei não me acuse nesta questão, nem à minha família, pois eu não sabia de conspiração alguma contra o senhor!”.
16 Wó úpí jọ, “Ãhị̃mẹ́lẹ̃kị̃ mi ꞌi ãzíla ꞌbá pírí mí átẹ́pị drị́ lị́cọ́ gá rĩ kí abe ĩmi mụ ũdrãlé rá ãndá ãndá ru.”
16 O rei, porém, disse: “Certamente você será morto, junto com toda a família de seu pai!”.
17 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí fẽ dó ãzị́táŋá ãsĩkárĩ ĩꞌdi andre gá rĩ ꞌbaní, “Ĩmụ, ĩmi ụꞌdị́ ãtalo Úpí drị́ ꞌdĩ kí rá, ãꞌdusĩku icí kí vâ ru Dãwụ́dị̃ abe. Nị̃ kí ĩꞌdi apá-apâ rĩ gá rá, wó lũ kí mání gẹ̃rị̃ sĩ ku.”
17 Então ordenou à sua guarda pessoal: “Matem estes sacerdotes do S enhor , pois eles são aliados de Davi e conspiraram com ele! Sabiam que ele estava fugindo de mim, mas não me avisaram!”. Contudo, os homens de Saul se recusaram a matar os sacerdotes do S enhor .
18 Sáwụ̃lọ̃ fẽ dó ãzị́táŋá Dọ̃yẹ́gị̃ nî, “Ímụ, mí ụꞌdị́ ãtalo Úpí drị̂ kí rá.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dọ̃yẹ́gị̃ Ídõmũ rú rĩ uja dó ru sĩ kí ụꞌdị́ jó rá. Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ ụꞌdị́ dó ãtalo bõngó mịfị́ níríŋá ĩfódĩ rú ri sụ̃lépi ri kí kãlị́ ãrõ drị̃ tõwú.
18 Então o rei disse a Doegue: “Mate-os você”. E, naquele dia, Doegue, o edomita, os atacou e, ao todo, matou 85 sacerdotes, ainda vestidos com suas túnicas sacerdotais de linho.
19 Ụꞌdị́ vâ ꞌbá táwụ̃nị̃ ãtalo ꞌbadrị́ umvelé Nóbũ rĩ agá ꞌdãá rĩ kí pírí. Ụꞌdị́ ãgọbị kí ũkú kí abe, ãnzị nírí kí ũrekeŋá kí abe. Tị́ kí, kãyĩnõ kí, ãzíla kãbĩlõ kí abe.
19 Depois foi a Nobe, a cidade dos sacerdotes, e matou as famílias deles: homens, mulheres, crianças e recém-nascidos, além de todo o gado, jumentos e ovelhas.
20 Wó Ãbĩyátã Ãhị̃mẹ́lẹ̃kị̃ Ãhị̃tụ́bụ̃ ngọ́pị uja dó apálé rá ãzíla fi dó Dãwụ́dị̃ nî.
20 Somente Abiatar, um dos filhos de Aimeleque, filho de Aitube, escapou e fugiu para juntar-se a Davi.
21 Nze dó ị́jọ́ Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã ãtalo Úpí drị̂ kí ụꞌdị́jó ꞌdĩ kí vú Dãwụ́dị̃ nî.
21 Quando contou a Davi que Saul havia matado os sacerdotes do S enhor ,
22 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ jọ dó Ãbĩyátã ní, “Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ Dọ̃yẹ́gị̃ Ídõmũ rú rĩ ꞌbã adrujó ꞌdãá cí rĩ sĩ, ánị̃ rá ĩꞌdi mụ ị́jọ́ ꞌdĩ ũlũlé Sáwụ̃lọ̃ ní rá. Áfẽ dó ꞌbá mí átẹ́pị drị́ lị́cọ́ gá rĩ ꞌbání ũdrãlé ma ꞌi.
22 Davi exclamou: “Eu sabia! Quando vi Doegue, o edomita, naquele dia, sabia que ele contaria a Saul. Agora sou responsável pela morte de toda a família de seu pai.
23 Mí uꞌá dó má be ꞌdâ, mí idé ụ̃rị̃ sĩ ku. ꞌBá ími ndrụ̃lépi sĩ lẽjó ími ꞌdịjó rĩ lẽ vâ áma ꞌdịlé. Mí uꞌá má rụ́ ꞌdâ, ị́jọ́ ãzí icó ími idélé ũnzí ku.”
23 Fique aqui comigo, e não tenha medo. Eu o protegerei, pois a mesma pessoa quer matar nós dois. Comigo você estará seguro”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.