1 Samuel 19
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA
1 Sáwụ̃lọ̃ jọ ngọ́pị̃ Yónãtãnĩ ꞌbaní ãmbogo pírí ĩꞌdidrị́ ꞌdãá rĩ kí abe, ꞌbã mbã kí Dãwụ́dị̃ ꞌdịlé rá. Wó Yónãtãnĩ lẽ Dãwụ́dị̃ ambamba
1 Saul falou a seu filho Jônatas e a todos os servos sobre matar Davi. Mas Jônatas, filho de Saul, era muito afeiçoado a Davi.
2 ãzíla li dó sĩ Dãwụ́dị̃ ꞌbã bị́lẹ́ ị̃ndụ́, “Má átẹ́pị Sáwụ̃lọ̃ la gẹ̃rị̃ ndrụ̃ sĩ ími ꞌdịjó, lẽ ímba ími tã rá, drụ̃sị̃ ụ̃ꞌbụ́tị sĩ lẽ mí ịsụ́ ãngũ ãzí, ízị̃ dó sĩ mi ala gá.
2 Por isso, Jônatas revelou esse plano a Davi, dizendo: — Meu pai, Saul, quer matar você. Tenha cuidado amanhã cedo. Fique num lugar oculto e esconda-se.
3 Ma má átẹ́pị zị sĩ mụjó ĩꞌdi be ámvụ́ míní sĩ ími zị̃jó rĩ agâlé. Ma dó sĩ ĩꞌdiní ị́jọ́ jọ ími drị̃ gá ãzíla ádrĩ dó ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã tị gá rĩ ịsụ́ ꞌbo, ma míní lũ la rá.”
3 Eu sairei e estarei ao lado de meu pai no campo onde você estiver. Falarei com meu pai a respeito de você. Se eu descobrir alguma coisa, contarei a você.
4 Yónãtãnĩ nze átẹ́pị̃ Sáwụ̃lọ̃ ní ị́jọ́ Dãwụ́dị̃ drị̃ gá múké ãzíla jọ, “Lẽ úpí ꞌba idé ị́jọ́ ũnzí ãtíꞌbó ĩꞌdidrị́ Dãwụ́dị̃ ụrụꞌbá gá ku ãꞌdusĩku idé ị́jọ́ ãzí ũnzí la mí rụ́ gẹ̃rị̃ sĩ ku ãzíla ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã ngalé rĩ kí agá mí ịsụ́ ụ̃rọ̃drị́ ãmbógó la rá.
4 Então Jônatas falou bem de Davi a Saul, seu pai, e lhe disse: — Que o rei não peque contra o seu servo Davi, porque ele não pecou contra você. Pelo contrário, o que ele tem feito é muito bom para você.
5 Dãwụ́dị̃ fẽ ru ídri drã ní ĩꞌdiní kẹ́jẹ́ŋị́ Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ ꞌdịjó rĩ sĩ. Úpí ndẽ ãꞌdị́ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbaní pírí ãzíla índre ĩꞌdi rá. Mí uꞌá ándrá vâ sĩ ãyĩkõ sĩ. Ílẽ dó ꞌbá ị́jọ́ ũnzĩ kóru Dãwụ́dị̃ áni ꞌdĩ ꞌdịlé rá la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã?”
5 Arriscando a sua vida, ele matou o filisteu e o Senhor efetuou grande livramento a todo o Israel. Você mesmo viu isso e ficou contente. Por que, então, você pecaria contra sangue inocente, matando Davi sem motivo?
6 Sáwụ̃lọ̃ are Yónãtãnĩ tị rá ãzíla na ũyõ, “Ãndá-ãndá ru Úpí ꞌbã adrujó ídri rĩ áni, má icó dó Dãwụ́dị̃ ꞌdịlé ku.”
6 Saul atendeu à voz de Jônatas e jurou: — Tão certo como vive o
7 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Yónãtãnĩ umve dó Dãwụ́dị̃ ꞌi ãzíla nze dó ĩꞌdiní ị́jọ́ ru idélépi rĩ kí vú rá. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yónãtãnĩ ají dó Dãwụ́dị̃ Sáwụ̃lọ̃ rụ́ ꞌdõlé ãzíla Dãwụ́dị̃ ãsị̃ dó ãzị́ ngalé jõ údu rĩ áni.
7 Jônatas chamou Davi, contou-lhe todas estas palavras e o levou a Saul. E Davi esteve diante de Saul como antes.
8 Ãꞌdị́ ãzí iꞌdó vâ ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ kí abe ị̃dị́, ãzíla Dãwụ́dị̃ fũ mụlé ãmvêlé ãꞌdị́ ꞌdịlé ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ kí abe. Ụꞌdị́ kí wẽwẽ rú ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ãsĩkárĩ ãzí rĩ apá kí dó sĩ ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá ꞌdãá rá.
8 E tornou a haver guerra. Davi lutou contra os filisteus e os feriu com grande derrota, e eles fugiram dele.
9 Wó úríndí ũnzí ãzí angá Úpí drị̂lé fi Sáwụ̃lọ̃ drị̃ gá ĩꞌdiní ri agá ĩꞌdidrị́ jó agá ꞌdãá ãjụ́ trũ drị́ gá. Dãwụ́dị̃ ꞌbã dị̃ agá ụ̃ꞌdị́ co sĩ ꞌdĩ,
9 E o espírito mau, enviado da parte do Senhor , veio sobre Saul. Ele estava sentado em sua casa, com a sua lança na mão, enquanto Davi dedilhava a harpa.
10 Sáwụ̃lọ̃ lẽ tí ĩꞌdi sõlé ãjụ́ sị̃ Bõrõ ụrụꞌbá gá, wó Dãwụ́dị̃ na ru rá ãjụ̂ ꞌdị dó sĩ Bõrõ áyụ. Ị́nị́ ꞌdã sĩ Dãwụ́dị̃ mvu dó sĩ apálé rá.
10 Saul tentou encravar Davi na parede, porém ele se desviou e a lança foi se encravar na parede. Então Davi fugiu e escapou.
11 Sáwụ̃lọ̃ pẽ ãgọbị ĩꞌdidrị̂ kí tị sĩ mụjó jó Dãwụ́dị̃ drị̂ andre ũtẽjó sĩ ĩꞌdi ꞌdịjó ụ̃ꞌbụ́tị sĩ rá. Wó ũkû Mĩkálĩ jọ ĩꞌdiní, “Ídrĩ apá sĩ ími ídri pajó ãndrũ ku, drụ̃sị̃ ála ími ꞌdị rá.”
11 Porém, naquela mesma noite, Saul mandou mensageiros à casa de Davi, que o vigiassem, para ele o matar pela manhã. Porém Mical, a mulher de Davi, o avisou: — Se não fugir esta noite, amanhã você estará morto.
12 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mĩkálĩ ịsị́ dó Dãwụ́dị̃ dẹ̃rị́sã gâsĩ ãzíla mvu dó sĩ apálé rá.
12 Então Mical desceu Davi por uma janela, e ele se foi, fugiu e escapou.
13 Dã ꞌbã ũngúkú gá Mĩkálĩ aꞌdụ́ ãdróŋá ãzí idélé drị́ sĩ la lalé mgbọ́lọ́ sị́ gá, ꞌbã ị̃ndrị́ ꞌbíko drị̃ la gá, aku dó drị̃ la bõngó sĩ cí.
13 Mical pegou um ídolo do lar e o deitou na cama. Pôs um tecido de pelos de cabra sobre a cabeça do ídolo, e o cobriu com um manto.
14 Sáwụ̃lọ̃ la dó mụ ãgọbị ãzị́ kí tị pẽlé sĩ Dãwụ́dị̃ arụ́jó, Mĩkálĩ jọ ĩꞌbaní, “Dãwụ́dị̃ ãyánĩ rú trẹ̃yị́.”
14 Quando Saul enviou mensageiros para prender Davi, Mical disse: — Ele está doente.
15 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Sáwụ̃lọ̃ pẽ dó ãgọbị ꞌdĩ kí tị vúlê lé ị̃dị́ sĩ Dãwụ́dị̃ ndrejó ãzíla jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi aꞌdụ́ ĩꞌdi ĩꞌdidrị́ mgbọ́lọ́ sị́ gâlé rĩ sĩ ajílé má rụ́ ꞌdõlé, ma dó sĩ ĩꞌdi ꞌdị rá.”
15 Então Saul mandou mensageiros que fossem ver Davi, dizendo: — Tragam Davi mesmo que esteja na cama, para que eu o mate.
16 Wó ꞌbá ụ́ꞌdụ́kọ́ tị ujílépi rĩ kí dó mụ filé jó agâlé, ịsụ́ kí ãdróŋá idélé drị́ sĩ rĩ úꞌbã drị̃ la gá ị̃ndrị́ ꞌbíko.
16 Quando os mensageiros entraram, eis que na cama estava apenas o ídolo do lar com o tecido de pelos de cabra ao redor da cabeça.
17 Sáwụ̃lọ̃ jọ Mĩkálĩ ní, “Mí ulé dó ma íni ãꞌdu ị́jọ́ sĩ ãzíla ífẽ mẹ́rọ́ꞌbá mádrị̂ ní apájó rá la ãꞌdu sĩ?”
17 Então Saul disse a Mical: — Por que você me enganou assim e deixou o meu inimigo escapar? Mical respondeu: — Porque ele me disse: “Deixe-me ir; se não, eu mato você.”
18 Dãwụ́dị̃ la dó mụ mvulé apálé rá, mụ dó sĩ Sámụ̃wẹ̃lị̃ rụ́ Rámã gá. Nze dó sĩ ị́jọ́ Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã idélé ĩꞌdi rụ́ ri kí vú pírí. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, mụ kí dó sĩ Sámụ̃wẹ̃lị̃ be uꞌálé Nãyị̃yọ́tị̃ gá.
18 Assim, Davi fugiu e escapou, e foi até onde Samuel estava, em Ramá, e lhe contou tudo o que Saul lhe havia feito. Então se retiraram, ele e Samuel, e ficaram na casa dos profetas.
19 ꞌBá ãzí lũ Sáwụ̃lọ̃ ní, “Dãwụ́dị̃ ĩꞌdi Nãyị̃yọ́tị̃ gá Rámã gâlé ꞌdã.”
19 Saul ficou sabendo que Davi estava na casa dos profetas, em Ramá.
20 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ pẽ dó ꞌbá ãzí kí tị sĩ mụjó ĩꞌdi arụ́jó. Wó ꞌbá ꞌdĩ kí mụ calé Rámã gá ꞌbo, ịsụ́ kí nábị̃ tra kí ru ị́jọ́ ụndrị́lé ãzíla Sámụ̃wẹ̃lị̃ ĩꞌdi ĩꞌbã drị̃lẹ́ ru nĩ, Úríndí Ãdróŋá drị̂ ásị́ ꞌbá Sáwụ̃lọ̃ ní tị pẽlé rĩ kí drị̃ gá ãzíla iꞌdó kí vâ ị́jọ́ ụndrị́lé ĩndĩ.
20 Então Saul enviou mensageiros para trazerem Davi. Quando viram um grupo de profetas profetizando, liderados por Samuel, o Espírito de Deus veio sobre os mensageiros de Saul, e também eles profetizaram.
21 Sáwụ̃lọ̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ arelé ꞌbo, pẽ ꞌbá ãzí rĩ kí tị, ꞌbá ꞌdĩ ãsị̃ kí vâ ị́jọ́ ụndrị́lé. Pẽ vâ ꞌbá námbã na sĩ rĩ kí tị, ãsị̃ kí vâ ị́jọ́ ãlu ꞌdĩ vúŋá ngalé.
21 Quando soube disso, Saul enviou outros mensageiros, e também estes profetizaram. Então Saul enviou um terceiro grupo de mensageiros, os quais também profetizaram.
22 Ãsị̃jó Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã vúŋá mụ dó kpere Rámã gâlé, ĩꞌdi mụ calé kídí ãmbógó Sẹ́kụ̃ gá ꞌbo, zị, “Sámụ̃wẹ̃lị̃ kí Dãwụ́dị̃ be íngõlé yã?”
22 Então o próprio Saul foi a Ramá. Quando chegou ao poço grande na cidade de Seco, perguntou: — Onde estão Samuel e Davi? Responderam: — Eis que estão na casa dos profetas, em Ramá.
23 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ mụ dó Nãyị̃yọ́tị̃ gá Rámã gâlé rá, Úríndí Ãdróŋá drị̂ ásị́ vâ ĩꞌdi drị̃ gá, ãzíla mụ dó sĩ ị́jọ́ ụndrị́ trũ kpere Nãyị̃yọ́tị̃ gá.
23 Então Saul foi para a casa dos profetas, em Ramá. E o mesmo Espírito de Deus veio sobre ele, que, caminhando, profetizava até chegar à casa dos profetas, em Ramá.
24 Ũtrũ dó bõngó ĩꞌdi ụrụꞌbá gá rĩ kí rá ãzíla mụ dó sĩ ru lalé ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ pílílí ru Sámụ̃wẹ̃lị̃ drị̃lẹ́ gá ị̃tụ̂rụ̃ ãzíla ị́nị́ ãrã, ĩꞌdi dị̃ ị́jọ́ ụndrị́ sĩ. ꞌDĩ dó ꞌbã sĩ ꞌbá bã kí zịjó la, “Sáwụ̃lọ̃ vâ nábị̃ yã ꞌdĩ?”
24 Também ele despiu a sua túnica e profetizou diante de Samuel. E, sem a túnica, ficou deitado no chão todo aquele dia e toda aquela noite. Por isso se diz: “Está também Saul entre os profetas?”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.