1 Reis 19
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãhábũ ũlũ dó Yẹ̃zẹ̃bẹ́lị̃ ní ị́jọ́ Ĩlíyã ꞌbã ngalé rĩ kí pírí rá gẹ̃rị̃ ĩꞌdi ꞌbã sĩ nãbịya Bãálĩ drị̂ kí ụꞌdị́jó ménéŋá sĩ pírí rá rĩ be.
1 Ora, Acabe fez saber a Jezabel tudo quanto Elias havia feito, e como matara à espada todos os profetas.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Yẹ̃zẹ̃bẹ́lị̃ pẽ dó ꞌbá ị́jọ́ ujílépi la tị Ĩlíyã rụ́ sĩ jọjọ́ la ĩꞌdiní, “Drụ̃sị̃ sáwã ꞌdõ áni rĩ agá ádrĩ Ĩlíyã ími ꞌdị cécé míní nãbịya ꞌdĩ kí ụꞌdị́jó rĩ áni ku, lẽ ãdroŋa ꞌbã ꞌdị kí ma rá.”
2 Então Jezabel mandou um mensageiro a Elias, a dizer-lhe: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se até amanhã a estas horas eu não fizer a tua vida como a de um deles.
3 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ĩlíyã acá dó ụ̃rị̃ sĩ, angá dó sĩ apálé rá sĩ ĩꞌdi ídri pajó. Apá dó Bĩyãsébã gá, ꞌdĩ táwụ̃nị̃ Yụ́dã gá la gá, aꞌbe dó sĩ ãtíꞌbó ĩꞌdidrị̂ ꞌdãá.
3 Quando ele viu isto, levantou-se e, para escapar com vida, se foi. E chegando a Berseba, que pertence a Judá, deixou ali o seu moço.
4 Wó Ĩlíyã mụ dó kõtórõ agâlé ãcị̃ ụ́ꞌdụ́ ꞌdụlépi ãlu ndị la gá, uja dó rilé ife rẽcé ru la ị̃ndụ́ gá, aꞌị́ dó drã jọ, “Ádrĩ tá drã rá la múké, ꞌdõ ca dó má sĩ rá Úpí, íꞌdụ dó áma ídri rá, ãꞌdusĩku má adru má áyị́pịka ꞌbaní múké ãndânĩ ku.”
4 Ele, porém, entrou pelo deserto caminho de um dia, e foi sentar-se debaixo de um zimbro; e pediu para si a morte, dizendo: Já basta, ó Senhor; toma agora a minha vida, pois não sou melhor do que meus pais.
5 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ĩlíyã uja dó ru lalé vũ gá ãzíla ko dó ụ́ꞌdụ́ ife rẽcé ru ꞌdã ị̃ndụ́ gá ꞌdãá. Wó ĩꞌdi ꞌbã ụ́ꞌdụ́ ko agá ꞌdĩgá ꞌdâ, mãlãyíkã ãzí inga dó ĩꞌdi ụ́ꞌdụ́ gá rĩ sĩ ãzíla jọ ĩꞌdiní, “Ĩlíyã ína ãkónã!”
5 E deitando-se debaixo do zimbro, dormiu; e eis que um anjo o tocou, e lhe disse: Levanta-te e come.
6 Ĩlíyã undré dó ãngũ ĩꞌdi andre gá ꞌdãá, ndre dó ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá ꞌdãá mũkátĩ aꞌdílé ãcíkúlú sĩ la kí ị̃yị́ kére agá la be. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ na dó ãkónã ãzíla mvụ dó ị̃yị́ rá, uja dó ru lalé vúlé.
6 Ele olhou, e eis que à sua cabeceira estava um pão cozido sobre as brasas, e uma botija de água. Tendo comido e bebido, tornou a deitar-se.
7 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, mãlãyíkã Úpí drị̂ ãgõ dó ị̃dị́, aló dó Ĩlíyã ꞌi ãzíla jọ dó ĩꞌdiní, “Mí angá ụrụgá, ína ãkónã ãzí ị̃dị́, jõ íni ku, ãcị̃ ími drị̃lẹ́ gá ãzo ꞌdĩ la mụ ími ndẽlé rá.”
7 O anjo do Senhor veio segunda vez, tocou-o, e lhe disse: Levanta-te e come, porque demasiado longa te será a viagem.
8 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ĩlíyã angá dó ụrụgá sĩ ãkónã najó ãzíla ị̃yị́ mvụjó, ãkónã fẽ dó sĩ ĩꞌdiní ũkpó calépi rá rĩ ꞌi sĩ mụjó ụ́ꞌdụ́ kãlị́ sụ ãzíla ị́nị́ kãlị́ sụ ꞌbé Sĩnáyĩ gâlé, ꞌdĩ ꞌbé Ãdróŋá drị̂ ꞌi.
8 Levantou-se, pois, e comeu e bebeu; e com a força desse alimento caminhou quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o monte de Deus.
9 Ĩlíyã fi dó ụ̃jị́gọ́ agá, ko dó sĩ ụ́ꞌdụ́ ꞌdãá.
9 Ali entrou numa caverna, onde passou a noite. E eis que lhe veio a palavra do Senhor, dizendo: Que fazes aqui, Elias?
10 Ĩlíyã umvi, “Ánga ãzị́ Úpí, Ãdróŋá Ũkpó ꞌdị́pị ní ãvá ãmbógó la sĩ. Wó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ gã kí tị icíma mídrị́ ĩꞌba abe rĩ úmgbé, andi kí ãlĩtárĩ mídrị̂ kí rá ãzíla ụꞌdị́ kí nãbịya mídrị̂ kí pírí rá. Má ace dó lú ma nábị̃ rú áꞌdụ̂sĩ, wó úꞌdîꞌda íni lẽ kí vâ áma ꞌdịlé ĩndĩ.”
10 Respondeu ele: Tenho sido muito zeloso pelo Senhor Deus dos exércitos; porque os filhos de Israel deixaram o teu pacto, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada; e eu, somente eu, fiquei, e buscam a minha vida para ma tirarem.
11 Úpí jọ dó Ĩlíyã ní, “Ífũ ãmvé ãzíla ímụ pá tulé ꞌbé sị́gá ꞌdãá Úpî drị̃lẹ́ gá, ãꞌdusĩku ãsị̃ were Úpí la alị ꞌdã sĩ rá.”
11 Ao que Deus lhe disse: Vem cá fora, e põe-te no monte perante o Senhor: E eis que o Senhor passou; e um grande e forte vento fendia os montes e despedaçava as penhas diante do Senhor, porém o Senhor não estava no vento; e depois do vento um terremoto, porém o Senhor não estava no terremoto;
12 Ũyãkĩyã ꞌbã vúlé gá ãcí amụ́ nĩ, wó Úpí uja adrulé ãcí ꞌdã agá ꞌdãá ꞌdáyụ. Ãcî ꞌbã vúlé gá ụ́ꞌdụ́kọ́ ãzí jọlé yõkõlé sĩ la aꞌụ́ dó nĩ.
12 e depois do terremoto um fogo, porém o Senhor não estava no fogo; e ainda depois do fogo uma voz mansa e delicada.
13 Ĩlíyã la dó mụ ụ́ꞌdụ́kọ́ ꞌdã arelé ꞌbo, uja dó ru mẹ́lẹ́tị akulé bõngó ĩꞌdi ụrụꞌbá gá rĩ sĩ cí ãzíla fũ dó ãmvêlé sĩ mụjó pá tujó kẹ̃jị́tị ụ̃jị́gộ drị̂ gá cí.
13 E ao ouvi-la, Elias cobriu o rosto com a capa e, saindo, pôs-se à entrada da caverna. E eis que lhe veio uma voz, que dizia: Que fazes aqui, Elias?
14 Ĩlíyã umvi, “Ánga ãzị́ Úpí, Ãdróŋá Ũkpó ꞌdị́pị ní ãvá ãmbógó la sĩ. Wó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ gã kí tị icíma mídrị́ ĩꞌba abe rĩ úmgbé, andi kí ãlĩtárĩ mídrị̂ kí rá ãzíla ụꞌdị́ kí nãbịya mídrị̂ kí pírí rá. Má ace dó lú ma nábị̃ rú áꞌdụ̂sĩ, wó úꞌdîꞌda íni lẽ kí vâ áma ꞌdịlé ĩndĩ.”
14 Respondeu ele: Tenho sido muito zeloso pelo Senhor Deus dos exércitos; porque os filhos de Israel deixaram o teu pacto, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada; e eu, somente eu, fiquei, e buscam a minha vida para ma tirarem.
15 Wó Úpí jọ dó Ĩlíyã ní, “Ígõ vúlé gẹ̃rị̃ ándrá míní amụ́jó rĩ gâsĩ, ímụ dó kõtórõ Dãmãsị̃kị́yã drị̂ gâlé. Ídrĩ dó ca ꞌdãá ꞌbo, mí ũsũ dó ãdu Hãzãyẹ́lị̃ drị̃ gá, ĩꞌdi dó sĩ acá úpí Ãrámũ drị̂ rú.
15 Então o Senhor lhe disse: Vai, volta pelo teu caminho para o deserto de Damasco; quando lá chegares, ungirás a Hazael para ser rei sobre a Síria.
16 Mí ũsũ ãdu Yẹ́hụ̃ Nĩmísĩ umvelépi áyị́pị rĩ drị̃ gá, ĩꞌdi dó sĩ acá úpí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ rú ãzíla mí ũsũ ãdu Ĩlísã Sãfátĩ ngọ́pị angálépi táwụ̃nị̃ Ãbẽlĩ-mẽhõláhĩ gá rĩ drị̃ gá, ĩꞌdi dó sĩ acá nábị̃ rú ími kẹ̃jị́ gá.
16 E a Jeú, filho de Ninsi, ungirás para ser rei sobre Israel; bem como a Eliseu, filho de Safate de Abel-Meolá, ungirás para ser profeta em teu lugar.
17 ꞌBá cí ru palépi ménéŋá Hãzãyẹ́lị̃ drị̂ sị́gá rá rĩ kí, Yẹ́hụ̃ la kí ụꞌdị́ nĩ. ꞌBá ru palépi ménéŋá Yẹ́hụ̃ drị̂ sị́gá rá rĩ kí Ĩlísã la kí ụꞌdị́ nĩ.
17 E há de ser que o que escapar da espada de Hazael, matá-lo-á Jeú; e o que escapar da espada de Jeú, matá-lo-á Eliseu.
18 Wó ma mụ ꞌbá 7,000 la kí tãmbalé ídri rú Ịsịrayị́lị̃ gá ꞌdâ rá. ꞌDĩ kí ꞌbá áma lẽlépi rá ãzí ãja tị̃lépi Bãálĩ drị̃lẹ́ gá ku jõku Bãálĩ kpõlókõ ndrulépi ku rĩ kî.”
18 Todavia deixarei em Israel sete mil: todos os joelhos que não se dobraram a Baal, e toda boca que não o beijou.
19 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ĩlíyã mụ dó ãzíla ịsụ́ dó Ĩlísã Sãfátĩ ngọ́pị la ámvụ́ sõ agá. Mọ́nị̃gọ́ Ĩlísã ꞌbã ayúlé sĩ ámvụ́ sõjó rĩ kí tị ị̃rị̃-ị̃rị̃ mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃. Ĩlíyã mụ dó Ĩlísã rụ̂lé, ꞌbe dó kánzũ ĩꞌdidrị̂ Ĩlísã ꞌbã kọ́trọ́ gá ãzíla ko dó drị̃ mụlé rá.
19 Partiu, pois, Elias dali e achou Eliseu, filho de Safate, que andava lavrando com doze juntas de bois adiante dele, estando ele com a duodécima; chegando-se Elias a Eliseu, lançou a sua capa sobre ele.
20 Ĩlísã uja dó mọ́nị̃gọ́ ámvụ́ sõlépi rĩ kí aꞌbelé ꞌdãá, cẹ̃ dó Ĩlíyã vú gâsĩ ãzíla jọ dó ĩꞌdiní, “Ífẽ ámụ drĩ azịlé má átẹ́pị ꞌbaní má ãndrẽ be ráká, ꞌdã ꞌbã vúlé gá ma dó sĩ mụ mí be ĩndõ.”
20 Então, deixando este os bois, correu após Elias, e disse: Deixa-me beijar a meu pai e a minha mãe, e então te seguirei. Respondeu-lhe Elias: Vai, volta; pois, que te fiz eu?
21 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ĩlísã gõ dó mọ́nị̃gọ́ ĩꞌdidrị́ ámvụ́ sõlépi rĩ ꞌbarụ̂lé ãzíla ụlị́ dó kí rá. Ayú ife sĩ tị́ kí umbéjó ãcó kí ụrụꞌbá gá rĩ kí sĩ ãcí ũdũjó sĩ ĩzá la kí ũꞌbĩjó. Fẽ dó ĩzá la kí nalé ꞌbá ꞌbaní, ꞌbá pírí na kí dó kí rá. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ĩlísã mụ dó Ĩlíyã vú gâsĩ ãzíla acá dó ꞌbá Ĩlíyã ãzãkolépi rĩ rú.
21 Voltou, pois, de o seguir, tomou a junta de bois, e os matou, e com os aparelhos dos bois cozeu a carne, e a deu ao povo, e comeram. Então se levantou e seguiu a Elias, e o servia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.