Mateus 22

lth (LTH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yecu ötwak ködgï dökï kï carolok gïnï nakun kobo nï:
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Ker më polo eporo kï rwoth n'öyübö karama më nyom pï wode.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ën ooro etic mërë më cïdhö cwodo jö n'onwongo ecwodogï ï karama më bino, ëntö gïn ökwërö bino ökö.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 “Cë ën dökï ooro etic nökënë nakun kobo nï, ‘Kob both jö n'onwongo ecwodogï nï an dong ayübö cemna ökö: Thwonina ëka dhok n'öcwë enekogï dong ökö, jami kïbëc dong tye kakarë. Bin unu ï karama më nyom.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 “Ëntö jö n'ecwodogï ï nyom ökwërö gïnï winyo köp nön, cë öcïdhö gïnï ökö—ngat acël öcïdhö ï pwodho mërë ëka ngat nökënë öcïdhö ï cath mërë.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Jö nökënë ömakö etic mërë cë opwodogï rwök ëka onekogï ökö.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Akëmö ömakö rwoth cë ooro acikari mërë më neko enek nonu ëka wangö pacögï ökö.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 “Cë ën okobo both etic mërë nï, ‘Karama më nyom ëyübö dong ökö, ëntö jö n'onwongo an acwodogï ba opore gïnï më bino.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Cïdh unu ï yodhi ëk icwod ngat mörö këkën na un ibino nwongo ëk obin ï karama më nyom.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Cë etic öcïdhö ëka ocwodo gïnï jö kïbëc na gïn onwongo ï yodhi, jö na bëcö ëka jö na reco cë öt më nyom opong kï wele.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 “Ëntö ï karë na rwoth obino më nënö wele, ën önënö dhanö mörö na ba oruko böngü na bër më nyom kunön.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Cë openyo ën nï, ‘Okona, idonyo kany nïngö na ba iruko böngü na bër më nyom?’ Ëntö ën ölïng alïnga.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 “Cë rwoth okobo both etic mërë nï, ‘Twe unu cïngë ëka tyënë ëk ibol unu ën yökö, ï pïny na cöl, kanya koko ëka kaö lak bino bedo ïë.’
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 “Pïën jö n'ecwodogï pol ëntö jö n'ëyërögï nönök.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Cë Eparicayo öcïdhö öyübö gïnï köp kite na myero ëmak gïnï kï Yecu kï köp mörö na yaa kï ï dhögë.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Gïn ooro ëlübkörgï ëka jö na cwakö Erode më penyo Yecu nï, “Apwony, wan engeo nï in ikobo köp adyer ëka ipwonyo köp k'Obanga na lübërë kï köp adyer. In ba ïparö dhanö mörö, pïën ba ïnënö dhanö kï yökö.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Kob nïwa thamani: Pore më cülö ocoro both Cija onyo pe?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Ëntö Yecu ongeo thamagï ökö cë openyogï nï, “Un etwodo, pïngö un itye ka tëmöna?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Nyuth unu nïna cïlïng mörö na nyïng n'ëcülö pï ocoro.” Cë gïn okelo nïnë denario acël,
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 ëka ën openyogï nï, “Cal ëka cöc n'ëcöö ïë obedo më ka nga?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Gïn ögamö nï, “Më ka Cija.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Ï karë na gïn owinyo köp ni, obedo gïnï kï ur rwök. Cë öwëkö gïnï ën ëka öcïdhö gïnï ökö.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Ï nïnö nön kikokome, Ecadukayo na kobo gïnï nï cer ka jö n'öthöö ope obino gïnï both Yecu ëka openyo gïnï ën nï,
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Apwony, Muca yam okobo nïwa nï ka ëcwö mörö öthöö na ba önywölö ëthïnö, ömïn mërë myero ölak dhakö mërë ëk önywöl ëthïnö nakaka ömïn mërë n'öthöö.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Yam onwongo tye utmego abïrö ï kinwa kany. Dhanö më acël obino önyömö dhakö ëka öthöö ökö na ba önywölö ëthïnö, cë ën öwëkö dhakö mërë both ömïn mërë.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Ömïn mërë më arïö nön thon obino öthöö ëka më adek naka otyeko jö abïrö nonu kïbëc.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Ï ajiki mërë, dhakö thon obino öthöö.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Cë dong ï karë më cer, dhakö nön bino bedo më ka nga kï kin jö abïrö nonu, nakun dhakö nön onwongo obedo mëgï kïbëc?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Yecu ögamö nï, “Un irwenyo ökö pïën ba ingeo unu Cöc na Leng onyo tëkö k'Obanga.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ï karë më cer, jïï ba bino nyom onyo ënyömögï; ëntö gïn bino bedo calö emalaika na tye ï polo.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Ëntö köp ï kom cer ka jö n'öthöö—un ïkwanö ngö n'Obanga okobo niwu nï,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘An abedo Obanga k'Abraam, Obanga ka Icaka ëka Obanga ka Jakob’ Ën ba obedo Obanga ka jö n'öthöö ëntö Obanga ka jö na kwö.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Ï karë na lwak owinyo köp ni, obedo gïnï kï ur rwök ï kom pwony mërë.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Ï karë n'Eparicayo owinyo nï Yecu otweo dhö Ecadukayo ökö, gïn öcakö cökërë kanya acël.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Ngat acël kï ï kin-gï na ngeo cïk rwök ötëmö ën kï peny ni:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Apwony, cïk mënë ënë dit na löö kï ï cïk?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Yecu ögamö nï: “ ‘Mar Rwoth Obangani kï cwinyi kïbëc, ëka kï tiponi kïbëc, ëka kï thamani kïbëc.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Man ënë cïk më acël ëka cïk na dit na löö kïbëc.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Ëka cïk më arïö cal ködë: ‘Mar awodhi na calö ïmarö komi keni.’
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Cïk kïbëc ëka pwony k'Edwarpïny ocung gïnï ï kom cïk arïö ni.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ï karë n'Eparicayo öcökërë gïnï kanya acël, Yecu openyogï nï,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Ngö na un ïthamö ï kom Meciya? Ën obedo wod ka nga?”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Ën okobo nïgï nï, “Pïngö Tipo Naleng ömïö Daudi ocwodo ën nï ‘Rwoth’? Pïën okobo nï,
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “ ‘Rwoth okobo both Rwodha nï,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Ka Daudi cwodo ën nï ‘Rwoth,’ ën twërö bedo wode nïngö?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Ngat mörö ope n'onwongo twërö gamö köp mërë, ëka cakërë ï nïnö nön ngat mörö ope dökï n'öthamö më penyo ën peny mörö gïnï.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.