Mateus 22
lth (LTH) vs ARIB
1 Yecu ötwak ködgï dökï kï carolok gïnï nakun kobo nï:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Ker më polo eporo kï rwoth n'öyübö karama më nyom pï wode.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ën ooro etic mërë më cïdhö cwodo jö n'onwongo ecwodogï ï karama më bino, ëntö gïn ökwërö bino ökö.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “Cë ën dökï ooro etic nökënë nakun kobo nï, ‘Kob both jö n'onwongo ecwodogï nï an dong ayübö cemna ökö: Thwonina ëka dhok n'öcwë enekogï dong ökö, jami kïbëc dong tye kakarë. Bin unu ï karama më nyom.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Ëntö jö n'ecwodogï ï nyom ökwërö gïnï winyo köp nön, cë öcïdhö gïnï ökö—ngat acël öcïdhö ï pwodho mërë ëka ngat nökënë öcïdhö ï cath mërë.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Jö nökënë ömakö etic mërë cë opwodogï rwök ëka onekogï ökö.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Akëmö ömakö rwoth cë ooro acikari mërë më neko enek nonu ëka wangö pacögï ökö.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Cë ën okobo both etic mërë nï, ‘Karama më nyom ëyübö dong ökö, ëntö jö n'onwongo an acwodogï ba opore gïnï më bino.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Cïdh unu ï yodhi ëk icwod ngat mörö këkën na un ibino nwongo ëk obin ï karama më nyom.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Cë etic öcïdhö ëka ocwodo gïnï jö kïbëc na gïn onwongo ï yodhi, jö na bëcö ëka jö na reco cë öt më nyom opong kï wele.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Ëntö ï karë na rwoth obino më nënö wele, ën önënö dhanö mörö na ba oruko böngü na bër më nyom kunön.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Cë openyo ën nï, ‘Okona, idonyo kany nïngö na ba iruko böngü na bër më nyom?’ Ëntö ën ölïng alïnga.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 “Cë rwoth okobo both etic mërë nï, ‘Twe unu cïngë ëka tyënë ëk ibol unu ën yökö, ï pïny na cöl, kanya koko ëka kaö lak bino bedo ïë.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 “Pïën jö n'ecwodogï pol ëntö jö n'ëyërögï nönök.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Cë Eparicayo öcïdhö öyübö gïnï köp kite na myero ëmak gïnï kï Yecu kï köp mörö na yaa kï ï dhögë.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Gïn ooro ëlübkörgï ëka jö na cwakö Erode më penyo Yecu nï, “Apwony, wan engeo nï in ikobo köp adyer ëka ipwonyo köp k'Obanga na lübërë kï köp adyer. In ba ïparö dhanö mörö, pïën ba ïnënö dhanö kï yökö.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Kob nïwa thamani: Pore më cülö ocoro both Cija onyo pe?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Ëntö Yecu ongeo thamagï ökö cë openyogï nï, “Un etwodo, pïngö un itye ka tëmöna?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Nyuth unu nïna cïlïng mörö na nyïng n'ëcülö pï ocoro.” Cë gïn okelo nïnë denario acël,
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 ëka ën openyogï nï, “Cal ëka cöc n'ëcöö ïë obedo më ka nga?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Gïn ögamö nï, “Më ka Cija.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ï karë na gïn owinyo köp ni, obedo gïnï kï ur rwök. Cë öwëkö gïnï ën ëka öcïdhö gïnï ökö.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Ï nïnö nön kikokome, Ecadukayo na kobo gïnï nï cer ka jö n'öthöö ope obino gïnï both Yecu ëka openyo gïnï ën nï,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Apwony, Muca yam okobo nïwa nï ka ëcwö mörö öthöö na ba önywölö ëthïnö, ömïn mërë myero ölak dhakö mërë ëk önywöl ëthïnö nakaka ömïn mërë n'öthöö.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Yam onwongo tye utmego abïrö ï kinwa kany. Dhanö më acël obino önyömö dhakö ëka öthöö ökö na ba önywölö ëthïnö, cë ën öwëkö dhakö mërë both ömïn mërë.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ömïn mërë më arïö nön thon obino öthöö ëka më adek naka otyeko jö abïrö nonu kïbëc.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ï ajiki mërë, dhakö thon obino öthöö.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Cë dong ï karë më cer, dhakö nön bino bedo më ka nga kï kin jö abïrö nonu, nakun dhakö nön onwongo obedo mëgï kïbëc?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Yecu ögamö nï, “Un irwenyo ökö pïën ba ingeo unu Cöc na Leng onyo tëkö k'Obanga.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ï karë më cer, jïï ba bino nyom onyo ënyömögï; ëntö gïn bino bedo calö emalaika na tye ï polo.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Ëntö köp ï kom cer ka jö n'öthöö—un ïkwanö ngö n'Obanga okobo niwu nï,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘An abedo Obanga k'Abraam, Obanga ka Icaka ëka Obanga ka Jakob’ Ën ba obedo Obanga ka jö n'öthöö ëntö Obanga ka jö na kwö.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Ï karë na lwak owinyo köp ni, obedo gïnï kï ur rwök ï kom pwony mërë.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ï karë n'Eparicayo owinyo nï Yecu otweo dhö Ecadukayo ökö, gïn öcakö cökërë kanya acël.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Ngat acël kï ï kin-gï na ngeo cïk rwök ötëmö ën kï peny ni:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Apwony, cïk mënë ënë dit na löö kï ï cïk?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yecu ögamö nï: “ ‘Mar Rwoth Obangani kï cwinyi kïbëc, ëka kï tiponi kïbëc, ëka kï thamani kïbëc.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Man ënë cïk më acël ëka cïk na dit na löö kïbëc.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ëka cïk më arïö cal ködë: ‘Mar awodhi na calö ïmarö komi keni.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Cïk kïbëc ëka pwony k'Edwarpïny ocung gïnï ï kom cïk arïö ni.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ï karë n'Eparicayo öcökërë gïnï kanya acël, Yecu openyogï nï,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Ngö na un ïthamö ï kom Meciya? Ën obedo wod ka nga?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ën okobo nïgï nï, “Pïngö Tipo Naleng ömïö Daudi ocwodo ën nï ‘Rwoth’? Pïën okobo nï,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “ ‘Rwoth okobo both Rwodha nï,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Ka Daudi cwodo ën nï ‘Rwoth,’ ën twërö bedo wode nïngö?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ngat mörö ope n'onwongo twërö gamö köp mërë, ëka cakërë ï nïnö nön ngat mörö ope dökï n'öthamö më penyo ën peny mörö gïnï.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.