Lucas 4
lth (LTH) vs ARA
1 — ausente —
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 — ausente —
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Cë Catan obino bothe ëka okobo nï Yecu nï, “Ka adyer in ënë Wod k'Obanga, lök kidi ni ödök ogati ëk ïcam.”
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Yecu ögamö nïnë nï, “Ëcöö ï Cöc na Leng nï, ‘dhanö ba kwö kï cem këkën.’ ”
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Kinge nön, Catan otero Yecu malö, cë pï karë na nönök këkën, onyutho nïnë ker kïbëc më wi lobo.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 Catan okobo nï Yecu nï, “Abino mïöni twër më lobo ëka jami kïbëc na bër na ut ïë, pïën ëmïa twër nön ökö, ëka arömö mïö both ngat na an amïtö.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Pï manön ka ïwöra, twër nön kïbëc abino mïö bothi.”
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Cë Yecu ögamö nï, “Ëcöö ï Buk na Leng nï, ‘Wör Rwoth Obangani ëka itii nïnë këkën.’ ”
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Catan öcakö tero Yecu yo Jerucalem ëka ömïö ën ocung ï ajiki midimidi malö më wi öt k'Obanga. Cë okobo nïnë nï, “Ka adyer in ënë Wod k'Obanga, pye pïny kï kany.
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 Pïën ëcöö ï Buk na Leng nï,
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 gïn bino tingoni kï cïng-gï,
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Yecu ögamö nï, “Ëcöö ï Buk Na leng nï, ‘Kür ïtëm Rwoth Obangani.’ ”
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Na dong otyeko tëmö Yecu kï yodhi kïbëc na ën twërö, Catan öcïdhö ökö kï bothe, na kürö karë nökënë n'opore më tëmö ën dökï.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Cë Yecu ödök yo Galilaya kï twër ka Tipo Naleng. Emuth ï kom Yecu ökëë ï lobo nön kïbëc.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Ën obedo pwony ï od cinagogagï ëka jö kïbëc öpakö Yecu.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Yecu öcïdhö yo pacö më Najaret, kanya nene ën ödöngö ïë. Ï ceng cabït k'Eyuda, ën öcïdhö yo cinagoga, kite n'önaa tïmö ködë. Öya malö cë ocung më kwan kï ï Buk na Leng.
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Ëmïö ën buk adöla k'adwarpïny Icaya, cë öyarö buk nön ëka onwongo kany ëcöö ïë nï,
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 “Tipo Naleng ka Rwoth ute ï koma më könyöna,
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 ën thon oora më mïö ngec nï,
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Yecu ödölö buk adöla, ödwökö both aköny tic ï od cinagoga, cë obedo pïny. Jö kïbëc n'onwongo ute ï od cinagoga öcïkö wang-gï rwök ï kome.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Cë öcakö pwonyogï na kobo nïgï nï, “Köp na an akwanö kï ï Cöc na Leng, ocobere tin.”
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Jö kïbëc n'owinyo ën okobo nï pwony mërë bër. Gïn ouro köp na bër n'öya kï ï dhögë, cë openyere gïnï kën-gï nï, “Pathï man ënë wod ka Yocepu?”
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Yecu okobo nïgï nï, “Angeo adyer nï ïya unu më bolo nïna carolok na kobo nï, ‘Daktar, cangiri keni! Tïm ï pacö thurwu kany koth tango na wan ewinyo nï ibedo tïmö ï Kaperanaum.’ ”
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Ën ömëdërë nï, “An akobo niwu köp adyer nï, adwarpïny mörö ope n'ëmarö kï thurgï.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Tye adyer nï, mon thöö onwongo ute na pol ï lobo Icarael ï karë k'adwarpïny Eliya. Ï karë nonu Obanga otweo köth ökö pï mwaka adek kï nucu, cë kec ërön opodho ï lobo Icarael thükül.
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 Obanga onwongo ba ooro adwarpïny mërë Eliya bothgï, ëntö ooro ën both dha thöö mörö n'onwongo bedo ï pacö Jarepat na cwök kï Cidon.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Ï karë k'adwarpïny Elica ï lobo më Icarael, onwongo jö na pol ute n'obedo ëdhöbü. Ëntö ngat mörö ope na ën öcangö kï ï kin-gï, Naaman këkën n'onwongo obedo dhanö më lobo Ciria.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Jö kïbëc n'obedo ï od cinagoga ökëcö gïnï rwök ï karë na gïn owinyo ngö na Yecu okobo.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Gïn öya malö cë öryëmö gïnï Yecu ökö kï ï taun. Otero gïnï ën naka yo ajiki malö wi cere n'ëgërö taun më Najaret ïë. Gïn onwongo mïtö thwaro Yecu yo pïny ëk öthöö ökö.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Ëntö ën owok ï kin-gï cë öcïdhö ökö.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Cë Yecu öcïdhö yo Kaperanaum ï taun na dit më Galilaya. Ï ceng cabït k'Eyuda ën ödönyö ï cinagoga cë öcakö pwonyogï.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Na ën obedo pwony, lwak ouro kite na ën ötwak ködë kï twërö.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Ëcwö mörö na cen ömakö onwongo ute ï od cinagoga kanya Yecu obedo pwony ïë. Ëcwö nön oredo rwök nï,
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 “Uthukui! Yecu më Najaret, ngö na in ïmïtö kï bothwa? Ibino më tyekowa ökö? Angeo ngat na in ibedo, ngat Na leng n'Obanga ooro!”
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Yecu ocoko cen nï, “Lïng ökö, ëka donyi ökö kï ï kome!” Cë cen örëdhö ëcwö nön ï dye öt ï nyim lwak kïbëc, ëka odonyo yökö kï ï kome na ba öwanö ën.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Jö kïbëc na ute kany nön ouro rwök, cë openyere gïnï kën-gï nï, “Koth pwony mënë ene? Ën ute kï thwön twër ëka tëkö, na ka öcïkö nï tipo na rac nï odonyi yökö, gïn donyo yökö!”
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Emuth ï kom Yecu ökëë kanya kïbëc ï lobo nön.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Kinge na Yecu odonyo yökö kï ï öt cinagoga, ën öcïdhö ödönyö ï öt ka Cimon. Marö ka Cimon onwongo ute kunön kï two lyetho n'ödïö ën rwök, cë gïn ökwaö Yecu nï ëk öcang ën.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Cë Yecu ocung ï nget atwo, ëka öcïkö nï two lyetho öya ökö. Cücüth atwo öcang ökö, ëka öya malö cë otedo nïgï cem.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Na ceng dong dönyö adönya, jïï okelo etwoe n'onwongo ute kï koth two na papath both Yecu. Ën oketho cïngë ï kom ngat acëlacël, cë öcangögï kïbëc.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Cene thon öya ökö kï ï kom jö na pol, na kok gïnï nï, “In ënë Wod k'Obanga!”
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Na pïny dong oru kodiko cön, Yecu öya ökö kï ï pacö më Kaperanaum cë öcïdhö yo kanya lik. Lwak jö na pol öcakö lübö ën, ëka othuno gïnï ï kabedo n'onwongo ën ute ïë. Na gïn dong önënö ën ötëmö gïnï jükö ën, ëk kür öwëk kabedo nön.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Ëntö ën okobo nïgï nï, “An myero acïdh ï peci nökënë thon më kobo köp më Emuth na Bër më ker k'Obanga, pïën man ënë gin ömïö eora.”
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Cë Yecu öcïdhö ï peci na pol na ut ï Yudea, kanya ötïtö köp më Emuth na Bër ï cinagoga.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.