Lucas 11
lth (LTH) vs ARIB
1 Ï nïnö mörö acël, Yecu onwongo lëgö ï kabedo mörö. Na dong otyeko lëga, alübkörë acël okobo nïnë nï, “Rwoth, pwonywa kï lëga kite na Jon Abatica opwonyo k'ëlübkörë.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Yecu okobo nïgï nï, “Ka un ïlëgö kob unu köman:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Mïïwa cemwa më nïnö kï nïnö.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Tïm nïwa kïca pï balwa,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Yecu dök okobo nïgï nï, “Ka yam ngat acël kï ï kinwu öcïdhö both okon mërë dingwor cë okobo nïnë nï, ‘Okona, könya kï cem mörö.
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Okona na tye ï woth mërë obino botha athura, ëntö cem ope na an arömö mïö ën.’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 “Cë okoni ögamö kï ï öt nï, ‘Kür ïlöla. Dholokek dong eloro ökö, ëka ëthïnöna thon kï an dong ebuto ökö. An ba arömö yaa malö më mïöni gin mörö.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Akobo niwu nï, kadï bed ën ba bino yaa malö cë mïö cem nïnë, pïën ën obedo okon mërë, ëntö pï adïdë k'ëcwö ni, ën bino yaa malö cë mïö ën cem na thwönë ï kite na ën mïtö ködë.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 “Pï man akobo niwu nï, kwa unu cë ebino mïöwu. Rang unu, cë ibino unu nwongo. Dwöng unu dholokek, cë ebino yabö niwu.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Ngat acëlacël na penyo ebino mïö; ngat na rangö bino nwongo; ëka ngat na dwöngö ebino yabö nïnë dholokek.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 “Un enyodo, nga kï ï kinwu na k'athïn mërë ökwaö rëc më acama cë mïö thwol?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Onyo ka ën ökwaö töng gwënö më acama, ïrömö mïö ën ïth?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Dong ka un ëbal ingeo unu kite më mïö mïc na bëcö both ëthïnöwu, cë dong Apapwu na ut ï polo bino mïö Tipo Naleng na röm kanyë both jö na kwaö ën!”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ï nïnö mörö acël, Yecu onwongo tye ka ryëmö cen n'onwongo ba twak kï ï kom ëcwö mörö. Na dong cen öya öcïdhö ökö, ëcwö n'onwongo ba twak nï, öcakö twak ëka lwak ouro.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Ëntö jö mökö kï ï kin-gï okobo nï, “Yecu tye ka ryëmö cen kï twër ka Belijebul adwong më cene.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Jö nökënë ötëmö Yecu nakun penyo gïnï anyuth n'öya kï ï polo.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Ëntö Yecu ongeo thamagï ëka okobo nïgï nï, “Ka ker opokere ïë arïö, cë ker nön lobo mërë bal ökö ëka ka jö më pacö nön ka opopokere gïnï, pacö nön thon këth ökö.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Ka Catan thon opokere ïë arïö, ker mërë twërö cung nïngö? Akobo man pïën un ikobo nï an aryëmö cen kï twër ka Belijebul.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Ka an aryëmö cen kï twër ka Belijebul, cë ëthïnöwu kono ryëmö gïnï cen kï twër ka nga? Pï man gïn ënë bino bedo ëngöl-köpwu.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Ëntö ka an aryëmö cen kï tëkö k'Obanga, cë man dong nyutho nï Ker k'Obanga dong othuno bothwu.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Ka dhanö na tëk, n'oruko jami më lwëny mërë kïbëc, tye ka kürö ödë, akwo ba römö kwalö jami mërë.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Ëntö ka dhanö mörö na tëk na löö ën, ölwënyö ï kome ëka ölöö ën ökö, ën bino cökö jami lwëny mërë na yam ën geno, cë poko kï jö nökënë ngö na yam ën öyakö.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Ngat n'ope kukura nwongo ën ba mïta, ëka ngat mörö na ba könya më cökö kanya acël köda këthö akëtha.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Ka tipo na rac öya ökö kï ï kom dhanö mörö, ën cïdhö rimo kabedo na pii ope ïë cë rangö ka yweo ëka ba nwongo kabedo mörö. Cë ën kobo nï, ‘An abino dök ï öt na an aya kï ïë.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Ka othuno, cë nwongo öt ëywëö na leng ëka ëyübö na bër.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Ën dök cïdhö kelo tipo na reco nökënë abïrö na kitegï reco na löö ën ökö cë dönyö gïnï ï kom dhanö nön. Ëka dhanö ni bedo na rac na löö kite n'onwongo tye ködë cön.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Na Yecu onwongo tye ka twak, dhakö mörö kï ï kin lwak oredo kï dwön na malö rwök nï, “Gum obedo ï kom dhakö n'onywoli ëka ododhi.”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Ëntö Yecu ögamö nï, “Jö na winyo köp k'Obanga ëka gwökö, tye gïnï kï gum.”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Na lwak ömëdërë na pol, Yecu öcakö kobo nï, “Un jö më karë ni ibedo unu jö na reco! Ïrangö unu anyuth më tango ëntö ba ebino mïöwu anyuth mörö, kono k'anyuth ka Yona.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Na calö Yona onwongo obedo anyuth both jö më Ninebi, kömanön thon Wod ka dhanö bino dökö anyuth both jö më karë ni.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 “Alöc na dhakö na tye yo kukwap lobo bino cung kanya acël kï rok më karë ni ëka ngölö-köp ï kome; pïën ën öya kï ï ajiki lobo më winyo ryëkö ka Colomon, ëka ngat na dit na löö Colomon tye kany.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Jö më Ninebi bino cung gïnï kï rok më karë ni ëka bino ngölö gïnï köp ï kome; pïën ongut gïnï ï karë më tïtö köp na Yona onwongo ötïtö, ëka kobedini ngat na dit na löö Yona tye kany.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Ngat mörö ope na ka öcwïnyö tara cë ketho kany mörö n'obedo gül, onyo umo ökö k'adïta. Ëntö, ketho kany ecibo tara ïë, ëk ka jö kïbëc na bino ï öt önën gïnï tar mërë.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Wangi ënë tara më komi. Ka wangi neno na bër, komi kïbëc thon bedo na leng. Ëntö ka wangi ba neno, komi kïbëc thon bedo ï pïny na cöl.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Gwökërë ëk tar na ute ï ii kür ödök na cöl.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Dong ka komi kïbëc opong kï tar, ëka kany mörö ope na cöl, cë komi kïbëc bino bedo na tar, na calö cara ka tara na menyi.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Kinge na Yecu otyeko pwony, Aparicayo mörö ögamö ën më cïdhö cem ködë. Yecu ödönyö ï öt ëka obedo ï dhö cem.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Ëntö Aparicayo ouro ka önënö nï Yecu öcakö cem na bara ölwökö cïngë ï kite më thëkwarögï.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Cë Rwoth okobo nïnë nï, “Un Eparicayo, iporo unu më bedo jö na leng ïlwökö unu ngee okopo kï bakuli, nakun ïwu opong kï yak ëka kï tïm na reco.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Un emingo! Path Obanga ënë otio gin na yökö ënë thon otio gin më ïë?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Ëntö mïï unu ngö nï ute unu ködë both ëcan, jami kïbëc nï bino tïmö unu, bino yomo cwiny Obanga.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Ëntö ibino nënö unu can, un Eparicayo! Pïën ïmïö unu acël më apar më apuruku, öbüga, ëka kï kit ngwedo kïbëc, nakun ïwëkö unu ngölö-köp atïr ëka kï marö Obanga. Mïï unu acël më apar ëntö kür ïwëk jami na pïrgï tëk ökö.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Ibino nënö unu can un Eparicayo! Pïën ïmarö unu thene më wörö na ut anyim ï cinagoga. Ïmïtö unu nï jïï thon omothwu kï wörö kï ï cuk.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 “Ibino nënö unu can pïën ïröm unu kï wi lyene na ba nen na jïï wotho ï wigï nakun ba ngeo gïnï.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Apwony cïk ka Muca mörö acël ögamö nï, “Apwony ka ikobo kömanön nyutho nï ïyanyöwa thon nakun wan ebedo epwonye më cïk.”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Yecu okobo nïnë nï, “Ibino nënö unu can un epwony cïk pïën ïmïö unu jïï yëö yëc na pëk. Ëka un thon ba igudo unu kadï kï nya cïngwu acël.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 “Ibino nënö unu can! Pïën ïcanö unu kite ï wi lyene k'edwarpïny na yam kwerewu onekogï!
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Pï tïmö nï kömanön nyutho nï un ecaden më ngö na kwerewu ötïmö. Gïn oneko edwarpïny ëka un ïcanö kite ï wi lyenegï!
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Pïën pï ticwu na rac, man ënë gin na ryëkö k'Obanga okobo nï, ‘Abino oro bothgï adwarpïny ëka ëkwëna, ëntö jö mökö ebino nekogï ëka jö nökënë ebino yelogï.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Jö më karë ni ebino ngölö nïgï köp pï önyö remo k'edwarpïny kïbëc anaka ï acaki pïny,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 cakërë kï kom neko Abel naka othuno ködë ï kom neko Jakaria n'öthöö, ï kin keno tyër më öt k'Obanga ëka kabedo na leng. Eyo akobo niwu nï ebino ngölö-köp mërë ï kom rok më karë ni.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Ibino nënö unu can, un epwony cïk! Pïën ïmaö unu agöny më ngeo pïny ökö, un kikomwu ba ïdönyö unu ïë. Ëka ïgëngö unu dhanö na mïtö dönyö ïë thon.”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Cë dong Yecu öya ökö kï kunön, Eparicayo ëka epwony cïk öcakö gïnï dïrë na tëk na rökö gïnï dhögë kï peny na pol,
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 nakun kio gïnï më nwongo köp mörö na yaa kï ï dhögë ëk edothi.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.