João 6

lth (LTH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kinge karë mörö Yecu öcïdhö yo löka Nam më Galilaya (n'ecwodo thon nï Nam më Tiberia),
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 ëka lwak na pol ölübö ën pïën gïn önënö anyuth më tango n'onwongo ën ötïmö më cangö etwoe.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Cë Yecu öïdhö malö ï wi kidi ëka obedo pïny k'ëlübkörë.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Karë më karama më Poth k'Eyuda onwongo dong cwök.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Na Yecu önënö lwak tye ka bino yo bothe, ën okobo both Pilipo nï, “Kwene na onu ebino wïlö cem kï ïë më pïdhö jö ni?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Yecu okobo köp ni më tëmö Pilipo, pïën Yecu onwongo dong ngeo gin na ën ebino tïmö.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Pilipo ögamö nïnë nï, “Denario mia arïö ba bino römö më wïlö ogati ëk ngat acëlacël ögam na nönök!”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Ngat acël n'obedo alübkörë n'ecwodo nï Anderiya, ömïn Cimon Petero, okobo nïnë nï,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Awobi mörö tye kany n'ömakö ogati abic më cayiri ëka rëc arïö na thïthïnö, ëntö kara man twërö könyö ngö both jö na pol nï köman?”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Yecu okobo nï, “Mïï unu jïï obed pïny.” Lum onwongo ölöth rwök ï kabedo nön, ëka jïï obedo pïny, kï kin jö n'obedo pïny, wel cwö këkën onwongo mïtö römö elip abic.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Cë Yecu ökwanyö ogati abic, öpwöyö Obanga, ëka ömïö both ëlübkörë cë gïn opoko both jö n'onwongo obedo pïny. Ën ötïmö nï kömanön thon ï kom rëc ëka jö kïbëc öcamö kite na gïn ömïtö ködë.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Ï karë na gïn kïbëc ocemo oyeng, Yecu okobo both ëlübkörë nï, “Cök unu ngïnyë n'odong ëk gin mörö kür öbal.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Cë ëlübkörë öcökö ngïny ogati më cayiri na jïï öcamö ëwëkö ökö ëka ëpïkö pong aditi apar wie arïö.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Kinge na jïï önënö anyuth më tango na Yecu otio, gïn öcakö kobo nï, “Adyer man ënë Adwarpïny na myero obin ï lobo.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ï karë na Yecu önïang nï gïn onwongo mïtö bino më dïönë bedo rwoth, cë ën ölüü ökö kënë yo wi kidi.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Ï karë na pïny ocido, ëlübkörë öcïdhö gïnï ï dhö nam,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 cë ödönyö gïnï ï öd yeya ëka öngölö ï nam më cïdhö yo Kaperanaum. Ï caa nön pïny onwongo dong cöl, ëka Yecu onwongo bara obino bothgï.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Yamö na tëk onwongo tye ka kudho ëka onwongo tye ka rubo pii.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ï karë na gïn ökwang na römö kilomita abic onyo abicël, gïn önënö Yecu ka tye ka bino yo bothgï na wotho ï wi pii, cë lworo ömakögï rwök.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Ëntö Yecu okobo nïgï nï, “An ënön; kür ibed unu kï lworo.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Ëlübkör Yecu ömïö ën ödönyö ï yeya bothgï. Cücüth yeya othuno ï lak nam kanya onwongo gïn tye ka cïdhö yo ïë.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Kodiko mërë lwak n'onwongo odong gïnï yo löka nam önïang nï yeya acël këkën ënë onwongo tye kunön, ëka Yecu onwongo ba ödönyö ïë k'ëlübkörë, ëntö gïn kara onwongo öcïdhö kën-gï.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Cë yeya mökö n'öya gïnï kï ï Tiberia obino ëka ocung gïnï na cwök ï kabedo na jïï onwongo öcamö ogati ïë kinge na Rwoth öpwöyö Obanga.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Ï karë na lwak önënö nï Yecu onyo ëlübkörë onwongo ope gïnï kunön, gïn ödönyö ï yeya ëka öcïdhö gïnï yo Kaperanaum më rangö Yecu.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ï karë na gïn onwongo Yecu ï löka nam tung ca, gïn openyo ën nï, “Apwony, in ithuno kany awene?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Yecu ögamö nï, “Adyer an akobo niwu, un itye ka rangöna pïën an apïdhöwu kï cem ëka iyeng unu, pathï nï pïën un ïnënö anyuth më tango.
26 Jesus respondeu:
27 Kür itii unu pï cem na töp ökö, ëntö tii unu pï cem na bedo naka ï kwö na ba thum, na Wod ka Dhanö bino mïöwu. Obanga Apap omoko nakun ketho anyuth mërë ï kome.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Cë gïn openyo Yecu nï, “Ngö na wan myero ëtïm ëk ëtïm gin n'Obanga mïtö?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yecu ögamö nï, “Tic k'Obanga ene: më yee ï kom ngat na ën ooro.”
29 Jesus respondeu:
30 Gïn openyo Yecu dökï nï, “Anyuth më tango mënë na in ibino mïö ëk wan ënën ëka eyee köp na in ikobo? Ngö na in ibino tïmö?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Kwerewa öcamö manna ï thim; kite n'ëcöö ködë: ‘Ën ömïögï ogati n'öya kï ï polo ëk öcam gïnï.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Yecu okobo nïgï nï, “An akobo niwu köp adyer, pathï Muca ënë ömïöwu ogati n'öya kï ï polo, ëntö Apapna ënë mïöwu ogati n'atïr na yaa kï ï polo.
32 Jesus lhes disse:
33 Ogati k'Obanga n'atïr ënë ngat na bino kï ï polo yo pïny ëka mïö kwö both jö më lobo.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Gïn okobo nï, “Adwong, cakërë kobedini mïïwa ogati ni ï karë kïbëc.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Cë Yecu okobo bothgï nï, “An ënë ogati na mïö kwö. Ngat na bino botha kec ba bino neko, ëka ngat na yee ï koma örïö ba bino neko.
35 Jesus respondeu:
36 Ëntö an akobo niwu nï ïnëna unu ökö ëka pod bara iyee unu.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Jö kïbëc n'Apapna mïö botha bino bino gïnï botha, ëka ngat n'obino botha an ba abino ryëmö ökö.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Pïën an abino pïny kï ï polo pathï më cobo mitina këna ëntö më cobo miti ka ngat n'oora.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Man ënë miti ka ngat n'oora, nï kür arweny ngat mörö acël kï kin jö kïbëc na ën ömïa, ëntö acergï ï nïnö më ajiki.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Man ënë gin n'Apapna mïtö, nï dhanö acëlacël na nënö Wod ëka yee ï kome, myero onwong kwö na ba thum cë an abino cero ën ï nïnö më ajiki.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Cë ï caa nön Eyuda n'onwongo pyem kï Yecu öcakö ngüngüta ï kome pïën ën okobo nï, “An ënë ogati n'obino pïny kï ï polo.”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Gïn okobo nï, “Man pathï Yecu, wod ka Yocepu, n'apap mërë ëka aya mërë wan engeo? Pïngö ën kobo nï, ‘An abino pïny kï ï polo’?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Yecu ögamö nï, “Kür ïngüngüta unu ï kinwu kenwu.”
43 Jesus respondeu:
44 Ngat mörö ope na twërö bino botha thwara k'Apap n'oora ömïö ën më bino botha, ëka an abino cero ën ï nïnö më ajiki.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ëcöö ï buke k'edwarpïny nï: “Obanga bino pwonyogï kïbëc. Ngat acëlacël na winyo köp kï both Apap ëka pwonyere kï bothe bino yo botha.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Ngat mörö ope n'önënö Apap na path kï ngat n'öya kï both Obanga; ën këkën ënë önënö Apap.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 An akobo niwu köp adyer, ngat na yee tye kï kwö na bedo naka naka.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 An abedo ogati na mïö kwö.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Kwerewu öcamö manna ï thim, ëka öthöö gïnï kïbëc.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ëntö ngat mörö na bino camö ogati n'obino kï ï polo ba bino thöö.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 An abedo ogati na mïö kwö n'obino pïny kï ï polo. Ka ngat mörö öcamö ogati ni, ën bino kwö na twal. Ogati ni ënë koma, na an abino mïö ëk jö më lobo obed kï kwö më cwiny.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Cë Eyuda n'onwongo pyem kï Yecu öcakö gïnï pyem na gwaü ï kin-gï, “Dhanö ni twërö mïöwa kome më acama nïngö?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Yecu okobo nïgï nï, “An akobo niwu köp adyer, thwara ka ïcamö unu kom Wod ka Dhanö ëka ïmadhö unu remo mërë, ba ibino bedo unu kï kwö ï komwu.
53 Jesus respondeu:
54 Ngat n'öcamö koma ëka ömadhö remona bedo kï kwö na ba thum, ëka an abino cero ën ï nïnö më ajiki.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Pïën koma obedo cem më adyer, ëka remona obedo gin më amadha më adyer.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ngat na camö koma ëka madhö remona bedo ï an ëka an abedo ï ën.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Kite n'Apap na kwö oora ëka an akwö pï Apap, kömanön thon ngat na camö koma bino kwö pï an.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Kwerewu öcamö manna ëka öthöö gïnï, ëntö ngat na camö ogati n'obino pïny kï ï polo bino kwö na twal.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yecu okobo köp ni nakun tye ka pwony ï cinagoga ï Kaperanaum.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ï karë n'ëlübkör Yecu na pol owinyo köp mërë, gïn okobo nï, “Man obedo pwony na tëk. Nga na twërö yeo köp ni?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Ï karë na Yecu ongeo nï ëlübkörë onwongo tye ka ngüngüta ï köp ni, ën okobo nïgï nï, “Köp ni öbalö thamawu ökö?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Cë ngö na un ibino thamö ka ïnënö unu Wod ka Dhanö tye ka cïdhö yo polo kanya ën onwongo tye ïë cön?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Gin na mïö kwö ënë Tipo Naleng; kom ba könyö gin mörö. Köp na an atwakö bothwu obedo köp më cwiny ëka kwö.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Ëntö jö mökö pod tye ï kinwu na ba yee ï koma.” Pïën cakërë ï acaki, Yecu onwongo ongeo jö na ba bino yee ëka kï ngat na bino ketho örörö ï kome.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Ën ömëdërë më kobo nï, “Man ënë ömïö an akobo niwu nï ngat mörö ope na twërö bino botha thwara k'Apap ömïö ën më bino botha.”
65 E prosseguiu:
66 Cakërë ï karë nön ëlübkörë na pol öwëkö gïnï lübö körë ëka ba dökï ömëdërë gïnï më lübö ën.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Yecu openyo ëlübkörë apar wie arïö nï, “Un thon ïmïtö cïdhö ökö?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Cimon Petero ögamö nï, “Rwoth, wan ebino cïdhö yo both nga? In itye kï köp më kwö na ba thum.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Wan eye ëka engeo nï in ibedo Ngat Naleng k'Obanga.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Cë Yecu okobo nïgï nï, “An onwongo ba ayëröwu jö apar wie arïö? Ëntö dhanö acël ï kinwu obedo atic ka Catan!”
70 Então Jesus lhes disse:
71 (Ën onwongo tye ka twak ï kom ngat na bino ketho örörö ï kome, Yuda wod ka Cimon Ikariot, n'onwongo obedo dhanö acël ï kin ëlübkör Yecu apar wie arïö.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.