João 6
lth (LTH) vs ARIB
1 Kinge karë mörö Yecu öcïdhö yo löka Nam më Galilaya (n'ecwodo thon nï Nam më Tiberia),
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 ëka lwak na pol ölübö ën pïën gïn önënö anyuth më tango n'onwongo ën ötïmö më cangö etwoe.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Cë Yecu öïdhö malö ï wi kidi ëka obedo pïny k'ëlübkörë.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Karë më karama më Poth k'Eyuda onwongo dong cwök.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Na Yecu önënö lwak tye ka bino yo bothe, ën okobo both Pilipo nï, “Kwene na onu ebino wïlö cem kï ïë më pïdhö jö ni?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Yecu okobo köp ni më tëmö Pilipo, pïën Yecu onwongo dong ngeo gin na ën ebino tïmö.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Pilipo ögamö nïnë nï, “Denario mia arïö ba bino römö më wïlö ogati ëk ngat acëlacël ögam na nönök!”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Ngat acël n'obedo alübkörë n'ecwodo nï Anderiya, ömïn Cimon Petero, okobo nïnë nï,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Awobi mörö tye kany n'ömakö ogati abic më cayiri ëka rëc arïö na thïthïnö, ëntö kara man twërö könyö ngö both jö na pol nï köman?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Yecu okobo nï, “Mïï unu jïï obed pïny.” Lum onwongo ölöth rwök ï kabedo nön, ëka jïï obedo pïny, kï kin jö n'obedo pïny, wel cwö këkën onwongo mïtö römö elip abic.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Cë Yecu ökwanyö ogati abic, öpwöyö Obanga, ëka ömïö both ëlübkörë cë gïn opoko both jö n'onwongo obedo pïny. Ën ötïmö nï kömanön thon ï kom rëc ëka jö kïbëc öcamö kite na gïn ömïtö ködë.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Ï karë na gïn kïbëc ocemo oyeng, Yecu okobo both ëlübkörë nï, “Cök unu ngïnyë n'odong ëk gin mörö kür öbal.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Cë ëlübkörë öcökö ngïny ogati më cayiri na jïï öcamö ëwëkö ökö ëka ëpïkö pong aditi apar wie arïö.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Kinge na jïï önënö anyuth më tango na Yecu otio, gïn öcakö kobo nï, “Adyer man ënë Adwarpïny na myero obin ï lobo.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Ï karë na Yecu önïang nï gïn onwongo mïtö bino më dïönë bedo rwoth, cë ën ölüü ökö kënë yo wi kidi.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Ï karë na pïny ocido, ëlübkörë öcïdhö gïnï ï dhö nam,
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 cë ödönyö gïnï ï öd yeya ëka öngölö ï nam më cïdhö yo Kaperanaum. Ï caa nön pïny onwongo dong cöl, ëka Yecu onwongo bara obino bothgï.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Yamö na tëk onwongo tye ka kudho ëka onwongo tye ka rubo pii.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Ï karë na gïn ökwang na römö kilomita abic onyo abicël, gïn önënö Yecu ka tye ka bino yo bothgï na wotho ï wi pii, cë lworo ömakögï rwök.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Ëntö Yecu okobo nïgï nï, “An ënön; kür ibed unu kï lworo.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Ëlübkör Yecu ömïö ën ödönyö ï yeya bothgï. Cücüth yeya othuno ï lak nam kanya onwongo gïn tye ka cïdhö yo ïë.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Kodiko mërë lwak n'onwongo odong gïnï yo löka nam önïang nï yeya acël këkën ënë onwongo tye kunön, ëka Yecu onwongo ba ödönyö ïë k'ëlübkörë, ëntö gïn kara onwongo öcïdhö kën-gï.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Cë yeya mökö n'öya gïnï kï ï Tiberia obino ëka ocung gïnï na cwök ï kabedo na jïï onwongo öcamö ogati ïë kinge na Rwoth öpwöyö Obanga.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Ï karë na lwak önënö nï Yecu onyo ëlübkörë onwongo ope gïnï kunön, gïn ödönyö ï yeya ëka öcïdhö gïnï yo Kaperanaum më rangö Yecu.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Ï karë na gïn onwongo Yecu ï löka nam tung ca, gïn openyo ën nï, “Apwony, in ithuno kany awene?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Yecu ögamö nï, “Adyer an akobo niwu, un itye ka rangöna pïën an apïdhöwu kï cem ëka iyeng unu, pathï nï pïën un ïnënö anyuth më tango.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Kür itii unu pï cem na töp ökö, ëntö tii unu pï cem na bedo naka ï kwö na ba thum, na Wod ka Dhanö bino mïöwu. Obanga Apap omoko nakun ketho anyuth mërë ï kome.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Cë gïn openyo Yecu nï, “Ngö na wan myero ëtïm ëk ëtïm gin n'Obanga mïtö?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Yecu ögamö nï, “Tic k'Obanga ene: më yee ï kom ngat na ën ooro.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Gïn openyo Yecu dökï nï, “Anyuth më tango mënë na in ibino mïö ëk wan ënën ëka eyee köp na in ikobo? Ngö na in ibino tïmö?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Kwerewa öcamö manna ï thim; kite n'ëcöö ködë: ‘Ën ömïögï ogati n'öya kï ï polo ëk öcam gïnï.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Yecu okobo nïgï nï, “An akobo niwu köp adyer, pathï Muca ënë ömïöwu ogati n'öya kï ï polo, ëntö Apapna ënë mïöwu ogati n'atïr na yaa kï ï polo.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Ogati k'Obanga n'atïr ënë ngat na bino kï ï polo yo pïny ëka mïö kwö both jö më lobo.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Gïn okobo nï, “Adwong, cakërë kobedini mïïwa ogati ni ï karë kïbëc.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Cë Yecu okobo bothgï nï, “An ënë ogati na mïö kwö. Ngat na bino botha kec ba bino neko, ëka ngat na yee ï koma örïö ba bino neko.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Ëntö an akobo niwu nï ïnëna unu ökö ëka pod bara iyee unu.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Jö kïbëc n'Apapna mïö botha bino bino gïnï botha, ëka ngat n'obino botha an ba abino ryëmö ökö.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Pïën an abino pïny kï ï polo pathï më cobo mitina këna ëntö më cobo miti ka ngat n'oora.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Man ënë miti ka ngat n'oora, nï kür arweny ngat mörö acël kï kin jö kïbëc na ën ömïa, ëntö acergï ï nïnö më ajiki.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Man ënë gin n'Apapna mïtö, nï dhanö acëlacël na nënö Wod ëka yee ï kome, myero onwong kwö na ba thum cë an abino cero ën ï nïnö më ajiki.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Cë ï caa nön Eyuda n'onwongo pyem kï Yecu öcakö ngüngüta ï kome pïën ën okobo nï, “An ënë ogati n'obino pïny kï ï polo.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Gïn okobo nï, “Man pathï Yecu, wod ka Yocepu, n'apap mërë ëka aya mërë wan engeo? Pïngö ën kobo nï, ‘An abino pïny kï ï polo’?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Yecu ögamö nï, “Kür ïngüngüta unu ï kinwu kenwu.”
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ngat mörö ope na twërö bino botha thwara k'Apap n'oora ömïö ën më bino botha, ëka an abino cero ën ï nïnö më ajiki.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ëcöö ï buke k'edwarpïny nï: “Obanga bino pwonyogï kïbëc. Ngat acëlacël na winyo köp kï both Apap ëka pwonyere kï bothe bino yo botha.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Ngat mörö ope n'önënö Apap na path kï ngat n'öya kï both Obanga; ën këkën ënë önënö Apap.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 An akobo niwu köp adyer, ngat na yee tye kï kwö na bedo naka naka.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 An abedo ogati na mïö kwö.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Kwerewu öcamö manna ï thim, ëka öthöö gïnï kïbëc.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ëntö ngat mörö na bino camö ogati n'obino kï ï polo ba bino thöö.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 An abedo ogati na mïö kwö n'obino pïny kï ï polo. Ka ngat mörö öcamö ogati ni, ën bino kwö na twal. Ogati ni ënë koma, na an abino mïö ëk jö më lobo obed kï kwö më cwiny.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Cë Eyuda n'onwongo pyem kï Yecu öcakö gïnï pyem na gwaü ï kin-gï, “Dhanö ni twërö mïöwa kome më acama nïngö?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Yecu okobo nïgï nï, “An akobo niwu köp adyer, thwara ka ïcamö unu kom Wod ka Dhanö ëka ïmadhö unu remo mërë, ba ibino bedo unu kï kwö ï komwu.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ngat n'öcamö koma ëka ömadhö remona bedo kï kwö na ba thum, ëka an abino cero ën ï nïnö më ajiki.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Pïën koma obedo cem më adyer, ëka remona obedo gin më amadha më adyer.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ngat na camö koma ëka madhö remona bedo ï an ëka an abedo ï ën.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Kite n'Apap na kwö oora ëka an akwö pï Apap, kömanön thon ngat na camö koma bino kwö pï an.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Kwerewu öcamö manna ëka öthöö gïnï, ëntö ngat na camö ogati n'obino pïny kï ï polo bino kwö na twal.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yecu okobo köp ni nakun tye ka pwony ï cinagoga ï Kaperanaum.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Ï karë n'ëlübkör Yecu na pol owinyo köp mërë, gïn okobo nï, “Man obedo pwony na tëk. Nga na twërö yeo köp ni?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Ï karë na Yecu ongeo nï ëlübkörë onwongo tye ka ngüngüta ï köp ni, ën okobo nïgï nï, “Köp ni öbalö thamawu ökö?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Cë ngö na un ibino thamö ka ïnënö unu Wod ka Dhanö tye ka cïdhö yo polo kanya ën onwongo tye ïë cön?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Gin na mïö kwö ënë Tipo Naleng; kom ba könyö gin mörö. Köp na an atwakö bothwu obedo köp më cwiny ëka kwö.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ëntö jö mökö pod tye ï kinwu na ba yee ï koma.” Pïën cakërë ï acaki, Yecu onwongo ongeo jö na ba bino yee ëka kï ngat na bino ketho örörö ï kome.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Ën ömëdërë më kobo nï, “Man ënë ömïö an akobo niwu nï ngat mörö ope na twërö bino botha thwara k'Apap ömïö ën më bino botha.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Cakërë ï karë nön ëlübkörë na pol öwëkö gïnï lübö körë ëka ba dökï ömëdërë gïnï më lübö ën.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Yecu openyo ëlübkörë apar wie arïö nï, “Un thon ïmïtö cïdhö ökö?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Cimon Petero ögamö nï, “Rwoth, wan ebino cïdhö yo both nga? In itye kï köp më kwö na ba thum.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Wan eye ëka engeo nï in ibedo Ngat Naleng k'Obanga.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Cë Yecu okobo nïgï nï, “An onwongo ba ayëröwu jö apar wie arïö? Ëntö dhanö acël ï kinwu obedo atic ka Catan!”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 (Ën onwongo tye ka twak ï kom ngat na bino ketho örörö ï kome, Yuda wod ka Cimon Ikariot, n'onwongo obedo dhanö acël ï kin ëlübkör Yecu apar wie arïö.)
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.