João 6
lth (LTH) vs BKJ
1 Kinge karë mörö Yecu öcïdhö yo löka Nam më Galilaya (n'ecwodo thon nï Nam më Tiberia),
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 ëka lwak na pol ölübö ën pïën gïn önënö anyuth më tango n'onwongo ën ötïmö më cangö etwoe.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Cë Yecu öïdhö malö ï wi kidi ëka obedo pïny k'ëlübkörë.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Karë më karama më Poth k'Eyuda onwongo dong cwök.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Na Yecu önënö lwak tye ka bino yo bothe, ën okobo both Pilipo nï, “Kwene na onu ebino wïlö cem kï ïë më pïdhö jö ni?”
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Yecu okobo köp ni më tëmö Pilipo, pïën Yecu onwongo dong ngeo gin na ën ebino tïmö.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Pilipo ögamö nïnë nï, “Denario mia arïö ba bino römö më wïlö ogati ëk ngat acëlacël ögam na nönök!”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Ngat acël n'obedo alübkörë n'ecwodo nï Anderiya, ömïn Cimon Petero, okobo nïnë nï,
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Awobi mörö tye kany n'ömakö ogati abic më cayiri ëka rëc arïö na thïthïnö, ëntö kara man twërö könyö ngö both jö na pol nï köman?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Yecu okobo nï, “Mïï unu jïï obed pïny.” Lum onwongo ölöth rwök ï kabedo nön, ëka jïï obedo pïny, kï kin jö n'obedo pïny, wel cwö këkën onwongo mïtö römö elip abic.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Cë Yecu ökwanyö ogati abic, öpwöyö Obanga, ëka ömïö both ëlübkörë cë gïn opoko both jö n'onwongo obedo pïny. Ën ötïmö nï kömanön thon ï kom rëc ëka jö kïbëc öcamö kite na gïn ömïtö ködë.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Ï karë na gïn kïbëc ocemo oyeng, Yecu okobo both ëlübkörë nï, “Cök unu ngïnyë n'odong ëk gin mörö kür öbal.”
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Cë ëlübkörë öcökö ngïny ogati më cayiri na jïï öcamö ëwëkö ökö ëka ëpïkö pong aditi apar wie arïö.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Kinge na jïï önënö anyuth më tango na Yecu otio, gïn öcakö kobo nï, “Adyer man ënë Adwarpïny na myero obin ï lobo.”
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ï karë na Yecu önïang nï gïn onwongo mïtö bino më dïönë bedo rwoth, cë ën ölüü ökö kënë yo wi kidi.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Ï karë na pïny ocido, ëlübkörë öcïdhö gïnï ï dhö nam,
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 cë ödönyö gïnï ï öd yeya ëka öngölö ï nam më cïdhö yo Kaperanaum. Ï caa nön pïny onwongo dong cöl, ëka Yecu onwongo bara obino bothgï.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Yamö na tëk onwongo tye ka kudho ëka onwongo tye ka rubo pii.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Ï karë na gïn ökwang na römö kilomita abic onyo abicël, gïn önënö Yecu ka tye ka bino yo bothgï na wotho ï wi pii, cë lworo ömakögï rwök.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Ëntö Yecu okobo nïgï nï, “An ënön; kür ibed unu kï lworo.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Ëlübkör Yecu ömïö ën ödönyö ï yeya bothgï. Cücüth yeya othuno ï lak nam kanya onwongo gïn tye ka cïdhö yo ïë.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Kodiko mërë lwak n'onwongo odong gïnï yo löka nam önïang nï yeya acël këkën ënë onwongo tye kunön, ëka Yecu onwongo ba ödönyö ïë k'ëlübkörë, ëntö gïn kara onwongo öcïdhö kën-gï.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Cë yeya mökö n'öya gïnï kï ï Tiberia obino ëka ocung gïnï na cwök ï kabedo na jïï onwongo öcamö ogati ïë kinge na Rwoth öpwöyö Obanga.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Ï karë na lwak önënö nï Yecu onyo ëlübkörë onwongo ope gïnï kunön, gïn ödönyö ï yeya ëka öcïdhö gïnï yo Kaperanaum më rangö Yecu.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Ï karë na gïn onwongo Yecu ï löka nam tung ca, gïn openyo ën nï, “Apwony, in ithuno kany awene?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Yecu ögamö nï, “Adyer an akobo niwu, un itye ka rangöna pïën an apïdhöwu kï cem ëka iyeng unu, pathï nï pïën un ïnënö anyuth më tango.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Kür itii unu pï cem na töp ökö, ëntö tii unu pï cem na bedo naka ï kwö na ba thum, na Wod ka Dhanö bino mïöwu. Obanga Apap omoko nakun ketho anyuth mërë ï kome.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Cë gïn openyo Yecu nï, “Ngö na wan myero ëtïm ëk ëtïm gin n'Obanga mïtö?”
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Yecu ögamö nï, “Tic k'Obanga ene: më yee ï kom ngat na ën ooro.”
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Gïn openyo Yecu dökï nï, “Anyuth më tango mënë na in ibino mïö ëk wan ënën ëka eyee köp na in ikobo? Ngö na in ibino tïmö?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Kwerewa öcamö manna ï thim; kite n'ëcöö ködë: ‘Ën ömïögï ogati n'öya kï ï polo ëk öcam gïnï.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Yecu okobo nïgï nï, “An akobo niwu köp adyer, pathï Muca ënë ömïöwu ogati n'öya kï ï polo, ëntö Apapna ënë mïöwu ogati n'atïr na yaa kï ï polo.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Ogati k'Obanga n'atïr ënë ngat na bino kï ï polo yo pïny ëka mïö kwö both jö më lobo.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Gïn okobo nï, “Adwong, cakërë kobedini mïïwa ogati ni ï karë kïbëc.”
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Cë Yecu okobo bothgï nï, “An ënë ogati na mïö kwö. Ngat na bino botha kec ba bino neko, ëka ngat na yee ï koma örïö ba bino neko.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Ëntö an akobo niwu nï ïnëna unu ökö ëka pod bara iyee unu.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Jö kïbëc n'Apapna mïö botha bino bino gïnï botha, ëka ngat n'obino botha an ba abino ryëmö ökö.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 Pïën an abino pïny kï ï polo pathï më cobo mitina këna ëntö më cobo miti ka ngat n'oora.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Man ënë miti ka ngat n'oora, nï kür arweny ngat mörö acël kï kin jö kïbëc na ën ömïa, ëntö acergï ï nïnö më ajiki.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Man ënë gin n'Apapna mïtö, nï dhanö acëlacël na nënö Wod ëka yee ï kome, myero onwong kwö na ba thum cë an abino cero ën ï nïnö më ajiki.”
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Cë ï caa nön Eyuda n'onwongo pyem kï Yecu öcakö ngüngüta ï kome pïën ën okobo nï, “An ënë ogati n'obino pïny kï ï polo.”
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Gïn okobo nï, “Man pathï Yecu, wod ka Yocepu, n'apap mërë ëka aya mërë wan engeo? Pïngö ën kobo nï, ‘An abino pïny kï ï polo’?”
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Yecu ögamö nï, “Kür ïngüngüta unu ï kinwu kenwu.”
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Ngat mörö ope na twërö bino botha thwara k'Apap n'oora ömïö ën më bino botha, ëka an abino cero ën ï nïnö më ajiki.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ëcöö ï buke k'edwarpïny nï: “Obanga bino pwonyogï kïbëc. Ngat acëlacël na winyo köp kï both Apap ëka pwonyere kï bothe bino yo botha.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Ngat mörö ope n'önënö Apap na path kï ngat n'öya kï both Obanga; ën këkën ënë önënö Apap.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 An akobo niwu köp adyer, ngat na yee tye kï kwö na bedo naka naka.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 An abedo ogati na mïö kwö.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Kwerewu öcamö manna ï thim, ëka öthöö gïnï kïbëc.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ëntö ngat mörö na bino camö ogati n'obino kï ï polo ba bino thöö.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 An abedo ogati na mïö kwö n'obino pïny kï ï polo. Ka ngat mörö öcamö ogati ni, ën bino kwö na twal. Ogati ni ënë koma, na an abino mïö ëk jö më lobo obed kï kwö më cwiny.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Cë Eyuda n'onwongo pyem kï Yecu öcakö gïnï pyem na gwaü ï kin-gï, “Dhanö ni twërö mïöwa kome më acama nïngö?”
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Yecu okobo nïgï nï, “An akobo niwu köp adyer, thwara ka ïcamö unu kom Wod ka Dhanö ëka ïmadhö unu remo mërë, ba ibino bedo unu kï kwö ï komwu.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ngat n'öcamö koma ëka ömadhö remona bedo kï kwö na ba thum, ëka an abino cero ën ï nïnö më ajiki.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Pïën koma obedo cem më adyer, ëka remona obedo gin më amadha më adyer.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ngat na camö koma ëka madhö remona bedo ï an ëka an abedo ï ën.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Kite n'Apap na kwö oora ëka an akwö pï Apap, kömanön thon ngat na camö koma bino kwö pï an.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Kwerewu öcamö manna ëka öthöö gïnï, ëntö ngat na camö ogati n'obino pïny kï ï polo bino kwö na twal.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yecu okobo köp ni nakun tye ka pwony ï cinagoga ï Kaperanaum.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Ï karë n'ëlübkör Yecu na pol owinyo köp mërë, gïn okobo nï, “Man obedo pwony na tëk. Nga na twërö yeo köp ni?”
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Ï karë na Yecu ongeo nï ëlübkörë onwongo tye ka ngüngüta ï köp ni, ën okobo nïgï nï, “Köp ni öbalö thamawu ökö?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Cë ngö na un ibino thamö ka ïnënö unu Wod ka Dhanö tye ka cïdhö yo polo kanya ën onwongo tye ïë cön?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Gin na mïö kwö ënë Tipo Naleng; kom ba könyö gin mörö. Köp na an atwakö bothwu obedo köp më cwiny ëka kwö.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Ëntö jö mökö pod tye ï kinwu na ba yee ï koma.” Pïën cakërë ï acaki, Yecu onwongo ongeo jö na ba bino yee ëka kï ngat na bino ketho örörö ï kome.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Ën ömëdërë më kobo nï, “Man ënë ömïö an akobo niwu nï ngat mörö ope na twërö bino botha thwara k'Apap ömïö ën më bino botha.”
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Cakërë ï karë nön ëlübkörë na pol öwëkö gïnï lübö körë ëka ba dökï ömëdërë gïnï më lübö ën.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Yecu openyo ëlübkörë apar wie arïö nï, “Un thon ïmïtö cïdhö ökö?”
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Cimon Petero ögamö nï, “Rwoth, wan ebino cïdhö yo both nga? In itye kï köp më kwö na ba thum.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Wan eye ëka engeo nï in ibedo Ngat Naleng k'Obanga.”
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Cë Yecu okobo nïgï nï, “An onwongo ba ayëröwu jö apar wie arïö? Ëntö dhanö acël ï kinwu obedo atic ka Catan!”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 (Ën onwongo tye ka twak ï kom ngat na bino ketho örörö ï kome, Yuda wod ka Cimon Ikariot, n'onwongo obedo dhanö acël ï kin ëlübkör Yecu apar wie arïö.)
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.