Atos 16

Laro Bible (Bible) (LRO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A Bulij ꞌdïꞌrï ngwele Därbï ngwube aji ngwele Lijitra gwuju gu dooꞌra deꞌte didi Yicu dani Timijawuj, nanni gwüngün gwuru Dïyäwüd gwuru dïkïrïjïn a be papa gwüngün ru Dïgïrïg.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ngweengga ngwudi Lijitrang na Ayikuniyang ngwati ondaji ndi ari Timijawuj gwati elelle dïlä dijaw.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Anni ma Bulij ru gwadi apani Timijawujing gïdïlä düngün, ngwüꞌrïdä gwani Ngwüyäwüd ngwanni ngwati ji ngwaalu ngwoo ndi ari ngwülïngïdï ꞌdar ndi ari papa gwüngün gwuru Dïgïrïg.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ndi ele dïlä degen kündär kündär, aar ätädä ngwüjü ngwujaꞌri ngwanni ngwaru ngwe ngwooꞌra ngwükäjäär je mbumbunga le Üräjälïm nunnu aar ngwe elelle.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 No, ati yiꞌdoonga yidi Ngwaalu ojeme nono ndi ämnï Ngwaalu aar gendani giyiꞌra yomon reny.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 A Bulijinga ngwooꞌra ngwe ngwanni ngwïndäär ngwe, aar ele dïlä ngwaalu ꞌdar ngwudi Bïrïjïyäng na Galatiya. A je Lïgïꞌrïm lanni Lijuꞌru etaci ndi ondaji ngwujaꞌri ngwe ngwudi Ngwaalu ngwaalu ngwani Ajiya.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Anni ma aar obani kiꞌraany gidi ngwaalu ngwani Majiya, aar nani ndi änï ngwaalu ngwani Bïjïnïyä, a je be Lïgïꞌrïm lidi Yicu ümïnïcï.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 No, aar ele aar millidi Majiya gwe aar üllï kündär gani Truwaj.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ngenone dilu de, a dilingid eny Bulijing ngwengga dilingidu guru gidi Majiduniyang gïdünädälä ngwugeraci guy ngwuci, “Dambida Majiduniya nje gataji düwä.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Anni ma Bulij engga yiꞌral giyee dilingidu, nyii ꞌdïꞌrï nyii ji mama puprang ladi ele ngwaalu ngwani Majiduniya, nyii geꞌte ndi ari Ngwaalu ngwümïnï nje ndi ondaci ngwüjü ngenone ngwujaꞌri ngwe ngwüngün ngwanni ngwujaw.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ngenone Truwaj, nyii ji mama ladi üꞌrü yaanu bälükä gwe nyii ada ngwaalinga ngwani Jamutraj na bïgänü nyii obani kündär gani Niyabulij.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Ngenone nyii oꞌre nyii ꞌdïꞌrï nyii ele ꞌdi nyii obani Bïlïpï ngwaalu ngwümätï gu ngweleny ngwudi Rumang yelenya kündär geꞌte gipa gidi Majiduniyang. Nyii gu jalu ngenone yomon yoko.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Komon ganni giru Kwoꞌra täꞌrïl, nyii ꞌtü poor kündär nyii ele gidibirta, nyii geꞌtaji ndi mbuji ngwaalinga ngwudi otaci Ngwaalingalu. Nyii jalu nyii ondaci ngwayu ngwanni ngwoꞌradalu ngenone.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 A nje daw deꞌte ꞌdingini ngwawanu dani Lïdïyä dati ji kündär gani Tiyatira dati ellang ngwureda ngwuꞌri dati äpïjï Ngwaalinga yobo. A Deleny ïgïtï ligor lüngün ndi ämnï ngwujaꞌri ngwondaja je Bulij.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Anni ma aar nyïnyïnï yaw ye ngwüjï ngwe ngwudi ngwuꞌdun ngwüngün, aar nje urnidi gïyïrnü. Ngwari, “Manari ngaa lari äny gwuma ru dïkïrïjïn ꞌdidanu Gideleny, ilar ngaa jalu ꞌdunu ꞌdünggüny.” Ar nje päcälü ꞌdi nyii ele.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Gomon geꞌte anni minyii ji ndi ele ngwaalu ngwudi otaci Ngwaalingalu, nyii mbudi geranga le giru dïnäd gätï ngwäy ngwati ngwe engga yiꞌral yanni yadi ji gweere. Ating mbüjïjï ngworta ngwüngün ngwüꞌrïnyä ngwonyadu ätï gwe ngwäy.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 A gera nggee gwujani Bulijingalu na änyängä, ating ärï dula ngwari, “Ngwüjï ngwee ngwuru ngwïnäd ngwudi Ngwaalu ngwanni ngwupa ngwudi geralang, ngwondaca je aar je enggaci gay gidi gilang.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ati aar nje gwoda no ꞌdi ngwonje yomon. ꞌDi a ligor ape Bulijing ngwugwurlalu ngwugirinya dïꞌrïllä ngwuci, “Ngwürïny ngwe Yicu Kirictu, ꞌtüdï ꞌdünggüngünänü!” Gaji nggoo geꞌte geꞌte a dïꞌrïllä gatalu.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Anni ma ngwoorta ngwüngün engga ndi ari gay gidi mbuji ngwüꞌrïnyä gima längïtïnï, aar määtä Bulijing je Jiliwanij gwe aar je ogtalu aar le ele ngweleny ngwaalu ngwudi ngwiliny.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Aar je apada ngweleny ngwudi gündär aar ari, “Ngwüjï ngwee ngwuru Ngwüyäwüd ngwuma gatu ngwüjü ngwege kündär gïyäränü
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 ngwondaja dïmürä de diru drü ꞌdengge ndi ape liru Ngwuruman.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 A ngwüjï oꞌrajidi aar ꞌdïꞌrä Bulijing je nono Jiliwanij gwe a ngweleny ngwudi gündär ari aar je gwalla ngwureda aar je pï.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Anni ma aar je pï gwulleny aar je ape aar je gatu korkon aar ci dangida diru giꞌra ngwuje arngaci mama.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Anni ma gu dangida ꞌdingini no, ngwuje ape ngwuje gatu gïdrü gweere aar je gwüꞌrïnggïlï yora.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Dilu de diligeny danu a Bulijinga Jiliwanij gwe ji ndi otaci Ngwaalingalu aar elnge delnga didi Ngwaalu, a je ngwüjï ngwujaar le korkon ji ndi geraji ngwänï.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 No a ngwaalu lagadalu gwulleny ꞌtuꞌtu korꞌdalu gidi gorkon. Puprang no, a ngwängïr ꞌdar ngwudi gorkon gwallanalu aar ïgïtïnï a yuꞌrung ꞌdar yigekana ye ngwüjälü üꞌrïꞌtïnï.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 A dangida ꞌrita. Anni mung engga ngwängïrü ngwudi gorkon ngwujalu mbüny, ngwugwalli galala gwadi dügïnï ngwayi nunnu gwuju ndi ari ngwüjï ngwuma ꞌtü korkon ngwuma abri.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 A be Bulij aw dulu de gwulleny ngwuci, “Aaꞌti a gwärrï ligoꞌro lunga yiꞌral yere, änyängä ꞌdar gilo ngene!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 A dangida utalu ndi aar ätä lïgä ngwule änï puprang gïdrü, ngwudidiꞌri yedenyo ngwadaci Bulijingalu Jiliwanij gwe giyoranu.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ngwuje be okta poor ngwuji otacalu, “Lani ngwoorta, äny gwadi ärrï ange nunnu nyi gïlängïdïnï?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Aar ci, “Ämnä Gideleny dani Yicu, nga gwa be gïlängïdïnï, nga na ngwüjï ngwunga.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Aar be ondaci ngwujaꞌri ngwudi Deleny ngwüjïngä le ꞌdar ngwüngün.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Kaji nggoo dilu de ndoo, a dangida ape Bulijing je Jiliwanij gwe ngwuje uyi ngwämä nono. No aar je nyïnyï gomon nggoo ngwüjï ngwe ngwüngün.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Ngwuje ape ꞌdunu ngwuje ätädä aar eny. A nginde jayanu gwulleny ndi ari nginde gwuma ämnï Ngwaalu ngwüjï ngwe ngwüngün ꞌdar.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Anni ma ngwaalu uꞌri, a ngweleny ngwudi gündär ükäjïdä ngwooꞌra ngwengen gidangida aar ci, “Gätï ngwüjälü ngwoo.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 A dangida ci Bulijing nu, “Ngweleny ngwari ara je gatalu nga nga Jiliwanij gwe. Gweneno, ngaa la be ele. Ïndär be ladatalu.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 A be Bulij ci ngwüjü ngwoo ngwükäjäär je nu, “Lïpïdï nje ngwäyänü ngwüjï aar nje ꞌti pïdïyä yelenya gwerre gwerre nyii be ru Ngwuruman, aar nje gatu korkon. A be gweneno aar be ru ladi nje linynyi yuꞌrimi? Bärï! Aar ila ngindenga yigoꞌro ye yegen aar nje ꞌtüyä poor aar nje geꞌte kay.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 A ngwüjï ngwoo ngwükäjäär je oꞌre aar ondaci ngwelenya, anni ma aar ꞌdingini ndi ari Bulijinga Jiliwanij gwe liru Ngwuruman, aar allalu miꞌdung.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Aar ila aar ci juba, aar je ꞌtüyä korkon aar je päcälü ndi ari aar ele aar gatani gündärä.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Anni ma Bulijinga Jiliwanij gwe ꞌtüdä korkon, aar ele ngwuꞌdun ngwudi Lïdïyä, ngenone aar gu mbudi ngwïkïrïjïnïngä le aar je orꞌtemaji aar be ꞌtü aar ele.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.