Atos 12

Laro Bible (Bible) (LRO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gaji nggoo a deleny dani Yïrüdïj ꞌdïꞌrï ngwummi ngwïkïrïjïnä ngwudi giꞌdoonga gidi Ngwaalu ngwuje übïnälü.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ngwümäätä Yagubing gwanni gwuru gwenggen gwudi Yuwananga ngwuꞌrinye galal ge.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Anni ma Yïrüdïj engga ndi ari yiꞌral giyee yima jada Ngwüyäwüdänü, ngwüꞌdïꞌrï ngwümäätä Butrujing ꞌto. Yiꞌral giyee yiju gaji gidi Yïꞌrïnyïnä yidi Ligiꞌra.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Anni mung määtä, ngwape ngwänïjï korkon, ngwube geꞌte ngwangida kiꞌdu kiꞌdu yiꞌranu kwoꞌrongo kiꞌdu geꞌte pu ati aar gu dünï aar angida. Nunnu ma Yïꞌrïnyïnä yidi Dambdani abralu, ngwube apada ngwelenyanu nunnu aar gu pädä yelenya.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 A Butruj ji korkon a be ngwïkïrïjïn jalu ngwäy ngwe aar otaci Ngwaalingalu ligor le ꞌdiꞌdidanu gwani nginde.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Dilu de gwaꞌtina Yïrüdïj äpädï ngwaalu ngwudi pï yelenya, a Butruj ji ndi ndri gwänü ngwangidanu rom (2) gwugekanalu yuꞌrung ye rom (2), a ngwangida dünälä aar angida längïrü.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 A ꞌdür no, a gïꞌrr ila gidi Deleny ngwüdünälä ngenone, a buri oꞌrralu ngwaalu ngwanni ngwuju gu Butruj, ngwümïꞌrï kimeranu ngwuꞌritiya. Ngwuci, “ꞌDïꞌrälü puprang.” A yuꞌrung yanni yigekaning yalu aar gwanna ngwuy aar ïꞌdï.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 A gïꞌrr ci, “ꞌDïꞌrü nga rüjïnänü dired de nga genne ngwüdänü.” A Butruj ꞌdïꞌrï ngwärrï yiꞌral yanni yica ye gïꞌrr, ngwoꞌre ngwuci, “Pänä direda nono didi gennala dunga nyi gwujana.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 A Butruj ꞌdïꞌrälü ngwugwujani aar gwe ele ꞌdi aar ꞌtü poor, ngwuꞌti be lïngïdï yiru ange giyo ngwüdädïgïnï ngwuꞌti lïngïdï ndi ari ngwujaꞌri ngwätï ngwäyänü ngwanni ngwärrï je gïꞌrr, ngwuji ndi ari gwänggädï yiꞌral dilingidu.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Aar ge ila ꞌdi aar gatana ngwangida ngwanni ngwudi gwerre gwerreng na gwudi gwodaning aar ila ꞌdi aar obana gïlängïr liru laaba lidi ꞌtü kay gati elada kündär. A je längïr ïgïtïjï gwuꞌren aar gu ꞌtü. Anni ma aar üꞌrü gayanu geꞌte, a gïꞌrr gatani ngwele.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 A Butruj ꞌrita ligor ngwari, “Nggwuma lenge ꞌdidanu gweneno ümïmänü gwaꞌti ndi ari ngwujaꞌri ngwanni ngwuju, ngwätï ngwäyänü ndi ari Deleny diru dükäjü gïꞌrrä güngün nunnu ngwila aar nyi gwalla Yïrüdïjïng ngwomonanu ngwüngün na giyiꞌralanu yere yanni yigeꞌta je Ngwüyäwüd giyigoranu.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Anni mung gu lenge yiꞌral giyee no, ngwele ꞌdunu ndi Märïyäm gwuru nanni gwudi Yuwana gwani Murkuj ngenone ngwïkïrïjïn ngwoꞌradi gwalu ngwonyadu aar ji ndi otaci Ngwaalingalu.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 A Butruj ila ngwüpïdä längïrü poor a dïnäd ila diru gera dani Räwüdä ndi ïgïtï dïmbürä.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Anni mung ꞌdingini ngwujaꞌri ngwudi Butruj gwondaju poor, ngwujayanu ꞌdi ngwoꞌre kay ngwuꞌti ïgïtü dïmbürä. Ngwoꞌre ngwondaci ngwüjü ndi ari Butruj nggwo gïlängïr.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 A ngwüjï ci gïjü, “Nga gwari giꞌra milang.” Anni mung ꞌdonyalu ꞌtïbüny ndi ari Butruj gwuru, aar ci, “Gïꞌrr ga ru güngün.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 A Butruj jina ndi pï längïrü gwurꞌtal, anni ma ngwüjï ïgïtädälü aar engga, a je ngwe ngwaalu elalu.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 A je Butruj ci guy ge gwugwundar ngwuje enggaci ndi ari awa gwüꞌtïyä Delenya korkon. Ngwuje be ci, “Ondacar Yagubing je ngweengga ngwe ngwuꞌter ngwujaꞌri ngwee.” Ngwüꞌtü ngwele ngwaalu ngwuꞌter.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Dilu danu aꞌti yigor pï ngwangidanu aar utalu ndi ari yiru ange yima ji ndi Butruj.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Anni ma Yïrüdïj ükäjï ngwujaꞌri aar mïnä ꞌdar aar ꞌti mbuju, ngwüꞌtïyä ngwujaꞌri aar apa ngwangida ngwoo aar je otacalu aar je ꞌrinye.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Gwapu güündä ngwüjï ngwudi yündär yidi Jür na Jäyïdä. Aar be oꞌrajidi gwüpäng aar bupi gweneno nding je ꞌdengenaci. Anni ma je dïnäd didi Deleny dani Yïrüdïj, dating gu gatada ngwäyänü dani Bilactuj gïꞌtïjï gay, aar ci Delenya dani Yïrüdïj linana ndi aar le oꞌrajidi aar jalu ladatalu. Ndi ari ngindenga lati je Delenya dani Yïrüdïj äpïjä yona.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 A gomon ganni gigeꞌtaar, a Yïrüdïj genne ngwureda ngwudi yeleny ngwujalu gididuꞌrala didi yeleny ngwube ondaci ngwüjü.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 A ngwüjï ortada aar ürrï dula aar ari, “Dïjï däꞌtüdï ndee danni dümnä dondaju ngwaalu gwuru ngwondaju.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Kaji nggoo geꞌte geꞌte anni mung ꞌdingini ngwujaꞌri no, ngwuꞌti näjä Ngwaalinga, a gïꞌrr gidi Deleny agada dimdi nono ngwümï ngwondoma ꞌdi ngwayi.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 A ngwujaꞌri ngwudi Ngwaalu gendadi aar badalu ngwaalu ꞌdar.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Anni ma Birnabanga Jawul gwe medaja yiiru yegen Üräjälïm, aar oꞌra aar apana Yuwanang gwanni gwati ani ꞌto Murkuj.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.