Atos 12
Laro Bible (Bible) (LRO) vs NAA
1 Gaji nggoo a deleny dani Yïrüdïj ꞌdïꞌrï ngwummi ngwïkïrïjïnä ngwudi giꞌdoonga gidi Ngwaalu ngwuje übïnälü.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ngwümäätä Yagubing gwanni gwuru gwenggen gwudi Yuwananga ngwuꞌrinye galal ge.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Anni ma Yïrüdïj engga ndi ari yiꞌral giyee yima jada Ngwüyäwüdänü, ngwüꞌdïꞌrï ngwümäätä Butrujing ꞌto. Yiꞌral giyee yiju gaji gidi Yïꞌrïnyïnä yidi Ligiꞌra.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Anni mung määtä, ngwape ngwänïjï korkon, ngwube geꞌte ngwangida kiꞌdu kiꞌdu yiꞌranu kwoꞌrongo kiꞌdu geꞌte pu ati aar gu dünï aar angida. Nunnu ma Yïꞌrïnyïnä yidi Dambdani abralu, ngwube apada ngwelenyanu nunnu aar gu pädä yelenya.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 A Butruj ji korkon a be ngwïkïrïjïn jalu ngwäy ngwe aar otaci Ngwaalingalu ligor le ꞌdiꞌdidanu gwani nginde.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Dilu de gwaꞌtina Yïrüdïj äpädï ngwaalu ngwudi pï yelenya, a Butruj ji ndi ndri gwänü ngwangidanu rom (2) gwugekanalu yuꞌrung ye rom (2), a ngwangida dünälä aar angida längïrü.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 A ꞌdür no, a gïꞌrr ila gidi Deleny ngwüdünälä ngenone, a buri oꞌrralu ngwaalu ngwanni ngwuju gu Butruj, ngwümïꞌrï kimeranu ngwuꞌritiya. Ngwuci, “ꞌDïꞌrälü puprang.” A yuꞌrung yanni yigekaning yalu aar gwanna ngwuy aar ïꞌdï.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 A gïꞌrr ci, “ꞌDïꞌrü nga rüjïnänü dired de nga genne ngwüdänü.” A Butruj ꞌdïꞌrï ngwärrï yiꞌral yanni yica ye gïꞌrr, ngwoꞌre ngwuci, “Pänä direda nono didi gennala dunga nyi gwujana.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 A Butruj ꞌdïꞌrälü ngwugwujani aar gwe ele ꞌdi aar ꞌtü poor, ngwuꞌti be lïngïdï yiru ange giyo ngwüdädïgïnï ngwuꞌti lïngïdï ndi ari ngwujaꞌri ngwätï ngwäyänü ngwanni ngwärrï je gïꞌrr, ngwuji ndi ari gwänggädï yiꞌral dilingidu.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Aar ge ila ꞌdi aar gatana ngwangida ngwanni ngwudi gwerre gwerreng na gwudi gwodaning aar ila ꞌdi aar obana gïlängïr liru laaba lidi ꞌtü kay gati elada kündär. A je längïr ïgïtïjï gwuꞌren aar gu ꞌtü. Anni ma aar üꞌrü gayanu geꞌte, a gïꞌrr gatani ngwele.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 A Butruj ꞌrita ligor ngwari, “Nggwuma lenge ꞌdidanu gweneno ümïmänü gwaꞌti ndi ari ngwujaꞌri ngwanni ngwuju, ngwätï ngwäyänü ndi ari Deleny diru dükäjü gïꞌrrä güngün nunnu ngwila aar nyi gwalla Yïrüdïjïng ngwomonanu ngwüngün na giyiꞌralanu yere yanni yigeꞌta je Ngwüyäwüd giyigoranu.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Anni mung gu lenge yiꞌral giyee no, ngwele ꞌdunu ndi Märïyäm gwuru nanni gwudi Yuwana gwani Murkuj ngenone ngwïkïrïjïn ngwoꞌradi gwalu ngwonyadu aar ji ndi otaci Ngwaalingalu.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 A Butruj ila ngwüpïdä längïrü poor a dïnäd ila diru gera dani Räwüdä ndi ïgïtï dïmbürä.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Anni mung ꞌdingini ngwujaꞌri ngwudi Butruj gwondaju poor, ngwujayanu ꞌdi ngwoꞌre kay ngwuꞌti ïgïtü dïmbürä. Ngwoꞌre ngwondaci ngwüjü ndi ari Butruj nggwo gïlängïr.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 A ngwüjï ci gïjü, “Nga gwari giꞌra milang.” Anni mung ꞌdonyalu ꞌtïbüny ndi ari Butruj gwuru, aar ci, “Gïꞌrr ga ru güngün.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 A Butruj jina ndi pï längïrü gwurꞌtal, anni ma ngwüjï ïgïtädälü aar engga, a je ngwe ngwaalu elalu.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 A je Butruj ci guy ge gwugwundar ngwuje enggaci ndi ari awa gwüꞌtïyä Delenya korkon. Ngwuje be ci, “Ondacar Yagubing je ngweengga ngwe ngwuꞌter ngwujaꞌri ngwee.” Ngwüꞌtü ngwele ngwaalu ngwuꞌter.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Dilu danu aꞌti yigor pï ngwangidanu aar utalu ndi ari yiru ange yima ji ndi Butruj.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Anni ma Yïrüdïj ükäjï ngwujaꞌri aar mïnä ꞌdar aar ꞌti mbuju, ngwüꞌtïyä ngwujaꞌri aar apa ngwangida ngwoo aar je otacalu aar je ꞌrinye.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Gwapu güündä ngwüjï ngwudi yündär yidi Jür na Jäyïdä. Aar be oꞌrajidi gwüpäng aar bupi gweneno nding je ꞌdengenaci. Anni ma je dïnäd didi Deleny dani Yïrüdïj, dating gu gatada ngwäyänü dani Bilactuj gïꞌtïjï gay, aar ci Delenya dani Yïrüdïj linana ndi aar le oꞌrajidi aar jalu ladatalu. Ndi ari ngindenga lati je Delenya dani Yïrüdïj äpïjä yona.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 A gomon ganni gigeꞌtaar, a Yïrüdïj genne ngwureda ngwudi yeleny ngwujalu gididuꞌrala didi yeleny ngwube ondaci ngwüjü.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 A ngwüjï ortada aar ürrï dula aar ari, “Dïjï däꞌtüdï ndee danni dümnä dondaju ngwaalu gwuru ngwondaju.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Kaji nggoo geꞌte geꞌte anni mung ꞌdingini ngwujaꞌri no, ngwuꞌti näjä Ngwaalinga, a gïꞌrr gidi Deleny agada dimdi nono ngwümï ngwondoma ꞌdi ngwayi.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 A ngwujaꞌri ngwudi Ngwaalu gendadi aar badalu ngwaalu ꞌdar.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Anni ma Birnabanga Jawul gwe medaja yiiru yegen Üräjälïm, aar oꞌra aar apana Yuwanang gwanni gwati ani ꞌto Murkuj.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.