Atos 12
Laro Bible (Bible) (LRO) vs NVT
1 Gaji nggoo a deleny dani Yïrüdïj ꞌdïꞌrï ngwummi ngwïkïrïjïnä ngwudi giꞌdoonga gidi Ngwaalu ngwuje übïnälü.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ngwümäätä Yagubing gwanni gwuru gwenggen gwudi Yuwananga ngwuꞌrinye galal ge.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Anni ma Yïrüdïj engga ndi ari yiꞌral giyee yima jada Ngwüyäwüdänü, ngwüꞌdïꞌrï ngwümäätä Butrujing ꞌto. Yiꞌral giyee yiju gaji gidi Yïꞌrïnyïnä yidi Ligiꞌra.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Anni mung määtä, ngwape ngwänïjï korkon, ngwube geꞌte ngwangida kiꞌdu kiꞌdu yiꞌranu kwoꞌrongo kiꞌdu geꞌte pu ati aar gu dünï aar angida. Nunnu ma Yïꞌrïnyïnä yidi Dambdani abralu, ngwube apada ngwelenyanu nunnu aar gu pädä yelenya.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 A Butruj ji korkon a be ngwïkïrïjïn jalu ngwäy ngwe aar otaci Ngwaalingalu ligor le ꞌdiꞌdidanu gwani nginde.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Dilu de gwaꞌtina Yïrüdïj äpädï ngwaalu ngwudi pï yelenya, a Butruj ji ndi ndri gwänü ngwangidanu rom (2) gwugekanalu yuꞌrung ye rom (2), a ngwangida dünälä aar angida längïrü.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 A ꞌdür no, a gïꞌrr ila gidi Deleny ngwüdünälä ngenone, a buri oꞌrralu ngwaalu ngwanni ngwuju gu Butruj, ngwümïꞌrï kimeranu ngwuꞌritiya. Ngwuci, “ꞌDïꞌrälü puprang.” A yuꞌrung yanni yigekaning yalu aar gwanna ngwuy aar ïꞌdï.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 A gïꞌrr ci, “ꞌDïꞌrü nga rüjïnänü dired de nga genne ngwüdänü.” A Butruj ꞌdïꞌrï ngwärrï yiꞌral yanni yica ye gïꞌrr, ngwoꞌre ngwuci, “Pänä direda nono didi gennala dunga nyi gwujana.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 A Butruj ꞌdïꞌrälü ngwugwujani aar gwe ele ꞌdi aar ꞌtü poor, ngwuꞌti be lïngïdï yiru ange giyo ngwüdädïgïnï ngwuꞌti lïngïdï ndi ari ngwujaꞌri ngwätï ngwäyänü ngwanni ngwärrï je gïꞌrr, ngwuji ndi ari gwänggädï yiꞌral dilingidu.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Aar ge ila ꞌdi aar gatana ngwangida ngwanni ngwudi gwerre gwerreng na gwudi gwodaning aar ila ꞌdi aar obana gïlängïr liru laaba lidi ꞌtü kay gati elada kündär. A je längïr ïgïtïjï gwuꞌren aar gu ꞌtü. Anni ma aar üꞌrü gayanu geꞌte, a gïꞌrr gatani ngwele.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 A Butruj ꞌrita ligor ngwari, “Nggwuma lenge ꞌdidanu gweneno ümïmänü gwaꞌti ndi ari ngwujaꞌri ngwanni ngwuju, ngwätï ngwäyänü ndi ari Deleny diru dükäjü gïꞌrrä güngün nunnu ngwila aar nyi gwalla Yïrüdïjïng ngwomonanu ngwüngün na giyiꞌralanu yere yanni yigeꞌta je Ngwüyäwüd giyigoranu.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Anni mung gu lenge yiꞌral giyee no, ngwele ꞌdunu ndi Märïyäm gwuru nanni gwudi Yuwana gwani Murkuj ngenone ngwïkïrïjïn ngwoꞌradi gwalu ngwonyadu aar ji ndi otaci Ngwaalingalu.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 A Butruj ila ngwüpïdä längïrü poor a dïnäd ila diru gera dani Räwüdä ndi ïgïtï dïmbürä.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Anni mung ꞌdingini ngwujaꞌri ngwudi Butruj gwondaju poor, ngwujayanu ꞌdi ngwoꞌre kay ngwuꞌti ïgïtü dïmbürä. Ngwoꞌre ngwondaci ngwüjü ndi ari Butruj nggwo gïlängïr.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 A ngwüjï ci gïjü, “Nga gwari giꞌra milang.” Anni mung ꞌdonyalu ꞌtïbüny ndi ari Butruj gwuru, aar ci, “Gïꞌrr ga ru güngün.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 A Butruj jina ndi pï längïrü gwurꞌtal, anni ma ngwüjï ïgïtädälü aar engga, a je ngwe ngwaalu elalu.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 A je Butruj ci guy ge gwugwundar ngwuje enggaci ndi ari awa gwüꞌtïyä Delenya korkon. Ngwuje be ci, “Ondacar Yagubing je ngweengga ngwe ngwuꞌter ngwujaꞌri ngwee.” Ngwüꞌtü ngwele ngwaalu ngwuꞌter.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Dilu danu aꞌti yigor pï ngwangidanu aar utalu ndi ari yiru ange yima ji ndi Butruj.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Anni ma Yïrüdïj ükäjï ngwujaꞌri aar mïnä ꞌdar aar ꞌti mbuju, ngwüꞌtïyä ngwujaꞌri aar apa ngwangida ngwoo aar je otacalu aar je ꞌrinye.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Gwapu güündä ngwüjï ngwudi yündär yidi Jür na Jäyïdä. Aar be oꞌrajidi gwüpäng aar bupi gweneno nding je ꞌdengenaci. Anni ma je dïnäd didi Deleny dani Yïrüdïj, dating gu gatada ngwäyänü dani Bilactuj gïꞌtïjï gay, aar ci Delenya dani Yïrüdïj linana ndi aar le oꞌrajidi aar jalu ladatalu. Ndi ari ngindenga lati je Delenya dani Yïrüdïj äpïjä yona.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 A gomon ganni gigeꞌtaar, a Yïrüdïj genne ngwureda ngwudi yeleny ngwujalu gididuꞌrala didi yeleny ngwube ondaci ngwüjü.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 A ngwüjï ortada aar ürrï dula aar ari, “Dïjï däꞌtüdï ndee danni dümnä dondaju ngwaalu gwuru ngwondaju.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Kaji nggoo geꞌte geꞌte anni mung ꞌdingini ngwujaꞌri no, ngwuꞌti näjä Ngwaalinga, a gïꞌrr gidi Deleny agada dimdi nono ngwümï ngwondoma ꞌdi ngwayi.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 A ngwujaꞌri ngwudi Ngwaalu gendadi aar badalu ngwaalu ꞌdar.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Anni ma Birnabanga Jawul gwe medaja yiiru yegen Üräjälïm, aar oꞌra aar apana Yuwanang gwanni gwati ani ꞌto Murkuj.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.