Lucas 19

Sangola Eenyakune (LOQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Waanyɔlɔ yo o Yeliko, Yesu amba tamba mokyisi.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Moto monɔmɔ aɓaka omɔɔ nkomo yɛ Zakayo, aamba ya tɔkɔlɔ; yo aɓaka mɔnɔmɔ na ɓakonzi wa ɓa phutise ɓa mputi, na moto wa ezwele iikye.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Alukaka iwɛnɛ Yesu, kasi ɓo waɓaka yo mokuwe, taikaka koka imowɛnɛ phɔ ya moluku ŋwa ɓato.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Wawɛnɛ yo ɓaɓona, amba kyilingana o ɓoo, akyɛ baa o ikolo sa ŋwete ŋwa sikɔmɔlɛ, phɔ waa moyalekana Yesu wamɔ, amowɛnɛ na ɓolaa.Yesu na Zakayo|alt="Jésus et Zachée" src="lb00313c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="19.4"
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Waakoma Yesu o elele mɛ, amba tomba miyo o ikolo, amba ya wɔ nɛ yokye: «Zakayo, uta mizele: Phɔ nasengyesi lɔlɔ ikyɛ ɓaa o ingambi sa wɛ.»
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Zakayo amba ya uta izele, amba moyamba o ingambi sɛ na nkyisa.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ɓato ɓasɔ ɓaawɛnɛkyɛ lowɔ mɛ, te ɓaikaka sepela na lango, ɓamba wɔ ɓɛkye: «Akyɛ ɓaa nde oka moto wa masumu!»
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Kasi Zakayo amba ya susana o ɓoo pha Nkolo, amba ya wɔ nɛ yokye: «Nkolo, okyemela, nakaɓe mbolo ya nga na miɓale, naphɛ ɓaɓola ndambo eyɔkɔ. Ɓo nakpesi moto ɓaphalanga ɓaikye na malondo maɓe, namobuyisele ɓɛ́ɛ mbala ine.»
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Emba Yesu amba wɔ phɔ yɛ yokye: «Lɔlɔ eye, ibikyi siesi o ingambi sisi, phɔ na wɛ, oli ŋwana wa iɓota sa Abalayama mɛ.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Phɔ Ŋwana wa Moto aesi yaluka ná iya bikya ɓato ɓaabunga.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Yesu ambakula ya kpela ɓato ɓaokaka maphɔɔ mamana ete esuu. Phɔ waaɓa yo phɛnɛphɛ na Yelusalɛmɛ, ɓato ɓaumunyaka oɓokye Ɓokonzi pha Ŋwaphongo pha mowɛnɛnɛ nde mina wamɔ.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Emba Yesu amba ya wɔ yokye: «Moto mɔnɔmɔ wa iɓota sa ɓokonzi akyɛkyɛ o mokyisi mɔnɔmɔ itakye phɔ ɓamokyele mokonzi, sima amba kula ya butwa.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 O ɓoo pha ikyɛndɛ, amba ya ɓanga ɓaombo iko mi ɓaombo ɓɛ, aesi yaɓakaɓela moto na moto ebuni yɔnɔyɔ ya wolo ya motiya moikye, amba ya wɔ na ɓɛ́ɛ yokye: “Kyela mumbongu na ɓaphalanga ɓaaɓana, tee nɔnɔ wa moya nga.”
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Kasi ɓato ɓa mokyisi nwɛ ɓamoinaka, ɓamotomelaka ɓato phɔ ya ikyɛ wɔ nɛ oɓokye: “Toloanole oɓokye aɓe mokonzi ŋwa ɓanga.”
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Waamokyela ɓɛ́ɛ mokonzi, amba ya butwa o mokyisi nwɛ. Amba ya ɓanga o ɓoo phɛ ɓato ɓa etoma ɓakaɓelaka yo ɓaphalanga phɔ ya iyeɓa ɓookose moto mɔnɔmɔ na mɔnɔmɔ ɓaphalanga ɓaazwaka yo.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Owa o ɓoo amba ya wɔ yokye: “Nkolo, eɓende ya ɓaphalanga yɔnɔyɔ eya mpɛkyɛ wɛ eɓoti biɓende iko ba wolo.”
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Nkolo amba ya wɔ yokye: “Ɓolaa, moto wa etoma o molaa. Okyesi ɓolaa o maphɔɔ makyikyi, na moebuya mokonzi wa nkyisi iko iinɛnɛ.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Owa iɓale amba ya wɔ yokye: “Nkolo, eɓende ya ɓaphalanga yɔnɔyɔ eya mpɛkyɛ wɛ, eɓoti biɓende bitano ba wolo.”
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Nkolo amba ya wɔ nɛ yokye: “Iwɛ, na moebuya mokonzi ŋwa nkyisi itano iinɛnɛ.”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Oomoyɔkɔ amba ya wɔ yokye: “Nkolo, kyeka eɓende ya wɛ yɔnɔyɔ ya ɓaphalanga yango eye, na ezingaka na itambala, namba eɓomba.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Naɓaka na ile, phɔ oli moto mɔnɔmɔ wa nkamba, kokpe mbolo yateyaikaka wɛ langya, konɔkɔ o elele eteyikaka wɛ phika.”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Nkolo amba ya mobuyisa yokye: “Oli moto wa etoma moɓe, namoesambisa nde na maloɓa ma wɛ mampenza. Waeɓaka oɓokye nga nali moto mɔnɔmɔ wa nkamba, nakpe mbolo yateyaikaka nga langya, nanɔkɔ o elele eteyaikaka nga phika.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Ka phɔ ya'ye toikaka kyɛ ɓomba ɓaphalanga ɓanga naɓo o bankyi? O iyabutwa sa nga nde naesi ya ɓazwa na matabisi.”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Ɓoɓɛlɛ nkolo amba ya wɔ na ɓato ɓaaɓaka wamɔ yokye: “Omoɓɔlɔlɔ eɓende ya wolo mɛna, oephɛ oli na biɓende iko.”
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ɓato ɓamba ya wɔ nɛ ɓɛkye: “Mokonzi, yo nga ali na ɓɛ̀ɛ ikoo!”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Nkolo amba ya ɓabuyisa yokye: “Nawɔ na ɓɛ̀ɛ, moto ooli na ɓanaa mbolo, ɓamokula moɓakyisa mbolo nsuu. Ka ooli pha, ɓa moɓɔlɔlɔ na ŋwana ndambo ooli nɛ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Phɔ ya ɓanguna ɓa nga, ɓato ɓate ɓaikaka zinga oɓokye nga naɓe mokonzi ŋwa ɓɛ, yaka na ɓɛ́ɛ wawa, emba oɓatene nyɛsi o miyo ma nga!”»
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Waaunva yo iwɔ ɓaɓona, Yesu aesi ya tambula o ɓoo phɔ ya ikyɛndɛ o Yelusalɛmɛ.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Waakoma yo phɛnɛphɛ na Ɓetefaze na Ɓetani, mbale ya ngomba ya ɓa olive, amba ya toma ɓaekosi ɓɛ́ɛ ɓaɓale
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 amba ya wɔ na ɓɛ́ɛ yokye: «Kyɛndɛ o mokyisi mokyekane na ɓanga; waamokoma ɓɛ̀ɛ omɔ, wamokyɛndɛ wɛnɛ ŋwana wa mpunda atingyi, naino moto taɓaa miyango. Oeyingole, oye na yango wawa.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ka ɓo moto mɔnɔmɔ aetuni oɓokye: “Koeyingole phɔ ya'ye?” Omobuyisa oɓokye: “Phɔ Nkolo asengyesi na yango.”»
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Ɓoɓɛlɛ ɓaekosi mɛ ɓaɓale ɓamba ya kyɛndɛ, ɓakyɛ takana maphɔɔ masɔ nde ɓowawɔkɔ Yesu na ɓɛ.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Waaɓa ɓɛ́ɛ ɓaingole ŋwana wa mpunda, ɓa kolo mpunda ɓamba ɓatuna ɓɛkye: «Koingole ŋwana wa mpunda mɔna phɔ ya'ye?»
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ɓaekosi ɓamba buya ɓɛkye: «Phɔ Nkolo asengyesi na yango.»
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ɓamba yakyɛ na ŋwana wa mpunda mɛ ooli Yesu, ɓamba ya wala bitobu ɓa ɓɛ́ɛ o ikolo sa ŋwana wa mpunda mɛ, ɓamba yabayisa Yesu.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Waaɓa yo kotambule, ɓato ɓaɓaka ɓakyɛmiwala bitobu o nzela.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Waakoma yo phɛnɛphɛ na nzela ekyeute o ngomba ya ɓaolive, ɓaekosi ɓasɔ ɓatondaka na nkyisa, ɓabutwaka ikumbela Ŋwaphongo na nyɛsi ikolo phɔ ya bilekyesako bisɔ biawɛnɛkyɛ ɓɛ.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ɓawɔkɔ ɓɛkye:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ɓafalisayi ɓaayɔkɔ, ɓaaɓaka onte ya ɓato, ɓamba ya wɔ na Yesu ɓɛkye: «Moteye, katela ɓaekosi ɓa wɛ!»
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Yesu amba ya buya yokye: «Na wɔ na ɓɛ̀ɛ ngakye: Ɓo ɓɛ́ɛ ɓaikasi ɓose, maɓanga mamoaŋwana.»
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Waakoma Yesu phɛnɛphɛ na Yelusalɛmɛ, waamowɛnɛ yo, amba lela phɔ ya ŋwango.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Awɔkɔ yokye: «Ɓo na wɛ waeɓaka mɛ, o mokɔlɔ ŋwa lɔlɔ, ndengye eekokyi wɛ izwa ɓose…! Kasi uŋwaŋwa eye, maphɔɔ mɛ maɓombami phɔ ya wɛ, tokokyi imawɛnɛ!
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Phɔ nkɔlɔ yaamoya, ɓanguna ɓawɛ ɓamoelungya, ɓamoetɛyisa lophango, ɓamba etɔkɔlɛlɛ mbɔmbɔ isɔ.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Ɓamoeɓola, iwɛ na ɓana ɓa wɛ, etewaikale iɓanga sɔnɔsɔ o ikolo sa siiyɔkɔ, phɔ toika eɓa imbɛlɛ sayakaka yaebikya Ŋwaphongo.»
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Ɓoɓɛlɛ Yesu amba ya nyɔlɔ o Tempelo abuto iwiinya ɓaaɓaka ɓaungya.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Amba ya wɔ na ɓɛ́ɛ yokye: «Wakomama ɓoɓo: “Ingambi sa nga samoɓa ingambi sa losambo”. Kasi ɓɛ̀ɛ osibuye iɓombo sa ɓaibi!»
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Nkɔlɔ isɔ, aɓaka kateya o Tempelo. Ɓakonzi ɓa ɓanganga ɓa Ŋwaphongo, ɓateye ɓa miɓeko na ɓa nkumu ɓa mokyisi, ɓalukaka imoɓoma;
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 kasi teɓaikaka eɓa ndengye eekokyi ɓɛ́ɛ ikyela, phɔ ɓato ɓasɔ ɓalɛkyɛkyɛlɛkyɛ nde mi imooka.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.