Lucas 15
Sangola Eenyakune (LOQ) vs BKJ
1 Mokɔlɔ mɔnɔmɔ, ɓaphutise ɓamputi na ɓato ɓa masumu, ɓamba ya ɓɛ́ɛ ɓasɔ oli Yesu phɔ ya imooka.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ɓafalisayi eɓe na ɓateye ɓa miɓeko ɓaumelaka, ɓamba wɔ ɓɛkye: «Moto mɛ kanyangyele ɓato ɓa masumu, kambe zaa na ná ɓɛ́ɛ elele yɔnɔyɔ!»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Yango mɛna, Yesu amba ya ɓakpela ete eye:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 «Ɓo mɔnɔmɔ onte ya ɓɛ̀ɛ ali na mampate munkama, yɔnɔyɔ embi bunga etaa ikye ika mako ibuwa mbuka ibuwa o bokye, phɔ ya ikyɛ luka yɔnɔyɔ eebungyi tee nɔnɔ wa mo ezwa yo? Ete ya mpate eebungakyi ezwa|alt="La Parabole de la brebis perdue" src="bk00005c.tif" size="span" copy="Louise Bass & Horace Knowles" ref="15.4-10"
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Imbɛlɛ sa moezwa yo, amoɓa na nkyisa ɓoikye; amoenyanya o maɓɛkyɛ,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 amobutwa o ingambi sɛ. Sima mɛ, amoangyinya bikamba ɓɛ, na ɓabuɓa nɛ, amba ya wɔ na ɓɛ́ɛ yokye: “Yaka ya sepele na nga molɔngɔ, phɔ nazwe mpate ya nga eebungakyi!”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Na wɔ na ɓɛ̀ɛ, eli nde ɓomɔ o ikolo, nkyisa ya moɓa na ɓoikye, phɔ ya moto wa masumu mɔnɔmɔ ooɓongosi motema, nkyisa mɛ ya moleka yaaka ɓato ɓa ɓosembo mako ibuwa mbuka ibwa ɓaate ɓasengyesi na iɓongola motema.»
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 «Ka naa ɓo ŋwaŋwasi mɔnɔmɔ ali na ɓaphalanga ɓa biɓende iko, ɓo mpata yɔnɔyɔ ebungyi, etaalosa tala, etaakɔmɓɔ ingambi na ikyɛ miluka na ɓolaa, tee nɔnɔ wa mokyɛ ezwa yo?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Emba imbɛlɛ siezwe yo, amoangyinya bikamba ɓɛ́ɛ na ɓabuɓa nɛ yokye: “Yaka ya sepele na nga molɔngɔ, phɔ nazwe mpata ya nga ebungakyi!”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Nde ɓomɔ, na wɔ na ɓɛ̀ɛ nga kye, nkyisa ili oka ɓanze ɓa Ŋwaphongo phɔ ya moto wa masumu mɔnɔmɔ ooɓongosi motema.»
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu amba kula ya wɔ yokye: «Moto mɔnɔmɔ aɓaka na ɓana ɓa ɓampele ɓaɓale.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Oo mosi amba ya wɔ na ango wa ɓɛ́ɛ yokye: “Tata, kaɓa ezwele ya wɛ, ompɛ iyalo saaka nga.” Emba ango wa ɓɛ́ɛ amba ya kaɓa ezwele yɛ onte ya ɓana ɓɛ́ɛ ɓaɓale.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Sima ya ɓanaa nkɔlɔ, ŋwana o mosi aesi ya ungya mbolo yɛ isɔ, akpe ɓana ɓaphalanga akyɛ na ɓɛ́ɛ o mokyisi mɔnɔmɔ itakye. Omɔ, akyɛ ɓaɔtɔ na maphɔɔ mazanga ntina.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Waunva yo ɓaphalanga, zilo sikusi saamba ya nyɔlɔ o mokyisi mɛ; amba tata izanga na ntoma ya izaa.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Amba kyɛ nyɔlɔ etoma oka moto mɔnɔmɔ wa mokyisi mɛ. Moto mɛ amba motoma o manzabi mɛ akyɛ ɓanza mangulu.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Aɓaka nana phowa ya itonza ibu sɛ na ntoma yaɓaka mangulu mazee, kasi na moto mɔnɔmɔ taika mophɛ yango.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Emba amba ya miyɔɔ yokye: “Ɓato ɓa etoma ɓa tata ɓasɔ, ɓazee mapa ɓamaotwe, nde nga wawa na we na nzala!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Na mobutwa oka tata, namba wɔ nɛ ngakye: Tata, na kyɛlesi ikolo ɓoɓe, naekyelesi na wɛ ɓoɓe.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Sikokyi ikula ɓangama ŋwana wa wɛ. Inkyele ndokolo mɔnɔmɔ na ɓato ɓa wɛ ɓa etoma.”»
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Amba ya kpa nzela ya ibutwa oka ango.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ŋwana amba ya wɔ na ango yokye: “Tata, nakyelesi ikolo ɓoɓe, naekyelesi na wɛ ɓoɓe. Sikokyi ikula ɓangama ŋwana wa wɛ…”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Kasi ango amba ya wɔɔ na ɓaombo ɓɛ́ɛ yokye: “Yaka izele na etobu elekyi ɓolaa, omolasa yɛ; omolasa mumpɛtɛ o munsɛ na bikoto o makolo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Yaka na ŋwana wa ngɔmbɛ owa isa, omoɓome, tozee, tokyele esɛlɛkɔ.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Phɔ ŋwana wa nga okowɛnɛ ɓɛ̀ɛ oyo awaka, kasi akuli butwa na ɓomɔɔ, abungaka kasi akuli zwama.”» Emba ɓamba ya tata esɛlɛkɔ.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 «Imbɛlɛ mɛ ŋwana wa moto mɛ oo ɓola aɓaka o inzabi. O ibutwa sɛ, wakoma yo phɛnɛphɛ na ingambi, aesi ya okaa tɔkɔ ya meembo na mbina.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Amba ya ɓanga mɔnɔmɔ na ɓaombo ɓa ɓɛ, amba motuna, lowɔ ye loolekane.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Moombo mɛ amba moimola yokye: “Eli ŋwana nyɔngɔ aesi, yango mɛna ɔngɔ aɓomi ŋwana wa ngɔmbɛ owa isaa, phɔ amowɛni aesi yabutwa na nzoto ndaa.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Emba ŋwana oo ɓola amba oka yɔ, tamba na ɓenela inyɔlɔ o ingambi. Ango amba tɔkɔlɔ ikyɛ moɓɔndɔ.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Kasi ŋwana amba ya buyisa ango yokye: “Kyeka mambula maikye maaekyelele nga satiyola miɓeko ma wɛ; kasi nga naino tombomesi nɔnɔ ŋwana wa mbosi phɔ ya ikyela esɛlɛkɔ na ɓɛbi na nga.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Kasi oesi ŋwana wa wɛ oyo, iyo owaɔtɔ ezwele ya wɛ esɔ na ɓaɓasi, omoɓomesi ŋwana wa ngɔmbɛ owa isaa!”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Emba ango amba ya wɔ nɛ yokye: “Ŋwana wa nga, iwɛ oli na nga nkɔlɔ isɔ wawa, mbolo isɔ iili na nga, ili ya wɛ.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Kasi tosengyesi ikyela esɛlɛkɔ, toombe na sepela phɔ ŋwana nyɔngɔ okowɛnɛ wɛ oyo awaka kasi ali na ɓɔmɔɔ, abungaka, azwa!”»
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.