Lucas 15

Sangola Eenyakune (LOQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mokɔlɔ mɔnɔmɔ, ɓaphutise ɓamputi na ɓato ɓa masumu, ɓamba ya ɓɛ́ɛ ɓasɔ oli Yesu phɔ ya imooka.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ɓafalisayi eɓe na ɓateye ɓa miɓeko ɓaumelaka, ɓamba wɔ ɓɛkye: «Moto mɛ kanyangyele ɓato ɓa masumu, kambe zaa na ná ɓɛ́ɛ elele yɔnɔyɔ!»
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Yango mɛna, Yesu amba ya ɓakpela ete eye:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 «Ɓo mɔnɔmɔ onte ya ɓɛ̀ɛ ali na mampate munkama, yɔnɔyɔ embi bunga etaa ikye ika mako ibuwa mbuka ibuwa o bokye, phɔ ya ikyɛ luka yɔnɔyɔ eebungyi tee nɔnɔ wa mo ezwa yo? Ete ya mpate eebungakyi ezwa|alt="La Parabole de la brebis perdue" src="bk00005c.tif" size="span" copy="Louise Bass & Horace Knowles" ref="15.4-10"
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Imbɛlɛ sa moezwa yo, amoɓa na nkyisa ɓoikye; amoenyanya o maɓɛkyɛ,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 amobutwa o ingambi sɛ. Sima mɛ, amoangyinya bikamba ɓɛ, na ɓabuɓa nɛ, amba ya wɔ na ɓɛ́ɛ yokye: “Yaka ya sepele na nga molɔngɔ, phɔ nazwe mpate ya nga eebungakyi!”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Na wɔ na ɓɛ̀ɛ, eli nde ɓomɔ o ikolo, nkyisa ya moɓa na ɓoikye, phɔ ya moto wa masumu mɔnɔmɔ ooɓongosi motema, nkyisa mɛ ya moleka yaaka ɓato ɓa ɓosembo mako ibuwa mbuka ibwa ɓaate ɓasengyesi na iɓongola motema.»
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Ka naa ɓo ŋwaŋwasi mɔnɔmɔ ali na ɓaphalanga ɓa biɓende iko, ɓo mpata yɔnɔyɔ ebungyi, etaalosa tala, etaakɔmɓɔ ingambi na ikyɛ miluka na ɓolaa, tee nɔnɔ wa mokyɛ ezwa yo?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Emba imbɛlɛ siezwe yo, amoangyinya bikamba ɓɛ́ɛ na ɓabuɓa nɛ yokye: “Yaka ya sepele na nga molɔngɔ, phɔ nazwe mpata ya nga ebungakyi!”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Nde ɓomɔ, na wɔ na ɓɛ̀ɛ nga kye, nkyisa ili oka ɓanze ɓa Ŋwaphongo phɔ ya moto wa masumu mɔnɔmɔ ooɓongosi motema.»
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu amba kula ya wɔ yokye: «Moto mɔnɔmɔ aɓaka na ɓana ɓa ɓampele ɓaɓale.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Oo mosi amba ya wɔ na ango wa ɓɛ́ɛ yokye: “Tata, kaɓa ezwele ya wɛ, ompɛ iyalo saaka nga.” Emba ango wa ɓɛ́ɛ amba ya kaɓa ezwele yɛ onte ya ɓana ɓɛ́ɛ ɓaɓale.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Sima ya ɓanaa nkɔlɔ, ŋwana o mosi aesi ya ungya mbolo yɛ isɔ, akpe ɓana ɓaphalanga akyɛ na ɓɛ́ɛ o mokyisi mɔnɔmɔ itakye. Omɔ, akyɛ ɓaɔtɔ na maphɔɔ mazanga ntina.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Waunva yo ɓaphalanga, zilo sikusi saamba ya nyɔlɔ o mokyisi mɛ; amba tata izanga na ntoma ya izaa.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Amba kyɛ nyɔlɔ etoma oka moto mɔnɔmɔ wa mokyisi mɛ. Moto mɛ amba motoma o manzabi mɛ akyɛ ɓanza mangulu.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Aɓaka nana phowa ya itonza ibu sɛ na ntoma yaɓaka mangulu mazee, kasi na moto mɔnɔmɔ taika mophɛ yango.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Emba amba ya miyɔɔ yokye: “Ɓato ɓa etoma ɓa tata ɓasɔ, ɓazee mapa ɓamaotwe, nde nga wawa na we na nzala!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Na mobutwa oka tata, namba wɔ nɛ ngakye: Tata, na kyɛlesi ikolo ɓoɓe, naekyelesi na wɛ ɓoɓe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Sikokyi ikula ɓangama ŋwana wa wɛ. Inkyele ndokolo mɔnɔmɔ na ɓato ɓa wɛ ɓa etoma.”»
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Amba ya kpa nzela ya ibutwa oka ango.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ŋwana amba ya wɔ na ango yokye: “Tata, nakyelesi ikolo ɓoɓe, naekyelesi na wɛ ɓoɓe. Sikokyi ikula ɓangama ŋwana wa wɛ…”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Kasi ango amba ya wɔɔ na ɓaombo ɓɛ́ɛ yokye: “Yaka izele na etobu elekyi ɓolaa, omolasa yɛ; omolasa mumpɛtɛ o munsɛ na bikoto o makolo.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Yaka na ŋwana wa ngɔmbɛ owa isa, omoɓome, tozee, tokyele esɛlɛkɔ.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Phɔ ŋwana wa nga okowɛnɛ ɓɛ̀ɛ oyo awaka, kasi akuli butwa na ɓomɔɔ, abungaka kasi akuli zwama.”» Emba ɓamba ya tata esɛlɛkɔ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 «Imbɛlɛ mɛ ŋwana wa moto mɛ oo ɓola aɓaka o inzabi. O ibutwa sɛ, wakoma yo phɛnɛphɛ na ingambi, aesi ya okaa tɔkɔ ya meembo na mbina.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Amba ya ɓanga mɔnɔmɔ na ɓaombo ɓa ɓɛ, amba motuna, lowɔ ye loolekane.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Moombo mɛ amba moimola yokye: “Eli ŋwana nyɔngɔ aesi, yango mɛna ɔngɔ aɓomi ŋwana wa ngɔmbɛ owa isaa, phɔ amowɛni aesi yabutwa na nzoto ndaa.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Emba ŋwana oo ɓola amba oka yɔ, tamba na ɓenela inyɔlɔ o ingambi. Ango amba tɔkɔlɔ ikyɛ moɓɔndɔ.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Kasi ŋwana amba ya buyisa ango yokye: “Kyeka mambula maikye maaekyelele nga satiyola miɓeko ma wɛ; kasi nga naino tombomesi nɔnɔ ŋwana wa mbosi phɔ ya ikyela esɛlɛkɔ na ɓɛbi na nga.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Kasi oesi ŋwana wa wɛ oyo, iyo owaɔtɔ ezwele ya wɛ esɔ na ɓaɓasi, omoɓomesi ŋwana wa ngɔmbɛ owa isaa!”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Emba ango amba ya wɔ nɛ yokye: “Ŋwana wa nga, iwɛ oli na nga nkɔlɔ isɔ wawa, mbolo isɔ iili na nga, ili ya wɛ.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Kasi tosengyesi ikyela esɛlɛkɔ, toombe na sepela phɔ ŋwana nyɔngɔ okowɛnɛ wɛ oyo awaka kasi ali na ɓɔmɔɔ, abungaka, azwa!”»
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.