Lucas 15
Sangola Eenyakune (LOQ) vs ARC
1 Mokɔlɔ mɔnɔmɔ, ɓaphutise ɓamputi na ɓato ɓa masumu, ɓamba ya ɓɛ́ɛ ɓasɔ oli Yesu phɔ ya imooka.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ɓafalisayi eɓe na ɓateye ɓa miɓeko ɓaumelaka, ɓamba wɔ ɓɛkye: «Moto mɛ kanyangyele ɓato ɓa masumu, kambe zaa na ná ɓɛ́ɛ elele yɔnɔyɔ!»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Yango mɛna, Yesu amba ya ɓakpela ete eye:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Ɓo mɔnɔmɔ onte ya ɓɛ̀ɛ ali na mampate munkama, yɔnɔyɔ embi bunga etaa ikye ika mako ibuwa mbuka ibuwa o bokye, phɔ ya ikyɛ luka yɔnɔyɔ eebungyi tee nɔnɔ wa mo ezwa yo? Ete ya mpate eebungakyi ezwa|alt="La Parabole de la brebis perdue" src="bk00005c.tif" size="span" copy="Louise Bass & Horace Knowles" ref="15.4-10"
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Imbɛlɛ sa moezwa yo, amoɓa na nkyisa ɓoikye; amoenyanya o maɓɛkyɛ,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 amobutwa o ingambi sɛ. Sima mɛ, amoangyinya bikamba ɓɛ, na ɓabuɓa nɛ, amba ya wɔ na ɓɛ́ɛ yokye: “Yaka ya sepele na nga molɔngɔ, phɔ nazwe mpate ya nga eebungakyi!”
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Na wɔ na ɓɛ̀ɛ, eli nde ɓomɔ o ikolo, nkyisa ya moɓa na ɓoikye, phɔ ya moto wa masumu mɔnɔmɔ ooɓongosi motema, nkyisa mɛ ya moleka yaaka ɓato ɓa ɓosembo mako ibuwa mbuka ibwa ɓaate ɓasengyesi na iɓongola motema.»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Ka naa ɓo ŋwaŋwasi mɔnɔmɔ ali na ɓaphalanga ɓa biɓende iko, ɓo mpata yɔnɔyɔ ebungyi, etaalosa tala, etaakɔmɓɔ ingambi na ikyɛ miluka na ɓolaa, tee nɔnɔ wa mokyɛ ezwa yo?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Emba imbɛlɛ siezwe yo, amoangyinya bikamba ɓɛ́ɛ na ɓabuɓa nɛ yokye: “Yaka ya sepele na nga molɔngɔ, phɔ nazwe mpata ya nga ebungakyi!”
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Nde ɓomɔ, na wɔ na ɓɛ̀ɛ nga kye, nkyisa ili oka ɓanze ɓa Ŋwaphongo phɔ ya moto wa masumu mɔnɔmɔ ooɓongosi motema.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu amba kula ya wɔ yokye: «Moto mɔnɔmɔ aɓaka na ɓana ɓa ɓampele ɓaɓale.
11 E disse:
12 Oo mosi amba ya wɔ na ango wa ɓɛ́ɛ yokye: “Tata, kaɓa ezwele ya wɛ, ompɛ iyalo saaka nga.” Emba ango wa ɓɛ́ɛ amba ya kaɓa ezwele yɛ onte ya ɓana ɓɛ́ɛ ɓaɓale.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Sima ya ɓanaa nkɔlɔ, ŋwana o mosi aesi ya ungya mbolo yɛ isɔ, akpe ɓana ɓaphalanga akyɛ na ɓɛ́ɛ o mokyisi mɔnɔmɔ itakye. Omɔ, akyɛ ɓaɔtɔ na maphɔɔ mazanga ntina.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Waunva yo ɓaphalanga, zilo sikusi saamba ya nyɔlɔ o mokyisi mɛ; amba tata izanga na ntoma ya izaa.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Amba kyɛ nyɔlɔ etoma oka moto mɔnɔmɔ wa mokyisi mɛ. Moto mɛ amba motoma o manzabi mɛ akyɛ ɓanza mangulu.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Aɓaka nana phowa ya itonza ibu sɛ na ntoma yaɓaka mangulu mazee, kasi na moto mɔnɔmɔ taika mophɛ yango.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Emba amba ya miyɔɔ yokye: “Ɓato ɓa etoma ɓa tata ɓasɔ, ɓazee mapa ɓamaotwe, nde nga wawa na we na nzala!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Na mobutwa oka tata, namba wɔ nɛ ngakye: Tata, na kyɛlesi ikolo ɓoɓe, naekyelesi na wɛ ɓoɓe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Sikokyi ikula ɓangama ŋwana wa wɛ. Inkyele ndokolo mɔnɔmɔ na ɓato ɓa wɛ ɓa etoma.”»
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Amba ya kpa nzela ya ibutwa oka ango.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ŋwana amba ya wɔ na ango yokye: “Tata, nakyelesi ikolo ɓoɓe, naekyelesi na wɛ ɓoɓe. Sikokyi ikula ɓangama ŋwana wa wɛ…”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Kasi ango amba ya wɔɔ na ɓaombo ɓɛ́ɛ yokye: “Yaka izele na etobu elekyi ɓolaa, omolasa yɛ; omolasa mumpɛtɛ o munsɛ na bikoto o makolo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Yaka na ŋwana wa ngɔmbɛ owa isa, omoɓome, tozee, tokyele esɛlɛkɔ.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Phɔ ŋwana wa nga okowɛnɛ ɓɛ̀ɛ oyo awaka, kasi akuli butwa na ɓomɔɔ, abungaka kasi akuli zwama.”» Emba ɓamba ya tata esɛlɛkɔ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 «Imbɛlɛ mɛ ŋwana wa moto mɛ oo ɓola aɓaka o inzabi. O ibutwa sɛ, wakoma yo phɛnɛphɛ na ingambi, aesi ya okaa tɔkɔ ya meembo na mbina.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Amba ya ɓanga mɔnɔmɔ na ɓaombo ɓa ɓɛ, amba motuna, lowɔ ye loolekane.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Moombo mɛ amba moimola yokye: “Eli ŋwana nyɔngɔ aesi, yango mɛna ɔngɔ aɓomi ŋwana wa ngɔmbɛ owa isaa, phɔ amowɛni aesi yabutwa na nzoto ndaa.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Emba ŋwana oo ɓola amba oka yɔ, tamba na ɓenela inyɔlɔ o ingambi. Ango amba tɔkɔlɔ ikyɛ moɓɔndɔ.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Kasi ŋwana amba ya buyisa ango yokye: “Kyeka mambula maikye maaekyelele nga satiyola miɓeko ma wɛ; kasi nga naino tombomesi nɔnɔ ŋwana wa mbosi phɔ ya ikyela esɛlɛkɔ na ɓɛbi na nga.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Kasi oesi ŋwana wa wɛ oyo, iyo owaɔtɔ ezwele ya wɛ esɔ na ɓaɓasi, omoɓomesi ŋwana wa ngɔmbɛ owa isaa!”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Emba ango amba ya wɔ nɛ yokye: “Ŋwana wa nga, iwɛ oli na nga nkɔlɔ isɔ wawa, mbolo isɔ iili na nga, ili ya wɛ.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Kasi tosengyesi ikyela esɛlɛkɔ, toombe na sepela phɔ ŋwana nyɔngɔ okowɛnɛ wɛ oyo awaka kasi ali na ɓɔmɔɔ, abungaka, azwa!”»
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.