Atos 7

Sangola Eenyakune (LOQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nganga omunɛnɛ amba ya motuna yokye: «Maphɔɔ mamana mali phɛlɛ?»
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Etiɛni amba ya mobuyisa yokye: «Ɓa tata na ɓɛbi na nga, okyemela. Ŋwaphongo owa nkyɛmɔ atɔkɔlɛlɛkyɛ ango wa ɓanga Abalayama waaɓaka yo o Mezopotami, sa ɓokyɛkyɛ zala o Halana,
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 amba ya wɔ nɛ yokye: “Mana o mokyisi ŋwa wɛ, wɛ na ɓonkpe pha wɛ, okyɛndɛ o mokyisi ŋwamoeteya nga.”
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Ɓoɓɛlɛ, Abalayama amba ya mana o mokyisi ŋwa Ɓakaladi phɔ ya ikyɛ zala o Halana. Omɔ, sima ya iwa sa ango, Ŋwaphongo aesi ya mumanya o mokyisi ŋwa Halana. Amunyɔsɛ o mokyisi moozasi ɓɛ̀ɛ lɔlɔ eye.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Ŋwaphongo taika mophɛ nɔnɔ ekpele o mokyisi mɛ, nɔnɔ ŋwana elele wa itɛya makolo. Kasi amolakyelaka oɓokye aamophɛ mokyisi mɛ, na ɓo Abalayama tataaka ɓa na ŋwana.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Emba Ŋwaphongo amba wɔ ɓoɓo: “Ɓankɔkɔ ɓɛ́ɛ ɓamozala o mokyisi mosuu, ɓaaɓabuya ɓaombo, emba ɓaaɓanyɔkɔlɔ mbula mikama mine.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Kasi mokyisi mɛ ŋwaaɓabuyaka ɓaombo, naamosambisa, inga, kyewɔ Ŋwaphongo. Emba sima mɛ, ɓamotɔkɔlɔ, emba ɓamunkyelela o elele mɛ.”
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Amba ya kyela na ɓɛ́ɛ sangola ya iɓɛlɛ. Yango mɛna waaɓota yo Izake, Abalayama amba ya moɓɛlɛ waakokya yo nkɔlɔ ŋwambi. Izake amba kyela nde ɓomɔ na Yakoɓo, emba Yakoɓo amba kyela nde ɓomɔ mɛ na ɓana ɓɛ́ɛ iko mbuka ɓaɓale ɓaabuwaka ɓankɔkɔ iko mbuka ɓaɓale ɓa Isalayɛlɛ.»
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 «Ɓankɔkɔ mɛ ɓaokyelaka Zozefu zuwa, ɓamba muungya phɔ ɓakyɛ nɛ o Ezipito. Kasi Ŋwaphongo aɓaka nɛ,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Amba motɔkɔlɔ onte ya minyɔkɔ misɔ mamina, amba na mophɛ ɓolaa na zebi o ɓoo pha Falo, mokonzi ŋwa Ezipito, owa mobuyaka moangyesi ŋwa Ezipito na ingambi sɛ sisɔ.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Nzuka zilo siesi yakyinda Ezipito mobimba na Kanana. Minyɔkɔ maɓaka miike, emba ɓaango ɓa ɓanga teɓakulaka ɓaa na ntoma ya iza.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Waaoka ɓɛ́ɛ oɓokye ntoma yaɓaka o Ezipito, Yakoɓo amba ya toma ɓaango ɓa ɓanga mbala eya ntuɓo omɔ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Mbala eya iɓale, Zozefu aesi ya eɓa ɓanaa nyango, emba Falo amba ya eɓa mbale eyauta yo.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Ɓoɓɛlɛ, Zozefu amba ya toma oɓokye ɓakyɛ kpa ango Yakoɓo na ɓanaa nyango, ɓɛ́ɛ ɓasɔ ɓaɓaka ɓato mako sambo na ɓatano.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Ɓoɓɛlɛ Yakoɓo amba yakyɛ o Ezipito, amba waa omɔ yo na ɓaango ɓa ɓanga.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Ɓakyɛkyɛ na biɓembe ɓa ɓɛ́ɛ o Sikɛmɛ, ɓaamba kyɛ ɓakunda omɔ, o elele eli mɔɔtɔ ŋwa ombaka Abalayama na ɓaphalanga oka ɓana ɓa Hamɔr, ango wa Sikɛmɛ.»
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 «Waaɓa oɓokye mbunu eyaikyelaka Ŋwaphongo Abalayama, ebutoo phɛnɛphɛ na ikokyisama, ɓankɔkɔ ɓa ɓanga ɓaamba ɓotama, butwaka ɓaikye o Ezipito.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Nɔnɔ waakpa moto mosuu ɓokonzi o Ezipito, otoikaka eɓa Zozefu.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Na malondo, mokonzi mɛ anyɔlɛlɛkyɛ ɓonkpe pha ɓanga: Phowa ya inyɔkɔlɔ ɓaango ɓa ɓanga yakyɛkyɛ tee nɔnɔ o iɓatoma na ɓokusi oɓokye ɓavakye ɓana ɓaaɓote ɓɛ́ɛ ɓaa sika phɔ ɓawe.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Imbɛlɛ mɛ saɓotamaka Mose. Aɓaka molaa o miyo ma Ŋwaphongo. Makombe maato, ɓaɓaka ɓamoɔkɔlɔ o ingambi sa ango
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 emba, wakyɛ movaka ɓɛ, ŋwana wa Falo wa ŋwaŋwasi amba mɔɔngɔ, amba moɔkɔlɔ ndokolo ŋwana wɛ solongo.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Mose aekolaka zebi sisɔ sa ɓato ɓa Ezipito, emba aɓaka na mwiya o maphɔɔ ma wɔ yo na o bitoma ɓɛ.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Waakokya yo mbula mako mane, maumunya maamba moyelela oɓokye akyɛndɛ oka ɓanaa nyango, ɓana ɓa Isalayɛlɛ.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Waakyɛ wɛnɛ yo mɔnɔmɔ na ɓɛ́ɛ ɓamunyɔkɔlɔ, amba moambelela, emba phɔ ya ibuya ɓo nyɔkɔsi ɓɛ́ɛ nwɛbi mɔna, amba ɓoma moto owa Ezipito.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Aɓaka kaumunya oɓokye ɓanaa nyango ɓamosɔsɔlɔ oɓokye Ŋwaphongo aaɓabikya na nzela yɛ Mose, kasi ɓɛ́ɛ teɓaikaka sɔsɔlɔ ɓomɔ.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ɓo yana, ɓamowɛni kakande ɓato ɓaɓale ɓaŋwane eɓasi ekusi, phɔ ya imeka iɓaɓɔngya, amba wɔ na ɓɛ́ɛ yokye: “Ɓɛbi, ɓɛ́ɛ oli inyango, phɔ ya'ye koŋwane?”
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Kasi owaɓaka kawande nwɛbi amba uka Mose, amba wɔ nɛ yokye: “Oekyesi mokonzi na munanga ŋwa ɓanga nza?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Kolukye imboma ɓo waɓomaka wɛ moto wa Ezipito yana?”
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Waoka Mose maphɔɔ mamana, amba ya lota, amba kyɛ miɓomba o mokyisi ŋwa Madiani. Amba kyɛ ɓota omɔ ɓana ɓa ɓampele ɓaɓale.»
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 «Sima ya mbula mako mane, anzelu amba motɔkɔlɛlɛ o bokye pha ngomba ya Sinayi, onte ya ingyɛngu sa ŋwenya.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Mose akamwaka na lowɔɔ lawɛnɛkyɛ yo. Waluka yo isusana phɔ ya ikyeka, ŋwɛsi ŋwa Nkolo ŋwamba okana:
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Nali Ŋwaphongo wa ɓaɔngɔ, Ŋwaphongo wa Abalayama, wa Izake na wa Yakoɓo”. Na itɛkyɛnɛlɛ, Mose takulaka nyanga na ikyeka.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Ɓoɓɛlɛ, Nkolo amba wɔ nɛ yokye: “Manya ɓasapato ɓa wɛ o makolo, phɔ elele etɛmi wɛ eli manyɛtɛ masantu.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Phɛlɛ, nawɛni pasi ya ɓato ɓa nga o Ezipito, naokyi na nkyime ya ɓɛ. Nauti o se phɔ ya iɓaikola. Emba uŋwaŋwa eye, kyɛndɛ, nazingye ietoma o Ezipito.”»
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 «Nde ona yo Mose, owa lɛkyɛ ɓɛ, oɓokye: “Oekyesi mokonzi na munanga nza?” Eli nde yo owatomaka Ŋwaphongo ndokolo mokonzi na mokandosi, na nzela ya anzelu owa motɔkɔlɛlɛkyɛ o ingyɛngu sa nweya siilole.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Eli yo owaɓatɔkɔlɔkɔ o Ezipito na ikyela maphɔɔ ma ikamwa na mayaa o mokyisi ŋwa Ezipito, o ebale enɛnɛ eya mangola na o bokye tee mambula mako mane.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Ekuli ɓa nde yo Mose, owawɔkɔ na Ɓaisalayɛlɛ oɓokye: “Ŋwaphongo amotɔkɔlɔ onte ya ɓanaa nyango na ɓɛ̀ɛ moimosi mɔnɔmɔ ɓooli nga.”
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Eli yo moto owaa owatɛmɛkyɛ onte ya ɓaango ɓa ɓanga na anzelu owawɔkɔ nɛ o bokye, o ikolo sa ngomba ya Sinai. Eli yo moto owazwaka maloɓa ma ɓomɔɔ phɔ ya ilophɛ mango.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Kasi ɓaango ɓa ɓanga teɓaikaka zinga oɓokye ɓamookye. Ɓamotɛkyɛ, na maumunya, ɓakulaka butwa o Ezipito.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Ɓamba wɔ na ná Alona ɓɛkye: “Olokyelele ɓaŋwaphongo ɓaamoɓaka matambule oɓoo pha anga. Phɔ ona Mose owalotɔkɔlɔkɔ o mokyisi ŋwa Ezipito, toloeɓe maphɔɔ maamoyelesi.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Mi nkɔlɔ mɛ, ɓamba ya ema ekyeko ya ŋwana wa ngɔmbɛ, ɓamba ya eɓonzela bilambo, ɓamba yaanela na nkyisa ekpele eyakyela ɓɛ́ɛ na maɓɔkɔ ma ɓɛ.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Phɔ ya ɓomɔ, Ŋwaphongo amba ɓambya o maɓɔkɔ ma ɓatuluku ɓa ikolo, nde ɓo wakomama wango o buku pha ɓaimosi oɓokye:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Wanyanya molaku ŋwa Ŋwaphongo Moloki
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 «O bokye, ɓaango ɓa ɓanga ɓaɓaka na molaku ŋwaaɓaka na moɓeta ŋwa sangola: Mose amokyelaka nde ɓo waawɔkɔ Ŋwaphongo nɛ. Amokyelaka kokokana na ndengye eya mowɛnɛkyɛ yo.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Waazwa ɓaango ɓa ɓanga molaku mɛ, ɓamba munyɔsa ɓo waɓakambaka Yosuwa o mokyisi ŋwaaɓolɔlɔkɔ ɓɛ́ɛ mi nkyisi yawiinyaka Ŋwaphongo ɓato o ɓoo pha ɓɛ. Molaku ŋwa moɓeta ŋwa sangola mɛ ŋwaɓaka omɔ nɔnɔ o imbɛlɛ saaka Davidi.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Davidi azwaka ngɔlu o miyo ma Ŋwaphongo, amba na onga nɛ oɓokye atongele Ŋwaphongo wa Yakoɓo na ingambi sa izala.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Kasi yaɓaka nde Salomo owamotongyelaka ingambi.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Kasi Owa ikolo taazale o mangambi maatongama na maɓɔkɔ ma ɓato. Nde ɓo wawɔ moimosi oɓokye:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Ikolo sili eziye ya nga ya ɓokonzi
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Teli maɓɔkɔ ma nga makyela bikpele bisɔ ɓabina?”»
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 «Ɓato ɓa nzoto nkusi, ɓate ɓaika ɓɛ́ɛ ɓɛlɛ o ndondo na o matoo, nkɔlɔ isɔ kosemole Ɓolɔɓɔ Ɓosantu; oli nde ya ɓaango ɓa ɓɛ̀ɛ!
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Moimosi nza ooto wanyɔkɔlɔ ɓaango ɓa ɓɛ̀ɛ? Ɓaɓoma na ɓaimolaka phanza iya sa Moto owa ɓosembo, nde yo ooungye ɓɛ̀ɛ na ooɓomi ɓɛ́ɛ uŋwaŋwa eye.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Ɓɛ̀ɛ wazwaka moɓeko ŋwaeyimolaka ɓaanzelu, emba toika mokyelela!»
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Maphɔɔ mɛ maɓaphɛkyɛ kabu emba ɓamba butwa izaa mino na yɔɔ phɔ ya Etiɛni.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Kasi yo, atondaka na Ɓolɔɓɔ, kakyekye nde ikolo. Amba wɛnɛ nkyɛmɔ ya Ŋwaphongo na Yesu atɛmi o ɓoloo pha Ŋwaphongo.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Yokye: «Kyeka, nawɛnɛ ikolo siingo na Ŋwana wa moto atɛmi o ɓoloo pha Ŋwaphongo.»
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Ɓamba ya lika nyangye na ɓokusi, ɓaundi matoo. Ɓoɓɛlɛ, ɓɛ́ɛ ɓasɔ, ɓamba ya mivaka mi yo,
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 ɓaesi ya kyɛ nɛ i mbale ya mokyisi, ɓabuto imumaa maɓanga oɓokye awe. Manzoka ɓaikaka bitobu ba ɓɛ́ɛ oka ma munzenga mɔnɔmɔ nkombo yɛ Saolo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nzuka waaɓa ɓɛ́ɛ ɓamuma maɓanga phɔ ya imoɓoma, Etiɛni amba ya ɓɔndɛlɛ ɓoɓo: «Nkolo Yesu, yamba molimo ŋwa nga!»
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ɓoɓɛlɛ, amba ya kusama na maɓɔngɔ, amba lika ŋwangye na ɓokusi yokye: «Nkolo, sakyeka isumu sa ɓɛ́ɛ sisi.» Emba na maloɓa mamana, nɔnɔ waasɛngɔ yo.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.