Atos 7
Sangola Eenyakune (LOQ) vs ARA
1 Nganga omunɛnɛ amba ya motuna yokye: «Maphɔɔ mamana mali phɛlɛ?»
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Etiɛni amba ya mobuyisa yokye: «Ɓa tata na ɓɛbi na nga, okyemela. Ŋwaphongo owa nkyɛmɔ atɔkɔlɛlɛkyɛ ango wa ɓanga Abalayama waaɓaka yo o Mezopotami, sa ɓokyɛkyɛ zala o Halana,
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 amba ya wɔ nɛ yokye: “Mana o mokyisi ŋwa wɛ, wɛ na ɓonkpe pha wɛ, okyɛndɛ o mokyisi ŋwamoeteya nga.”
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Ɓoɓɛlɛ, Abalayama amba ya mana o mokyisi ŋwa Ɓakaladi phɔ ya ikyɛ zala o Halana. Omɔ, sima ya iwa sa ango, Ŋwaphongo aesi ya mumanya o mokyisi ŋwa Halana. Amunyɔsɛ o mokyisi moozasi ɓɛ̀ɛ lɔlɔ eye.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Ŋwaphongo taika mophɛ nɔnɔ ekpele o mokyisi mɛ, nɔnɔ ŋwana elele wa itɛya makolo. Kasi amolakyelaka oɓokye aamophɛ mokyisi mɛ, na ɓo Abalayama tataaka ɓa na ŋwana.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Emba Ŋwaphongo amba wɔ ɓoɓo: “Ɓankɔkɔ ɓɛ́ɛ ɓamozala o mokyisi mosuu, ɓaaɓabuya ɓaombo, emba ɓaaɓanyɔkɔlɔ mbula mikama mine.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Kasi mokyisi mɛ ŋwaaɓabuyaka ɓaombo, naamosambisa, inga, kyewɔ Ŋwaphongo. Emba sima mɛ, ɓamotɔkɔlɔ, emba ɓamunkyelela o elele mɛ.”
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Amba ya kyela na ɓɛ́ɛ sangola ya iɓɛlɛ. Yango mɛna waaɓota yo Izake, Abalayama amba ya moɓɛlɛ waakokya yo nkɔlɔ ŋwambi. Izake amba kyela nde ɓomɔ na Yakoɓo, emba Yakoɓo amba kyela nde ɓomɔ mɛ na ɓana ɓɛ́ɛ iko mbuka ɓaɓale ɓaabuwaka ɓankɔkɔ iko mbuka ɓaɓale ɓa Isalayɛlɛ.»
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 «Ɓankɔkɔ mɛ ɓaokyelaka Zozefu zuwa, ɓamba muungya phɔ ɓakyɛ nɛ o Ezipito. Kasi Ŋwaphongo aɓaka nɛ,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Amba motɔkɔlɔ onte ya minyɔkɔ misɔ mamina, amba na mophɛ ɓolaa na zebi o ɓoo pha Falo, mokonzi ŋwa Ezipito, owa mobuyaka moangyesi ŋwa Ezipito na ingambi sɛ sisɔ.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Nzuka zilo siesi yakyinda Ezipito mobimba na Kanana. Minyɔkɔ maɓaka miike, emba ɓaango ɓa ɓanga teɓakulaka ɓaa na ntoma ya iza.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Waaoka ɓɛ́ɛ oɓokye ntoma yaɓaka o Ezipito, Yakoɓo amba ya toma ɓaango ɓa ɓanga mbala eya ntuɓo omɔ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Mbala eya iɓale, Zozefu aesi ya eɓa ɓanaa nyango, emba Falo amba ya eɓa mbale eyauta yo.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Ɓoɓɛlɛ, Zozefu amba ya toma oɓokye ɓakyɛ kpa ango Yakoɓo na ɓanaa nyango, ɓɛ́ɛ ɓasɔ ɓaɓaka ɓato mako sambo na ɓatano.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ɓoɓɛlɛ Yakoɓo amba yakyɛ o Ezipito, amba waa omɔ yo na ɓaango ɓa ɓanga.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Ɓakyɛkyɛ na biɓembe ɓa ɓɛ́ɛ o Sikɛmɛ, ɓaamba kyɛ ɓakunda omɔ, o elele eli mɔɔtɔ ŋwa ombaka Abalayama na ɓaphalanga oka ɓana ɓa Hamɔr, ango wa Sikɛmɛ.»
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 «Waaɓa oɓokye mbunu eyaikyelaka Ŋwaphongo Abalayama, ebutoo phɛnɛphɛ na ikokyisama, ɓankɔkɔ ɓa ɓanga ɓaamba ɓotama, butwaka ɓaikye o Ezipito.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Nɔnɔ waakpa moto mosuu ɓokonzi o Ezipito, otoikaka eɓa Zozefu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Na malondo, mokonzi mɛ anyɔlɛlɛkyɛ ɓonkpe pha ɓanga: Phowa ya inyɔkɔlɔ ɓaango ɓa ɓanga yakyɛkyɛ tee nɔnɔ o iɓatoma na ɓokusi oɓokye ɓavakye ɓana ɓaaɓote ɓɛ́ɛ ɓaa sika phɔ ɓawe.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Imbɛlɛ mɛ saɓotamaka Mose. Aɓaka molaa o miyo ma Ŋwaphongo. Makombe maato, ɓaɓaka ɓamoɔkɔlɔ o ingambi sa ango
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 emba, wakyɛ movaka ɓɛ, ŋwana wa Falo wa ŋwaŋwasi amba mɔɔngɔ, amba moɔkɔlɔ ndokolo ŋwana wɛ solongo.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Mose aekolaka zebi sisɔ sa ɓato ɓa Ezipito, emba aɓaka na mwiya o maphɔɔ ma wɔ yo na o bitoma ɓɛ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Waakokya yo mbula mako mane, maumunya maamba moyelela oɓokye akyɛndɛ oka ɓanaa nyango, ɓana ɓa Isalayɛlɛ.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Waakyɛ wɛnɛ yo mɔnɔmɔ na ɓɛ́ɛ ɓamunyɔkɔlɔ, amba moambelela, emba phɔ ya ibuya ɓo nyɔkɔsi ɓɛ́ɛ nwɛbi mɔna, amba ɓoma moto owa Ezipito.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Aɓaka kaumunya oɓokye ɓanaa nyango ɓamosɔsɔlɔ oɓokye Ŋwaphongo aaɓabikya na nzela yɛ Mose, kasi ɓɛ́ɛ teɓaikaka sɔsɔlɔ ɓomɔ.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Ɓo yana, ɓamowɛni kakande ɓato ɓaɓale ɓaŋwane eɓasi ekusi, phɔ ya imeka iɓaɓɔngya, amba wɔ na ɓɛ́ɛ yokye: “Ɓɛbi, ɓɛ́ɛ oli inyango, phɔ ya'ye koŋwane?”
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Kasi owaɓaka kawande nwɛbi amba uka Mose, amba wɔ nɛ yokye: “Oekyesi mokonzi na munanga ŋwa ɓanga nza?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Kolukye imboma ɓo waɓomaka wɛ moto wa Ezipito yana?”
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Waoka Mose maphɔɔ mamana, amba ya lota, amba kyɛ miɓomba o mokyisi ŋwa Madiani. Amba kyɛ ɓota omɔ ɓana ɓa ɓampele ɓaɓale.»
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 «Sima ya mbula mako mane, anzelu amba motɔkɔlɛlɛ o bokye pha ngomba ya Sinayi, onte ya ingyɛngu sa ŋwenya.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Mose akamwaka na lowɔɔ lawɛnɛkyɛ yo. Waluka yo isusana phɔ ya ikyeka, ŋwɛsi ŋwa Nkolo ŋwamba okana:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 “Nali Ŋwaphongo wa ɓaɔngɔ, Ŋwaphongo wa Abalayama, wa Izake na wa Yakoɓo”. Na itɛkyɛnɛlɛ, Mose takulaka nyanga na ikyeka.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Ɓoɓɛlɛ, Nkolo amba wɔ nɛ yokye: “Manya ɓasapato ɓa wɛ o makolo, phɔ elele etɛmi wɛ eli manyɛtɛ masantu.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Phɛlɛ, nawɛni pasi ya ɓato ɓa nga o Ezipito, naokyi na nkyime ya ɓɛ. Nauti o se phɔ ya iɓaikola. Emba uŋwaŋwa eye, kyɛndɛ, nazingye ietoma o Ezipito.”»
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 «Nde ona yo Mose, owa lɛkyɛ ɓɛ, oɓokye: “Oekyesi mokonzi na munanga nza?” Eli nde yo owatomaka Ŋwaphongo ndokolo mokonzi na mokandosi, na nzela ya anzelu owa motɔkɔlɛlɛkyɛ o ingyɛngu sa nweya siilole.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Eli yo owaɓatɔkɔlɔkɔ o Ezipito na ikyela maphɔɔ ma ikamwa na mayaa o mokyisi ŋwa Ezipito, o ebale enɛnɛ eya mangola na o bokye tee mambula mako mane.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ekuli ɓa nde yo Mose, owawɔkɔ na Ɓaisalayɛlɛ oɓokye: “Ŋwaphongo amotɔkɔlɔ onte ya ɓanaa nyango na ɓɛ̀ɛ moimosi mɔnɔmɔ ɓooli nga.”
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Eli yo moto owaa owatɛmɛkyɛ onte ya ɓaango ɓa ɓanga na anzelu owawɔkɔ nɛ o bokye, o ikolo sa ngomba ya Sinai. Eli yo moto owazwaka maloɓa ma ɓomɔɔ phɔ ya ilophɛ mango.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Kasi ɓaango ɓa ɓanga teɓaikaka zinga oɓokye ɓamookye. Ɓamotɛkyɛ, na maumunya, ɓakulaka butwa o Ezipito.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ɓamba wɔ na ná Alona ɓɛkye: “Olokyelele ɓaŋwaphongo ɓaamoɓaka matambule oɓoo pha anga. Phɔ ona Mose owalotɔkɔlɔkɔ o mokyisi ŋwa Ezipito, toloeɓe maphɔɔ maamoyelesi.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Mi nkɔlɔ mɛ, ɓamba ya ema ekyeko ya ŋwana wa ngɔmbɛ, ɓamba ya eɓonzela bilambo, ɓamba yaanela na nkyisa ekpele eyakyela ɓɛ́ɛ na maɓɔkɔ ma ɓɛ.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Phɔ ya ɓomɔ, Ŋwaphongo amba ɓambya o maɓɔkɔ ma ɓatuluku ɓa ikolo, nde ɓo wakomama wango o buku pha ɓaimosi oɓokye:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Wanyanya molaku ŋwa Ŋwaphongo Moloki
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 «O bokye, ɓaango ɓa ɓanga ɓaɓaka na molaku ŋwaaɓaka na moɓeta ŋwa sangola: Mose amokyelaka nde ɓo waawɔkɔ Ŋwaphongo nɛ. Amokyelaka kokokana na ndengye eya mowɛnɛkyɛ yo.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Waazwa ɓaango ɓa ɓanga molaku mɛ, ɓamba munyɔsa ɓo waɓakambaka Yosuwa o mokyisi ŋwaaɓolɔlɔkɔ ɓɛ́ɛ mi nkyisi yawiinyaka Ŋwaphongo ɓato o ɓoo pha ɓɛ. Molaku ŋwa moɓeta ŋwa sangola mɛ ŋwaɓaka omɔ nɔnɔ o imbɛlɛ saaka Davidi.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Davidi azwaka ngɔlu o miyo ma Ŋwaphongo, amba na onga nɛ oɓokye atongele Ŋwaphongo wa Yakoɓo na ingambi sa izala.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Kasi yaɓaka nde Salomo owamotongyelaka ingambi.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Kasi Owa ikolo taazale o mangambi maatongama na maɓɔkɔ ma ɓato. Nde ɓo wawɔ moimosi oɓokye:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 “Ikolo sili eziye ya nga ya ɓokonzi
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Teli maɓɔkɔ ma nga makyela bikpele bisɔ ɓabina?”»
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 «Ɓato ɓa nzoto nkusi, ɓate ɓaika ɓɛ́ɛ ɓɛlɛ o ndondo na o matoo, nkɔlɔ isɔ kosemole Ɓolɔɓɔ Ɓosantu; oli nde ya ɓaango ɓa ɓɛ̀ɛ!
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Moimosi nza ooto wanyɔkɔlɔ ɓaango ɓa ɓɛ̀ɛ? Ɓaɓoma na ɓaimolaka phanza iya sa Moto owa ɓosembo, nde yo ooungye ɓɛ̀ɛ na ooɓomi ɓɛ́ɛ uŋwaŋwa eye.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Ɓɛ̀ɛ wazwaka moɓeko ŋwaeyimolaka ɓaanzelu, emba toika mokyelela!»
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Maphɔɔ mɛ maɓaphɛkyɛ kabu emba ɓamba butwa izaa mino na yɔɔ phɔ ya Etiɛni.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Kasi yo, atondaka na Ɓolɔɓɔ, kakyekye nde ikolo. Amba wɛnɛ nkyɛmɔ ya Ŋwaphongo na Yesu atɛmi o ɓoloo pha Ŋwaphongo.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Yokye: «Kyeka, nawɛnɛ ikolo siingo na Ŋwana wa moto atɛmi o ɓoloo pha Ŋwaphongo.»
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Ɓamba ya lika nyangye na ɓokusi, ɓaundi matoo. Ɓoɓɛlɛ, ɓɛ́ɛ ɓasɔ, ɓamba ya mivaka mi yo,
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 ɓaesi ya kyɛ nɛ i mbale ya mokyisi, ɓabuto imumaa maɓanga oɓokye awe. Manzoka ɓaikaka bitobu ba ɓɛ́ɛ oka ma munzenga mɔnɔmɔ nkombo yɛ Saolo.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nzuka waaɓa ɓɛ́ɛ ɓamuma maɓanga phɔ ya imoɓoma, Etiɛni amba ya ɓɔndɛlɛ ɓoɓo: «Nkolo Yesu, yamba molimo ŋwa nga!»
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ɓoɓɛlɛ, amba ya kusama na maɓɔngɔ, amba lika ŋwangye na ɓokusi yokye: «Nkolo, sakyeka isumu sa ɓɛ́ɛ sisi.» Emba na maloɓa mamana, nɔnɔ waasɛngɔ yo.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.