Atos 22
Sangola Eenyakune (LOQ) vs NTLH
1 Ɓande na nga, na ɓatata, okyemela iili na nga oɓokye naewɔlɛ uŋwaŋwa eye.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Waoka ɓɛ́ɛ Polo kaɓawɔlɛ na munɔkɔ ŋwa lombo ɓamba kula ikala phio. Polo yokye:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 «Inga nali Moyuda, mokyisi ŋwa nga Tarsis o Silisi, kasi ɓanzɔkɔlɔ wawa o Yelusalɛmɛ, naekola maphɔɔ masɔ ma miɓeko ma ɓankɔkɔ oka Gamaliɛlɛ. Naɓaka na nga moto wa phowa o maphɔɔ ma Ŋwaphongo, ɓo oli lɔlɔ eye.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Nanyɔkɔlɔkɔ ɓato ɓaaɓaka ɓaɓengye nzela ya Nkolo, ɓaayɔkɔ ɓawaka. Naakyaka ɓampele na ɓaɓasi, naɓanyɔsaka o bɔlɔkɔ.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Nkolo ya ɓanganga na ɓakumu ɓakokyi eimola ɓo nawɔ ɓɔlɛ. Ɓantomaka na nkanda phɔ ya ɓɛbi Ɓayuda ɓa Damaseke. Nakyɛkyɛ akya ɓaanosi ɓaaɓaka omɔ oɓokye nakyɛ na ɓɛ́ɛ o Yelusalɛmɛ, ɓaɓaphɛ etumbu.»
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 «Naɓaka natambule o nzela, waakoma nga phɛnɛphɛ na Damaseke, iɓalakana ɓoɓo, phɛnɛphɛ na imbɛlɛ sa bunya i moto, ɓongyɛngyɛkye ɓouti o ikolo, ɓoesi ya nzinga.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Naesi ya kaa o se, namba ya oka ŋwɛsi mɔnɔmɔ mowɔ na nga, oɓokye: “Saolo, Saolo, konyɔkɔlɔ phɔ ya'ye?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Namba ya tuna ngakye: “Iwɛ nza, Nkolo?” Ŋwɛsi moesi ya buya oɓokye: “Inga Yesu moto wa Nazalɛtɛ, okonyɔkɔlɔ wɛ.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ɓaaɓaka na nga elele yɔnɔyɔ, ɓawɛnɛkyɛ ɓongyɛngyɛkye mɛ, kasi teɓaikaka oka ŋwɛsi ŋwa nvɔlɛkyɛ.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ɓoɓɛlɛ, namba ya tuna ngakye: “Nkolo, nakyele ɓo?” Emba Nkolo amba ya mbuyisa yokye: “Inua, kyɛndɛ o Damaseke, emba omɔ, ɓamoeyimola na ɓolaa etoma eephɛ ɓɛ.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Kasi phɔ ɓongyengyekye mɛ pha ndandindisaka miyo, sakula wɛnɛ, nde mɔnɔmɔ na ɓaɓaka na nga ambampila mi eɓɔkɔ oɓokye nakome o Damaseke.»
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 «Moto mɔnɔmɔ aɓaka omɔ, nkombo yɛ Ananiya. Aɓaka moto monɔmɔ mokumosi ŋwa miɓeko ma ɓanga. Ɓayuda ɓasɔ ɓaɓaka omɔ, ɓaɓaka ɓatate ɓomoto ɓolaa phɛ.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ɓoɓɛlɛ, amba yaa oli nga, amba ya wɔ na nga yokye: “Saolo, nwɛbi na nga, kula butwa iwɛnɛ!” Emba nde mina wamɔ, miyo ma nga maziɓo, nakuli butwa iwɛnɛ.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Amba wɔ na nga yokye: “Ŋwaphongo wa ɓaango ɓa ɓanga aɓɔngyɛ oɓokye oeɓe phowa yɛ, owɛnɛ Ɓosembo phɛ na iyoka ŋwɛsi nwɛ mampenza.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Phɔ osengyesi iɓa nzoka yɛ, o ɓoo pha ɓato ɓasɔ. Wamoimola na masɔ mawɛni na maokyi wɛ.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Kombe kula makamaka phɔ ya'ye? Tokyɛndɛ! Oɓatisame, emba oɓɔndɛlɛ na nkombo ya Nkolo phɔ masumu ma wɛ malibisame.”»
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 «Waya butwa nga o Yelusalɛmɛ, mokɔlɔ mɔnɔmɔ naɓaka o Tempelo, naɓɔndɛlɛ, namba ya lɔtɔ ndɔtɔ.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Naesi ya wɛnɛ Nkolo kawɔ na nga yokye: “Izele, mana o Yelusalɛmɛ, sangɔmbɔnɔ, phɔ eteɓaanole simo eyamoɓaimola wɛ.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Namba ya buya ngakye: “Nkolo, kasi ɓɛ́ɛ nga ɓaeɓe na ɓolaa oɓokye eli nga owaɓaka kakyɛ o Mangambi ma makyita phɔ ya ivaka o bɔlɔkɔ na ibinda na phimbo ɓato ɓaeyanole.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Na waɓomaka ɓɛ́ɛ Etiyɛni, nzoka ya wɛ, na nga naɓaka omɔ, naanolelaka ɓaɓomi mɛ emba naɓaphilelaka bitobu ɓa ɓɛ.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Kasi amba wɔ na nga yokye: “Kyɛndɛ, amoetoma itakye ombale ya nkyisi ya ɓapakano!”»
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ɓayuda ɓaokaka Polo kawɔ nɔnɔ o maphɔɔ ndengye mɛna, ɓamba ya lika nyangye ɓɛkye: «Ɓamanya moto ndengye eye o mokyisi! Takokyi iɓa na ɓomɔɔ!»
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ɓaaŋwanaka, ɓamba manya minkoto ma ɓɛ, ɓavakye mobulubutu o ikolo.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Mokonzi ŋwa ɓatuluku aesi ya toma oɓokye ɓanyɔsa Polo o ingambi sa ɓatuluku, ɓamowande phimbo, ɓamoɓalimisa oɓokye awɔ ɓo kaeɓe ntina ekyemoanwenele ɓɛ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Kasi wamokanga ɓɛ́ɛ na mokpɔsɔ oɓokye ɓamowande phimbo, Polo awɔ na mokambi wa ɓatuluku owaɓaka wamɔ, yokye: «Moloma otoikyi na ɓɛ́ɛ sambisa, oli na makokyi ma imowanda phimbo?»
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Waoka mokambi ɓaɓona, akyɛ imola mokonzi ŋwa ɓatuluku, yokye: «Wamokyela ɓo?» Moto mɛ ali Moloma!
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Mokonzi ŋwa ɓa tuluku aesi ya kyɛndɛ phɛnɛphɛ na Polo, ɓamotuni, yokye: «Inzimole, oli Moloma?» Polo aesi ya anola, yokye: «Eli ɓomɔ.»
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Mokonzi ŋwa ɓatuluku yokye: «Inga naphuta ɓaphalanga ɓaikye oɓokye nabutwe Moloma.» Polo, yokye: «Kasi nga ɓambota Moloma.»
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Sa kɔkɔ, ɓaalukaka imowanda phimbo oɓokye awɔ, aesi ya mana phɛnɛphɛ nɛ, mokonzi ŋwa ɓatuluku, waeɓa yo oɓokye Polo ali Moloma, ailaka, phɔ amokangaka na minyɔlɔlɔ.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Mokonzi ŋwa ɓatuluku alukaka oɓokye aeɓe solongo, lowɔ ye losongyele Ɓayuda Polo. Yango mɛna, ɓoyana, ɓamɓa ya moingola nyɔlɔlɔ yaamokangaka na ɓɛ, aesi ya toma ɓakolo ɓa ɓanganga na ɓato ɓa ikyita sinɛnɛ oɓokye ɓaangane. Ɓoɓɛlɛ, ɓamɓa ya kpa Polo, ɓamotyɛ oɓo pha ɓɛ.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.