Atos 22

Sangola Eenyakune (LOQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɓande na nga, na ɓatata, okyemela iili na nga oɓokye naewɔlɛ uŋwaŋwa eye.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Waoka ɓɛ́ɛ Polo kaɓawɔlɛ na munɔkɔ ŋwa lombo ɓamba kula ikala phio. Polo yokye:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 «Inga nali Moyuda, mokyisi ŋwa nga Tarsis o Silisi, kasi ɓanzɔkɔlɔ wawa o Yelusalɛmɛ, naekola maphɔɔ masɔ ma miɓeko ma ɓankɔkɔ oka Gamaliɛlɛ. Naɓaka na nga moto wa phowa o maphɔɔ ma Ŋwaphongo, ɓo oli lɔlɔ eye.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Nanyɔkɔlɔkɔ ɓato ɓaaɓaka ɓaɓengye nzela ya Nkolo, ɓaayɔkɔ ɓawaka. Naakyaka ɓampele na ɓaɓasi, naɓanyɔsaka o bɔlɔkɔ.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Nkolo ya ɓanganga na ɓakumu ɓakokyi eimola ɓo nawɔ ɓɔlɛ. Ɓantomaka na nkanda phɔ ya ɓɛbi Ɓayuda ɓa Damaseke. Nakyɛkyɛ akya ɓaanosi ɓaaɓaka omɔ oɓokye nakyɛ na ɓɛ́ɛ o Yelusalɛmɛ, ɓaɓaphɛ etumbu.»
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 «Naɓaka natambule o nzela, waakoma nga phɛnɛphɛ na Damaseke, iɓalakana ɓoɓo, phɛnɛphɛ na imbɛlɛ sa bunya i moto, ɓongyɛngyɛkye ɓouti o ikolo, ɓoesi ya nzinga.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Naesi ya kaa o se, namba ya oka ŋwɛsi mɔnɔmɔ mowɔ na nga, oɓokye: “Saolo, Saolo, konyɔkɔlɔ phɔ ya'ye?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Namba ya tuna ngakye: “Iwɛ nza, Nkolo?” Ŋwɛsi moesi ya buya oɓokye: “Inga Yesu moto wa Nazalɛtɛ, okonyɔkɔlɔ wɛ.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Ɓaaɓaka na nga elele yɔnɔyɔ, ɓawɛnɛkyɛ ɓongyɛngyɛkye mɛ, kasi teɓaikaka oka ŋwɛsi ŋwa nvɔlɛkyɛ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ɓoɓɛlɛ, namba ya tuna ngakye: “Nkolo, nakyele ɓo?” Emba Nkolo amba ya mbuyisa yokye: “Inua, kyɛndɛ o Damaseke, emba omɔ, ɓamoeyimola na ɓolaa etoma eephɛ ɓɛ.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kasi phɔ ɓongyengyekye mɛ pha ndandindisaka miyo, sakula wɛnɛ, nde mɔnɔmɔ na ɓaɓaka na nga ambampila mi eɓɔkɔ oɓokye nakome o Damaseke.»
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 «Moto mɔnɔmɔ aɓaka omɔ, nkombo yɛ Ananiya. Aɓaka moto monɔmɔ mokumosi ŋwa miɓeko ma ɓanga. Ɓayuda ɓasɔ ɓaɓaka omɔ, ɓaɓaka ɓatate ɓomoto ɓolaa phɛ.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ɓoɓɛlɛ, amba yaa oli nga, amba ya wɔ na nga yokye: “Saolo, nwɛbi na nga, kula butwa iwɛnɛ!” Emba nde mina wamɔ, miyo ma nga maziɓo, nakuli butwa iwɛnɛ.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Amba wɔ na nga yokye: “Ŋwaphongo wa ɓaango ɓa ɓanga aɓɔngyɛ oɓokye oeɓe phowa yɛ, owɛnɛ Ɓosembo phɛ na iyoka ŋwɛsi nwɛ mampenza.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Phɔ osengyesi iɓa nzoka yɛ, o ɓoo pha ɓato ɓasɔ. Wamoimola na masɔ mawɛni na maokyi wɛ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Kombe kula makamaka phɔ ya'ye? Tokyɛndɛ! Oɓatisame, emba oɓɔndɛlɛ na nkombo ya Nkolo phɔ masumu ma wɛ malibisame.”»
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 «Waya butwa nga o Yelusalɛmɛ, mokɔlɔ mɔnɔmɔ naɓaka o Tempelo, naɓɔndɛlɛ, namba ya lɔtɔ ndɔtɔ.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Naesi ya wɛnɛ Nkolo kawɔ na nga yokye: “Izele, mana o Yelusalɛmɛ, sangɔmbɔnɔ, phɔ eteɓaanole simo eyamoɓaimola wɛ.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Namba ya buya ngakye: “Nkolo, kasi ɓɛ́ɛ nga ɓaeɓe na ɓolaa oɓokye eli nga owaɓaka kakyɛ o Mangambi ma makyita phɔ ya ivaka o bɔlɔkɔ na ibinda na phimbo ɓato ɓaeyanole.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Na waɓomaka ɓɛ́ɛ Etiyɛni, nzoka ya wɛ, na nga naɓaka omɔ, naanolelaka ɓaɓomi mɛ emba naɓaphilelaka bitobu ɓa ɓɛ.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Kasi amba wɔ na nga yokye: “Kyɛndɛ, amoetoma itakye ombale ya nkyisi ya ɓapakano!”»
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ɓayuda ɓaokaka Polo kawɔ nɔnɔ o maphɔɔ ndengye mɛna, ɓamba ya lika nyangye ɓɛkye: «Ɓamanya moto ndengye eye o mokyisi! Takokyi iɓa na ɓomɔɔ!»
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ɓaaŋwanaka, ɓamba manya minkoto ma ɓɛ, ɓavakye mobulubutu o ikolo.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Mokonzi ŋwa ɓatuluku aesi ya toma oɓokye ɓanyɔsa Polo o ingambi sa ɓatuluku, ɓamowande phimbo, ɓamoɓalimisa oɓokye awɔ ɓo kaeɓe ntina ekyemoanwenele ɓɛ.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Kasi wamokanga ɓɛ́ɛ na mokpɔsɔ oɓokye ɓamowande phimbo, Polo awɔ na mokambi wa ɓatuluku owaɓaka wamɔ, yokye: «Moloma otoikyi na ɓɛ́ɛ sambisa, oli na makokyi ma imowanda phimbo?»
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Waoka mokambi ɓaɓona, akyɛ imola mokonzi ŋwa ɓatuluku, yokye: «Wamokyela ɓo?» Moto mɛ ali Moloma!
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Mokonzi ŋwa ɓa tuluku aesi ya kyɛndɛ phɛnɛphɛ na Polo, ɓamotuni, yokye: «Inzimole, oli Moloma?» Polo aesi ya anola, yokye: «Eli ɓomɔ.»
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Mokonzi ŋwa ɓatuluku yokye: «Inga naphuta ɓaphalanga ɓaikye oɓokye nabutwe Moloma.» Polo, yokye: «Kasi nga ɓambota Moloma.»
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Sa kɔkɔ, ɓaalukaka imowanda phimbo oɓokye awɔ, aesi ya mana phɛnɛphɛ nɛ, mokonzi ŋwa ɓatuluku, waeɓa yo oɓokye Polo ali Moloma, ailaka, phɔ amokangaka na minyɔlɔlɔ.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Mokonzi ŋwa ɓatuluku alukaka oɓokye aeɓe solongo, lowɔ ye losongyele Ɓayuda Polo. Yango mɛna, ɓoyana, ɓamɓa ya moingola nyɔlɔlɔ yaamokangaka na ɓɛ, aesi ya toma ɓakolo ɓa ɓanganga na ɓato ɓa ikyita sinɛnɛ oɓokye ɓaangane. Ɓoɓɛlɛ, ɓamɓa ya kpa Polo, ɓamotyɛ oɓo pha ɓɛ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.