Atos 22
Sangola Eenyakune (LOQ) vs ACF
1 Ɓande na nga, na ɓatata, okyemela iili na nga oɓokye naewɔlɛ uŋwaŋwa eye.
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Waoka ɓɛ́ɛ Polo kaɓawɔlɛ na munɔkɔ ŋwa lombo ɓamba kula ikala phio. Polo yokye:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 «Inga nali Moyuda, mokyisi ŋwa nga Tarsis o Silisi, kasi ɓanzɔkɔlɔ wawa o Yelusalɛmɛ, naekola maphɔɔ masɔ ma miɓeko ma ɓankɔkɔ oka Gamaliɛlɛ. Naɓaka na nga moto wa phowa o maphɔɔ ma Ŋwaphongo, ɓo oli lɔlɔ eye.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Nanyɔkɔlɔkɔ ɓato ɓaaɓaka ɓaɓengye nzela ya Nkolo, ɓaayɔkɔ ɓawaka. Naakyaka ɓampele na ɓaɓasi, naɓanyɔsaka o bɔlɔkɔ.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Nkolo ya ɓanganga na ɓakumu ɓakokyi eimola ɓo nawɔ ɓɔlɛ. Ɓantomaka na nkanda phɔ ya ɓɛbi Ɓayuda ɓa Damaseke. Nakyɛkyɛ akya ɓaanosi ɓaaɓaka omɔ oɓokye nakyɛ na ɓɛ́ɛ o Yelusalɛmɛ, ɓaɓaphɛ etumbu.»
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 «Naɓaka natambule o nzela, waakoma nga phɛnɛphɛ na Damaseke, iɓalakana ɓoɓo, phɛnɛphɛ na imbɛlɛ sa bunya i moto, ɓongyɛngyɛkye ɓouti o ikolo, ɓoesi ya nzinga.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Naesi ya kaa o se, namba ya oka ŋwɛsi mɔnɔmɔ mowɔ na nga, oɓokye: “Saolo, Saolo, konyɔkɔlɔ phɔ ya'ye?”
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Namba ya tuna ngakye: “Iwɛ nza, Nkolo?” Ŋwɛsi moesi ya buya oɓokye: “Inga Yesu moto wa Nazalɛtɛ, okonyɔkɔlɔ wɛ.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ɓaaɓaka na nga elele yɔnɔyɔ, ɓawɛnɛkyɛ ɓongyɛngyɛkye mɛ, kasi teɓaikaka oka ŋwɛsi ŋwa nvɔlɛkyɛ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Ɓoɓɛlɛ, namba ya tuna ngakye: “Nkolo, nakyele ɓo?” Emba Nkolo amba ya mbuyisa yokye: “Inua, kyɛndɛ o Damaseke, emba omɔ, ɓamoeyimola na ɓolaa etoma eephɛ ɓɛ.”
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kasi phɔ ɓongyengyekye mɛ pha ndandindisaka miyo, sakula wɛnɛ, nde mɔnɔmɔ na ɓaɓaka na nga ambampila mi eɓɔkɔ oɓokye nakome o Damaseke.»
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 «Moto mɔnɔmɔ aɓaka omɔ, nkombo yɛ Ananiya. Aɓaka moto monɔmɔ mokumosi ŋwa miɓeko ma ɓanga. Ɓayuda ɓasɔ ɓaɓaka omɔ, ɓaɓaka ɓatate ɓomoto ɓolaa phɛ.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ɓoɓɛlɛ, amba yaa oli nga, amba ya wɔ na nga yokye: “Saolo, nwɛbi na nga, kula butwa iwɛnɛ!” Emba nde mina wamɔ, miyo ma nga maziɓo, nakuli butwa iwɛnɛ.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Amba wɔ na nga yokye: “Ŋwaphongo wa ɓaango ɓa ɓanga aɓɔngyɛ oɓokye oeɓe phowa yɛ, owɛnɛ Ɓosembo phɛ na iyoka ŋwɛsi nwɛ mampenza.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Phɔ osengyesi iɓa nzoka yɛ, o ɓoo pha ɓato ɓasɔ. Wamoimola na masɔ mawɛni na maokyi wɛ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Kombe kula makamaka phɔ ya'ye? Tokyɛndɛ! Oɓatisame, emba oɓɔndɛlɛ na nkombo ya Nkolo phɔ masumu ma wɛ malibisame.”»
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 «Waya butwa nga o Yelusalɛmɛ, mokɔlɔ mɔnɔmɔ naɓaka o Tempelo, naɓɔndɛlɛ, namba ya lɔtɔ ndɔtɔ.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Naesi ya wɛnɛ Nkolo kawɔ na nga yokye: “Izele, mana o Yelusalɛmɛ, sangɔmbɔnɔ, phɔ eteɓaanole simo eyamoɓaimola wɛ.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Namba ya buya ngakye: “Nkolo, kasi ɓɛ́ɛ nga ɓaeɓe na ɓolaa oɓokye eli nga owaɓaka kakyɛ o Mangambi ma makyita phɔ ya ivaka o bɔlɔkɔ na ibinda na phimbo ɓato ɓaeyanole.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Na waɓomaka ɓɛ́ɛ Etiyɛni, nzoka ya wɛ, na nga naɓaka omɔ, naanolelaka ɓaɓomi mɛ emba naɓaphilelaka bitobu ɓa ɓɛ.”
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Kasi amba wɔ na nga yokye: “Kyɛndɛ, amoetoma itakye ombale ya nkyisi ya ɓapakano!”»
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ɓayuda ɓaokaka Polo kawɔ nɔnɔ o maphɔɔ ndengye mɛna, ɓamba ya lika nyangye ɓɛkye: «Ɓamanya moto ndengye eye o mokyisi! Takokyi iɓa na ɓomɔɔ!»
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Ɓaaŋwanaka, ɓamba manya minkoto ma ɓɛ, ɓavakye mobulubutu o ikolo.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Mokonzi ŋwa ɓatuluku aesi ya toma oɓokye ɓanyɔsa Polo o ingambi sa ɓatuluku, ɓamowande phimbo, ɓamoɓalimisa oɓokye awɔ ɓo kaeɓe ntina ekyemoanwenele ɓɛ.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Kasi wamokanga ɓɛ́ɛ na mokpɔsɔ oɓokye ɓamowande phimbo, Polo awɔ na mokambi wa ɓatuluku owaɓaka wamɔ, yokye: «Moloma otoikyi na ɓɛ́ɛ sambisa, oli na makokyi ma imowanda phimbo?»
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Waoka mokambi ɓaɓona, akyɛ imola mokonzi ŋwa ɓatuluku, yokye: «Wamokyela ɓo?» Moto mɛ ali Moloma!
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Mokonzi ŋwa ɓa tuluku aesi ya kyɛndɛ phɛnɛphɛ na Polo, ɓamotuni, yokye: «Inzimole, oli Moloma?» Polo aesi ya anola, yokye: «Eli ɓomɔ.»
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Mokonzi ŋwa ɓatuluku yokye: «Inga naphuta ɓaphalanga ɓaikye oɓokye nabutwe Moloma.» Polo, yokye: «Kasi nga ɓambota Moloma.»
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Sa kɔkɔ, ɓaalukaka imowanda phimbo oɓokye awɔ, aesi ya mana phɛnɛphɛ nɛ, mokonzi ŋwa ɓatuluku, waeɓa yo oɓokye Polo ali Moloma, ailaka, phɔ amokangaka na minyɔlɔlɔ.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Mokonzi ŋwa ɓatuluku alukaka oɓokye aeɓe solongo, lowɔ ye losongyele Ɓayuda Polo. Yango mɛna, ɓoyana, ɓamɓa ya moingola nyɔlɔlɔ yaamokangaka na ɓɛ, aesi ya toma ɓakolo ɓa ɓanganga na ɓato ɓa ikyita sinɛnɛ oɓokye ɓaangane. Ɓoɓɛlɛ, ɓamɓa ya kpa Polo, ɓamotyɛ oɓo pha ɓɛ.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.