2 Coríntios 7

Sangola Eenyakune (LOQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Phɔ Ŋwaphongo alolakyela ɓaɓona, ɓande na nga ɓa lozingo, tomikunyole na ɓoɓe ɓosɔ pha nzoto na pha molimo, tomilenza o ibutwa ɓaakolo ɓato ɓa ɓosantu na ɓoilakye Ŋwaphongo.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Oloyambe o mandondo ma ɓɛ̀ɛ, toloika kyela moto ɓoɓe, toloika bungya moto mɔnɔmɔ, toloika kosa moto.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Saumunya oɓokye nawɔ ɓaɓona phɔ ya iyewɔlɛ na ɓoɓe. Eli nde ɓowa ewɔlɛ nga oɓokye toezingye na ɓoikye na ɓo o iwa na ɓo na ɓomɔɔ.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Sili na ziko mi ɓɛ̀ɛ, nali na lolɛndɔ phɔ ya ɓɛ̀ɛ. Onte ya mampasi ma ɓanga masɔ, si phɛmbɛ, natonde na nkyisa.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Phɔ na wakoma ɓanga o Makedoniya, toloikazwa na ŋwana imbɛlɛ wa iyema, nde minyɔkɔ na minyɔkɔ, toloika ɓaa ɓose na ɓato, na ɓoilakye o mandondo.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Kasi Ŋwaphongo okokuya ɓato ɓaaphɛmbi, alokuye na ikoma sa Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Teli nde phɔ ya ɓokomakye phɛ, kasi na phɔ aloimola ndengye eya mokuya ɓɛ̀ɛ. Aloimola na phowa ya ɓɛ̀ɛ ya ikula nvɛnɛ, na ngɔngɔ ya ɓɛ̀ɛ phɔ ya maphɔɔ maaɓe malekana, na phowa ya ɓɛ̀ɛ ya inzambelela. Yango mɛna nkyisa ya nga ilekyi ɓonɛnɛ.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Naeɓe oɓokye mokanda ŋwa ekomelaka nga ŋwa ephɛ ngɔngɔ, sikuli ɓaa na ngɔngɔ phɔ ya lowɔɔ mɛ. Naokyi ngɔngɔ wa wɛnɛ nga oɓokye mokanda mɛ ŋwa ephɛkyɛ ngɔngɔ nde phɔ ya ŋwana imbɛlɛ mokuwe.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Kasi iŋwaŋwa eye na sepele phɔ nakoma mokanda mamuna. Si sepele phɔ ya oɓokye naephɛ ngɔngɔ. Nasepele phɔ ya oɓokye waɓaka na ngɔngɔ phɔ ya lowɔ looɓe lakyela ɓɛ̀ɛ, emba yango mɛna wamba ɓɔngyɛ mandondo. Ngɔngɔ ya ɓɛ̀ɛ yaɓaka nde bowazingaka Ŋwaphongo phɔ oɓɔngyɛ mandondo. Yango mɛna toloika ekyela ɓoɓe na mokanda mɛ.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Phɔ ngɔngɔ ekyeute na ŋwango ŋwa Ŋwaphongo, kyetome moto iɓɔngya moɓesi momokambe o lobiko; ngɔngɔ ndengye mɛna tolomiime na yango. Kasi ngɔngɔ ekyeute na maumunya ma mokyisi mumu, kyetome o iwaa.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Kyeka iŋwaŋwa eye mbano ya ngɔngɔ ya ɓɛ̀ɛ ɓowazinga Ŋwaphongo, Kyeka ndengye emambye ɓɛ̀ɛ, kyeka ɓookomiwele ɓɛ̀ɛ oɓokye tokyele masumu, kyeka ɓoomɛngyi ɓɛ̀ɛ na maphɔɔ malekana, kyeka ɓoile ɓɛ̀ɛ, kyeka phowa ya ɓɛ̀ɛ ya ikula nvɛnɛ, kyeka ɓoozingye ɓɛ̀ɛ ikyela ikyizingye Ŋwaphongo, kyeka ɓozingye ɓɛ̀ɛ iphɛ okyesi ɓoɓe etumbu. Oteye na ndengye isɔ oɓokye toika ɓa na lowɔ i lowɔ lalona.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Ɓo na ekomelaka mokanda mamuna, teyaɓaka maphɔɔ ma moto owa kyela ɓoɓe, naa phɔ ya moto owa kyela ɓɛ̀ɛ ɓoɓe. Kasi yaɓaka nde phɔ ya oɓokye oeɓe na ɓolaa o ɓoo pha Ŋwaphongo imiambya sa ɓɛ̀ɛ phɔ ya ɓanga.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Yango mɛna mobuyise ŋwa ɓɛ̀ɛ molokuyee. Teeɓe nde ikuya na ikuya, tokulizwa nkyisa ilekyi ɓoikye na iwɛnɛ Tito na nkyisa phɔ ya ndengye eyaɓaka ɓɛ̀ɛ nɛ na ɓolaa.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Wa motoma nga oka ɓɛ̀ɛ naekumisa o ɓoo phɛ. Iŋwaŋwa eye toikyi mpɛ sɔɔ. Maphɔɔ masɔ mawɔ ɓanga na ɓɛ̀ɛ, mali phɛlɛ. Ikumisa saaekumisa ɓanga o ɓoo pha Tito sili sa phɛlɛ mɛ, wakyelama nde ɓomɔ.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Yango mɛna phowa yɛ phɔ ya ɓɛ̀ɛ ekuli leka ɓoikye wa umunya yo ndengye eya motosa ɓɛ̀ɛ ɓasɔ na ndengye eyamoyamba ɓɛ̀ɛ na ɓolaa, na ɓotosi ɓosɔ.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Nasepele phɔ nakokyi iyelemela i maphɔɔ masɔ.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.