2 Coríntios 7
Sangola Eenyakune (LOQ) vs ARC
1 Phɔ Ŋwaphongo alolakyela ɓaɓona, ɓande na nga ɓa lozingo, tomikunyole na ɓoɓe ɓosɔ pha nzoto na pha molimo, tomilenza o ibutwa ɓaakolo ɓato ɓa ɓosantu na ɓoilakye Ŋwaphongo.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Oloyambe o mandondo ma ɓɛ̀ɛ, toloika kyela moto ɓoɓe, toloika bungya moto mɔnɔmɔ, toloika kosa moto.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Saumunya oɓokye nawɔ ɓaɓona phɔ ya iyewɔlɛ na ɓoɓe. Eli nde ɓowa ewɔlɛ nga oɓokye toezingye na ɓoikye na ɓo o iwa na ɓo na ɓomɔɔ.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Sili na ziko mi ɓɛ̀ɛ, nali na lolɛndɔ phɔ ya ɓɛ̀ɛ. Onte ya mampasi ma ɓanga masɔ, si phɛmbɛ, natonde na nkyisa.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Phɔ na wakoma ɓanga o Makedoniya, toloikazwa na ŋwana imbɛlɛ wa iyema, nde minyɔkɔ na minyɔkɔ, toloika ɓaa ɓose na ɓato, na ɓoilakye o mandondo.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Kasi Ŋwaphongo okokuya ɓato ɓaaphɛmbi, alokuye na ikoma sa Tito.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Teli nde phɔ ya ɓokomakye phɛ, kasi na phɔ aloimola ndengye eya mokuya ɓɛ̀ɛ. Aloimola na phowa ya ɓɛ̀ɛ ya ikula nvɛnɛ, na ngɔngɔ ya ɓɛ̀ɛ phɔ ya maphɔɔ maaɓe malekana, na phowa ya ɓɛ̀ɛ ya inzambelela. Yango mɛna nkyisa ya nga ilekyi ɓonɛnɛ.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Naeɓe oɓokye mokanda ŋwa ekomelaka nga ŋwa ephɛ ngɔngɔ, sikuli ɓaa na ngɔngɔ phɔ ya lowɔɔ mɛ. Naokyi ngɔngɔ wa wɛnɛ nga oɓokye mokanda mɛ ŋwa ephɛkyɛ ngɔngɔ nde phɔ ya ŋwana imbɛlɛ mokuwe.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Kasi iŋwaŋwa eye na sepele phɔ nakoma mokanda mamuna. Si sepele phɔ ya oɓokye naephɛ ngɔngɔ. Nasepele phɔ ya oɓokye waɓaka na ngɔngɔ phɔ ya lowɔ looɓe lakyela ɓɛ̀ɛ, emba yango mɛna wamba ɓɔngyɛ mandondo. Ngɔngɔ ya ɓɛ̀ɛ yaɓaka nde bowazingaka Ŋwaphongo phɔ oɓɔngyɛ mandondo. Yango mɛna toloika ekyela ɓoɓe na mokanda mɛ.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Phɔ ngɔngɔ ekyeute na ŋwango ŋwa Ŋwaphongo, kyetome moto iɓɔngya moɓesi momokambe o lobiko; ngɔngɔ ndengye mɛna tolomiime na yango. Kasi ngɔngɔ ekyeute na maumunya ma mokyisi mumu, kyetome o iwaa.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kyeka iŋwaŋwa eye mbano ya ngɔngɔ ya ɓɛ̀ɛ ɓowazinga Ŋwaphongo, Kyeka ndengye emambye ɓɛ̀ɛ, kyeka ɓookomiwele ɓɛ̀ɛ oɓokye tokyele masumu, kyeka ɓoomɛngyi ɓɛ̀ɛ na maphɔɔ malekana, kyeka ɓoile ɓɛ̀ɛ, kyeka phowa ya ɓɛ̀ɛ ya ikula nvɛnɛ, kyeka ɓoozingye ɓɛ̀ɛ ikyela ikyizingye Ŋwaphongo, kyeka ɓozingye ɓɛ̀ɛ iphɛ okyesi ɓoɓe etumbu. Oteye na ndengye isɔ oɓokye toika ɓa na lowɔ i lowɔ lalona.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Ɓo na ekomelaka mokanda mamuna, teyaɓaka maphɔɔ ma moto owa kyela ɓoɓe, naa phɔ ya moto owa kyela ɓɛ̀ɛ ɓoɓe. Kasi yaɓaka nde phɔ ya oɓokye oeɓe na ɓolaa o ɓoo pha Ŋwaphongo imiambya sa ɓɛ̀ɛ phɔ ya ɓanga.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Yango mɛna mobuyise ŋwa ɓɛ̀ɛ molokuyee. Teeɓe nde ikuya na ikuya, tokulizwa nkyisa ilekyi ɓoikye na iwɛnɛ Tito na nkyisa phɔ ya ndengye eyaɓaka ɓɛ̀ɛ nɛ na ɓolaa.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Wa motoma nga oka ɓɛ̀ɛ naekumisa o ɓoo phɛ. Iŋwaŋwa eye toikyi mpɛ sɔɔ. Maphɔɔ masɔ mawɔ ɓanga na ɓɛ̀ɛ, mali phɛlɛ. Ikumisa saaekumisa ɓanga o ɓoo pha Tito sili sa phɛlɛ mɛ, wakyelama nde ɓomɔ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Yango mɛna phowa yɛ phɔ ya ɓɛ̀ɛ ekuli leka ɓoikye wa umunya yo ndengye eya motosa ɓɛ̀ɛ ɓasɔ na ndengye eyamoyamba ɓɛ̀ɛ na ɓolaa, na ɓotosi ɓosɔ.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nasepele phɔ nakokyi iyelemela i maphɔɔ masɔ.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.