Mateus 14
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NVI
1 Lókyá nda sè dhɨ, Èródè adrélépi tá ópɨ́ ro bvò Gàlìláyà àdhya drìle dhɨ dré Yésu nɨ rúbí yìzo.
1 Por aquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu os relatos a respeito de Jesus
2 Dré tàzoá áyɨ màrábà ɨ dré dhɨ: «Dhya kòdhɨ Yòwánɨ̀ Bàtísimò fèlepi ꞌɨ! Angá ɨ́na dràdrà lésè nɨ̀. Ásà dhɨ, akódhɨ rìnyí ɨ́be adrézó tà lɨ́ndrɨ́ga ró dhɨ kɨ ꞌo.»
2 e disse aos que o serviam: "Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
3 Tàko ko, Èródè nda ꞌo tá Yòwánɨ̀ rùle adròle, bhèle bǎdzó na dhɨ nɨ̀. ꞌO tá kònɨ̀nɨ áyɨ adrúpi Fìlípò nɨ tòkó, Èròdɨ́yà nɨ tà sè.
3 Pois Herodes havia prendido e amarrado João, colocando-o na prisão por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão,
4 Àngyá ko, Yòwánɨ̀ adré tá tàá Èródè dré dhɨ: «Kɨtswá mɨ́ dré adrézó ámɨ adrúpi nɨ tòkó ɨ́be dhɨ ko.»
4 porquanto João lhe dizia: "Não te é permitido viver com ela".
5 Ásà dhɨ, Èródè adré tá Yòwánɨ̀ nɨ le pfùle dràle. Dɨ, adré tá ɨ́na móndɨ́ zyandre dhɨ kɨ ro, ɨ̀ dré adrélé Yòwánɨ̀ nɨ no pròfétà ro dhɨ sè.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, porque este o considerava profeta.
6 Dɨ, kìtú Èródè nɨ tìzo ásà dhɨ sè dhɨ, Èròdɨ́yà nɨ zapi dré apfòzo ngá to Èródè ɨ kandrá móndyá dré azílé gwányá lé dhɨ ɨ́be gò, tà nda dré Èródè nɨ togó ꞌòzo kɨnɨ́lé tò.
6 No aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e agradou tanto a Herodes
7 Dɨ akódhɨ dré mòndrà sɨ̀zo tàzoá dhɨ, ɨ́ nɨ ngá ángùdhi mvátòkó nda dré lèle zìle ɨ́ tí dhɨ nɨ fe drá.
7 que ele prometeu sob juramento dar-lhe o que ela pedisse.
8 Dɨ andre nɨ kòtà akódhɨ nɨ drì dre dhɨ, akódhɨ dré tàzoá Èródè dré dhɨ: «Mɨ́ kàfè má dré Yòwánɨ̀ Bàtísimò fèlepi nɨ drì kònwa sǎnɨ̀ na.»
8 Influenciada por sua mãe, ela disse: "Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João Batista".
9 Gò ópɨ́ nda nɨ togó dré kɨzà nyàzo tà nda sè. Dɨ, mòndrà dré tá sɨ̀le móndyá azílé nda ɨ kandrá dhɨ ɨ sè dhɨ, dré ɨ́na tòlɨ́ fèzo tà zìle nda nɨ ꞌòzo gò,
9 O rei ficou aflito, mas, por causa dos juramento e dos convidados, ordenou que lhe fosse dado o que ela pedia
10 móndɨ́ mùzo lɨ̀le Yòwánɨ̀ nɨ drì li bǎdzó na.
10 e mandou decapitar João na prisão.
11 Gò akódhɨ nɨ drì nda nɨ adózó sǎnɨ̀ na alɨ̀zo fèá mvátòkó nda dré. Dɨ akódhɨ nda dré fèzoá áyɨ andre dré.
11 Sua cabeça foi levada num prato e entregue à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Bvóá dhɨ, Yòwánɨ̀ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré tsàzo akódhɨ nɨ àbvò do sìle. Gò ɨ̀ dré lɨ̀zo tà nda nɨ longó Yésu dré.
12 Os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Yésu kòyi rúbí nda dre dhɨ, dré mbàzo bwátù na kɨtswálé lɨ̀le kalóma àrà móndɨ́ àko dhɨ na dhɨ bvó. Dɨ, móndɨ́ zyandre dhɨ ɨ̀ kòyi tà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré ngàzo bhàandre bǐ dhɨ ɨ lésè lɨ̀le akódhɨ vésè pá sè, tä́pä́ríandre mìlésè.
13 Ouvindo o que havia ocorrido, Jesus retirou-se de barco em particular para um lugar deserto. As multidões, ao ouvirem falar disso, saíram das cidades e o seguiram a pé.
14 Dɨ Yésu kàsí bwátù lésè dre dhɨ, dré móndyá zyandre lavúlé nda kɨ nòzo, kɨzà dòzo áyɨ togó na àyɨ kɨ tà sè gò, dré àyɨ kɨ dràbhá kɨ tɨdrɨ́zó.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu tão grande multidão, teve compaixão deles e curou os seus doentes.
15 Ɨ̀ndró kàndrɨ̀ dre dhɨ, akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ akódhɨ làga, tàá drá dhɨ: «Kònɨ̀dhɨ àrà bhà àko dhɨ ꞌɨ, ɨ̀ndɨ̀ lókyá lavú dre. Mɨ́ kòfè dɨ láti móndyá zyandre kònɨ ɨ dré lɨ̀zo mányàngá gɨ nyàle bhà àma làgásè dhɨ ɨ ꞌásè wà.»
15 Ao cair da tarde, os discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já está ficando tarde. Manda embora a multidão para que possam ir aos povoados comprar comida".
16 Dɨ, Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Kɨtswá ɨ̀ dré lɨ̀zo dhɨ ko. Àmɨ kɨ tàndɨ, mɨ̀ kòfè ngá àyɨ dré nyàle dhɨ àmɨ.»
16 Respondeu Jesus: "Eles não precisam ir. Dêem-lhes vocês algo para comer".
17 Dɨ, ɨ̀ logó drá dhɨ: «Àma ngbà ꞌí kònwa dhɨ mápà ɨ́be nzi, ɨ̀ndɨ̀ kosyá ɨ́be rì.»
17 Eles lhe disseram: "Tudo o que temos aqui são cinco pães e dois peixes".
18 Yésu gò tàá dhɨ: «Mɨ̀ alɨ̀ ngá nda ɨ́be má vélé.»
18 "Tragam-nos aqui para mim", disse ele.
19 Gò dré tàzoá móndyá zyandre nda ɨ dré dhɨ, ɨ̀ kòlɨrɨ́ mbɨ̀ dri. Dɨ kàdó mápà nzi nda ɨ kosyá rì nda ɨ́be dre dhɨ, dré mì tɨngázó kurú na bhù na, tà tanɨ zìzo Gìká tí ngá nda ɨ dri. Dré mápà nda kɨ toŋòzo lanzɨ́lé áyɨ lebèbhá ɨ dré gò, ɨ̀ dré lanzɨ́zóá móndyá zyandre ɨ dré.
19 E ordenou que a multidão se assentasse na grama. Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, deu-os aos discípulos, e estes à multidão.
20 Dɨ àyɨ títí nda ɨ̀ dré nyàzoá pìzo. Gò akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àmbí nɨ kɨ lokózó gàle kánzɨ̀ mudrí-drì-rì dhɨ ɨ sè bǐbi.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços que sobraram.
21 Àgo ngá nda kɨ nyabhá dhɨ ɨ tá ànyɨ́ànyɨ ngùlù-nzi. (À nà tá tòkó ɨ ànzɨmvá ɨ́be ko.)
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Gbǎ lókyá nda sè dhɨ, Yésu dré áyɨ lebèbhá kɨ ꞌòzo lɨ̀le mbàle bwátù na, ɨ̀ kòzyaró drìdrì ɨ́ kandrána tä́pä́ríandre nɨ taꞌá na. Tàko ko, lè tá rè zyà láti fèle móndyá zyandre nda ɨ dré lɨ̀zo ꞌíká.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Kòfè láti àyɨ dré dre dhɨ, dré mbàzo kalóma kòngó àlo drìna kɨtswálé tà ta Gìká be. Gò ngá dré anízó akódhɨ nɨ kɨ kònàle kalóma.
23 Tendo despedido a multidão, subiu sozinho a um monte para orar. Ao anoitecer, ele estava ali sozinho,
24 Dɨ, bwátù nda lɨ̀ tá ɨ́na vwàle kìní rúsè vwàvwà ro. Lyǎandre adré tá vìle sɨ́nyà dri rúá gò, yǐ adrélépi longálé dhɨ dré adrézó ru tswa rúá.
24 mas o barco já estava a considerável distância da terra, fustigado pelas ondas, porque o vento soprava contra ele.
25 Dɨ ngátsi kɨ́tógá àmvolésè dhɨ, Yésu dré ngàzo adrélé atsí to tä́pä́ríandre drǐsè, adrézó lɨ̀le áyɨ lebèbhá nda ɨ véna.
25 Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar.
26 Ɨ̀ kònò akódhɨ adréràꞌa atsí to tä́pä́ríandre drǐsè dre dhɨ, tirì dré gàzo àyɨ léna bǐ gò, ɨ̀ dré tàzoá dhɨ: «Kòdhɨ móndɨ́ lɨ́ndrɨ́ ꞌɨ!» Gò ɨ̀ dré ngàzo adrélé tetrélé tirì dré.
26 Quando o viram andando sobre o mar, ficaram aterrorizados e disseram: "É um fantasma! " E gritaram de medo.
27 Dɨ, gbǎ kòdhwa, Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ tsɨ togó! Ma ꞌɨ. Mɨ̀ ro ngá ko.»
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu. Não tenham medo! "
28 Pétèró logó drá dhɨ: «Mírì, kàdré mɨ ꞌɨ bàti dhɨ, mɨ́ tà má dré má kòlɨ̀ró mɨ́ véna yǐ drǐsè wà.»
28 "Senhor", disse Pedro, "se és tu, manda-me ir ao teu encontro por sobre as águas".
29 Yésu gò tàá drá dhɨ: «Mɨ́ alɨ̀!»
29 "Venha", respondeu ele. Então Pedro saiu do barco, andou sobre a água e foi na direção de Jesus.
30 Dɨ, kònò lyǎandre nda dre dhɨ, tirì dré akódhɨ nɨ ꞌòzo gò, dré kɨdhózó adrélé tandrùle. Dɨ dré loyózóá dhɨ: «Mírì, mɨ́ tɨdrɨ́ ma wà!»
30 Mas, quando reparou no vento, ficou com medo e, começando a afundar, gritou: "Senhor, salva-me! "
31 Gbǎ kòdhwa, Yésu dré áyɨ drɨ́gá kɨdzɨ̀zo akódhɨ nɨ ru gò, tàzoá drá dhɨ: «Mɨ tà kaꞌìkaꞌì ɨ́be tsà nɨ, mɨ́ kayí tà mɨ́ léna àdho tà sè?»
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão e o segurou. E disse: "Homem de pequena fé, porque você duvidou? "
32 Ɨ̀ kòmbà fɨ̀le bwátù na dre dhɨ, lyǎandre nda dré rɨ̀zo adrélé kɨ́rɨ.
32 Quando entraram no barco, o vento cessou.
33 Dɨ Yésu nɨ lebèbhá bwátù na nda ɨ̀ dré ledhézó àyɨ kɨ kórókó titì akódhɨ kandrá, tàzoá dhɨ: «Mɨ Gìká nɨ Mváagó ꞌɨ bàti!» Yésu tɨngá Pétèró bhàle yǐ dri|src="CN01722B.TIF" size="span" loc="MAT 14:28-33 "
33 Então os que estavam no barco o adoraram, dizendo: "Verdadeiramente tu és o Filho de Deus".
34 Ɨ̀ kòzya tä́pä́ríandre nda nɨ taꞌá na dre dhɨ, ɨ̀ dré tsàzo bvò Gènèsàrétè àdhya na.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Móndyá kònàle dhɨ ɨ̀ kònò Yésu nìle kyá dre dhɨ, ɨ̀ dré ngàzo akódhɨ nɨ rúbí ꞌo ayɨ́lé bvò wä́yi nda ꞌásè. Dɨ móndɨ́ ɨ̀ dré àyɨ kɨ dràbhá títí dhɨ kɨ adzízó akódhɨ vélé gò,
35 Quando os homens daquele lugar reconheceram Jesus, espalharam a notícia em toda aquela região e lhe trouxeram os seus doentes.
36 akódhɨ nɨ ti lizízó, kòtayɨ́ró dràbhá nda ɨ adrélé ngbà ꞌí áyɨ kɨ́tá ti tabè kòdhya. Dɨ àyɨ títí akódhɨ nɨ kɨ́tá nda nɨ tabèbhá dhɨ ɨ̀ dré adrɨ́zó.
36 Suplicavam-lhe que apenas pudessem tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocaram foram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.