Marcos 11

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yésu ɨ̀ dré tá adréràꞌa ꞌòle tsàle Yèrúsalémà na dhɨ ꞌá dhɨ, ɨ̀ dré tsàzo ànyɨ bhà rú zìle Bètèfágè ɨ̀ndɨ̀ Bètànɨ́yà dhɨ ɨ kandrá, ànyɨ kòngó Òlívè fa kya làga. Gò Yésu dré áyɨ lebèbhá rì dhɨ kɨ mùzo lɨ̀le drìdrì,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ bhà àmɨ kandrá kònàdhɨ léna. Mɨ̀ kòfɨ lána dre dhɨ, mɨ̀ nɨ ndɨrɨ púndà mvá ꞌɨ̀le, à dré dhu rè mbàzo drìá ko dhɨ nɨ kisú. Mɨ̀ atrɨ̀ akódhɨ, alɨ̀zo ába má vélé.
2 com a seguinte ordem:
3 Dhya àlo kòlizí àmɨ tí dhɨ, ‹Mɨ̀ adré ꞌòá kònɨ̀nɨ àdho tà sè?› ya dhɨ, mɨ̀ kòtà drá dhɨ: ‹Mírì adré lèá nɨ̀. A nɨ dra akódhɨ nɨ logó kònwa mbèlè.›»
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Dɨ ɨ̀ dré lɨ̀zo púndà mvá nda nɨ kisú. À ꞌɨ̀ tá akódhɨ láti làga, dzó àlo dhɨ tí. Ɨ̀ dré tá adréràꞌa akódhɨ nɨ atrɨ̀ dhɨ ꞌá dhɨ,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 móndɨ́ àruka kònàle dhɨ ɨ̀ dré lizízóá àyɨ tí dhɨ: «Mɨ̀ adré púndà mvá kòdhɨ nɨ trɨ àdho tà sè?»
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Dɨ ɨ̀ dré kúlí logózó àyɨ dré ngóró Yésu dré tá tàle àyɨ dré dhɨ tɨ́nɨ gò, móndyá nda ɨ̀ dré àyɨ kɨ tayɨ́zó lɨ̀le ába.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ɨ̀ kàsé púndà mvá nda atsázó ába Yésu vélé dre dhɨ, ɨ̀ dré àyɨ kɨ kɨ́tá bhèzo drìá gò, akódhɨ dré mbàzo lɨrɨ́lé drìá.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Gò móndɨ́ zyandre dhɨ ɨ̀ dré àyɨ kɨ kɨ́tá kɨ lasézó láti mǐsè. Àyɨ kɨ àruka ɨ̀ dré fa bí kɨ toŋòzo amvú ɨ ꞌásè, lebhézóá láti mǐsè, Yésu kòlavúró drìásà be dhɨ bvó.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Dɨ móndyá zyandre nda ɨ̀ dré adrézó lɨ̀le akódhɨ kandrána ɨ̀ndɨ̀ akódhɨ vésè, adrélé loyóába dhɨ:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Tà tanɨ kàdré òpɨ̀ àma kɨ tábhí Dàwídì àdhya adrélépi alɨ̀le dhɨ dri!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Dɨ Yésu dré tsàzo Yèrúsalémà na gò, lɨ̀le fɨ̀le tépelò na, ngá títí lána dhɨ kɨ no. Dɨ ɨ̀ndró dré andrɨ̀le dre dhɨ sè dhɨ, ɨ̀ dré pfòzo bhàandre nda lésè akódhɨ nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ ɨ́be, gòle lɨ̀le Bètànɨ́yà na.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Kìtú bvóá dhɨ sè, ɨ̀ dré tá adréràꞌa apfòle Bètànɨ́yà lésè dhɨ ꞌá dhɨ, tàbirí dré Yésu nɨ ꞌòzo.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Akódhɨ dré fígì fa àlo dhɨ nɨ nòzo bí nɨ ɨ́be vwàvwà ro gò, dré lɨ̀zo nòá ngalè ɨ́ nɨ kɨtswá lòꞌwa kisú drìlána bwà yà dhɨ. Dɨ, a nɨ lɨ tsàle ànyɨ làgá dhɨ, kisú ɨ́na lòꞌwa nɨ àlomvá ko. Kisú ngbà ꞌí bí nɨ ɨ kòdhya. Tàko ko, lókyá nda tá lókyá adrézó fígì lòꞌwa kɨ dhɨ ꞌɨ ko.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Gò dré tàzoá fígì fa nda dré dhɨ: «Dhya àlo kògò vélé lòꞌwa kisú nyàle mɨ́ drìna tàdzí ko!» Dɨ akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ yi kúlí dré tá tàle nda ꞌí.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ɨ̀ kòtsa Yèrúsalémà na dre dhɨ, Yésu dré fɨ̀zo tépelò na gò, dré ngàzo móndyá adrébhá tá ngá lagɨ́ ɨ̀ndɨ̀ ngá gɨ kònàle dhɨ kɨ dro topfòle ꞌásà. Dré mɨ́sá móndyá adrébhá tá làfa topfó dhɨ kya kɨ lebhézó bvò dri, túmä́ní gbólókó móndyá adrébhá tá kòbhòlà lagɨ́ dhɨ kya ɨ́be.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Dré kpà kaꞌìzoá dhɨ, dhya àlo kàdré ngá do lavúzó ába tépelò ꞌásè dhɨ ko.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Gò dré ngàzo adrélé móndɨ́ kɨ tadhá, adrézó tàá dhɨ: «Gìká nɨ Kúlí adré tàá dhɨ:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Kòwánà kàdrɨ̀ ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ kòyi tà Yésu dré tá ꞌòle nda dre dhɨ, ɨ̀ dré ngàzo adrélé láti nda kɨtswázó akódhɨ nɨ pfu dràle dhɨ bvó. Àngyá ko, ɨ̀ adré tá àyɨkya akódhɨ nɨ ro, móndyá zyandre títí dhɨ ɨ̀ dré tá adrélé tà dré adrélé tadhálé dhɨ kɨ yi síbhálé be ngbo dhɨ sè.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Ɨ̀ndró kàndrɨ̀ dre dhɨ, Yésu ɨ̀ dré pfòzo bhàandre nda lésè lebèbhá nɨ ɨ́be. Tépelò Yèrúsalémà na dhɨ|src="LB00250B.TIF" size="span" loc="MRK 11:15-19 "
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Drùbhì kɨ́nó, ɨ̀ dré tá adréràꞌa lavúlé láti ꞌásè dhɨ ꞌá dhɨ, ɨ̀ dré nòzoá dhɨ, fígì fa nda ꞌyo tá tsàle kómvó nɨ na dre.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Dɨ tà Yésu dré tá tàle dhɨ dré agázó Pétèró léna gò, dré tàzoá drá dhɨ: «Rábbì, mɨ́ nò rè ká! Fígì fa mɨ́ dré tatrɨ́lé kònɨ̀dhɨ ꞌyo dre!»
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Dɨ Yésu dré tàzoá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ kàdré Gìká nɨ kaꞌì bàti!
22 Jesus respondeu:
23 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya àlo kàdré tàá kòngó kònɨ̀dhɨ dré dhɨ, ‹Mɨ́ nga kònwásè lɨ̀le dhèle yǐandre na› gò, dré adrézó tà kayí ɨ́ léna ko, dɨ, adrézó ɨ́na kaꞌìá dhɨ tà ɨ́ dré adrélé tàle nda nɨ ru ꞌo káyà dhɨ, Gìká nɨ tà nda nɨ ꞌo drá.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ásà dhɨ, má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Tà ángùdhi mɨ̀ dré adrélé zìle Gìká tí dhɨ, lè mɨ̀ kàdré kaꞌìá dhɨ, mɨ̀ kisú tà nda dre dhɨ, dɨ mɨ̀ nɨ kisúá bàti.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, mɨ̀ kàdré àmɨ kɨ totó adrélé tà zi Gìká tí gò, mɨ̀ dré adrézó tà ɨ́be móndɨ́ àlo rú dhɨ, lè mɨ̀ kòtrì akódhɨ nda nɨ tàkonzɨ̀ gò, àmɨ kɨ Atá bhù na dhɨ kòtrìró kókpà àmɨ kɨ tàkonzɨ̀ be dhɨ bvó.» [
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 ]
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ɨ̀ dré gòzo tódhyá tsàle Yèrúsalémà na. Dɨ Yésu dré tá adréràꞌa atsílé tépelò nɨ bhàꞌálé ꞌásè dhɨ ꞌá dhɨ, kòwánà kàdrɨ̀ ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ tsàle bhàgo ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré alɨ̀zo akódhɨ vélé
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 lizíá tíá dhɨ: «Rìnyí mɨ́ dré adrézó tà kòdhɨ kɨ ꞌo dhɨ angá ɨ́na ángolésè? Àdhi fè mɨ́ dré rìnyí adrézó tà nda kɨ ꞌo dhɨ nɨ̀?»
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má nɨ kókpà tà àlo dhɨ nɨ lizí àmɨ tí. Mɨ̀ kòlogó kúlí má tí dhɨ, má nɨ kpà tàá àmɨ dré ngalè rìnyí má dré adrézó tà kòdhɨ kɨ ꞌo dhɨ angá ángolésè ya dhɨ.
29 Jesus respondeu:
30 Mɨ̀ tà rè má dré ká! Bàtísimò Yòwánɨ̀ dré fèle dhɨ angá tá ɨ́na ángolésè: Gìká vélésè, kó ngalè móndɨ́ ɨ vélésè?»
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Gò ɨ̀ dré dhèzo adrélé tà kayí àyɨ kòfalésè, adrézó tàá dhɨ: «Mà kòtà dhɨ ‹Bàtísimò nda angá Gìká vélésè› dhɨ, akódhɨ nɨ go lizíá àma tí dhɨ: ‹Mɨ̀ kaꞌì dɨ Yòwánɨ̀ ko àdho tà sè?›
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Dɨ, mà nɨ kɨtswá tsì tàá dhɨ ‹Bàtísimò nda angá móndɨ́ ɨ vélésè› yà dhɨ?» (Ɨ̀ tà tá kònɨ̀nɨ, ɨ̀ dré tá adrélé móndyá zyandre dhɨ kɨ ro dhɨ sè. Tàko ko, àyɨ títí nda ɨ̀ adré tá kaꞌìá dhɨ, Yòwánɨ̀ tá ɨ́na pròfétà ꞌɨ.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Dɨ ɨ̀ dré logózóá Yésu dré dhɨ: «Mà nì ko.» Yésu gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Kàdré kònɨ̀nɨ dhɨ, má kɨtswá kókpà tàá àmɨ dré ngalè rìnyí má dré adrézó tà nda kɨ ꞌo dhɨ angá ángolésè ya dhɨ ko.»
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.