Marcos 11
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NAA
1 Yésu ɨ̀ dré tá adréràꞌa ꞌòle tsàle Yèrúsalémà na dhɨ ꞌá dhɨ, ɨ̀ dré tsàzo ànyɨ bhà rú zìle Bètèfágè ɨ̀ndɨ̀ Bètànɨ́yà dhɨ ɨ kandrá, ànyɨ kòngó Òlívè fa kya làga. Gò Yésu dré áyɨ lebèbhá rì dhɨ kɨ mùzo lɨ̀le drìdrì,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ bhà àmɨ kandrá kònàdhɨ léna. Mɨ̀ kòfɨ lána dre dhɨ, mɨ̀ nɨ ndɨrɨ púndà mvá ꞌɨ̀le, à dré dhu rè mbàzo drìá ko dhɨ nɨ kisú. Mɨ̀ atrɨ̀ akódhɨ, alɨ̀zo ába má vélé.
2 e disse-lhes:
3 Dhya àlo kòlizí àmɨ tí dhɨ, ‹Mɨ̀ adré ꞌòá kònɨ̀nɨ àdho tà sè?› ya dhɨ, mɨ̀ kòtà drá dhɨ: ‹Mírì adré lèá nɨ̀. A nɨ dra akódhɨ nɨ logó kònwa mbèlè.›»
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 Dɨ ɨ̀ dré lɨ̀zo púndà mvá nda nɨ kisú. À ꞌɨ̀ tá akódhɨ láti làga, dzó àlo dhɨ tí. Ɨ̀ dré tá adréràꞌa akódhɨ nɨ atrɨ̀ dhɨ ꞌá dhɨ,
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 móndɨ́ àruka kònàle dhɨ ɨ̀ dré lizízóá àyɨ tí dhɨ: «Mɨ̀ adré púndà mvá kòdhɨ nɨ trɨ àdho tà sè?»
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 Dɨ ɨ̀ dré kúlí logózó àyɨ dré ngóró Yésu dré tá tàle àyɨ dré dhɨ tɨ́nɨ gò, móndyá nda ɨ̀ dré àyɨ kɨ tayɨ́zó lɨ̀le ába.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 Ɨ̀ kàsé púndà mvá nda atsázó ába Yésu vélé dre dhɨ, ɨ̀ dré àyɨ kɨ kɨ́tá bhèzo drìá gò, akódhɨ dré mbàzo lɨrɨ́lé drìá.
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Gò móndɨ́ zyandre dhɨ ɨ̀ dré àyɨ kɨ kɨ́tá kɨ lasézó láti mǐsè. Àyɨ kɨ àruka ɨ̀ dré fa bí kɨ toŋòzo amvú ɨ ꞌásè, lebhézóá láti mǐsè, Yésu kòlavúró drìásà be dhɨ bvó.
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 Dɨ móndyá zyandre nda ɨ̀ dré adrézó lɨ̀le akódhɨ kandrána ɨ̀ndɨ̀ akódhɨ vésè, adrélé loyóába dhɨ:
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Tà tanɨ kàdré òpɨ̀ àma kɨ tábhí Dàwídì àdhya adrélépi alɨ̀le dhɨ dri!
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 Dɨ Yésu dré tsàzo Yèrúsalémà na gò, lɨ̀le fɨ̀le tépelò na, ngá títí lána dhɨ kɨ no. Dɨ ɨ̀ndró dré andrɨ̀le dre dhɨ sè dhɨ, ɨ̀ dré pfòzo bhàandre nda lésè akódhɨ nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ ɨ́be, gòle lɨ̀le Bètànɨ́yà na.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Kìtú bvóá dhɨ sè, ɨ̀ dré tá adréràꞌa apfòle Bètànɨ́yà lésè dhɨ ꞌá dhɨ, tàbirí dré Yésu nɨ ꞌòzo.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 Akódhɨ dré fígì fa àlo dhɨ nɨ nòzo bí nɨ ɨ́be vwàvwà ro gò, dré lɨ̀zo nòá ngalè ɨ́ nɨ kɨtswá lòꞌwa kisú drìlána bwà yà dhɨ. Dɨ, a nɨ lɨ tsàle ànyɨ làgá dhɨ, kisú ɨ́na lòꞌwa nɨ àlomvá ko. Kisú ngbà ꞌí bí nɨ ɨ kòdhya. Tàko ko, lókyá nda tá lókyá adrézó fígì lòꞌwa kɨ dhɨ ꞌɨ ko.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 Gò dré tàzoá fígì fa nda dré dhɨ: «Dhya àlo kògò vélé lòꞌwa kisú nyàle mɨ́ drìna tàdzí ko!» Dɨ akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ yi kúlí dré tá tàle nda ꞌí.
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 Ɨ̀ kòtsa Yèrúsalémà na dre dhɨ, Yésu dré fɨ̀zo tépelò na gò, dré ngàzo móndyá adrébhá tá ngá lagɨ́ ɨ̀ndɨ̀ ngá gɨ kònàle dhɨ kɨ dro topfòle ꞌásà. Dré mɨ́sá móndyá adrébhá tá làfa topfó dhɨ kya kɨ lebhézó bvò dri, túmä́ní gbólókó móndyá adrébhá tá kòbhòlà lagɨ́ dhɨ kya ɨ́be.
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Dré kpà kaꞌìzoá dhɨ, dhya àlo kàdré ngá do lavúzó ába tépelò ꞌásè dhɨ ko.
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 Gò dré ngàzo adrélé móndɨ́ kɨ tadhá, adrézó tàá dhɨ: «Gìká nɨ Kúlí adré tàá dhɨ:
17 Também os ensinava e dizia:
18 Kòwánà kàdrɨ̀ ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ kòyi tà Yésu dré tá ꞌòle nda dre dhɨ, ɨ̀ dré ngàzo adrélé láti nda kɨtswázó akódhɨ nɨ pfu dràle dhɨ bvó. Àngyá ko, ɨ̀ adré tá àyɨkya akódhɨ nɨ ro, móndyá zyandre títí dhɨ ɨ̀ dré tá adrélé tà dré adrélé tadhálé dhɨ kɨ yi síbhálé be ngbo dhɨ sè.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Ɨ̀ndró kàndrɨ̀ dre dhɨ, Yésu ɨ̀ dré pfòzo bhàandre nda lésè lebèbhá nɨ ɨ́be. Tépelò Yèrúsalémà na dhɨ|src="LB00250B.TIF" size="span" loc="MRK 11:15-19 "
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Drùbhì kɨ́nó, ɨ̀ dré tá adréràꞌa lavúlé láti ꞌásè dhɨ ꞌá dhɨ, ɨ̀ dré nòzoá dhɨ, fígì fa nda ꞌyo tá tsàle kómvó nɨ na dre.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 Dɨ tà Yésu dré tá tàle dhɨ dré agázó Pétèró léna gò, dré tàzoá drá dhɨ: «Rábbì, mɨ́ nò rè ká! Fígì fa mɨ́ dré tatrɨ́lé kònɨ̀dhɨ ꞌyo dre!»
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Dɨ Yésu dré tàzoá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ kàdré Gìká nɨ kaꞌì bàti!
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya àlo kàdré tàá kòngó kònɨ̀dhɨ dré dhɨ, ‹Mɨ́ nga kònwásè lɨ̀le dhèle yǐandre na› gò, dré adrézó tà kayí ɨ́ léna ko, dɨ, adrézó ɨ́na kaꞌìá dhɨ tà ɨ́ dré adrélé tàle nda nɨ ru ꞌo káyà dhɨ, Gìká nɨ tà nda nɨ ꞌo drá.
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Ásà dhɨ, má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Tà ángùdhi mɨ̀ dré adrélé zìle Gìká tí dhɨ, lè mɨ̀ kàdré kaꞌìá dhɨ, mɨ̀ kisú tà nda dre dhɨ, dɨ mɨ̀ nɨ kisúá bàti.
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, mɨ̀ kàdré àmɨ kɨ totó adrélé tà zi Gìká tí gò, mɨ̀ dré adrézó tà ɨ́be móndɨ́ àlo rú dhɨ, lè mɨ̀ kòtrì akódhɨ nda nɨ tàkonzɨ̀ gò, àmɨ kɨ Atá bhù na dhɨ kòtrìró kókpà àmɨ kɨ tàkonzɨ̀ be dhɨ bvó.» [
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 ]
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ɨ̀ dré gòzo tódhyá tsàle Yèrúsalémà na. Dɨ Yésu dré tá adréràꞌa atsílé tépelò nɨ bhàꞌálé ꞌásè dhɨ ꞌá dhɨ, kòwánà kàdrɨ̀ ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ tsàle bhàgo ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré alɨ̀zo akódhɨ vélé
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 lizíá tíá dhɨ: «Rìnyí mɨ́ dré adrézó tà kòdhɨ kɨ ꞌo dhɨ angá ɨ́na ángolésè? Àdhi fè mɨ́ dré rìnyí adrézó tà nda kɨ ꞌo dhɨ nɨ̀?»
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má nɨ kókpà tà àlo dhɨ nɨ lizí àmɨ tí. Mɨ̀ kòlogó kúlí má tí dhɨ, má nɨ kpà tàá àmɨ dré ngalè rìnyí má dré adrézó tà kòdhɨ kɨ ꞌo dhɨ angá ángolésè ya dhɨ.
29 Jesus respondeu:
30 Mɨ̀ tà rè má dré ká! Bàtísimò Yòwánɨ̀ dré fèle dhɨ angá tá ɨ́na ángolésè: Gìká vélésè, kó ngalè móndɨ́ ɨ vélésè?»
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 Gò ɨ̀ dré dhèzo adrélé tà kayí àyɨ kòfalésè, adrézó tàá dhɨ: «Mà kòtà dhɨ ‹Bàtísimò nda angá Gìká vélésè› dhɨ, akódhɨ nɨ go lizíá àma tí dhɨ: ‹Mɨ̀ kaꞌì dɨ Yòwánɨ̀ ko àdho tà sè?›
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 Dɨ, mà nɨ kɨtswá tsì tàá dhɨ ‹Bàtísimò nda angá móndɨ́ ɨ vélésè› yà dhɨ?» (Ɨ̀ tà tá kònɨ̀nɨ, ɨ̀ dré tá adrélé móndyá zyandre dhɨ kɨ ro dhɨ sè. Tàko ko, àyɨ títí nda ɨ̀ adré tá kaꞌìá dhɨ, Yòwánɨ̀ tá ɨ́na pròfétà ꞌɨ.)
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 Dɨ ɨ̀ dré logózóá Yésu dré dhɨ: «Mà nì ko.» Yésu gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Kàdré kònɨ̀nɨ dhɨ, má kɨtswá kókpà tàá àmɨ dré ngalè rìnyí má dré adrézó tà nda kɨ ꞌo dhɨ angá ángolésè ya dhɨ ko.»
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.