Lucas 13
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NAA
1 Lókyá nda sè dhɨ, móndɨ́ àruka ɨ̀ dré alɨ̀zo Yésu vélé, móndɨ́ àruka Gàlìláyà lésè dhɨ kɨ tupfuma nɨ tà longó drá. Pìlátò ꞌo tá àyɨ nda ɨ tupfúlé todràle, ɨ̀ dré tá adréràꞌa mòbòmà fe Gìká dré dhɨ ꞌá.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Dɨ Yésu dré logózóá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ adré kisùá dhɨ, dhya Gàlìláyà lésè nda ɨ̀ ꞌo tá tàkonzɨ̀ móndyá àruka títí Gàlìláyà na dhɨ kya kɨ lavú, ɨ̀ dré kɨzà nyàle todràzo làsú be kònɨ̀nɨ dhɨ sè?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Kóko! Dɨ, má adré mána tàá àmɨ dré dhɨ: Mɨ̀ kòladzá àmɨ kɨ togó ko dhɨ, mɨ̀ nɨ kókpà todrà akɨ́lé títí àyɨ nda ɨ tɨ́nɨ.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Kàdré ngalè dhya mudrí-drì-nzi-drì-na dzó mvumvù Sìlòwámà àdhya dré tá arɨ́zó àyɨ dri àyɨ kɨ tupfú dhɨ kɨ tà sè dhɨ, mɨ̀ adré kisùá dhɨ, àyɨ nda ɨ̀ ꞌo tá tàkonzɨ̀ móndyá àruka títí adrébhá Yèrúsalémà na dhɨ kya kɨ lavú?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Kóko! Dɨ, má adré mána tàá àmɨ dré dhɨ: Mɨ̀ kòladzá àmɨ kɨ togó ko dhɨ, mɨ̀ nɨ kókpà todrà akɨ́lé títí àyɨ nda ɨ tɨ́nɨ.»
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Yésu gò pɨ́dhɨ́gó kònɨ̀dhɨ nɨ pɨ àyɨ dré, tàzoá dhɨ: «Agó àlo dhɨ bhe tá fígì fa áyɨ amvú vínò àdhya na. Bvóá dhɨ, dré lɨ̀zo lòꞌwa nda sílá ká, dɨ, dré kisúzóá ko.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Gò dré tàzoá amvú nda nɨ lɨkɨ́lépi dré dhɨ: ‹Mɨ́ nò rè ká! Kóná na, má landú lòꞌwa nda kɨ̀le fígì fa kònɨ̀dhɨ sílé ká, dɨ, má dré kisúzóá ko. Mɨ́ ga dɨ akódhɨ. Adré bvò kɨkɨ́ àngyá àdho tà sè?›
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Dɨ, amvú lɨkɨ́lépi nda gò logóá drá dhɨ: ‹Mírì, mɨ́ gò rè tayɨ́á kóná kònɨ̀dhɨ sè ká. Má nɨ kìní zàlá dhɨ nɨ agá kúrú gò, mbɨ̀ àŋwá dàzo drìá.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Àruka nɨ, a nɨ go lòꞌwa ꞌa kóná adrélépi alɨ̀le dhɨ sè. Dɨ, kòꞌa ko dhɨ, mɨ́ nɨ kɨtswá ꞌòá gàle.›»
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Sàbátù àlo dhɨ, Yésu adré tá tà tadhá Yúdà ànzɨ kɨ lɨ̀sámbò dzó kɨ àlo na.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Dɨ tòkó àlo tɨrɨ́ kònzɨ dré rúbhá nɨ nɨ ꞌòzo adrélé drà ro dhɨ tá kpà kònàle. Tɨrɨ́ nda ꞌo tá akódhɨ nɨ àmvò atrúlé vwàle kóná be mudrí-drì-nzi-drì-na gò, akódhɨ dré kɨtswázó áyɨ kɨdzɨ̀ bwà ko.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Dɨ Yésu kònò tòkó nda dre dhɨ, dré akódhɨ nɨ azízó, tàzoá drá dhɨ: «Tòkó, à atrɨ̀ mɨ ámɨ drà lésè dre!»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Dré drɨ́gá bhàzo akódhɨ dri gò, gbǎ kòdhwa, akódhɨ dré áyɨ kɨdzɨ̀zo gò kɨdhólé adrélé Gìká nɨ rú bha kùle.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Dɨ, lɨ̀sámbò dzó nda nɨ kàdrɨ̀ nɨ togó dré aswázó Yésu rú, dré móndɨ́ tɨdrɨ́lé sàbátù tú dhɨ sè. Gò dré tàzoá móndyá zyandre kònàle dhɨ ɨ dré dhɨ: «Kìtú adrézó àzí ꞌo ásà dhɨ ɨ nzi-drì-àlo. Lè mɨ̀ kàdré dɨ alɨ̀le àmɨ kɨ ꞌo tɨdrɨ́lé kìtú nda ɨ sè, kìtú sàbátù àdhya sè ko.»
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Dɨ, Mírì logó drá dhɨ: «Àmɨ túrúpfúbhá ꞌɨ! Sàbátù tú dhɨ, àmɨ àlo àlo títí dhɨ ɨ, mɨ̀ adré àmɨ kɨ tí ꞌɨ yà, kó ngalè àmɨ kɨ púndà ꞌɨ yà dhɨ kɨ atrɨ̀ àrà ɨ̀ dré adrézó ngá nya dhɨ lésè, adrézó àyɨ kɨ se lɨ̀le yǐ mvu dhɨ ko?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Adré dɨ tá lèá ko, à kàtrɨ̀ tòkó Àbàrámà nɨ zapi ró Sàtánà dré tá ꞌɨ̀le vwàle kóná be mudrí-drì-nzi-drì-na kònɨ̀dhɨ sàbátù tú dhɨ?»
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Yésu kòtà tà nda dre dhɨ, akódhɨ nɨ kàrɨbhá títí dhɨ ɨ̀ adré tá vélé kanyò ro. Dɨ, móndyá zyandre títí dhɨ ɨ̀ adré tá àyɨkya lenzélé, tà títí lɨ́ndrɨ́ga ró dré tá adrélé ꞌòle dhɨ kɨ tà sè.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Gò Yésu dré tàzoá dhɨ: «Gìká nɨ Òpɨ̀ sù ngóró àdho tɨ́nɨ? Má nɨ tà nɨ nɨ tadhá àdho ngá rú?
18 Jesus disse:
19 Òpɨ̀ nda sù ngóró mùtádì lòꞌwa dhya àlo dré dòle rɨ̀le áyɨ amvú na dhɨ tɨ́nɨ. Lòꞌwa nda dré apfòzo mbàle atsálé fa tɨ́nɨ gò, àrɨ́ ɨ̀ dré bhà sìzo kólá nɨ ɨ drìna.»
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Yésu gò tàá dhɨ: «Má nɨ kɨtswá Gìká nɨ Òpɨ̀ nɨ tà tadhá àdho ngá rú?
20 Disse mais:
21 Òpɨ̀ nda sù ngóró tàkú mvá tsà tòkó àlo dré adólé amúlé fóndro kàdrɨ̀ dhɨ be gò, tàkú nda dré fóndro nda nɨ ꞌòzo avólé títí dhɨ tɨ́nɨ.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Yésu dré tá adréràꞌa lɨ̀le Yèrúsalémà na dhɨ ꞌá dhɨ, adré tá lavúlé tà tadhábe bhàandre ɨ ꞌásè ɨ̀ndɨ̀ bhà tsàtsà ɨ ꞌásè.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Gò móndɨ́ àruka ɨ̀ dré akódhɨ nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Mírì, móndyá dra lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisúbhá dhɨ kɨ ngbà ꞌí adré tsà?» Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ:
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 «Mɨ̀ kàdré àmɨ kɨ rìnyí fe títí fɨ̀zo Gìká nɨ Òpɨ̀ na dzóti wàlepi ko dhɨ ꞌásè. Tàko ko, má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Móndɨ́ zyandre dhɨ kɨ láti nda kɨtswázó tá fɨ̀le lána ká. Dɨ, ɨ̀ kɨtswá àyɨkya fɨ̀le bwà ko.
24 Jesus respondeu:
25 Lókyá dzó líyí dré dra ngàzo dzóti asé dhɨ tú dhɨ, a nɨ àmɨ kɨ kɨ kɨvɨ̀ na. Gò mɨ̀ dré kɨdhózó adrélé dzóti ga, adrézó tàá dhɨ: ‹Mírì, mɨ́ nzì àma dré dzóti wà!› Dɨ, a nɨ logóá àmɨ dré dhɨ: ‹Má nì àmɨ ko. Má nì ngalè mɨ̀ angá ángolésè ya dhɨ ko.›
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Dɨ mɨ̀ nɨ tàá dhɨ: ‹Mà nya tá ngá, ɨ̀ndɨ̀ mà mvu tá ngá túmä́ní mɨ́ be. Mɨ́ tadhá tá kpà tà àma kɨ láti andre ɨ ꞌásè.›
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Dɨ, dzó líyí nda nɨ go logóá àmɨ dré dhɨ: ‹Má nì àmɨ ko. Má nì ngalè mɨ̀ angá ángolésè ya dhɨ ko. Àmɨ tà kònzɨ ꞌobhá títí nɨ ɨ, mɨ̀ nga má mìlésè!›
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Dɨ mɨ̀ nɨ Àbàrámà kɨ no, Ɨ̀sákà ɨ́be, Yàkóbhò be, ɨ̀ndɨ̀ pròfétà títí dhɨ ɨ́be Gìká nɨ Òpɨ̀ na gò, àmɨ kɨ bhèzo kɨvɨ̀ na. Kònàle dhɨ, à nɨ adré tongólé, adrézó kpà síkálándrá tsɨ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Móndɨ́ kɨ alɨ̀ kìtú dré apfǒrà lésè, kìtú dré ndǐrà lésè, kurú lésè, ɨ̀ndɨ̀ tàbhu lésè gò, lɨrɨ́lé mɨ́sá làgásè Gìká nɨ Òpɨ̀ na.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Dɨ, mɨ̀ yi rè ká! Móndɨ́ àruka adrébhá bvólé ro nyànomvá dhɨ kɨ go adrélé drìdrì. Móndɨ́ àruka adrébhá drìdrì nyànomvá dhɨ kɨ go adrélé bvólé ró.»
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Lókyá nda sè dhɨ, Fàrìsáyò àruka ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ Yésu làga, tàá drá dhɨ: «Mɨ́ nga kònwásè lɨ̀le àrà àzya na! Tàko ko, Èródè adré ɨ́na ámɨ le pfùle dràle.»
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ tàá kɨ̀lɨ̀wá kòdhɨ dré dhɨ: ‹Ándrò tsàle kìdru dhɨ, má nɨ tɨrɨ́ kònzɨ kɨ dro topfòle móndɨ́ ɨ lésè, adrézó móndɨ́ kɨ tɨdrɨ́ àyɨ kɨ drà ɨ lésè. Kìtú nɨ na sè dhɨ, má nɨ áma àzí ꞌo akɨ́lé títí.›
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Dɨ, ándrò, kìdru, tsàle kìtú bvóá dhɨ tú dhɨ, adré lèá dhɨ, má kògò adrélé lɨ̀le drìdrì. Tàko ko, kɨtswá à kòpfu pròfétà àlo dràle àrà twá Yèrúsalémà rúsè dhɨ na dhɨ ko.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Á! Yèrúsalémà, Yèrúsalémà, mɨ adrélépi pròfétà kɨ tupfú todràle, adrézó kpà dhya Gìká dré adrélé amùle mɨ́ vélé dhɨ kɨ lebhé todràle kɨ́rà sè nɨ! Tsàle vésè be ángopɨ́, má lè tá ámɨ ànzɨ kɨ kɨmólé má zàle, ngóró tàꞌú dré adrélé áyɨ ànzɨmvá kɨ kɨmó áyɨ kupfú zàle dhɨ tɨ́nɨ dhɨ? Dɨ, mɨ̀ lè tá àmɨkya ko.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Dɨ mɨ̀ yi rè ká! À tayɨ́ àmɨ kɨ dzó ngbo dre. Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Mɨ̀ gò vélé áma no ko, tsàle lókyá mɨ̀ dré dra tàzoá dhɨ ‹Tà tanɨ kàdré dhya adrélépi alɨ̀le Mírì nɨ rú sè dhɨ dri!› dhɨ ꞌá.»
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.