Lucas 13

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Lókyá nda sè dhɨ, móndɨ́ àruka ɨ̀ dré alɨ̀zo Yésu vélé, móndɨ́ àruka Gàlìláyà lésè dhɨ kɨ tupfuma nɨ tà longó drá. Pìlátò ꞌo tá àyɨ nda ɨ tupfúlé todràle, ɨ̀ dré tá adréràꞌa mòbòmà fe Gìká dré dhɨ ꞌá.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Dɨ Yésu dré logózóá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ adré kisùá dhɨ, dhya Gàlìláyà lésè nda ɨ̀ ꞌo tá tàkonzɨ̀ móndyá àruka títí Gàlìláyà na dhɨ kya kɨ lavú, ɨ̀ dré kɨzà nyàle todràzo làsú be kònɨ̀nɨ dhɨ sè?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Kóko! Dɨ, má adré mána tàá àmɨ dré dhɨ: Mɨ̀ kòladzá àmɨ kɨ togó ko dhɨ, mɨ̀ nɨ kókpà todrà akɨ́lé títí àyɨ nda ɨ tɨ́nɨ.
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Kàdré ngalè dhya mudrí-drì-nzi-drì-na dzó mvumvù Sìlòwámà àdhya dré tá arɨ́zó àyɨ dri àyɨ kɨ tupfú dhɨ kɨ tà sè dhɨ, mɨ̀ adré kisùá dhɨ, àyɨ nda ɨ̀ ꞌo tá tàkonzɨ̀ móndyá àruka títí adrébhá Yèrúsalémà na dhɨ kya kɨ lavú?
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Kóko! Dɨ, má adré mána tàá àmɨ dré dhɨ: Mɨ̀ kòladzá àmɨ kɨ togó ko dhɨ, mɨ̀ nɨ kókpà todrà akɨ́lé títí àyɨ nda ɨ tɨ́nɨ.»
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Yésu gò pɨ́dhɨ́gó kònɨ̀dhɨ nɨ pɨ àyɨ dré, tàzoá dhɨ: «Agó àlo dhɨ bhe tá fígì fa áyɨ amvú vínò àdhya na. Bvóá dhɨ, dré lɨ̀zo lòꞌwa nda sílá ká, dɨ, dré kisúzóá ko.
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 Gò dré tàzoá amvú nda nɨ lɨkɨ́lépi dré dhɨ: ‹Mɨ́ nò rè ká! Kóná na, má landú lòꞌwa nda kɨ̀le fígì fa kònɨ̀dhɨ sílé ká, dɨ, má dré kisúzóá ko. Mɨ́ ga dɨ akódhɨ. Adré bvò kɨkɨ́ àngyá àdho tà sè?›
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 Dɨ, amvú lɨkɨ́lépi nda gò logóá drá dhɨ: ‹Mírì, mɨ́ gò rè tayɨ́á kóná kònɨ̀dhɨ sè ká. Má nɨ kìní zàlá dhɨ nɨ agá kúrú gò, mbɨ̀ àŋwá dàzo drìá.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Àruka nɨ, a nɨ go lòꞌwa ꞌa kóná adrélépi alɨ̀le dhɨ sè. Dɨ, kòꞌa ko dhɨ, mɨ́ nɨ kɨtswá ꞌòá gàle.›»
9 e, se der fruto,
10 Sàbátù àlo dhɨ, Yésu adré tá tà tadhá Yúdà ànzɨ kɨ lɨ̀sámbò dzó kɨ àlo na.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Dɨ tòkó àlo tɨrɨ́ kònzɨ dré rúbhá nɨ nɨ ꞌòzo adrélé drà ro dhɨ tá kpà kònàle. Tɨrɨ́ nda ꞌo tá akódhɨ nɨ àmvò atrúlé vwàle kóná be mudrí-drì-nzi-drì-na gò, akódhɨ dré kɨtswázó áyɨ kɨdzɨ̀ bwà ko.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Dɨ Yésu kònò tòkó nda dre dhɨ, dré akódhɨ nɨ azízó, tàzoá drá dhɨ: «Tòkó, à atrɨ̀ mɨ ámɨ drà lésè dre!»
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Dré drɨ́gá bhàzo akódhɨ dri gò, gbǎ kòdhwa, akódhɨ dré áyɨ kɨdzɨ̀zo gò kɨdhólé adrélé Gìká nɨ rú bha kùle.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Dɨ, lɨ̀sámbò dzó nda nɨ kàdrɨ̀ nɨ togó dré aswázó Yésu rú, dré móndɨ́ tɨdrɨ́lé sàbátù tú dhɨ sè. Gò dré tàzoá móndyá zyandre kònàle dhɨ ɨ dré dhɨ: «Kìtú adrézó àzí ꞌo ásà dhɨ ɨ nzi-drì-àlo. Lè mɨ̀ kàdré dɨ alɨ̀le àmɨ kɨ ꞌo tɨdrɨ́lé kìtú nda ɨ sè, kìtú sàbátù àdhya sè ko.»
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 Dɨ, Mírì logó drá dhɨ: «Àmɨ túrúpfúbhá ꞌɨ! Sàbátù tú dhɨ, àmɨ àlo àlo títí dhɨ ɨ, mɨ̀ adré àmɨ kɨ tí ꞌɨ yà, kó ngalè àmɨ kɨ púndà ꞌɨ yà dhɨ kɨ atrɨ̀ àrà ɨ̀ dré adrézó ngá nya dhɨ lésè, adrézó àyɨ kɨ se lɨ̀le yǐ mvu dhɨ ko?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 Adré dɨ tá lèá ko, à kàtrɨ̀ tòkó Àbàrámà nɨ zapi ró Sàtánà dré tá ꞌɨ̀le vwàle kóná be mudrí-drì-nzi-drì-na kònɨ̀dhɨ sàbátù tú dhɨ?»
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Yésu kòtà tà nda dre dhɨ, akódhɨ nɨ kàrɨbhá títí dhɨ ɨ̀ adré tá vélé kanyò ro. Dɨ, móndyá zyandre títí dhɨ ɨ̀ adré tá àyɨkya lenzélé, tà títí lɨ́ndrɨ́ga ró dré tá adrélé ꞌòle dhɨ kɨ tà sè.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Gò Yésu dré tàzoá dhɨ: «Gìká nɨ Òpɨ̀ sù ngóró àdho tɨ́nɨ? Má nɨ tà nɨ nɨ tadhá àdho ngá rú?
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Òpɨ̀ nda sù ngóró mùtádì lòꞌwa dhya àlo dré dòle rɨ̀le áyɨ amvú na dhɨ tɨ́nɨ. Lòꞌwa nda dré apfòzo mbàle atsálé fa tɨ́nɨ gò, àrɨ́ ɨ̀ dré bhà sìzo kólá nɨ ɨ drìna.»
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Yésu gò tàá dhɨ: «Má nɨ kɨtswá Gìká nɨ Òpɨ̀ nɨ tà tadhá àdho ngá rú?
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 Òpɨ̀ nda sù ngóró tàkú mvá tsà tòkó àlo dré adólé amúlé fóndro kàdrɨ̀ dhɨ be gò, tàkú nda dré fóndro nda nɨ ꞌòzo avólé títí dhɨ tɨ́nɨ.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Yésu dré tá adréràꞌa lɨ̀le Yèrúsalémà na dhɨ ꞌá dhɨ, adré tá lavúlé tà tadhábe bhàandre ɨ ꞌásè ɨ̀ndɨ̀ bhà tsàtsà ɨ ꞌásè.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Gò móndɨ́ àruka ɨ̀ dré akódhɨ nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Mírì, móndyá dra lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisúbhá dhɨ kɨ ngbà ꞌí adré tsà?» Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ:
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 «Mɨ̀ kàdré àmɨ kɨ rìnyí fe títí fɨ̀zo Gìká nɨ Òpɨ̀ na dzóti wàlepi ko dhɨ ꞌásè. Tàko ko, má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Móndɨ́ zyandre dhɨ kɨ láti nda kɨtswázó tá fɨ̀le lána ká. Dɨ, ɨ̀ kɨtswá àyɨkya fɨ̀le bwà ko.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 Lókyá dzó líyí dré dra ngàzo dzóti asé dhɨ tú dhɨ, a nɨ àmɨ kɨ kɨ kɨvɨ̀ na. Gò mɨ̀ dré kɨdhózó adrélé dzóti ga, adrézó tàá dhɨ: ‹Mírì, mɨ́ nzì àma dré dzóti wà!› Dɨ, a nɨ logóá àmɨ dré dhɨ: ‹Má nì àmɨ ko. Má nì ngalè mɨ̀ angá ángolésè ya dhɨ ko.›
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 Dɨ mɨ̀ nɨ tàá dhɨ: ‹Mà nya tá ngá, ɨ̀ndɨ̀ mà mvu tá ngá túmä́ní mɨ́ be. Mɨ́ tadhá tá kpà tà àma kɨ láti andre ɨ ꞌásè.›
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 Dɨ, dzó líyí nda nɨ go logóá àmɨ dré dhɨ: ‹Má nì àmɨ ko. Má nì ngalè mɨ̀ angá ángolésè ya dhɨ ko. Àmɨ tà kònzɨ ꞌobhá títí nɨ ɨ, mɨ̀ nga má mìlésè!›
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 Dɨ mɨ̀ nɨ Àbàrámà kɨ no, Ɨ̀sákà ɨ́be, Yàkóbhò be, ɨ̀ndɨ̀ pròfétà títí dhɨ ɨ́be Gìká nɨ Òpɨ̀ na gò, àmɨ kɨ bhèzo kɨvɨ̀ na. Kònàle dhɨ, à nɨ adré tongólé, adrézó kpà síkálándrá tsɨ.
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Móndɨ́ kɨ alɨ̀ kìtú dré apfǒrà lésè, kìtú dré ndǐrà lésè, kurú lésè, ɨ̀ndɨ̀ tàbhu lésè gò, lɨrɨ́lé mɨ́sá làgásè Gìká nɨ Òpɨ̀ na.
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Dɨ, mɨ̀ yi rè ká! Móndɨ́ àruka adrébhá bvólé ro nyànomvá dhɨ kɨ go adrélé drìdrì. Móndɨ́ àruka adrébhá drìdrì nyànomvá dhɨ kɨ go adrélé bvólé ró.»
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Lókyá nda sè dhɨ, Fàrìsáyò àruka ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ Yésu làga, tàá drá dhɨ: «Mɨ́ nga kònwásè lɨ̀le àrà àzya na! Tàko ko, Èródè adré ɨ́na ámɨ le pfùle dràle.»
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ tàá kɨ̀lɨ̀wá kòdhɨ dré dhɨ: ‹Ándrò tsàle kìdru dhɨ, má nɨ tɨrɨ́ kònzɨ kɨ dro topfòle móndɨ́ ɨ lésè, adrézó móndɨ́ kɨ tɨdrɨ́ àyɨ kɨ drà ɨ lésè. Kìtú nɨ na sè dhɨ, má nɨ áma àzí ꞌo akɨ́lé títí.›
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Dɨ, ándrò, kìdru, tsàle kìtú bvóá dhɨ tú dhɨ, adré lèá dhɨ, má kògò adrélé lɨ̀le drìdrì. Tàko ko, kɨtswá à kòpfu pròfétà àlo dràle àrà twá Yèrúsalémà rúsè dhɨ na dhɨ ko.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 Á! Yèrúsalémà, Yèrúsalémà, mɨ adrélépi pròfétà kɨ tupfú todràle, adrézó kpà dhya Gìká dré adrélé amùle mɨ́ vélé dhɨ kɨ lebhé todràle kɨ́rà sè nɨ! Tsàle vésè be ángopɨ́, má lè tá ámɨ ànzɨ kɨ kɨmólé má zàle, ngóró tàꞌú dré adrélé áyɨ ànzɨmvá kɨ kɨmó áyɨ kupfú zàle dhɨ tɨ́nɨ dhɨ? Dɨ, mɨ̀ lè tá àmɨkya ko.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Dɨ mɨ̀ yi rè ká! À tayɨ́ àmɨ kɨ dzó ngbo dre. Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Mɨ̀ gò vélé áma no ko, tsàle lókyá mɨ̀ dré dra tàzoá dhɨ ‹Tà tanɨ kàdré dhya adrélépi alɨ̀le Mírì nɨ rú sè dhɨ dri!› dhɨ ꞌá.»
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.