João 11

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Agó àlo rú be Làzárò dhɨ tá drà ro Bètànɨ́yà na. Bètànɨ́yà nda tá kpà bhà akódhɨ nɨ amvúpi ɨ, Màrɨ́yà ɨ Màrátà be dhɨ kya ꞌɨ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Màrɨ́yà nda kòdhɨ tá tòkó màlásɨ̀ dàlepi Mírì Yésu pá gò, pá nɨ kɨ atrìzo áyɨ drìbhɨ́ sè dhɨ ꞌɨ. Dɨ adrúpi nɨ, Làzárò nda tá drà ro.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Gò akódhɨ nɨ amvúpi rì nda ɨ̀ dré móndɨ́ mùzo lɨ̀le tàá Yésu dré dhɨ: «Mírì, ámɨ arúpi mɨ́ dré lèle tò dhɨ drà ro.»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yésu kòyi rúbí nda dre dhɨ, dré tàzoá dhɨ: «Làzárò nɨ drà kòdhɨ kɨtswá akódhɨ nɨ ꞌo dràle nyo ko. Be ró dhɨ, drà nda atsá ɨ́na akódhɨ rú Gìká kòkisúró mìlanzìlanzì ásà, ɨ̀ndɨ̀ kòbhàró kpà áyɨ Mváagó nɨ mì lanzìle ásà be dhɨ bvó.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yésu lè tá Màrátà ɨ, amvúpi nɨ Màrɨ́yà be, ɨ̀ndɨ̀ Làzárò be tò.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Dɨ, kòyi tàle dhɨ, Làzárò nda tá drà ro dhɨ dre dhɨ, dré gòzo ɨ́na adrélé àrà ɨ́ dré tá adrézó dhɨ na kìtú rì.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Gò dré tàzoá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ: «Mà kògò lɨ̀le Yùdáyà na.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Dɨ, akódhɨ nɨ lebèbhá nda ɨ̀ tà drá dhɨ: «Rábbì, gí dhu rè ko, Yúdà ànzɨ ɨ̀ dré tá adrézó láti nda kɨtswázó ámɨ lebhé dràle kɨ́rà sè dhɨ. Dɨ, mɨ́ adré mɨ́na ꞌòle gòle kònàle?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Kìtú adré kàle sáà mudrí-drì-rì ko? Dhya ángùdhi adrélépi atsílé kìtú sè dhɨ adré dhèle ko, dré adrélé ngádra bvò kòndɨ àdhya nɨ no dhɨ sè.
9 Jesus respondeu:
10 Dɨ, kàdré ɨ́na atsílé ngátsi sè dhɨ, adré dhèle, dré adrélé ngádra àko ɨ́ léna dhɨ sè.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kòtà tà nda dre dhɨ, dré gòzo tàá àyɨ dré dhɨ: «Àma kɨ arúpi Làzárò ko ayí dre. Dɨ, má adré mána lɨ̀le akódhɨ nɨ toró.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Dɨ lebèbhá nɨ ɨ̀ tà drá dhɨ: «Mírì, akódhɨ kàdré ayí ko dhɨ, a nɨ adrɨ́.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ɨ̀ adré tá àyɨkya kisùá dhɨ, Yésu adré tá Làzárò nɨ ayí kòma nɨ tà ta kòdhya. Tákò, Yésu adré tá ɨ́na akódhɨ nɨ dràma nɨ tà ta kòdhya.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Dɨ Yésu dré tàzoá àyɨ dré ngádra ꞌá dhɨ: «Làzárò drà dre.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Dɨ àmɨ kɨ tà sè dhɨ, má adré lenzélé má dré tá adrélé kònàle yó dhɨ sè, mɨ̀ kòkɨtswáró áma kaꞌì bàti be dhɨ bvó. Mà kòlɨ̀ dɨ akódhɨ véna.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Dɨ Tòmá, adrélé kpà rú zìle Làtí dhɨ dré tàzoá Yésu nɨ lebèbhá àruka títí dhɨ ɨ dré dhɨ: «Mà kòlɨ̀ kókpà be, mà kòdràró túmä́ní akódhɨ be!»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yésu kòtsa Bètànɨ́yà na dre dhɨ, dré yìzoá tàle dhɨ, à bhà tá Làzárò ayílé mógó na kìtú su dre.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Bètànɨ́yà nda tá ànyɨ Yèrúsalémà làga, ànyɨ́ànyɨ kìlòméterè na.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Dɨ Yúdà ànzɨ bǐ dhɨ ɨ̀ alɨ̀ tá Màrátà ɨ vélé Màrɨ́yà be, kɨtswálé àyɨ kɨ togó tɨndrɨ̀ àyɨ kɨ adrúpi nɨ dràdrà nɨ tà sè.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Dɨ Màrátà kòyi tàle dhɨ, Yésu adré tá alɨ̀le dhɨ dre dhɨ, dré ngàzo lɨ̀le ru kisú ába. Dɨ, Màrɨ́yà lɨrɨ́ tá ɨ́na adrélé dzó na.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Màrátà dré tàzoá Yésu dré dhɨ: «Mírì, kònò mɨ́ kàdré tá kònwa be dhɨ, áma adrúpi kɨtswá tá dràle ko!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Dɨ, ndɨ̀ndɨ̀ nyànomvá dhɨ, má nì tàle dhɨ, Gìká nɨ tà ángùdhi mɨ́ dré dra zìle ɨ́ tí dhɨ nɨ fe mɨ́ dré dhɨ be.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yésu tà drá dhɨ: «Ámɨ adrúpi nɨ angá dràdrà lésè.»
23 Jesus disse a ela:
24 Dɨ Màrátà logó drá dhɨ: «Má nì tàle dhɨ, a nɨ nga dràdrà ꞌásè kìtú kùdù móndɨ́ ɨ̀ dré dra ngàzo dràdrà ꞌásè dhɨ tú dhɨ be.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Dɨ Yésu tà drá dhɨ: «Ma dhya adrélépi móndɨ́ kɨ tɨngá dràdrà lésè dhɨ ꞌɨ, ɨ̀ndɨ̀ dhya adrélépi lɨ́drɨ̀ fe àyɨ dré dhɨ ꞌɨ. Dhya ángùdhi adrélépi áma kaꞌì dhɨ, tágba kòdrà yà dhɨ, a nɨ adrɨ́.
25 Então Jesus declarou:
26 Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, dhya ángùdhi adrélépi lɨ́drɨ̀ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ adrélépi áma kaꞌì dhɨ, kɨtswá tàdzí dràle kóná vésè kólyá ko. Mɨ́ kaꞌì tà kòdhɨ vélé?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Dɨ Màrátà logó drá dhɨ: «Àyíya, Mírì, má adré kaꞌìá dhɨ, mɨ Mèsɨ́yà ꞌɨ, Gìká nɨ Mváagó ꞌɨ, ɨ̀ndɨ̀ dhya adrélépi tá alɨ̀le bvò le dhɨ ꞌɨ.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Màrátà kòtà tà nda dre dhɨ, dré ngàzo lɨ̀le áyɨ amvúpi Màrɨ́yà nɨ azí gò, tàzoá drá kòyàyà sè dhɨ: «Dhya tà tadhálépi dhɨ kònwánò. Adré ámɨ zi.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Màrɨ́yà kòyi rúbí nda dre dhɨ, dré ngàzo mbèlè lɨ̀le Yésu véna.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yésu fɨ tá rè bhà nda na ko. Dɨ, adré tá dhu rè àrà ɨ̀ dré ru kisúzó Màrátà be dhɨ na.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Dɨ Yúdà ànzɨ adrébhá tá Màrɨ́yà làga dzó na adrélé akódhɨ nɨ togó tɨndrɨ̀ nda, ɨ̀ kònò akódhɨ ngaràꞌa pfòle mbèlè dre dhɨ, ɨ̀ dré kpà ngàzo akódhɨ nɨ lebè. Ɨ̀ adré tá àyɨkya kisùá dhɨ, adré lɨ̀le ngòle mógó drìna.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Màrɨ́yà kòtsa àrà Yésu dré tá adrézó dhɨ na akódhɨ nɨ no dre dhɨ, dré dhèzo akódhɨ pá gò, tàá drá dhɨ: «Mírì, kònò mɨ́ kàdré tá kònwa be dhɨ, áma adrúpi kɨtswá tá dràle ko!»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Dɨ Yésu kònò Màrɨ́yà nda ɨ adréràꞌa ngòle túmä́ní Yúdà ànzɨ alɨ̀bhá ába dhɨ ɨ́be dre dhɨ, akódhɨ nɨ togó dré ŋòzo, adrélé lanzìle tò.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Dré lizízóá dhɨ: «Mɨ̀ bhà akódhɨ nɨ rúbhá ángwà?» Ɨ̀ logó drá dhɨ: «Mírì, mɨ́ alɨ̀ nòá.»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yésu dré ngòzo.
35 Jesus chorou.
36 Dɨ Yúdà ànzɨ nda ɨ̀ dré tàzoá dhɨ: «Mɨ̀ nò rè dré akódhɨ nɨ lèle ngɨ́nɨ ya dhɨ ká!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Dɨ, móndɨ́ àruka àyɨ kòfalé dhɨ ɨ̀ dré tàzoá dhɨ: «Dhya kòdhɨ nzì tá kó agó mì kùdúkùdu ró dhɨ nɨ mì ꞌí dhɨ, kɨtswá tá tsì tà ꞌo Làzárò dré dràzo ko dhɨ bwà ko?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yésu nɨ togó dré gòzo tódhyá ŋòle gò, dré lɨ̀zo tsàle mógó na. Mógó nda tá gǒ ꞌɨ. À alɨ́ tá kɨ́rà kàdrɨ̀ bhàle tíá.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Dɨ Yésu dré tàzoá dhɨ: «Mɨ̀ zɨ kɨ́rà tíásà.» Dɨ, Màrátà, dhya dràlepi nda nɨ amvúpi tà drá dhɨ: «Mírì, kòndɨ tàdzí nɨ vélé tò. Àngyá ko, akódhɨ ayí mógó na kìtú su dre!»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yésu logó drá dhɨ: «Má tà tá mɨ́ dré dhɨ, mɨ́ kòkaꞌì dhɨ, mɨ́ nɨ Gìká nɨ mìlanzìlanzì no dhɨ ko?»
40 Jesus respondeu:
41 Dɨ ɨ̀ dré kɨ́rà nda nɨ zɨ̀zo. Gò Yésu dré mì tɨngázó kurú na, tàzoá dhɨ: «Tátá, má adré àwoyà ta mɨ́ dré, mɨ́ dré áma yìle dre dhɨ sè.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Má nì, mɨ́ adré ngbú adrélé áma yi dhɨ be. Dɨ, má tà mána tà kòdhɨ móndyá zyandre má làga kònɨ kɨ tà sè, ɨ̀ kòkɨtswáró kaꞌìá dhɨ, mɨ́ amù ma mɨ.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kòtà tà nda dre dhɨ, dré ngàzo kúlí yo tàzoá dhɨ: «Làzárò, mɨ́ apfò kònalésè!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Dɨ dhya tá dràlepi nda dré ngàzo apfòle. À lambé tá drɨ́gá nɨ ɨ, pá nɨ ɨ́be kɨ́tá kàtswákàtswa dhɨ ɨ sè, drì nɨ nɨ lambézó kɨ́tá àzya sè. Dɨ Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ trɨ akódhɨ, tayɨ́zóá lɨ̀le.» Yésu azí Làzárò apfòle mógó lésè|src="CN01768B.TIF" size="span" loc="JHN 11:43-44 "
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Dɨ Yúdà ànzɨ alɨ̀bhá tá Màrɨ́yà vélé nda ɨ̀ kònò tà Yésu dré ꞌòle nda dre dhɨ, àyɨ kɨ àruka bǐ dhɨ ɨ̀ dré akódhɨ nɨ kaꞌìzo.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Dɨ, àruka nɨ ɨ̀ dré àyɨkya lɨ̀zo Fàrìsáyò ɨ véna, tà Yésu dré ꞌòle nda nɨ tɨtɨ́ àyɨ dré.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Gò kòwánà kàdrɨ̀ ɨ Fàrìsáyò ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré bhàgo kàdrɨ̀ kɨ kɨmózó títí gò, ɨ̀ dré tàzoá dhɨ: «Mà nɨ̀ ꞌòá ngɨ́nɨ? Tàko ko, agó kòdhɨ adré vélé tà lɨ́ndrɨ́ga ró dhɨ kɨ ꞌo bǐ!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Mà kòtayɨ́ akódhɨ adrélé tà ꞌo kònɨ̀nɨ dhɨ, móndyá wä́yi dhɨ kɨ akódhɨ nɨ kaꞌì. Dɨ Rómà kɨ kàdrɨ̀ kɨ àma kɨ tépelò ꞌo pfùle, túmä́ní àma kɨ súrú ɨ́be.»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Dɨ, àyɨ kɨ àlo rú be Kàyáfà, adrélépi tá kòwánà kɨ kàdrɨ̀ ro kóná kònàdhɨ sè dhɨ, dré ngàzo tàá àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ, mɨ̀ nì àmɨkya tà àlo ko!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Mɨ̀ nì ko tàle dhɨ, dóro nɨ àmɨ dré dhɨ, dhya àlo dré dràle móndyá wä́yi ɨ dré dhɨ, àmɨ kɨ súrú wä́yi dhɨ kòdràró nyo ko dhɨ?»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Akódhɨ tà tá tà nda áyɨ drì sè ko. Dɨ, dré tá adrélé kòwánà kɨ kàdrɨ̀ ro kóná nda sè dhɨ sè dhɨ, longó tá ɨ́na tà nda pròfétà àdhya tɨ́nɨ tàzoá dhɨ, Yésu nɨ dra Yúdà ànzɨ kɨ súrú nɨ tà sè.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Dɨ, kɨtswá tá ngbà ꞌí dràle súrú nda nɨ tà sè ko, a nɨ kókpà dra kɨtswálé Gìká nɨ ànzɨ ayɨ́bhá àrà títí ɨ ꞌásè dhɨ kɨ kɨmó adrélé súrú àlo ró.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Dɨ kɨdhólé kìtú nda sè dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ kàdrɨ̀ nda ɨ̀ dré ru yìzo kɨtswázó Yésu nɨ pfu dràle.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Dɨ ásà dhɨ, Yésu dré gòzo vélé adrélé atsílé Yúdà ànzɨ ɨ kòfalésè ngádra ꞌásè ko. Dɨ, dré ɨ́na lɨ̀zo àrà ànyɨ duku làga dhɨ na, bhàandre rú zìle Èfàràyɨ́mà dhɨ na gò, ɨ̀ dré adrézó kònàle túmä́ní lebèbhá nɨ ɨ́be.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Yúdà ànzɨ kɨ gwányá Pásɨkà àdhya kàtsá ànyɨ dre dhɨ, móndɨ́ zyandre dhɨ ɨ̀ dré ngàzo gbàbhú lésè lɨ̀le Yèrúsalémà na, kɨtswálé àyɨ kɨ temvé drìdrì gwányá nda kandrá.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Dɨ ɨ̀ adré tá Yésu nɨ nda, adrézó tàá àyɨ kòfalésè tépelò na dhɨ: «Mɨ̀ kisù ngɨ́nɨ? Akódhɨ kɨtswá tsì alɨ̀le gwányá lé ko?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Dɨ, kòwánà kàdrɨ̀ ɨ Fàrìsáyò ɨ́be dhɨ ɨ̀ fè tá tòlɨ́ tàzoá dhɨ, dhya àlo kònì àrà Yésu dré tá adrézó lána dhɨ be dhɨ, kòtadhá àrà nda àyɨ dré, ɨ̀ kòkɨtswáró akódhɨ nɨ ru be dhɨ bvó.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.