Hebreus 4

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dɨ Gìká lazí tà tayɨ́lé àma dré, tàzoá dhɨ, mà nɨ kɨtswá fɨ̀le àrà adrézó lovólé ɨ́ be dhɨ léna. Ásà dhɨ, mɨ̀ kònò dóro, dhya àlo àmɨ kòfalé dhɨ kòtayɨ́ró lókyá fɨ̀zo àrà nda léna dhɨ lapálé ko.
1 Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2 Tàko ko, à longó Rúbí Tanɨ àma dré yìle, ngóró Ɨ̀sèrélè ànzɨ nda kya tɨ́nɨ. Dɨ, rúbí ɨ̀ dré yìle nda ledé tá ɨ́na àyɨ ko. Àngyá ko, ɨ̀ yi tá rúbí nda kisúlé tà kaꞌìkaꞌì sè ko.
2 A boa nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.
3 Dɨ, àma rúbí nda nɨ kaꞌìbhá dhɨ ɨ, mà adré àmakya fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna. Kàdré àrà nda nɨ tà sè dhɨ, Gìká tà dhɨ:
3 Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4 Tàko ko, à tɨsɨ̀ tà kìtú nɨ nzi-drì-rì nɨ tà dri, Gìká nɨ Kúlí na dhɨ kònɨ̀nɨ: «Kìtú nɨ nzi-drì-rì sè dhɨ, Gìká dré lovózó àzí títí ɨ́ dré tá ꞌòle dhɨ ɨ sè.»
4 pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia {Gn 2,2}.
5 Dɨ akódhɨ nɨ Kúlí nda adré kpà tàá dhɨ: «Ɨ̀ kɨtswá tàdzí fɨ̀le àrà adrézó lovólé má be dhɨ léna ko.»
5 Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6 Dɨ tayɨ́ dhu rè lókyá móndɨ́ àruka ɨ̀ dré kɨtswázó fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna dhɨ. Àngyá ko, móndyá atú Rúbí Tanɨ yibhá nda ɨ̀ fɨ tá àyɨkya àrà nda léna ko, ɨ̀ dré kúlí nda nɨ kaꞌìle ꞌòle ko dhɨ sè.
6 é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7 Dɨ kóná bǐ lókyá nda àmvolésè dhɨ, Gìká dré gòzo tódhyá kìtú àzya bha, kìtú nda nɨ zìzo «Ándrò» gò, dré longózóá Dàwídì tí ngóró tɨsɨ̀le kònwa dre dhɨ tɨ́nɨ:
7 Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Tàko ko, Yòsúwà kòꞌo tá kó rè móndyá nda ɨ fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna ꞌí dhɨ, kònò Gìká gò tá kìtú àzya adrézó fɨ̀le lána dhɨ nɨ tà ta ko.
8 Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9 Dɨ ásà dhɨ, tayɨ́ dhu rè àrà móndyá Gìká àdhya ɨ̀ dré kɨtswázó lovólé lána sàbátù nɨ tà àdhya tɨ́nɨ dhɨ.
9 Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Àngyá ko, dhya ángùdhi fɨ̀lepi àrà adrézó lovólé Gìká be nda léna dhɨ, adré kpà lovólé áyɨ tàndɨ nɨ àzí sè, ngóró Gìká dré lovólé áyɨ àzí sè dhɨ tɨ́nɨ.
10 E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11 Adré dɨ lèá dhɨ, mà kòꞌo tà títí dhɨ ɨ kɨtswázó fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna, dhya àlo àma kòfalé dhɨ kògàró Gìká nɨ kúlí gò dhèzo Ɨ̀sèrélè ànzɨ nda kya tɨ́nɨ ko.
11 Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12 Tàko ko, Gìká nɨ kúlí lɨ́drɨ̀ ro, ɨ̀ndɨ̀ adré tà ꞌo rìnyí sè. Kúlí nda tsɨ, sápɨ́ sí lɨ̀tsɨ be rì dhɨ nɨ lavú byá. Adré fɨ̀le móndɨ́ léna tsàle byá àrà akódhɨ nɨ tà kisùkisù lanzɨ́zó togó nɨ be dhɨ na. Adré fɨ̀le tsàle byá àrà akódhɨ nɨ fà kɨ lanzɨ́zó fà nɨ nɨ dò be dhɨ na. Adré tà akódhɨ dré adrélé kisùle dhɨ kɨ bvó lanzɨ́, tà dré adrélé lèle ꞌòle dhɨ ɨ́be.
12 Porque a palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Ngá àlo ngá títí Gìká dré bhàle dhɨ ɨ kòfalé dhɨ kɨtswá áyɨ zu akódhɨ mìlésè bwà ko. Ngá títí dhɨ ɨ ngádra ꞌá, dhya mà dré dra àma kɨ tà títí dhɨ kɨ tàzo akódhɨ kandrá nda mi.
13 Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Dɨ ásà dhɨ, mà kàdré tròle gɨ́gɨ́ ro tà mà dré kaꞌìle bàti gò, adrézó longóá dhɨ rú. Tàko ko, àma kòwánà kàdrɨ̀ lavúlé, fɨ̀lepi bhù na tsàle byá Gìká nɨ tàndɨ véna dhɨ ɨ́be. Akódhɨ nda, Yésu, Gìká nɨ Mváagó ꞌɨ.
14 Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.
15 Àma kɨ kòwánà kàdrɨ̀ nda, móndɨ́ kɨtswálépi kɨzà do áyɨ togó na àma kɨ tà yàyà kɨ tà sè bwà ko dhɨ ꞌɨ ko. Be ró dhɨ, àma kɨ kòwánà kàdrɨ̀ nda ɨ́na dhya tà títí dhɨ ɨ̀ dré tabhìle àma tɨ́nɨ gò, dré ɨ́na tàkonzɨ̀ ꞌòzo ko dhɨ ꞌɨ.
15 Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16 Dɨ tà mà dré kaꞌìle bàti nda sè dhɨ, mà kàdré àma kɨ kisí ànyɨ Gìká nɨ lɨrɨ́rà adrézó òpɨ̀ nya áyɨ togó tanɨ sè dhɨ làga, kàdréró àma kɨ kɨzà bha, adrézó áyɨ togó tanɨ bha àma rú, kɨtswázó àma kɨ ledé lókyá kɨtswálépi àma sè dhɨ sè be dhɨ bvó.
16 Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.