Hebreus 4
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NTLH
1 Dɨ Gìká lazí tà tayɨ́lé àma dré, tàzoá dhɨ, mà nɨ kɨtswá fɨ̀le àrà adrézó lovólé ɨ́ be dhɨ léna. Ásà dhɨ, mɨ̀ kònò dóro, dhya àlo àmɨ kòfalé dhɨ kòtayɨ́ró lókyá fɨ̀zo àrà nda léna dhɨ lapálé ko.
1 Deus nos deixou a promessa de que podemos receber o descanso de que ele falou. Portanto, tenhamos muito cuidado para que Deus não julgue que algum de vocês tenha falhado, deixando assim de receber esse descanso.
2 Tàko ko, à longó Rúbí Tanɨ àma dré yìle, ngóró Ɨ̀sèrélè ànzɨ nda kya tɨ́nɨ. Dɨ, rúbí ɨ̀ dré yìle nda ledé tá ɨ́na àyɨ ko. Àngyá ko, ɨ̀ yi tá rúbí nda kisúlé tà kaꞌìkaꞌì sè ko.
2 Pois, assim como aquelas pessoas ouviram, também nós ouvimos a boa notícia. Elas ouviram a mensagem, porém ela não lhes fez nenhum bem porque, quando a ouviram, não a receberam com fé.
3 Dɨ, àma rúbí nda nɨ kaꞌìbhá dhɨ ɨ, mà adré àmakya fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna. Kàdré àrà nda nɨ tà sè dhɨ, Gìká tà dhɨ:
3 Portanto, nós, os que cremos, recebemos o descanso prometido por Deus, como ele mesmo disse: “Eu fiquei ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ” Ele disse isso, embora o seu trabalho já estivesse terminado desde o tempo em que havia criado o mundo.
4 Tàko ko, à tɨsɨ̀ tà kìtú nɨ nzi-drì-rì nɨ tà dri, Gìká nɨ Kúlí na dhɨ kònɨ̀nɨ: «Kìtú nɨ nzi-drì-rì sè dhɨ, Gìká dré lovózó àzí títí ɨ́ dré tá ꞌòle dhɨ ɨ sè.»
4 Pois a respeito do sétimo dia está escrito o seguinte em alguma parte das Escrituras Sagradas : “No sétimo dia Deus descansou de todo o trabalho que ele havia feito.”
5 Dɨ akódhɨ nɨ Kúlí nda adré kpà tàá dhɨ: «Ɨ̀ kɨtswá tàdzí fɨ̀le àrà adrézó lovólé má be dhɨ léna ko.»
5 E o mesmo assunto é repetido: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso.”
6 Dɨ tayɨ́ dhu rè lókyá móndɨ́ àruka ɨ̀ dré kɨtswázó fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna dhɨ. Àngyá ko, móndyá atú Rúbí Tanɨ yibhá nda ɨ̀ fɨ tá àyɨkya àrà nda léna ko, ɨ̀ dré kúlí nda nɨ kaꞌìle ꞌòle ko dhɨ sè.
6 Aqueles que foram os primeiros a ouvir a boa notícia não tiveram fé e por isso não receberam esse descanso. Portanto, há outros que vão recebê-lo.
7 Dɨ kóná bǐ lókyá nda àmvolésè dhɨ, Gìká dré gòzo tódhyá kìtú àzya bha, kìtú nda nɨ zìzo «Ándrò» gò, dré longózóá Dàwídì tí ngóró tɨsɨ̀le kònwa dre dhɨ tɨ́nɨ:
7 A prova disso é que Deus marca outro dia, chamado “hoje”. Ele falou disso, muitos anos depois, por meio de Davi, no trecho das Escrituras já citado: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos.”
8 Tàko ko, Yòsúwà kòꞌo tá kó rè móndyá nda ɨ fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna ꞌí dhɨ, kònò Gìká gò tá kìtú àzya adrézó fɨ̀le lána dhɨ nɨ tà ta ko.
8 Se Josué tivesse dado ao povo esse descanso, Deus não teria falado mais tarde a respeito de outro dia.
9 Dɨ ásà dhɨ, tayɨ́ dhu rè àrà móndyá Gìká àdhya ɨ̀ dré kɨtswázó lovólé lána sàbátù nɨ tà àdhya tɨ́nɨ dhɨ.
9 Assim ainda fica para o povo de Deus um descanso, como o descanso de Deus no sétimo dia.
10 Àngyá ko, dhya ángùdhi fɨ̀lepi àrà adrézó lovólé Gìká be nda léna dhɨ, adré kpà lovólé áyɨ tàndɨ nɨ àzí sè, ngóró Gìká dré lovólé áyɨ àzí sè dhɨ tɨ́nɨ.
10 Porque quem receber o descanso que Deus prometeu vai descansar de todos os seus trabalhos, assim como Deus descansou dos trabalhos dele.
11 Adré dɨ lèá dhɨ, mà kòꞌo tà títí dhɨ ɨ kɨtswázó fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna, dhya àlo àma kòfalé dhɨ kògàró Gìká nɨ kúlí gò dhèzo Ɨ̀sèrélè ànzɨ nda kya tɨ́nɨ ko.
11 Portanto, façamos tudo para receber esse descanso, e assim nenhum de nós deixará de recebê-lo, como aconteceu com aquelas pessoas, por terem se revoltado.
12 Tàko ko, Gìká nɨ kúlí lɨ́drɨ̀ ro, ɨ̀ndɨ̀ adré tà ꞌo rìnyí sè. Kúlí nda tsɨ, sápɨ́ sí lɨ̀tsɨ be rì dhɨ nɨ lavú byá. Adré fɨ̀le móndɨ́ léna tsàle byá àrà akódhɨ nɨ tà kisùkisù lanzɨ́zó togó nɨ be dhɨ na. Adré fɨ̀le tsàle byá àrà akódhɨ nɨ fà kɨ lanzɨ́zó fà nɨ nɨ dò be dhɨ na. Adré tà akódhɨ dré adrélé kisùle dhɨ kɨ bvó lanzɨ́, tà dré adrélé lèle ꞌòle dhɨ ɨ́be.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa e corta mais do que qualquer espada afiada dos dois lados. Ela vai até o lugar mais fundo da alma e do espírito, vai até o íntimo das pessoas e julga os desejos e pensamentos do coração delas.
13 Ngá àlo ngá títí Gìká dré bhàle dhɨ ɨ kòfalé dhɨ kɨtswá áyɨ zu akódhɨ mìlésè bwà ko. Ngá títí dhɨ ɨ ngádra ꞌá, dhya mà dré dra àma kɨ tà títí dhɨ kɨ tàzo akódhɨ kandrá nda mi.
13 Não há nada que se possa esconder de Deus. Em toda a criação, tudo está descoberto e aberto diante dos seus olhos, e é a ele que todos nós teremos de prestar contas.
14 Dɨ ásà dhɨ, mà kàdré tròle gɨ́gɨ́ ro tà mà dré kaꞌìle bàti gò, adrézó longóá dhɨ rú. Tàko ko, àma kòwánà kàdrɨ̀ lavúlé, fɨ̀lepi bhù na tsàle byá Gìká nɨ tàndɨ véna dhɨ ɨ́be. Akódhɨ nda, Yésu, Gìká nɨ Mváagó ꞌɨ.
14 Portanto, fiquemos firmes na fé que anunciamos, pois temos um Grande Sacerdote poderoso, Jesus, o Filho de Deus, o qual entrou na própria presença de Deus.
15 Àma kɨ kòwánà kàdrɨ̀ nda, móndɨ́ kɨtswálépi kɨzà do áyɨ togó na àma kɨ tà yàyà kɨ tà sè bwà ko dhɨ ꞌɨ ko. Be ró dhɨ, àma kɨ kòwánà kàdrɨ̀ nda ɨ́na dhya tà títí dhɨ ɨ̀ dré tabhìle àma tɨ́nɨ gò, dré ɨ́na tàkonzɨ̀ ꞌòzo ko dhɨ ꞌɨ.
15 O nosso Grande Sacerdote não é como aqueles que não são capazes de compreender as nossas fraquezas. Pelo contrário, temos um Grande Sacerdote que foi tentado do mesmo modo que nós, mas não pecou.
16 Dɨ tà mà dré kaꞌìle bàti nda sè dhɨ, mà kàdré àma kɨ kisí ànyɨ Gìká nɨ lɨrɨ́rà adrézó òpɨ̀ nya áyɨ togó tanɨ sè dhɨ làga, kàdréró àma kɨ kɨzà bha, adrézó áyɨ togó tanɨ bha àma rú, kɨtswázó àma kɨ ledé lókyá kɨtswálépi àma sè dhɨ sè be dhɨ bvó.
16 Por isso tenhamos confiança e cheguemos perto do trono divino, onde está a graça de Deus. Ali receberemos misericórdia e encontraremos graça sempre que precisarmos de ajuda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.