Hebreus 4
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NAA
1 Dɨ Gìká lazí tà tayɨ́lé àma dré, tàzoá dhɨ, mà nɨ kɨtswá fɨ̀le àrà adrézó lovólé ɨ́ be dhɨ léna. Ásà dhɨ, mɨ̀ kònò dóro, dhya àlo àmɨ kòfalé dhɨ kòtayɨ́ró lókyá fɨ̀zo àrà nda léna dhɨ lapálé ko.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Tàko ko, à longó Rúbí Tanɨ àma dré yìle, ngóró Ɨ̀sèrélè ànzɨ nda kya tɨ́nɨ. Dɨ, rúbí ɨ̀ dré yìle nda ledé tá ɨ́na àyɨ ko. Àngyá ko, ɨ̀ yi tá rúbí nda kisúlé tà kaꞌìkaꞌì sè ko.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Dɨ, àma rúbí nda nɨ kaꞌìbhá dhɨ ɨ, mà adré àmakya fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna. Kàdré àrà nda nɨ tà sè dhɨ, Gìká tà dhɨ:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Tàko ko, à tɨsɨ̀ tà kìtú nɨ nzi-drì-rì nɨ tà dri, Gìká nɨ Kúlí na dhɨ kònɨ̀nɨ: «Kìtú nɨ nzi-drì-rì sè dhɨ, Gìká dré lovózó àzí títí ɨ́ dré tá ꞌòle dhɨ ɨ sè.»
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Dɨ akódhɨ nɨ Kúlí nda adré kpà tàá dhɨ: «Ɨ̀ kɨtswá tàdzí fɨ̀le àrà adrézó lovólé má be dhɨ léna ko.»
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Dɨ tayɨ́ dhu rè lókyá móndɨ́ àruka ɨ̀ dré kɨtswázó fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna dhɨ. Àngyá ko, móndyá atú Rúbí Tanɨ yibhá nda ɨ̀ fɨ tá àyɨkya àrà nda léna ko, ɨ̀ dré kúlí nda nɨ kaꞌìle ꞌòle ko dhɨ sè.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Dɨ kóná bǐ lókyá nda àmvolésè dhɨ, Gìká dré gòzo tódhyá kìtú àzya bha, kìtú nda nɨ zìzo «Ándrò» gò, dré longózóá Dàwídì tí ngóró tɨsɨ̀le kònwa dre dhɨ tɨ́nɨ:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Tàko ko, Yòsúwà kòꞌo tá kó rè móndyá nda ɨ fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna ꞌí dhɨ, kònò Gìká gò tá kìtú àzya adrézó fɨ̀le lána dhɨ nɨ tà ta ko.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Dɨ ásà dhɨ, tayɨ́ dhu rè àrà móndyá Gìká àdhya ɨ̀ dré kɨtswázó lovólé lána sàbátù nɨ tà àdhya tɨ́nɨ dhɨ.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Àngyá ko, dhya ángùdhi fɨ̀lepi àrà adrézó lovólé Gìká be nda léna dhɨ, adré kpà lovólé áyɨ tàndɨ nɨ àzí sè, ngóró Gìká dré lovólé áyɨ àzí sè dhɨ tɨ́nɨ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Adré dɨ lèá dhɨ, mà kòꞌo tà títí dhɨ ɨ kɨtswázó fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna, dhya àlo àma kòfalé dhɨ kògàró Gìká nɨ kúlí gò dhèzo Ɨ̀sèrélè ànzɨ nda kya tɨ́nɨ ko.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Tàko ko, Gìká nɨ kúlí lɨ́drɨ̀ ro, ɨ̀ndɨ̀ adré tà ꞌo rìnyí sè. Kúlí nda tsɨ, sápɨ́ sí lɨ̀tsɨ be rì dhɨ nɨ lavú byá. Adré fɨ̀le móndɨ́ léna tsàle byá àrà akódhɨ nɨ tà kisùkisù lanzɨ́zó togó nɨ be dhɨ na. Adré fɨ̀le tsàle byá àrà akódhɨ nɨ fà kɨ lanzɨ́zó fà nɨ nɨ dò be dhɨ na. Adré tà akódhɨ dré adrélé kisùle dhɨ kɨ bvó lanzɨ́, tà dré adrélé lèle ꞌòle dhɨ ɨ́be.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ngá àlo ngá títí Gìká dré bhàle dhɨ ɨ kòfalé dhɨ kɨtswá áyɨ zu akódhɨ mìlésè bwà ko. Ngá títí dhɨ ɨ ngádra ꞌá, dhya mà dré dra àma kɨ tà títí dhɨ kɨ tàzo akódhɨ kandrá nda mi.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Dɨ ásà dhɨ, mà kàdré tròle gɨ́gɨ́ ro tà mà dré kaꞌìle bàti gò, adrézó longóá dhɨ rú. Tàko ko, àma kòwánà kàdrɨ̀ lavúlé, fɨ̀lepi bhù na tsàle byá Gìká nɨ tàndɨ véna dhɨ ɨ́be. Akódhɨ nda, Yésu, Gìká nɨ Mváagó ꞌɨ.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Àma kɨ kòwánà kàdrɨ̀ nda, móndɨ́ kɨtswálépi kɨzà do áyɨ togó na àma kɨ tà yàyà kɨ tà sè bwà ko dhɨ ꞌɨ ko. Be ró dhɨ, àma kɨ kòwánà kàdrɨ̀ nda ɨ́na dhya tà títí dhɨ ɨ̀ dré tabhìle àma tɨ́nɨ gò, dré ɨ́na tàkonzɨ̀ ꞌòzo ko dhɨ ꞌɨ.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Dɨ tà mà dré kaꞌìle bàti nda sè dhɨ, mà kàdré àma kɨ kisí ànyɨ Gìká nɨ lɨrɨ́rà adrézó òpɨ̀ nya áyɨ togó tanɨ sè dhɨ làga, kàdréró àma kɨ kɨzà bha, adrézó áyɨ togó tanɨ bha àma rú, kɨtswázó àma kɨ ledé lókyá kɨtswálépi àma sè dhɨ sè be dhɨ bvó.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.