Atos 25

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kìtú na Féstò nɨ tsàma bvò Yùdáyà àdhya na dhɨ àmvolésè dhɨ ɨ̀ kòlavú dre dhɨ, akódhɨ dré ngàzo Kàyìsàríyà lésè lɨ̀le Yèrúsalémà na.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Kònàle dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ kòwánà kàdrɨ̀ ɨ àyɨ kɨ kàdrɨ̀ àruka ɨ́be dhɨ, ɨ̀ dré tsàzo tà ɨ̀ dré tá adrézó Pólò nɨ asíkì ásà dhɨ kɨ ta akódhɨ kandrá. Gò ɨ̀ dré Féstò nɨ ti lizízó,
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 kòꞌoró Pólò lɨ̀le tàbvó tàle Yèrúsalémà na, àyɨ kɨ togó ꞌòzo kɨnɨ́lé dhɨ bvó. Ɨ̀ lizí tá kònɨ̀nɨ tàko ko, ɨ̀ adré tá ꞌòle móndɨ́ kɨ bha rɨ̀le akódhɨ bvó, ɨ̀ kòpfuró akódhɨ dràle láti ꞌá be dhɨ bvó.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Dɨ, Féstò dré logózóá àyɨ dré dhɨ: «À adré Pólò nɨ lɨkɨ́ bǎdzó na Kàyìsàríyà na. Áma tàndɨ, má adré ꞌòle lɨ̀le kònàle.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Dɨ akódhɨ nda kòꞌo tà kònzɨ dhɨ, lè mà kòlɨ̀ túmä́ní àmɨ kɨ kàdrɨ̀ àruka ɨ́be, ɨ̀ kòtàró tà ɨ̀ dré adrézó akódhɨ nɨ asíkì ásà dhɨ ɨ kònàle.»
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Féstò kàdré kònàle kìtú nzi-drì-na yà, kó ngalè mudrí yà dhɨ dre dhɨ, dré gòzo lɨ̀le Kàyìsàríyà na. Dɨ kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, dré lɨrɨ́zó tàbvó tǎrà na gò, Pólò nɨ ꞌòzo apfòle ɨ́ kandrá.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Pólò kàpfò dre dhɨ, Yúdà ànzɨ alɨ̀bhá Yèrúsalémà lésè dhɨ ɨ̀ dré ngàzo akódhɨ nɨ gàrà kɨ kúrú gò, ɨ̀ dré asíkìzoá tà kàdrɨ̀kàdrɨ̀ ɨ sè bǐ. Dɨ, ɨ̀ kɨtswá tá àyɨkya tadhá dhɨ, tà nda ɨ tà bàti ꞌɨ dhɨ bwà ko.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Gò Pólò dré ngàzo áyɨ tàrá ga, tàzoá dhɨ: «Má ꞌo tà kònzɨ àlo Yúdà ànzɨ kɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí rú yà, àyɨ kɨ tépelò rú yà, kó ngalè Rómà kɨ ópɨ́ kàdrɨ̀ rú yà dhɨ ko.»
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Dɨ Féstò dré tá adrélé Yúdà ànzɨ kɨ togó le ꞌòle kɨnɨ́lé dhɨ sè dhɨ, dré lizízóá Pólò tí dhɨ: «Mɨ́ kaꞌì lɨ̀le Yèrúsalémà na, má dré kɨtswázó ámɨ tàbvó ta kònàle dhɨ ꞌí?»
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Dɨ Pólò logó dhɨ: «Má adré áma totó kònwa tàbvó tǎrà Kàyìsárà àdhya ꞌá. Adré lèá dhɨ, à kòtà áma tàbvó kònwa. Má ꞌo tà kònzɨ àlo dhɨ Yúdà ànzɨ ɨ rú ko, ngóró mɨ́ dré nìle be dhɨ tɨ́nɨ.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Dɨ, má kòꞌo mána tà kònzɨ àlo kɨtswálépi dràdrà sè dhɨ ꞌí dhɨ, má kɨtswá dràma ga ko. Dɨ, tà ɨ̀ dré adrézó áma asíkì ásà dhɨ ɨ̀ kàdré àyɨkya kɨnzò ꞌɨ dhɨ, dhya àlo kɨtswá áma fe àyɨ drɨ́gá bwà ko. Má adré mána ámɨ lizí, mɨ́ kòmùró ma Kàyìsárà dré tàbvó tàle nɨ̀!»
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Dɨ Féstò dré tà tàzo áyɨ drì tabhá ɨ́be gò, logózóá dhɨ: «Mɨ́ lizí Kàyìsárà ámɨ tàbvó ta nɨ, mɨ́ nɨ dɨ tsa Kàyìsárà nda kandrá!»
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Kìtú àruka ɨ àmvolésè dhɨ, ópɨ́ Àgùrípà ɨ amvúpi nɨ Bèrùníkè be dhɨ ɨ̀ dré tsàzo mòdo fe Féstò dré Kàyìsàríyà na.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Dɨ ɨ̀ dré tá adrélé gìle kònàle dhɨ sè dhɨ, Féstò dré Pólò nɨ tà tɨtɨ́zó ópɨ́ nda dré. Tà tá dhɨ: «Agó àlo Fèlíkisì dré tayɨ́lé bǎdzó na dhɨ rè dhu kònwárè.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Má dré tá lɨ̀zo Yèrúsalémà na dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ kòwánà kàdrɨ̀ ɨ àyɨ kɨ bhàgo ɨ́be dhɨ ɨ̀ alɨ̀ tá akódhɨ nda nɨ asíkì má kandrá gò, ɨ̀ dré áma lizízó, má kòŋòró tà akódhɨ dri.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Má dré logózóá àyɨ dré dhɨ, àma Rómà ro dhɨ ɨ, mà adré gà móndɨ́ fe à kòŋòró tà drìá dhɨ, tàbvó nɨ nɨ ta àko ró ko. Be ró dhɨ, lè akódhɨ kòyi rè zyà tà áyɨ asíkìbhá ɨ̀ dré adrélé tàle ɨ́ rú dhɨ ɨ gò, lókyá fèzo akódhɨ dré áyɨ tàrá gàzo tà nda ɨ sè ꞌíká.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Dɨ àyɨ nda ɨ̀ dré tá atsázó kònwa dhɨ, má tigí tá tà nda ko. Be ró dhɨ, kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, má dré lɨrɨ́zó tàbvó tǎrà na gò, agó nda nɨ ꞌo apfòle má kandrá.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Dɨ, akódhɨ nɨ asíkìbhá nda ɨ̀ kònga tà ta dre dhɨ, tà ɨ̀ dré tàle akódhɨ rú dhɨ ɨ tá kònzɨ ngóró má dré tá adrélé kisùle dhɨ tɨ́nɨ ko.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Be ró dhɨ, ɨ̀ adré tá àyɨkya tà kayí akódhɨ be àyɨ kɨ tàndɨ kɨ Gìká nɨ tà dri, ɨ̀ndɨ̀ agó àlo dràlepi, rú be Yésu dhɨ nɨ tà dri. Dɨ, Pólò adré tá ɨ́na tàá dhɨ, akódhɨ nda lɨ́drɨ̀ ɨ́be.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Ma ró dhɨ, má nì tá ngalè má nɨ tà làsú be kònɨ̀nɨ dhɨ nɨ bvó ta ngɨ́nɨ ya dhɨ ko. Ásà dhɨ, má dré lizízóá ngalè Pólò nɨ kɨtswá kaꞌìá lɨ̀le tàbvó tàle Yèrúsalémà na yà dhɨ.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Dɨ, Pólò dré ɨ́na áma lizízó, má kòmùró ɨ àma kɨ ópɨ́ kàdrɨ̀ Kàyìsárà dré tàbvó tàle nɨ̀. Dɨ má dré akódhɨ nɨ ꞌòzo adrélé lɨkɨ́lé bǎdzó na, tsàle lókyá má dré kɨtswázó akódhɨ nɨ mu Kàyìsárà véna dhɨ ꞌá.»
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Gò Àgùrípà dré tàzoá Féstò dré dhɨ: «Má adré mána agó kòdhɨ nɨ le yìle.» Féstò logó dhɨ: «Mɨ́ nɨ akódhɨ nɨ yi kìdru.»
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, Àgùrípà ɨ Bèrùníkè be dhɨ ɨ̀ dré atsázó mìlanzìlanzì be bǐ. Ɨ̀ dré afɨ́zó tàbvó tǎrà le sòdá kɨ kàdrɨ̀ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ dhya kàdrɨ̀kàdrɨ̀ bhàandre nda àdhya ɨ́be. Gò Féstò dré Pólò nɨ ꞌòzo apfòle àyɨ kandrá,
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 tàzoá dhɨ: «Ópɨ́ Àgùrípà, ɨ̀ndɨ̀ àmɨ títí àma ɨ́be nɨ ɨ, mɨ̀ nò rè agó kònɨ̀dhɨ ká! Yúdà ànzɨ títí Yèrúsalémà na ɨ̀ndɨ̀ kònwa Kàyìsàríyà ꞌa dhɨ ɨ̀ atsá tà ta akódhɨ rú má kandrá, yòzoá kúlí ꞌuꞌù sè dhɨ, akódhɨ kɨtswá dràdrà sè.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Dɨ ma ró dhɨ, má kisú mána tà àlo dré ꞌòle kɨtswálépi dràdrà sè dhɨ ko. Dɨ, akódhɨ dré áma lizílé áyɨ mu Kàyìsárà dré tàbvó tàle nɨ̀ dhɨ sè dhɨ, má nò dóro nɨ, akódhɨ nɨ mùle vélána dhɨ.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Dɨ, ma mána tà pyà má dré kɨtswálé tɨsɨ̀le àma kɨ ópɨ́ kàdrɨ̀ nda dré akódhɨ nɨ tà dri dhɨ àko. Ásà dhɨ, má ꞌo akódhɨ apfòle àmɨ kandrá, lavúlé dhɨ, mɨ, ópɨ́ Àgùrípà kandrá, mà kònɨ̀ akódhɨ nɨ lizí dhɨ, má kòkisúró tà má dré kɨtswálé tɨsɨ̀le akódhɨ nɨ tà dri dhɨ be dhɨ bvó.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Tàko ko, kɨtswá má dré móndɨ́ ꞌɨ̀le dhɨ nɨ mùzo Kàyìsárà véna, tà akódhɨ nɨ asíkìzo ásà dhɨ kɨ tadhá àko ró dhɨ ko.» Pólò pfò ópɨ́ Àgùrípà ɨ kandrá Bèrùníkè be|src="CN02034B.TIF" size="span" loc="ACT 25:23-27 "
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.