2 Coríntios 2
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ARA
1 Dɨ má nò tá dóro nɨ, má dré gòle tsàle àmɨ véna ko dhɨ, má kògòró kɨzà fe àmɨ dré ko.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Tàko ko, má kàdré kɨzà fe àmɨ dré dhɨ, àdhi nɨ go arɨ́ fe má dré dhɨ nɨ̀, kàdré àmɨ má dré kɨzà fèzo àmɨ dré dhɨ ꞌɨ ko dhɨ?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Dɨ má tɨsɨ̀ tá wárágà àmɨ dré ngóró má dré tá tɨsɨ̀le dhɨ tɨ́nɨ, má kònɨ̀ dra tsa àmɨ véna dhɨ, má kòkisúró kɨzà móndyá tá kɨtswábhá arɨ́ fe má dré dhɨ ɨ véna ko. Má kaꞌì tá dhɨ, má kàdré arɨ́ ɨ́be dhɨ, àmɨ títí mɨ̀ nɨ kókpà adré arɨ́ ɨ́be.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Dɨ má tɨsɨ̀ tá wárágà nda àmɨ dré togó lanzì gàlepi kɨzà sè bǐ dhɨ be, ɨ̀ndɨ̀ mìndra ɨ́be bǐ. Má tɨsɨ̀ tá kònɨ̀nɨ kɨtswázó kɨzà fe àmɨ dré dhɨ bvó ko, be ró dhɨ, mɨ̀ kònìró áma lèle kàdrɨ̀ àmɨ véna dhɨ be dhɨ bvó.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Dhya àlo kòfè kɨzà dhɨ, akódhɨ nda fè kɨzà ngbà ꞌí má dré ko. Be ró dhɨ, fè kɨzà nda àmɨ títí dhɨ ɨ dré, kó ngalè móndɨ́ bǐ àmɨ kòfalé dhɨ ɨ dré. (Má lè tà nda nɨ kɨtélé ko.)
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Tà móndɨ́ bǐ àmɨ kòfalé dhɨ ɨ̀ dré ŋòle dhya nda dri dhɨ kɨtswá akódhɨ dré dre.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Dɨ nyànomvá dhɨ, adré lèá dhɨ, mɨ̀ kòtrì akódhɨ nɨ tàkonzɨ̀, akódhɨ nɨ togó tɨndrɨ̀zo, akódhɨ nɨ togó nda kòŋòró kɨzà dré ŋòŋò ko.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Má adré dɨ àmɨ kɨ kodzó, mɨ̀ kògòró tódhyá àmɨ kɨ lèle tadhá akódhɨ dré.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Má tɨsɨ̀ tá wárágà nda àmɨ kɨ tabhìzo, nìzoá ngalè mɨ̀ adré áma kúlí kaꞌì ꞌòle tà títí ɨ sè ꞌí yà dhɨ.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Mɨ̀ kàdré dhya àlo nɨ tàkonzɨ̀ tri dhɨ, má adré kókpà akódhɨ nda nɨ tàkonzɨ̀ tri. Má kàdré tàkonzɨ̀ tri dhɨ, tàkonzɨ̀ kɨtswálé trìle dhɨ kàdré be dhɨ, má adré trìá Krísto kandrá àmɨ kɨ tà sè,
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Sàtánà kòkisúró láti àma kɨ lɨtɨ́zó dhɨ ko dhɨ bvó. Tàko ko, mà nì tà akódhɨ nda dré adrélé ꞌòle àma kɨ tabhìzo lɨtɨ́lé dhɨ ɨ be.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Má dré tá lɨ̀zo Krísto nɨ Rúbí Tanɨ longó Trówà na dhɨ, Mírì nzì tá láti dra má dré àzí nda nɨ ꞌòzo.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Dɨ, tágba kònɨ̀nɨ dhɨ, áma togó lanzì tá ɨ́na, má dré áma adrúpi Títò nɨ kisúlé kònàle ko dhɨ sè. Ásà dhɨ, má dré lazízó móndyá kònàle dhɨ ɨ tí gò, lɨ̀zo bvò Màkèdònɨ́yà àdhya na.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Dɨ, mà kàdré àwoyà fe Gìká dré! Tàko ko, akódhɨ adré ngbú adrélé àma kɨ tidrì, ngóró móndɨ́ ɨ́ dré ꞌòle lavúlé Krísto na dhɨ ɨ tɨ́nɨ. Àma sè dhɨ, adré kpà Krísto nɨ ꞌo móndɨ́ ɨ̀ dré nìle àrà títí ɨ ꞌásè, ngóró tàdzí dóro adrélépi ngùle móndɨ́ ɨ kòfalé dhɨ tɨ́nɨ.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Àngyá ko, àma ngóró tàdzí dóro Krísto dré fèle Gìká dré, adrélépi ngùle móndyá adrébhá lɨ̀le lɨ́drɨ̀ kisú dhɨ ɨ kòfalé, túmä́ní móndyá adrébhá lɨ̀le dràdrà kisú dhɨ ɨ́be dhɨ tɨ́nɨ.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Àyɨ adrébhá lɨ̀le dràdrà kisú nda ɨ dré dhɨ, àma tàdzí dràdrà àdhya tɨ́nɨ. Dɨ, àyɨ adrébhá lɨ̀le lɨ́drɨ̀ kisú nda ɨ dré dhɨ, àma àmakya tàdzí lɨ́drɨ̀ àdhya tɨ́nɨ. Dɨ àdhi nɨ kɨtswá tà nda sè nɨ̀?
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Àma ró dhɨ, mà adré Gìká nɨ kúlí lagɨ́ làfa sè ngóró móndɨ́ àruka bǐ dhɨ kya tɨ́nɨ ko. Be ró dhɨ, Krísto na dhɨ, mà adré àmakya kúlí nda nɨ longó togó wä́yi sè Gìká kandrá, Gìká dré àma kɨ mùle tà nda nɨ ꞌo nɨ̀ dhɨ sè.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.