Romanos 9

Rote Lole Alkitab (LLG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ita nanambaꞌak to Karistus, kokolak ndoos. De, au ta kokolak pepekok neu ei. Au daleng boe, nafada au, nae, Manetualain Dula-dalen heti au daleng.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 — ausente —
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 — ausente —
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Naa te hataholi la sila, hataholi Israel, fo sila hataholi nusak esa fo ue-nale nala neulau hiak. Manetualain soꞌu nala sala dadik neu Ndia ana nala leme lele uluk mai. Ana natudu Ndia koasan fo ana seli ndia, neu sala. Ana mbaꞌa heheluk mata-mata kala no sala. Ana fee Ndia Hoholo-lalanen neu sala. Sila lakaluku-lakatele lalelak leu Ndia, ma ala ono-lau Ndia. Ana helu so, fo sangga natudu Ndia dale malolen neu sala.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Ala konda mai, leme ai bei-baꞌi nala, fo ndia: baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma baꞌi Yakob (hataholi la pake nade ‘Israel’ neme ndia naden mai). Ma Karistus, fo Manetualain helu memak neme makahulun mai so, fo sangga haituan mai ndia, fo konda neme ita hataholi nusa Yahudi bei-baꞌi nala mai. Karistus ndia boe, na ndia Manetualain, fo mana palenda basa-basan. De, nandaa, mete ma hataholi la soꞌuk koa-kiok neu Ndia, losa dodoon neu. Tetebes!
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Mae hataholi Israel asa noꞌuk bei ta simbok Karistus, tehuu hataholi ta bisa kokolak, lae, Manetualain hehelun ndia ta dadi. Te boso maehetuk, basa hataholi fo mana konda leme bei-baꞌi Israel sila, sila Manetualain enan do? Taa! Kada luma leme sila mai fo Manetualain hele nala Ndia enan, dadik hataholi nusa Israel tetebes.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Conto leo, hataholi noꞌu kala ala konda leme ita baꞌin Abraham mai. Tehuu sila basa sala ta Abraham numbu-sadun fo Manetualain hele nala sala. Te Manetualain nafada Abraham nae, “O numbu-sadu mala fo Au alela kasa, kada sila, fo konda leme o anam Isak mai”.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ndia sosoan nae, neme makahulun mai losa hatematak ia, ta basa numbu-saduk mana konda leme ita baꞌin Abraham mai, fo dadik leu Manetualain ana nala. Kada numbu-saduk fo leme Manetualain hehelun neu Abraham, na ndia sila fo Manetualain tao dadik neu Ndia ana tetebe nala.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Tehuu Manetualain mbaꞌa heheluk no Abraham nae, “Meda teu mana maik, Au fali maing. Neu faik ndia, o saom Sara bonggi ana touanak esa so.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ta kada leondiak. Te ita baꞌi Isak no ndia saon Ribka bonggi nala touana kaduak.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Te Manetualain kokolak nai Ndia Susula Malalaon, laꞌeneu kakana kaduak sila, nae,
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 De, ita sangga tae hata bali? Fama hambu fo sangga lae, “Manetualain naketu dedeꞌak ta no ndoos?” Ta bisa!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Te makahulun ele, Manetualain nafada baꞌi Musa nae,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Manetualain hele nala hataholi dadik Ndia enan, taa huu tungga hataholi ndia hihii-nanaun, do ndia tatao-nonoꞌi malolen. Tehuu Manetualain hele nala hataholi huu tungga kada Ndia namemeda kasian.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Te nai Susula Malalaok, Manetualain kokolak no mane Masir, nae, “Au soꞌu ala o dadik neu manek, huu Au nau pake o, fo o matudu Au koasang neu hataholi noꞌuk. No leondiak, na basa hataholi malai daebafok ia, bisa sosoꞌuk Au nadeng.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 De, mete ma Lamatuak sangga natudu Ndia namemeda kasian neu hataholi esa, na, kada Ana taon. Ma mete ma sangga tao hataholi esa dale batuk, na, kada Ana taon.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Naa! Leo hambu hataholi sapa au, nae, “Mete ma leondiak, na, Manetualain sangga tao hata esa, na, see bisa laban Ndia? Ta hambu, hetu? Hatina de, Ana soli salak neu ita? Ndia namabela seselik!”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Mete ma hambu mana duduꞌa leondiak, na au ataa, leoiak: “O duduꞌa mae o ia, see?! O sangga kokolak laban Lamatuak do?” Boso leondiak! Te nai Lamatuak Susula Malalaon nana sulak, nae, “Mete ma o tao hata esa, na neme bee mai hata ndia dei fo natane nasafali hataholi mana taok ndia, nae, ‘Hatina de o tao mala au leoiak!?’ ”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Conto leo tukan mana tao ulek. Neme dae manuteik bubuak esa, de ana naena hak, fo sangga tao nggusi manggadilak esa, suek hataholi koan. Ndia boe naena hak pake dae bubuak ndia, fo tao mamana kadafuk esa, tungga kada ndia hihiin.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Leondiak boe, no Manetualain. Ana naena hak, fo tao tungga Ndia hihii-nanaun. Ana nau natudu neu basa hataholi la, nae, Ana luli, ma ta simbok hataholi tatao manggalauk sudi hata. Ndia boe nau fo hataholi bubuluk, lae, Ndia naena koasa makadotok, ma naena hak boe fo nggale loak neu hataholi tatao manggalaun mata-matak. Tehuu hataholi mana tao manggalau kala sila, kada lahani ndia fain, fo lakalulutuk heni sala.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ana tao leondiak, fo sangga natudu neu hataholi noꞌu kala, nae, Ana sangga natudu Ndia namemeda kasian neu hataholi luma. Sila ndia, fo Ana hele nala mema kasa so, fo sangga soꞌu dema-dema kasa. Ma Ana nau hataholi la bubuluk, lae, Ndia mesa kana ana seli.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Te ita ia, fo Ana hele nala memak so, suek dadik neu Ndia hataholi nala. Ita ia, luma leme hataholi Yahudi la mai, ma luma leme hataholi nusa feꞌe kala mai boe.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Makahulun, Lamatuak pake Ndia mana kokolan Hosea, fo sulak laꞌeneu hataholi ta Yahudi la, nae,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ndia boe sulak, nae,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Manetualain mana kokola feꞌen, fo Yesaya, eki nitak laꞌeneu hataholi nusa Israel, nae,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Te dei fo ndia fain ana mai,
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Makahulun ele, Yesaya boe, nafada laꞌeneu hataholi Yahudi la, nae,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 De, ita sangga tae hata bali? Lae, hataholi ta Yahudi la, leme sudi bee mai, fo makahulun ta lasanggak fo nau malole lo Lamatuak, na, hatematak ia ala malole lo Ndia so, huu ala lamahele neu Yesus Karistus.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Naa te hataholi Israel asa, soba tao tungga Musa Heti-heun so, de ala bisa malole lo Lamatuak, tehuu ta dadi boe.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 — ausente —
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 — ausente —
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.