João 4
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARA
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 boe ma Ndia no Ndia ana mana tungga nala laꞌo ela propinsi Yudea, fo ala fali leni propinsi Galelea leu.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Tehuu ala musi laꞌok lesik propinsi Samaria, fo lakandoo leni propinsi Galelea leu.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Ala laꞌok, de ala losa kota esa nai propinsi Samaria, nade Sikar, deka-deka no dae fo baꞌi Yakob feen neu ndia anan Yusuf.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 — ausente —
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Tehuu inak ndia nggengge, huu hataholi Yahudi la taa lateme lakabubua lo hataholi Samaria. Boe ma ana natane nasafali Yesus nae, “Wei! Ama hataholi Yahudi do? Au ia hataholi Samaria. Taa sala ia do? Ama moke au oe fo minu do?”
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Yesus nafada nae, “Leoiak: mete ma kaꞌa bubuluk hata fo Manetualain nau fee basa hataholi la, ma bubuluk Au mana noke oe ia See, na, neu ko kaꞌa moke masafali oe neme Au mai. Boe ma Au fee oe maneni sodak.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Inak ndia nae, “Ama samba dodolu oen taa. Ma oedolu ia, madema. Neme bee mai Ama hambu oe fo maneni sodak ndia? Do oe ndia nai bee bali?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Neme bee mai Ama lena heni ai baꞌin Yakob! Ndia ndia ela oedolu ia neu ai. Ma ndia boe oo, ninu neme oedolu ia. Ndia ana nala, ma ndia sapi nala boe oo leondiak.”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Yesus nataa nae, “Masanenedak baa! Huu hataholi mana ninu neme oedolu ia mai, neu ko ana maa mada bali.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Tehuu hataholi mana ninu oe fo Au feek ndia, neu ko tana maa mada seluk bali. Huu oe fo Au feek ndia, sama leo oe matak esa fo nasambumbulak deak mai. Oe ndia, neni soda tetebes fo taa hambu namaketu.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Inak ndia nae, “Mete ma leondiak, na, Ama fee au oe ndia leo, fo ela au boso maa mada bali! No leondiak, na au boso mai taa-taa fo ndui oe nai ia bali.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Boe ma Yesus nadenu nae, “Leoiak. Kaꞌa fali dei. Muu moke kaꞌa saom, fo fali muni ia mai.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 — ausente —
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 — ausente —
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Boe ma inak ndia nae, “Awii! Hatematak ia au bubuluk so, Ama ia, Lamatuak mana kokolan esa ia.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Au sangga atane. Ai hataholi Samaria la bei-baꞌi nala lakaluku-lakatele leu Manetualain nai lete Gerisim ia. Tehuu ei hataholi Yahudi la mae, mete ma nau nakaluku-nakatele neu Manetualain, na, basa hataholi la musi leni Yerusalem leu. Tungga Ama na, teteben ndia, leobeek?”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesus nataa nae, “Kaꞌa mamahele dei neu hata fo Au kokolak ia, huu ia tetebes. Dei fo ndia fain ana mai, na, hataholi la lakaluku-lakatele neu Manetualain, tehuu taa kada nai letek ia, do, nai Yerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ei hataholi Samaria taa bubuluk noꞌuk laꞌeneu ei makaluku-makatele neu see. Tehuu ai hataholi Yahudi la bubuluk noꞌuk, laꞌeneu Manetualain fo ai makaluku-makatele neun. Huu Ana nau pake ai fo soi dalak, fo suek hataholi bisa hambu sodak neme sila sala-singgo nala mai.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Dei fo ndia fain mai, fo mulai neme hatematak ia so, na, hataholi mana makaluku-makatele neu ita Aman nai nusa-sodak, ala lakaluku-lakatele neu Ndia tungga Ndia Dulan, ma tungga hata fo ndoos. Huu Amak nai nusa-sodak nahiik no hataholi leondiak fo mana makaluku-makatele leu Ndia.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Hataholi mana nakaluku-nakatele neu Manetualain musi tungga Ndia Dulan, ma tungga hata fo ndoos, huu Manetualain ndia, dulak.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Inak ndia nafada nae, “Au bubuluk Mesias ndia sangga mai, fo ndia hataholi la seseik lae, ‘Karistus’, fo Manetualain helu memak sangga haituan mai. Dei fo mete ma Ana mai so, na, neu ko Ana nafada basa-basan neu ita.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesus nataa nae, “Ndia Au ia so, fo mana makokolak hatematak ia.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nandaa no faik ndia, Ndia ana mana tungga nala fali leme kota mai. Ala heran, huu ala lita Ndia nakokola no ina Samaria esa. Tehuu taa hambu esa natane inak ndia nae, “O nau hata?” Ma taa hambu esa natane Yesus, nae, “Hatina de Lamatuak kokolak no inak ia?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Basa de inak ndia laꞌo ela ndia nggusin neu ndia, de ana fali neni kota dale neu. Boe ma ana tui hataholi la lai ndia nae,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Mai fo mita sudik hataholi ia dei! Huu Ana bisa buka basa-basan neu au fo au tao itak so. Naafo Ndia ia, Karistus, fo Lamatuak helu sangga haituan mai so!”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Boe ma hataholi la kalua leme kota ndia mai, de leu lita Ndia.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Ledoeik inak ndia bei fo fali neni kota neu, boe ma Yesus ana mana tungga nala kokoe Ndia lae, “Ama Mesen aa! Mai muꞌa dei!”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Tehuu Ana nataa nae, “Au hambu nanaꞌak so, fo ei taa bubuluk.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ndia ana mana tungga nala latane esa no esa lae, “Talobee ia? See ndia mai so, fo fee Ndia nanaꞌak?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Tehuu Yesus nafada nae, “Leoiak. Manetualain nadenu Au fo tao tungga Ndia hihii-nanaun, ma akalalaꞌok Ndia uen losa basan. Ndia sama leo nanaꞌak fo soaneu au.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ei mateme memetek nai tina, boe ma makandandaak mae, ‘Bei bulak haa bali, bei fo bisa ketu-kolu.’ Mamanene baa! Au afada. Mete ma ei mete neulalau tina la, na, hatematak ia nahehele ketu-kolu so. Tina la, sama leo hataholi noꞌu kala lai ele, fo leni ita mai. Huu sila ndia, lahehele lamahele leu Au so.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Taa kada leondiak, huu mana ketu-kolu la lakaduduluk sila buna-boan lai gudang dale, de ala mulai simbo sila nggadi nala. Sila ndia, sama leo hataholi mana matudu dalak fo hataholi lamahele neu Manetualain, basa de hambu soda tetebes fo taa kamaketuk. No leondiak, hataholi mana sele bini, ma hataholi mana ketu-kolu buna-boa kala, bisa lamahoko noꞌu.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Hataholi lae, ‘Hataholi esa sele bini; hataholi feꞌek nakaduduluk buna-boak.’ Ndia, tetebes ndia.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Au adenu ei fo miu makaduduluk buna-boak neme hataholi feꞌek ue-taon mai. Memak ei ndia taa tao ues, tehuu ei ndia hambu nanalak neme sila sosota-mamanggun mai.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Faik ndia, hambu hataholi Samaria noꞌu kala lai kota ndia, lamahele leu Yesus, huu inak ndia kokolan nae, “Ana buka basa-basan neu au fo au tao ita kana so.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Boe ma, faik fo leni Yesus leu, ala kokoe Ndia lae, “Lamatuak, leo mia ai nai ia leo!” Boe ma Ana leo tataak faik dua nai ndia.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ma hataholi feꞌek noꞌu kala lamahele leu Ndia, huu Ndia kokolan.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Boe ma lafada inak ndia lae, “Afik kada ai mamanene o kokolam. Tehuu hatematak ia ai mamahele neu Ndia, huu ai mamanene makandoon neme Ndia mai. Ai bubuluk tebe mae, Hataholi ia, fo bisa nasalaꞌe nala ita basa nggata nai daebafok ia neme ita sala-singgo nala mai.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesus asa leo faik dua lai ndia, boe ma ala laꞌo lakandoo leni propinsi Galelea leu.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 (Laꞌi esa Yesus kokolak nitak nae, “Hataholi taa nahiik fee hada-holomata neu Manetualain mana kokolan fo neme ndia nggolo hehelin mai.”)
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Makahulun, neu faik fo bei ta feta Paska, hataholi Galelea noꞌu kala leni Yerusalem leu, fo tao fai malole nai ele. Boe ma ala hambu lelak lita basa Yesus tatao-nonoꞌin nai Yerusalem. Huu ndia de faik fo Ana fali neni Galelea neu, ala simbok Ndia no malole.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Boe ma Yesus asa laꞌok lakandoo leni nggolo Kana nai propinsi Galelea leu bali. Ana tao nitak oe dadik neu anggol oek nai ndia.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Faik fo pegawe ndia namanene nae, Yesus fali neni Galelea neu, nai propinsi Yudea, boe ma ana ndaꞌe neni Kana neu, fo sangga Yesus. Natonggo non, boe ma ana kokoe fo Yesus konda neu tao nahai ndia anan. Huu kakanak ndia sangga maten ndia so.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yesus nafada pegawe ndia nae, “Ama, ee! Ei moke Au tao tanda heran mata-matak, tehuu mete ma ei taa mita, na, ei taa nau mamahele miu Au!”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Pegawe ndia nataa nae, “Lamatuak. Tulun mai dei. Huu mete ma taa, na, au anang maten ia so.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Boe ma Yesus nafadan nae, “Fali leo. Huu o anam ndia, nasoda.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ledoeik ana fali, te ndia ana mana tao ue nala mai latonggo lon nai dalak, de lae, “Ama boso dale hedi bali, huu ama anan bei kasodak.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Boe ma natane sala nae, “Ana mulai hai neme liꞌu hida?”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Boe ma pegawe ndia nasaneda memak nae, ndia anan hai, mulai neme ledoeik Yesus nafada ndia nae, “Ama anan ndia kasodak.” Boe ma ndia no basa uma isi nala lamahele leu Yesus.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 De ia, tanda heran kaduan fo Yesus taon neu ledoeik Ana kalua neme Yudea, fo neni Galelea neu.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.