Gênesis 50

Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Boe ma, Yusuf holu nala aman, de namatani nakaleleu. Boe ma, ana idun bali-bali.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Basa ndia, boe ma Yusuf palenda hataholi mana makaneni mamate, fo ala tao akidook neun, suek tao Yakob mbombolan nahele leondiak.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 Boe ma, hataholi la lakaneni mbombolak ndia losa faik haa hulu, tungga sila natetemen. De basa hataholi Masir asa tungga lamatani Yakob mamaten boe. Ala tao leondiak losa faik hitu hulu, sama leo sila hataholi inahuun maten.
3 Cumpriram-se-lhe quarenta dias, porque assim se cumprem os dias de embalsamação; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Basa fai kahitu hulun, boe ma Yusuf nafada manek pegawe nala nae, “Mamanene! Au oke fo ei mini au kokolang ia, neu manek mae leoia:
4 Passados, pois, os dias de seu choro, disse José à casa de Faraó: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‘Faik fo au amang sangga maten, ana noke fo au uu atoi ndia mbombolan nai dae Kanaꞌan. De au oke manek nakamboꞌik au uu atoi au amang. Basa na, bei fo au fali ia mai.’ ”
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, deixa-me subir, peço-te, e sepultar meu pai; então voltarei.
6 Manek namanene leondia, boe ma nataa nae, “Mete ma o helu amam leondiak so, na, muu matoin nai ele leo.”
6 Respondeu Faraó: Sobe, e sepulta teu pai, como ele te fez jurar.
7 Boe ma, Yusuf neu natoi aman. Hataholi noꞌu kala leu tunggan boe, fo ndia manek pegawa nala ma basa hataholi inahuu nala malai Masir.
7 Subiu, pois, José para sepultar a seu pai; e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 Yusuf kaꞌa-fadi nala, ma basa sila hataholi mana tao ue-ledi nala, tungga leu latoi Yakob boe. Ela kala manai Gosen, kada sila sao nala ma ana kadiꞌi kala, ma sila banda nala.
8 como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus pequeninos, os seus rebanhos e o seu gado.
9 Soldadu noꞌu kala tungga boe. Hambu ala pake nggili, ma hambu ala saꞌe ndala. Huu mana tungga kala sila, noꞌun seli, de hataholi mana laꞌo eik tungga mamate nalun seli.
9 E subiram com ele tanto carros como gente a cavalo; de modo que o concurso foi mui grande.
10 Basa sala laꞌok losa ala lena lee Yarden, nai mamanak esa nade Atad. Hataholi la lateme mai femba hade lai ndia. Boe ma, Yusuf asa lamatani lakaleleu aman mamaten leme ndia, de ala beꞌe faik hitu bali.
10 Chegando eles à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram ali um grande e forte pranto; assim fez José por seu pai um grande pranto por sete dias.
11 Leꞌdoeik hataholi Kanaꞌan malai ndia kala lita ala dale hedi leondiak, boe ma ala kokolak lae, “Wei! Ei mita dei. Hataholi Masir asa tatao bebeꞌen dale heꞌdin ana seli bali! Ala lamatani losa leondiak.” Huu ndia, de ala foi mamanak ndia, nade Abel-Misraim. Ndia ndandaan, nae, ‘hataholi Masir asa dale hedin’.
11 Os moradores da terra, os cananeus, vendo o pranto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios; pelo que o lugar foi chamado Abel-Mizraim, o qual está além do Jordão.
12 Boe ma, Yakob ana nala tao tungga sama leo sila hehelun ndia.
12 Assim os filhos de Jacó lhe fizeram como ele lhes ordenara;
13 Boe ma, ala koꞌo leni Yakob mbombolan, fo leu latoin nai luak dekak no nggolo Makpela ma Mamre. Abraham hasa nala mamanak ndia so, neme hataholi leo Het mai, nade Efron, fo ana dadik neu sila mamana laten.
13 pois o levaram para a terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, como propriedade de sepultura, a Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Yusuf no ndia kaꞌa-fadi nala latoi lateꞌe aman, boe ma ala fali Masir leu. Leondiak boe basa hataholi feꞌe kala mana tungga leu latoi, lo sila.
14 Depois de haver sepultado seu pai, José voltou para o Egito, ele, seus irmãos, e todos os que com ele haviam subido para sepultar seu pai.
15 Ala losa Masir leondia, boe ma Yusuf kaꞌa nala ala mulai bii, huu sila aman taa kana so, de ala lakokola lae, “Wei! Ei duduꞌa dei! Leo Yusuf ana bei nambeda dalek neu ita, fo ana bala ita tatao manggalaun neu ndia, na, leobee?”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai estava morto, disseram: Porventura José nos odiará e nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Boe ma, ala lala halak fo ala haitua Yusuf halak, lae leoia: “Ama wakil. Ai bei masaneda faik fo ita aman bei kasodak ndia, ana nadenu ai
16 Então mandaram dizer a José: Teu pai, antes da sua morte, nos ordenou:
17 fo mafada ama mae, ‘Usu musi fee ambon neu ndia kaꞌa nala sala nala. Huu makahulun sila tao manggalauk neu ndia. Ai boe oo masaneda ita aman nakaluku-nakatele neu Manetualain neme makahulun mai. Ai dadik Manetualain ata nala. Huu ndia de hatematak ia, ai mai moke ambon, huu ai basa nggai tao masala Ama so.’ ”
17 Assim direis a José: Perdoa a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal. Agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 Basa boe ma, ndia kaꞌa nala mai aon, de ala sendek lunggulangga nala leu matan, de ala kokolak lae, “Ela ama ana tao ai, dadik ama atam leo.”
18 Depois vieram também seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: Eis que nós somos teus servos.
19 Tehuu Yusuf nafada sala nae, “Kaꞌa nggalei! Ei boso bii bali! Kada Manetualain mesa kana naena hak huku hataholi. Tehuu au ia, taa.
19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso estou eu em lugar de Deus?
20 Makahulun, memak ei mala halak so, fo sangga tao manggalauk neu au. Tehuu Manetualain tao nasafalik ei hihii manggalaum ndia, dadik neulauk. Huu ndia, de Ana soꞌu nala au daꞌdik hataholi inahuuk, fo hataholi noꞌu kala bisa lasoda.
20 Vós, na verdade, intentastes o mal contra mim; Deus, porém, o intentou para o bem, para fazer o que se vê neste dia, isto é, conservar muita gente com vida.
21 De hatematak ia, au afada ei so, fo boso bii bali. Huu au helu, dei fo au mbali ei, ma basa ei ana mala.”
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei, a vós e a vossos filhinhos. Assim ele os consolou, e lhes falou ao coração.
22 Basa ndia, boe ma Yusuf leo nakandoo nai Masir, no basa ndia kaꞌa-faꞌdi nala. Ana nasoꞌda losa teun natun esa sanahulu.
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos.
23 Ana bei hambu nita Efraim umbu-ana nala. Ma ndia mesa kana nakaboi Manase umbu nala, fo ndia Makir ana nala,
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Yusuf nafada kaꞌa nala, nae, “Kaꞌa nggalei! Au amemedak, au fai mamateng deka-deka so. Tehuu au amahele, neu ko Manetualain nakaboi ei. Ndia ndia, dei fo Ana no ei kalua mima nusak ia mai. Ndia ndia, Ana nalangga ei fali mini nusak fo Ana soo helu neu Baꞌi Abraham, Baꞌi Isak, ma ama Yakob.”
24 Depois disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra para a terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Boe ma, Yusuf noke ndia bobonggi nala ala soo, lae, “Ei musi helu au. Mete ma losa faik fo Manetualain Ana no falik ei, mini nusak ndia miu, na, ei musi mini au dui-loung.”
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará, e fareis transportar daqui os meus ossos.
26 Basa boe ma, Yusuf maten nai Masir neu teun natun esa sanahulu. Boe ma, ala tao akidook neu ndia mbombolan, de ala taon neni kopan dale neu.
26 Assim morreu José, tendo cento e dez anos de idade; e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.