Gênesis 48
Rote Lole Alkitab (LLG) vs NVI
1 Taa dook so bali, boe ma hataholi mai nafada Yusuf nae, ndia aman namahedi belak so. De ana noo ana nala dua sala, fo Manase ma Efraim, fo leu tilo sila bain Yakob.
1 Algum tempo depois, disseram a José: "Seu pai está doente"; e ele foi vê-lo, levando consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Faik fo Yakob namanene Yusuf asa mai so, boe ma ana nakatataka aon fo nanggatuuk neu koi lain.
2 E anunciaram a Jacó: "Seu filho José veio vê-lo". Israel reuniu suas forças e assentou-se na cama.
3 Boe ma, ana nafada Yusuf nae, “Ana Usu aa! Manetualain fo Ndia koasan ana seli ndia, fain Ana natudu mata-aon neu au neme nggolo Lus nai dae Kanaꞌan. Ana helu au neme ndia,
3 Então disse Jacó a José: "O Deus Todo-poderoso apareceu-me em Luz, na terra de Canaã, e ali me abençoou,
4 nae, ‘Dei fo Au tao o umbu-ana nala, boe lamanoꞌu, fo o numbu-saꞌdu mala, dadik hataholi nusak inahuuk. Dei fo Au fee nusak ia neu o numbu-sadu mala, fo dadik neu sila pusaka nala, losa daeinak babasan.’
4 dizendo: ‘Eu o farei prolífero e o multiplicarei. Farei de você uma comunidade de povos e darei esta terra por propriedade perpétua aos seus descendentes’.
5 Hatematak ia, o anam Efraim ma Manase ndia, sila hak leoiak: Au uni Masir, tehuu sila dua sala lai ele so. Mae leondiak boe oo, tehuu hatematak ia, au tao dua sala sama leo au ana heheling, leo Ruben ma Simeon.
5 "Agora, pois, os seus dois filhos que lhe nasceram no Egito, antes da minha vinda para cá, serão reconhecidos como meus; Efraim e Manassés serão meus, como são meus Rúben e Simeão.
6 Tehuu, mete ma o hambu anak bali, na ndia, o anam ndia leo. Au taa tao sila leo au anang. De, ela ala simbo sila pusakan, neme sila kaꞌa nala Efraim ma Manase mai leo.
6 Os filhos que lhe nascerem depois deles serão seus; serão convocados sob o nome dos seus irmãos para receberem sua herança.
7 Au tao leondiak, fo asaneꞌda o inam Rahel. Faik fo ita fali teme Mesapotamia mai, fo teni Kanaꞌan teu, tehuu inam mate bonggi lenggu neme dalak dekak no nggolo Efrata, nai dae Kanaꞌan. Faik ndia, au dale heꞌdi alan seli! Boe ma, au atoin neu dalak bifin, fo sangga neni nggolo Efrata neu.” (Nggolok ndia, hatematak ia, ala foin, nade Betlehem.)
7 Quando eu voltava de Padã, para minha tristeza Raquel morreu em Canaã, quando ainda estávamos a caminho, a pouca distância de Efrata. Eu a sepultei ali, ao lado do caminho para Efrata, que é Belém".
8 — ausente —
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: "Quem são estes? "
9 — ausente —
9 Respondeu José a seu pai: "São os filhos que Deus me deu aqui". Então Israel disse: "Traga-os aqui para que eu os abençoe".
10 — ausente —
10 Os olhos de Israel já estavam enfraquecidos por causa da idade avançada, e ele mal podia enxergar. Por isso José levou seus filhos para perto dele, e seu pai os beijou e os abraçou.
11 Boe ma, ana kokolak no Yusuf nae, “Doo basa ia, kada au duduꞌa ae, au taa atonggo ua o so. Tehuu hatematak ia, Manetualain tao lena henin seli, losa au bei bisa ita o ana mala boe.”
11 E Israel disse a José: "Nunca pensei que veria a sua face novamente, e agora Deus me concede ver também os seus filhos! "
12 Basa boe ma, Yusuf koꞌo heok ana nala leme Yakob mai, boe ma ana sendek lunggulanggan de matan losa dae, neu aman matan.
12 Em seguida, José os tirou do colo de Israel e curvou-se, rosto em terra.
13 Basa boe ma, Yusuf foꞌa, de ana fee ana nala lambadeik deka-deka leu aman matan. Ana tao ana ulun, Manase, neu Yakob boboa konan, ma ana kaduan, Efraim, neu Yakob boboa kiin.
13 E José tomou os dois, Efraim à sua direita, perto da mão esquerda de Israel, e Manassés à sua esquerda, perto da mão direita de Israel, e os aproximou dele.
14 Tehuu, leꞌdoeik Yakob sangga lalaa liman, fo noke babaꞌe-babatik fee dua sala, boe ma ana lali lima konan de ana taon neu Efraim langgan, ma ana tao lima kiin neu kaꞌan Manase langgan lain.
14 Israel, porém, estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, embora este fosse o mais novo e, cruzando os braços, pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, embora Manassés fosse o filho mais velho.
15 Boe ma, ana hule-haladoi noke Manetualain fee babaꞌe-babatik neu Yusuf nae,
15 E abençoou a José, dizendo: "Que o Deus, a quem serviram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor em toda a minha vida até o dia de hoje,
16 Ana nakamboꞌik au neme basa soe mata-mata kala mai.
16 o Anjo que me redimiu de todo o mal, abençoe estes meninos. Sejam eles chamados pelo meu nome e pelos nomes de meus pais Abraão e Isaque, e cresçam muito na terra".
17 Tehuu, faik fo nita aman ana tao ndia liman konan ndia, neu fadik Efraim langgan, boe ma ana toꞌu nala aman liman ndia, de ana lalin neu kaꞌak Manase langgan.
17 Quando José viu seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim, não gostou; por isso pegou a mão do pai, a fim de mudá-la da cabeça de Efraim para a de Manassés,
18 Ana nafada aman nae, “Ama aa! Boso tao leondiak, huu ndia ndia, fadik Efraim. Ndia taa uluk. Ama musi tao lima konam neu kaꞌak Manase langgan, huu ana uluk hak ndia.”
18 e lhe disse: "Não, meu pai, este aqui é o mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele".
19 Tehuu aman Yakob taa nau. Boe ma, ana nae, “Ana nggo ei! Memak au bubuluk. Huu dei9 fo Manase dadik ana seli, ma ndia numbu-saꞌdu nala, boe lamanoꞌu, losa ala dadik hataholi nusa inahuuk. Tehuu faꞌdin Efraim ndia, dei fo ana seli lena heni kaꞌan. Ma ndia numbu-sadu nala, dei fo makadotok nalan seli losa ala dadik hataholi nusak noꞌuk, ma ana seli.”
19 Mas seu pai recusou-se e respondeu: "Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também se tornará um povo, também será grande. Apesar disso, seu irmão mais novo será maior do que ele, e seus descendentes se tornarão muitos povos".
20 Basa boe ma, nafada kakanak kadua kala sila, nae, “Mete ma, hataholi Israꞌel asa loke Manetualain babaꞌe-babatik neu hataholi, na, ala seseik ei dua nggei nadem boe, lae, ‘Ela leobee na, Manetualain fee o babaꞌe-babatik, sama leo Ana fee babaꞌe-babatik neu Efraim ma Manase.’ ”
20 Assim, Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: "O povo de Israel usará os seus nomes para abençoar uns aos outros: Que Deus faça a você como fez a Efraim e a Manassés! " E colocou Efraim à frente de Manassés.
21 Basa boe ma, Yakob nafada Yusuf, nae, “Ana nggo ei! Taa dook so huu au mate. Tehuu dei fo Manetualain fali nala ei, boe ma Ana noo falik ei, mini ei bei-baꞌi mala nusan neu.
21 A seguir, Israel disse a José: "Estou para morrer, mas Deus estará com vocês e os levará de volta à terra de seus antepassados.
22 Tehuu hatematak ia, au fee o, lena heni au fee o kaꞌa-faꞌdi mala. Huu au fee akadaik o letek manai Kanaꞌan, fo makahulun au haꞌi alan neme hataholi Amori la mai, neu faik fo au atati ua sala.”
22 E a você, como alguém que está acima de seus irmãos, dou a região montanhosa que tomei dos amorreus com a minha espada e com o meu arco".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.