Gênesis 48
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARC
1 Taa dook so bali, boe ma hataholi mai nafada Yusuf nae, ndia aman namahedi belak so. De ana noo ana nala dua sala, fo Manase ma Efraim, fo leu tilo sila bain Yakob.
1 E aconteceu, depois destas coisas, que disseram a José: Eis que teu pai está enfermo. Então, tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Faik fo Yakob namanene Yusuf asa mai so, boe ma ana nakatataka aon fo nanggatuuk neu koi lain.
2 E um deu parte a Jacó e disse: Eis que José, teu filho, vem a ti. E esforçou-se Israel e assentou-se sobre a cama.
3 Boe ma, ana nafada Yusuf nae, “Ana Usu aa! Manetualain fo Ndia koasan ana seli ndia, fain Ana natudu mata-aon neu au neme nggolo Lus nai dae Kanaꞌan. Ana helu au neme ndia,
3 E Jacó disse a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4 nae, ‘Dei fo Au tao o umbu-ana nala, boe lamanoꞌu, fo o numbu-saꞌdu mala, dadik hataholi nusak inahuuk. Dei fo Au fee nusak ia neu o numbu-sadu mala, fo dadik neu sila pusaka nala, losa daeinak babasan.’
4 e me disse: Eis que te farei frutificar e multiplicar, e te porei por multidão de povos, e darei esta terra à tua semente depois de ti, em possessão perpétua.
5 Hatematak ia, o anam Efraim ma Manase ndia, sila hak leoiak: Au uni Masir, tehuu sila dua sala lai ele so. Mae leondiak boe oo, tehuu hatematak ia, au tao dua sala sama leo au ana heheling, leo Ruben ma Simeon.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que te nasceram na terra do Egito, antes que eu viesse a ti no Egito, são meus; Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão.
6 Tehuu, mete ma o hambu anak bali, na ndia, o anam ndia leo. Au taa tao sila leo au anang. De, ela ala simbo sila pusakan, neme sila kaꞌa nala Efraim ma Manase mai leo.
6 Mas a tua geração, que gerarás depois deles, será tua; segundo o nome de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Au tao leondiak, fo asaneꞌda o inam Rahel. Faik fo ita fali teme Mesapotamia mai, fo teni Kanaꞌan teu, tehuu inam mate bonggi lenggu neme dalak dekak no nggolo Efrata, nai dae Kanaꞌan. Faik ndia, au dale heꞌdi alan seli! Boe ma, au atoin neu dalak bifin, fo sangga neni nggolo Efrata neu.” (Nggolok ndia, hatematak ia, ala foin, nade Betlehem.)
7 Vindo, pois, eu de Padã, me morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, quando ainda ficava um pequeno espaço de terra para vir a Efrata; e eu a sepultei ali, no caminho de Efrata, que é Belém.
8 — ausente —
8 E Israel viu os filhos de José e disse: Quem são estes?
9 — ausente —
9 E José disse a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. E ele disse: Peço-te, traze-mos aqui, para que os abençoe.
10 — ausente —
10 Os olhos, porém, de Israel eram carregados de velhice, já não podia ver bem; e fê-los chegar a ele, e beijou-os e abraçou-os.
11 Boe ma, ana kokolak no Yusuf nae, “Doo basa ia, kada au duduꞌa ae, au taa atonggo ua o so. Tehuu hatematak ia, Manetualain tao lena henin seli, losa au bei bisa ita o ana mala boe.”
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver a tua semente também.
12 Basa boe ma, Yusuf koꞌo heok ana nala leme Yakob mai, boe ma ana sendek lunggulanggan de matan losa dae, neu aman matan.
12 Então, José os tirou de seus joelhos e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 Basa boe ma, Yusuf foꞌa, de ana fee ana nala lambadeik deka-deka leu aman matan. Ana tao ana ulun, Manase, neu Yakob boboa konan, ma ana kaduan, Efraim, neu Yakob boboa kiin.
13 E tomou José a ambos, a Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés na sua mão esquerda, à direita de Israel, e fê-los chegar a ele.
14 Tehuu, leꞌdoeik Yakob sangga lalaa liman, fo noke babaꞌe-babatik fee dua sala, boe ma ana lali lima konan de ana taon neu Efraim langgan, ma ana tao lima kiin neu kaꞌan Manase langgan lain.
14 Mas Israel estendeu a sua mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, ainda que era o menor, e a sua esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as suas mãos avisadamente, ainda que Manassés era o primogênito.
15 Boe ma, ana hule-haladoi noke Manetualain fee babaꞌe-babatik neu Yusuf nae,
15 E abençoou a José e disse: O Deus, em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que me sustentou, desde que eu nasci até este dia,
16 Ana nakamboꞌik au neme basa soe mata-mata kala mai.
16 o Anjo que me livrou de todo o mal, abençoe estes rapazes; e seja chamado neles o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque; e multipliquem-se, como peixes em multidão, no meio da terra.
17 Tehuu, faik fo nita aman ana tao ndia liman konan ndia, neu fadik Efraim langgan, boe ma ana toꞌu nala aman liman ndia, de ana lalin neu kaꞌak Manase langgan.
17 Vendo, pois, José que seu pai punha a sua mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi mau aos seus olhos; e tomou a mão de seu pai, para a transpor de sobre a cabeça de Efraim à cabeça de Manassés.
18 Ana nafada aman nae, “Ama aa! Boso tao leondiak, huu ndia ndia, fadik Efraim. Ndia taa uluk. Ama musi tao lima konam neu kaꞌak Manase langgan, huu ana uluk hak ndia.”
18 E José disse a seu pai: Não assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a tua mão direita sobre a sua cabeça.
19 Tehuu aman Yakob taa nau. Boe ma, ana nae, “Ana nggo ei! Memak au bubuluk. Huu dei9 fo Manase dadik ana seli, ma ndia numbu-saꞌdu nala, boe lamanoꞌu, losa ala dadik hataholi nusa inahuuk. Tehuu faꞌdin Efraim ndia, dei fo ana seli lena heni kaꞌan. Ma ndia numbu-sadu nala, dei fo makadotok nalan seli losa ala dadik hataholi nusak noꞌuk, ma ana seli.”
19 Mas seu pai o recusou e disse: Eu o sei, filho meu, eu o sei; também ele será um povo e também ele será grande; contudo, o seu irmão menor será maior que ele, e a sua semente será uma multidão de nações.
20 Basa boe ma, nafada kakanak kadua kala sila, nae, “Mete ma, hataholi Israꞌel asa loke Manetualain babaꞌe-babatik neu hataholi, na, ala seseik ei dua nggei nadem boe, lae, ‘Ela leobee na, Manetualain fee o babaꞌe-babatik, sama leo Ana fee babaꞌe-babatik neu Efraim ma Manase.’ ”
20 Assim, os abençoou naquele dia, dizendo: Em ti Israel abençoará, dizendo: Deus te ponha como a Efraim e como a Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 Basa boe ma, Yakob nafada Yusuf, nae, “Ana nggo ei! Taa dook so huu au mate. Tehuu dei fo Manetualain fali nala ei, boe ma Ana noo falik ei, mini ei bei-baꞌi mala nusan neu.
21 Depois, disse Israel a José: Eis que eu morro, mas Deus será convosco e vos fará tornar à terra de vossos pais.
22 Tehuu hatematak ia, au fee o, lena heni au fee o kaꞌa-faꞌdi mala. Huu au fee akadaik o letek manai Kanaꞌan, fo makahulun au haꞌi alan neme hataholi Amori la mai, neu faik fo au atati ua sala.”
22 E eu te tenho dado a ti um pedaço de terra mais que a teus irmãos, o qual tomei com a minha espada e com o meu arco da mão dos amorreus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.