Gênesis 48
Rote Lole Alkitab (LLG) vs NAA
1 Taa dook so bali, boe ma hataholi mai nafada Yusuf nae, ndia aman namahedi belak so. De ana noo ana nala dua sala, fo Manase ma Efraim, fo leu tilo sila bain Yakob.
1 Passadas estas coisas, disseram a José: — Seu pai está doente. Então José tomou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Faik fo Yakob namanene Yusuf asa mai so, boe ma ana nakatataka aon fo nanggatuuk neu koi lain.
2 E avisaram a Jacó: — Eis que o seu filho José vem visitá-lo. Israel fez um esforço e se sentou na cama.
3 Boe ma, ana nafada Yusuf nae, “Ana Usu aa! Manetualain fo Ndia koasan ana seli ndia, fain Ana natudu mata-aon neu au neme nggolo Lus nai dae Kanaꞌan. Ana helu au neme ndia,
3 Então Jacó disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz, na terra de Canaã, me abençoou
4 nae, ‘Dei fo Au tao o umbu-ana nala, boe lamanoꞌu, fo o numbu-saꞌdu mala, dadik hataholi nusak inahuuk. Dei fo Au fee nusak ia neu o numbu-sadu mala, fo dadik neu sila pusaka nala, losa daeinak babasan.’
4 e me disse: “Eis que eu o farei fecundo e o multiplicarei. De você farei uma multidão de povos e à sua descendência darei esta terra como propriedade perpétua.”
5 Hatematak ia, o anam Efraim ma Manase ndia, sila hak leoiak: Au uni Masir, tehuu sila dua sala lai ele so. Mae leondiak boe oo, tehuu hatematak ia, au tao dua sala sama leo au ana heheling, leo Ruben ma Simeon.
5 E agora os seus dois filhos, que lhe nasceram na terra do Egito antes que eu viesse para junto de você aqui no Egito, são meus. Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão são meus.
6 Tehuu, mete ma o hambu anak bali, na ndia, o anam ndia leo. Au taa tao sila leo au anang. De, ela ala simbo sila pusakan, neme sila kaꞌa nala Efraim ma Manase mai leo.
6 Mas os filhos que você gerar depois deles serão seus; segundo o nome de um de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Au tao leondiak, fo asaneꞌda o inam Rahel. Faik fo ita fali teme Mesapotamia mai, fo teni Kanaꞌan teu, tehuu inam mate bonggi lenggu neme dalak dekak no nggolo Efrata, nai dae Kanaꞌan. Faik ndia, au dale heꞌdi alan seli! Boe ma, au atoin neu dalak bifin, fo sangga neni nggolo Efrata neu.” (Nggolok ndia, hatematak ia, ala foin, nade Betlehem.)
7 Quando eu vinha de Padã, para minha tristeza morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, a pouca distância de Efrata; eu a sepultei ali no caminho de Efrata, que é Belém.
8 — ausente —
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: — Quem são estes?
9 — ausente —
9 José respondeu a seu pai: — São meus filhos, que Deus me deu aqui. Israel disse: — Traga-os para perto de mim, para que eu os abençoe.
10 — ausente —
10 Os olhos de Israel já estavam fracos por causa da velhice, de modo que não podia ver bem. Por isso José levou os filhos para perto dele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Boe ma, ana kokolak no Yusuf nae, “Doo basa ia, kada au duduꞌa ae, au taa atonggo ua o so. Tehuu hatematak ia, Manetualain tao lena henin seli, losa au bei bisa ita o ana mala boe.”
11 Então Israel disse a José: — Eu não esperava ver o seu rosto outra vez; e eis que Deus me permitiu ver também os seus filhos.
12 Basa boe ma, Yusuf koꞌo heok ana nala leme Yakob mai, boe ma ana sendek lunggulanggan de matan losa dae, neu aman matan.
12 E José, tirando-os dentre os joelhos de seu pai, se prostrou com o rosto em terra, diante dele.
13 Basa boe ma, Yusuf foꞌa, de ana fee ana nala lambadeik deka-deka leu aman matan. Ana tao ana ulun, Manase, neu Yakob boboa konan, ma ana kaduan, Efraim, neu Yakob boboa kiin.
13 Depois José pegou os dois filhos e os colocou diante do pai. Pegou Efraim com a mão direita, para que ficasse à esquerda de Israel, e Manassés com a mão esquerda, para que ficasse à direita de Israel.
14 Tehuu, leꞌdoeik Yakob sangga lalaa liman, fo noke babaꞌe-babatik fee dua sala, boe ma ana lali lima konan de ana taon neu Efraim langgan, ma ana tao lima kiin neu kaꞌan Manase langgan lain.
14 Mas Israel estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, cruzando assim as mãos, mesmo sendo Manassés o primogênito.
15 Boe ma, ana hule-haladoi noke Manetualain fee babaꞌe-babatik neu Yusuf nae,
15 E Israel abençoou José, dizendo: — O Deus em cuja presença andaram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante a minha vida até este dia,
16 Ana nakamboꞌik au neme basa soe mata-mata kala mai.
16 o Anjo que me tem livrado de todo mal, abençoe estes meninos! Que por meio deles seja lembrado o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque! Que cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.
17 Tehuu, faik fo nita aman ana tao ndia liman konan ndia, neu fadik Efraim langgan, boe ma ana toꞌu nala aman liman ndia, de ana lalin neu kaꞌak Manase langgan.
17 José viu que seu pai havia posto a mão direita sobre a cabeça de Efraim e isto não lhe agradou. Pegou a mão de seu pai para mudá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Ana nafada aman nae, “Ama aa! Boso tao leondiak, huu ndia ndia, fadik Efraim. Ndia taa uluk. Ama musi tao lima konam neu kaꞌak Manase langgan, huu ana uluk hak ndia.”
18 E José disse ao pai: — Não assim, meu pai, pois o primogênito é este; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Tehuu aman Yakob taa nau. Boe ma, ana nae, “Ana nggo ei! Memak au bubuluk. Huu dei9 fo Manase dadik ana seli, ma ndia numbu-saꞌdu nala, boe lamanoꞌu, losa ala dadik hataholi nusa inahuuk. Tehuu faꞌdin Efraim ndia, dei fo ana seli lena heni kaꞌan. Ma ndia numbu-sadu nala, dei fo makadotok nalan seli losa ala dadik hataholi nusak noꞌuk, ma ana seli.”
19 Mas seu pai recusou e disse: — Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também será um povo, também ele será grande. Mas o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.
20 Basa boe ma, nafada kakanak kadua kala sila, nae, “Mete ma, hataholi Israꞌel asa loke Manetualain babaꞌe-babatik neu hataholi, na, ala seseik ei dua nggei nadem boe, lae, ‘Ela leobee na, Manetualain fee o babaꞌe-babatik, sama leo Ana fee babaꞌe-babatik neu Efraim ma Manase.’ ”
20 Assim, os abençoou naquele dia, declarando: — Por vocês Israel abençoará, dizendo: “Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” E assim Israel pôs Efraim antes de Manassés.
21 Basa boe ma, Yakob nafada Yusuf, nae, “Ana nggo ei! Taa dook so huu au mate. Tehuu dei fo Manetualain fali nala ei, boe ma Ana noo falik ei, mini ei bei-baꞌi mala nusan neu.
21 Depois Israel disse a José: — Eis que estou morrendo, mas Deus estará com vocês e os fará voltar à terra de seus pais.
22 Tehuu hatematak ia, au fee o, lena heni au fee o kaꞌa-faꞌdi mala. Huu au fee akadaik o letek manai Kanaꞌan, fo makahulun au haꞌi alan neme hataholi Amori la mai, neu faik fo au atati ua sala.”
22 Dou a você uma parte a mais que a seus irmãos, um declive montanhoso, o qual tomei das mãos dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.