Gênesis 42
Rote Lole Alkitab (LLG) vs NVI
1 Faik ndia, Ama Yakob namanene hataholi la lae, hambu hade nai Masir, boe ma ana kokolak no ana nala nae, “Ana nggala ei! Hatina de kada ei manggua nadok leoiak!
1 Quando Jacó soube que no Egito havia trigo, disse a seus filhos: "Por que estão aí olhando uns para os outros? "
2 Au amanene so, lae, hambu nanaꞌak nai Masir. De malolenak ei miu hasa nai ele dei, fo boso ata mate to ndoes.”
2 Disse ainda: "Ouvi dizer que há trigo no Egito. Desçam até lá e comprem trigo para nós, para que possamos continuar vivos e não morramos de fome".
3 Basa boe ma, Yusuf kaꞌa kasanahulu nala, lahehele fo sangga leu hasa nanaꞌak nai Masir.
3 Assim dez dos irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Tehuu Yakob taa nau mboꞌi sala loo Yusuf fadin mulianan, Benyamin, neu noꞌu no sala. Huu ana duduꞌa nae, “Boso losak kakanak ndia hambu soe bali!”
4 Jacó não deixou que Benjamim, irmão de José, fosse com eles, temendo que algum mal lhe acontecesse.
5 Huu hataholi la sudi lai bee, lamanene so boe, lae, hambu nanaꞌak nai Masir. Huu ndia de hataholi noꞌu kala leu hasa lai ele. Fai ndoen ndia losa nai dae Kanaꞌan so boe. Boe ma Yakob ana nala, leu hasa nai ele.
5 Os filhos de Israel estavam entre outros que também foram comprar trigo, por causa da fome na terra de Canaã.
6 Faik ndia, Yusuf dadik mane Masir lima konan so. Mete ma hataholi la leme sudi bee mai, fo ala sangga hasa hade, na, Yusuf seꞌo neu sala. Huu ndia, de faik fo kaꞌa nala losa, boe ma ala leu sendek lunggulangga nala, fo, fee hadak neu ndia, losa mata nala, deta dae.
6 José era o governador do Egito e era ele que vendia trigo a todo o povo da terra. Por isso, quando os irmãos de José chegaram, curvaram-se diante dele, rosto em terra.
7 — ausente —
7 José reconheceu os seus irmãos logo que os viu, mas agiu como se não os conhecesse, e lhes falou asperamente: "De onde vocês vêm? " Responderam eles: "Da terra de Canaã, para comprar comida".
8 — ausente —
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Boe ma Yusuf nasaneda ndia meꞌin makahulun ndia. De ana nakabibii kasa nae, “Au taa amahele! Neu ko ei basa nggei ia, mana memete-mamaku kala. Ei mai sangga bubuluk dae Masir buin, fo suek ei sambu masafali ai, hetu!”
9 Lembrou-se então dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: "Vocês são espiões! Vieram para ver onde a nossa terra está desprotegida".
10 Tehuu lataa lae, “Taa, ama! Ai ia, kada Ama ata mala. Tebe-tebe kada ai mai hasa nanaꞌak.
10 Eles responderam: "Não, meu senhor. Teus servos vieram comprar comida.
11 Ai basa nggai ia, ama esa. Ai taa mana memete-mamaku kala, ama! Ai hataholi neulauk.”
11 Todos nós somos filhos do mesmo pai. Teus servos são homens honestos, e não espiões".
12 Tehuu Yusuf boe kokolak natingga bali nae, “Heh! Masapepekok! Boso pepeko au! Memak ei ia tetebes mana memete-mamaku kala, maa. Neu ko ei mai fo sangga bubuluk nusak ia buin!”
12 Mas José insistiu: "Não! Vocês vieram ver onde a nossa terra está desprotegida".
13 Boe ma ala sapa lae, “Taa, ama! Ai kada ama ata mala, fo mima Kanaꞌan mai. Ai tolanoo kala sanahulu dua, ma ama esa. Ai fadi mulianan, nahani no ama, ma esa bali, taa kana so.”
13 E eles disseram: "Teus servos eram doze irmãos, todos filhos do mesmo pai, na terra de Canaã. O caçula está agora em casa com o pai, e o outro já morreu".
14 Boe ma Yusuf nataa nasafali, nae, ‘Taa! Tetebes hata fo au kokolak isinaak ndia so! Ei ia memak mana memete-mamaku kala.
14 José tornou a afirmar: "É como lhes falei: Vocês são espiões!
15 Naa! Ei musi fee buti dei, fo au bubuluk ae, ei kokolam isinaak ndia, memak tetebes do taa. Au soo! Mete ma ei fadi mulianam ndia, taa neni ia mai, na, ei taa bole laꞌo ela nusak ia!
15 Vocês serão postos à prova: Juro pela vida do faraó que vocês não sairão daqui, enquanto o seu irmão caçula não vier para cá.
16 De, ei hele mala hataholi esa fo neu nala ei fadi mulianam ndia, neni ia mai. Feꞌe kala, au kena sala. Au nau ita ei kokolam ndia tetebes do taa. Mete ma taa, na, ei ia memak mana memete-mamaku kala.”
16 Mandem algum de vocês buscar o seu irmão enquanto os demais aguardam presos. Assim ficará provado se as suas palavras são verdadeiras ou não. Se não forem, juro pela vida do faraó que ficará confirmado que vocês são espiões! "
17 Boe ma, Yusuf nadenu kena sala, faik telu leu bui dale.
17 E os deixou presos três dias.
18 Neu faik katelun, boe ma Yusuf kokolak no sala leme bui dale, nae, “Au ia, hataholi esa, mana bii Manetualain. Ma au tungga Ndia hihiin-nanaun taa-taa. De, suek ei bisa masoda, na, au sangga mboꞌi ei, tehuu no heheluk esa.
18 No terceiro dia, José lhes disse: "Eu tenho temor de Deus. Se querem salvar suas vidas, façam o seguinte:
19 Mete ma ei kokolak ndoos, na, ei musi matudu buti neu au. Ndia dalan leoiak: au kena hataholi esa nai bui dale. Feꞌe kala, fali fo mini nanaꞌak fee ei bobonggi nala. Huu ala lahani ei fali mini nanaꞌak.
19 Se vocês são homens honestos, deixem um dos seus irmãos aqui na prisão, enquanto os demais voltam, levando trigo para matar a fome das suas famílias.
20 Boe ma, ei mia ei fadim ndia mai, fo ana dadik buti nae, ei ia hataholi ndoos, fo suek boso au huku isa ei.” Ala lamanene leondia, boe ma lakaheik.
20 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que se comprovem as suas palavras e vocês não tenham que morrer".
21 Boe ma, ala kokolak esa no esa lae, “Naa! Hatematak ia, bei fo ita laꞌe babalak neme fain ita sala-singgo nala mai, fo, ndia ita tao ita fadin ndia. Ita tita ndia doidosi nalan seli, losa ndia noke tulu-falik, tehuu ita taa mbali sana. Huu ndia, de hatematak ia, ita doidoso leoiak.”
21 Eles se prontificaram a fazer isso e disseram uns aos outros: "Certamente estamos sendo punidos pelo que fizemos a nosso irmão. Vimos como ele estava angustiado, quando nos implorava por sua vida, mas não lhe demos ouvidos; por isso nos sobreveio esta angústia".
22 Ruben nasaneneꞌda kasa, nae, “Wei! Fadi nggalei! Makahulun au kaꞌi ei so, fo boso tao hata-hata neu kakanak ndia, hetu! Tehuu ei taa mbali au kokolang ndia. Huu ndia, de, hatematak ia, ita lemba tala Yusuf daan leo, maa.”
22 Rúben respondeu: "Eu não lhes disse que não maltratassem o menino? Mas vocês não quiseram me ouvir! Agora teremos que prestar contas do seu sangue".
23 Ala lakokola leondia, tehuu tala bubuluk lae, Yusuf ana bubuluk sila dedeꞌan boe. Huu, leꞌdoeik Yusuf kokolak no sala nenik dedeꞌa Masir, fo basa na, mana kokola, ana saluan neni dedeꞌa Ibrani neu.
23 Eles, porém, não sabiam que José podia compreendê-los, pois ele lhes falava por meio de um intérprete.
24 Yusuf namanene ala kokolak leondia, boe ma ana foꞌa laꞌo ela sala, de mesa kana neu namatani nai mamana feꞌek. Ana namatani nateꞌe, boe ma ana fali neu sala, de ana nadenu hataholi ala mbaꞌa lala Simeon neu sila tolanoo nala matan.
24 Nisso José retirou-se e começou a chorar, mas logo depois voltou e conversou de novo com eles. Então escolheu Simeão e mandou acorrentá-lo diante deles.
25 Basa ndia, boe ma Yusuf palenda ndia pegawe nala, fo ladai hade neu kaꞌa nala karo nala, ma ladai falik esa-esako doin neu karo nala bafan. Ndia boe oo nadenu fee sala lepa-nggee. Boe ma, pegawe la sila, ala tao tungga Yusuf palendan.
25 Em seguida, José deu ordem para que enchessem de trigo suas bagagens, devolvessem a prata de cada um deles, colocando-a nas bagagens, e lhes dessem mantimentos para a viagem. E assim foi feito.
26 Basa ndia, boe ma Yusuf kaꞌa nala, fua karon haꞌde la sila, leu sila banda keledei nala. Boe ma, ala laꞌo.
26 Eles puseram a carga de trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Leu dala laladak boe ma, ala hahae. De, esa neme sila mai sefi heni tali karon, fo sangga ana fee ndia banda keledein naꞌa. Tehuu, ana nita ndia doin nai hade lain.
27 No lugar onde pararam para pernoitar, um deles abriu a bagagem para pegar forragem para o seu jumento e viu a prata na boca da bagagem.
28 Ana nggengge nalan seli, de nanggou kaꞌa nala nae, “Awii! Ei mai mita ia dei! Te ita soe ia so, maa! Ala fee falik au doing nai au karong dale.”
28 E disse a seus irmãos: "Devolveram a minha prata. Está aqui em minha bagagem". Seus corações se encheram de pavor e, tremendo, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus fez conosco? "
29 Boe ma, ala laꞌo lakandoo. Losa Kanaꞌan, boe ma ala tui aman, basa hata ana laꞌe neu sala.
29 Ao chegarem à casa de seu pai Jacó, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 Ala lafada lae, “Ama aa! Mane Masir lima konan ndia, ana seli maa. Ndia kokolan, taa no hadak nalan seli. Ana nae ai ia, miu memete-mamakuk ndia nusan.”
30 "O homem que governa aquele país falou asperamente conosco e nos tratou como espiões da terra.
31 Tehuu ai mataa mae, ‘Taa! Ai ia kada hataholi ndoos, fo, taa mana memete-mamakuk.
31 Mas nós lhe asseguramos que somos homens honestos e não espiões.
32 Ai hataholi neulauk. Ai basa nggai tolanook sanahulu dua, fo, ama esa. Kaꞌda esa maten so, ma mulianak nahani no ama nai Kanaꞌan.’
32 Dissemos também que éramos doze irmãos, filhos do mesmo pai, e que um já havia morrido e que o caçula estava com o nosso pai, em Canaã.
33 Boe ma, Ama ndia, nae, ‘Au sangga soba sudik, ei ia hataholi ndoos do taa! Ei esa musi mahani ia. Feꞌe kala fali leni fee bobonggi nala hade, fo suek boso ala mate lo ndoes.
33 "Então o homem que governa aquele país nos disse: ‘Vejamos se vocês são honestos: um dos seus irmãos ficará aqui comigo, e os outros poderão voltar e levar mantimentos para matar a fome das suas famílias.
34 Ei Musi mia ei fadim, mai dei. No leondiak, bei fo au bubuluk ei ia taa mana memete-mamaku kala, tehuu memak ei hataholi ndoos. Boe ma, au bisa mboꞌi ei tolanoom fo au kenak ndia so. Ma au mboꞌi ei, sudi mini bee miu, nai nusak ia.”
34 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que eu comprove que vocês não são espiões, mas sim, homens honestos. Então lhes devolverei o irmão e os autorizarei a fazer negócios nesta terra’ ".
35 Tui basa boe ma, ala mulai ofe sila karo nala isi nala. Nggengge neuk ala lita esa-esako doin, bei nai karon dale. Yakob no basa ndia ana nala lita leondia, boe ma ala bii lalan seli.
35 Ao esvaziarem as bagagens, dentro da bagagem de cada um estava a sua bolsa cheia de prata. Quando eles e seu pai viram as bolsas cheias de prata, ficaram com medo.
36 Basa ndia, boe ma Yakob kokolak no sala nae, “Ei ia, tao mamopo au ana nggala. Yusuf taa kana so bali, ma Simeon leondiak boe. Hatematak ia boe oo, ei sangga mia Benyamin bali? Ei ia, tebe-tebe sangga kada tao doidoso au!”
36 E disse-lhes seu pai Jacó: "Vocês estão tirando meus filhos de mim! Já fiquei sem José, agora sem Simeão e ainda querem levar Benjamim. Tudo está contra mim! "
37 Boe ma Ruben kokolak no aman, nae, “Ama aa! Fee Benyamin neu au leo. Au ndia tanggon natataan. Au helu, dei fo au ua fali kana neu Ama. Tehuu mete ma taa, na, ela Ama ana tao nisa au ana touana nggala dua sala.”
37 Então Rúben disse ao pai: "Podes matar meus dois filhos se eu não o trouxer de volta. Deixa-o aos meus cuidados, e eu o trarei".
38 Tehuu Yakob kokolak bala nae, “Taa bisa! Ei taa bole mia Benyamin. Huu kaꞌan Yusuf, maten so. Hatematak ia, ela kada ndia mesa kana so. Mete ma ana hambu soe nai dala lalaꞌdak, na, ei boe tao tamba makatotoꞌak au, losa au loe au late daeng dale uu.”
38 Mas o pai respondeu: "Meu filho não descerá com vocês; seu irmão está morto, e ele é o único que resta. Se qualquer mal lhe acontecer na viagem que estão por fazer, vocês farão estes meus cabelos brancos descerem à sepultura com tristeza".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.