Gênesis 35
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARA
1 Basa ndia, boe ma Manetualain kokolak no Yakob, nae, “Au ia, Manetualain, fo Au atudu Au Mataong neu o, neu faik fo o malai muma kaꞌam Esau mai. Hatematak ia, o huꞌa leo, fo muni Betel muu. Losa ele, na, o mambadedeik mei tunu-hotuk fee Au. Basa na, o leo muu ndia leo.”
1 Disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da presença de Esaú, teu irmão.
2 — ausente —
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no vosso meio, purificai-vos e mudai as vossas vestes;
3 — ausente —
3 levantemo-nos e subamos a Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Boe ma, ala fee heni basa sila bua dodoki sosonggo nala, ma basa loloꞌe kala. De Yakob natoi heni basa bua sala sila, neu ai inahuuk esa huun, dekak no nggolo Sikem.
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Faik fo Yakob bubua nala laꞌo leme Sikem mai, boe ma Manetualain fee sala namemeda bibiik neu hataholi la manai basa nusak ndia, losa ala taa lambalani tao manggalalauk neu Yakob asa.
5 E, tendo eles partido, o terror de Deus invadiu as cidades que lhes eram circunvizinhas, e não perseguiram aos filhos de Jacó.
6 Boe ma, Yakob no basa ndia bubuan, losa no sodak nai Betel (fo makahulun, nade Lus), nai dae Kanaꞌan.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, chamada Betel, que está na terra de Canaã, ele e todo o povo que com ele estava.
7 Nai ndia, Yakob nambadedei mei batu tunu-hotuk. Boe ma, ana foi mamanak ndia nade El Betel, (fo ndandaan nae, ‘Manetualain Betel’), huu makahulun Manetualain natudu Mataon neu Yakob neme ndia, neu faik fo nalai neme kaꞌan mai.
7 E edificou ali um altar e ao lugar chamou El-Betel; porque ali Deus se lhe revelou quando fugia da presença de seu irmão.
8 Dekak no nggolo Betel, hambu ai ina esa, fo hataholi la, ala foin nade Alon Bakut, fo ndia ndandaan nae, ‘ai makaleleuk’. Ana hambu nadek ndia, huu Ribka ina kokoꞌon, nade Debora, maten, de latoin neme ai ndia huun.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Faik fo Yakob fali neme Padan Aram mai, Manetualain natudu Mataon bali, ma Ana feen babaꞌe-babatik.
9 Vindo Jacó de Padã-Arã, outra vez lhe apareceu Deus e o abençoou.
10 Lamatuak kokolak, nae, “Mulai neme hatematak ia mai, o nadem taa Yakob so bali. Tehuu, Au fee o nade beuk, fo ndia, Israꞌel.
10 Disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó. Já não te chamarás Jacó, porém Israel será o teu nome. E lhe chamou Israel.
11 Au ia, Manetualain fo Mana Koasa Manai Lain Seli. De, o bonggi, maumbu, makadotok leo! Dei fohataholi nusa kala kalua leme o numbu-sadu mala mai. Ma, dei fo o bonggi mala mane kala.
11 Disse-lhe mais: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; sê fecundo e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Nusak fo Au fee o baꞌim Abraham, ma amam Isak ndia so, hatematak ia, Au feen neu o, ma o numbu-saꞌdu mala.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dar-te-ei a ti e, depois de ti, à tua descendência.
13 — ausente —
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe falara.
14 — ausente —
14 Então, Jacó erigiu uma coluna de pedra no lugar onde Deus falara com ele; e derramou sobre ela uma libação e lhe deitou óleo.
15 Mamanak ndia, ana foin nade Betel.
15 Ao lugar onde Deus lhe falara, Jacó lhe chamou Betel.
16 Basa ndia, boe ma Yakob asa laꞌo ela Betel. Faik fo ala bei doo-doo ana, lo Efrata, (fo ndia Betlehem), naa te Rahel fai bobonggin losa. Tehuu ana bonggi nakaleleꞌok.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, deu à luz Raquel um filho, cujo nascimento lhe foi a ela penoso.
17 Ledoeik ana bei nakanasa nalan seli, boe ma ina mana makabobonggik nafadan nae, “Ina Rahel! Tao matetea o dalem, huu ina hambu ana touanak esa bali!”
17 Em meio às dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Ledoeik sangga ketu Rahel ani hahaen, boe ma ana foi kakanak ndia nade, Ben-Oni, (fo ndandaan nae, ‘kakana doidosok’). Basa ndia, boe ma ana mate. Tehuu Yakob ana foi kakanak ndia, nade Benyamin (fo ndandaan nae, ‘kakana lima kona’).
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu-lhe o nome de Benoni; mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Basa boe ma, ala latoi Rahel neu dalak bifin, fo mana sangga neni Efrata neu (fo hatematak ia, naden Betlehem).
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Boe ma, Yakob nambadedei batu lates esa neu ndia. Losa faik ia boe oo, Rahel batu laten ndia, bei nai dia.
20 Sobre a sepultura de Raquel levantou Jacó uma coluna que existe até ao dia de hoje.
21 Basa ndia, boe ma Yakob ana huꞌa lali-lali nakandoo. Laꞌi esa, ana nambadedei uma temak neme manara Eder boboan.
21 Então, partiu Israel e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Faik fo leme ndia, Ruben ana sunggu no aman sao nakaboin, Bilha. Yakob bubuluk dedeꞌak ndia.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e se deitou com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Israel.
23 Lea ana nala, Ruben (Yakob ana ulun), Simeon, Lewi, Yahuda, Isaskar, ma Sebulon.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Rahel ana nala, Yusuf ma Benyamin.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Rahel atan Bilha, ana nala, Dan ma Naftali.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Boe ma, Lea atan Silpa ana nala, Gad, ma Aser.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Basa ndia, boe ma Yakob neu tilo aman Isak neme Mamre dekak no nggolo Kiriat Arba (ndia hatematak ia, nade Hebron). Makahulun, baꞌin Abraham leo neme ndia boe.
27 Veio Jacó a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 Velho e farto de dias, expirou Isaque e morreu, sendo recolhido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.