Gênesis 35
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ACF
1 Basa ndia, boe ma Manetualain kokolak no Yakob, nae, “Au ia, Manetualain, fo Au atudu Au Mataong neu o, neu faik fo o malai muma kaꞌam Esau mai. Hatematak ia, o huꞌa leo, fo muni Betel muu. Losa ele, na, o mambadedeik mei tunu-hotuk fee Au. Basa na, o leo muu ndia leo.”
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel, e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu, quando fugiste da face de Esaú teu irmão.
2 — ausente —
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Tirai os deuses estranhos, que há no meio de vós, e purificai-vos, e mudai as vossas vestes.
3 — ausente —
3 E levantemo-nos, e subamos a Betel; e ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho que tenho andado.
4 Boe ma, ala fee heni basa sila bua dodoki sosonggo nala, ma basa loloꞌe kala. De Yakob natoi heni basa bua sala sila, neu ai inahuuk esa huun, dekak no nggolo Sikem.
4 Então deram a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham em suas mãos, e as arrecadas que estavam em suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Faik fo Yakob bubua nala laꞌo leme Sikem mai, boe ma Manetualain fee sala namemeda bibiik neu hataholi la manai basa nusak ndia, losa ala taa lambalani tao manggalalauk neu Yakob asa.
5 E partiram; e o terror de Deus foi sobre as cidades que estavam ao redor deles, e não seguiram após os filhos de Jacó.
6 Boe ma, Yakob no basa ndia bubuan, losa no sodak nai Betel (fo makahulun, nade Lus), nai dae Kanaꞌan.
6 Assim chegou Jacó a Luz, que está na terra de Canaã (esta é Betel), ele e todo o povo que com ele havia.
7 Nai ndia, Yakob nambadedei mei batu tunu-hotuk. Boe ma, ana foi mamanak ndia nade El Betel, (fo ndandaan nae, ‘Manetualain Betel’), huu makahulun Manetualain natudu Mataon neu Yakob neme ndia, neu faik fo nalai neme kaꞌan mai.
7 E edificou ali um altar, e chamou aquele lugar El-Betel; porquanto Deus ali se lhe tinha manifestado, quando fugia da face de seu irmão.
8 Dekak no nggolo Betel, hambu ai ina esa, fo hataholi la, ala foin nade Alon Bakut, fo ndia ndandaan nae, ‘ai makaleleuk’. Ana hambu nadek ndia, huu Ribka ina kokoꞌon, nade Debora, maten, de latoin neme ai ndia huun.
8 E morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho cujo nome chamou Alom-Bacute.
9 Faik fo Yakob fali neme Padan Aram mai, Manetualain natudu Mataon bali, ma Ana feen babaꞌe-babatik.
9 E apareceu Deus outra vez a Jacó, vindo de Padã-Arã, e abençoou-o.
10 Lamatuak kokolak, nae, “Mulai neme hatematak ia mai, o nadem taa Yakob so bali. Tehuu, Au fee o nade beuk, fo ndia, Israꞌel.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. E chamou-lhe Israel.
11 Au ia, Manetualain fo Mana Koasa Manai Lain Seli. De, o bonggi, maumbu, makadotok leo! Dei fohataholi nusa kala kalua leme o numbu-sadu mala mai. Ma, dei fo o bonggi mala mane kala.
11 Disse-lhe mais Deus: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Nusak fo Au fee o baꞌim Abraham, ma amam Isak ndia so, hatematak ia, Au feen neu o, ma o numbu-saꞌdu mala.”
12 E te darei a ti a terra que tenho dado a Abraão e a Isaque, e à tua descendência depois de ti darei a terra.
13 — ausente —
13 E Deus subiu dele, do lugar onde falara com ele.
14 — ausente —
14 E Jacó pôs uma coluna no lugar onde falara com ele, uma coluna de pedra; e derramou sobre ela uma libação, e deitou sobre ela azeite.
15 Mamanak ndia, ana foin nade Betel.
15 E chamou Jacó aquele lugar, onde Deus falara com ele, Betel.
16 Basa ndia, boe ma Yakob asa laꞌo ela Betel. Faik fo ala bei doo-doo ana, lo Efrata, (fo ndia Betlehem), naa te Rahel fai bobonggin losa. Tehuu ana bonggi nakaleleꞌok.
16 E partiram de Betel; e havia ainda um pequeno espaço de terra para chegar a Efrata, e deu à luz Raquel, e ela teve trabalho em seu parto.
17 Ledoeik ana bei nakanasa nalan seli, boe ma ina mana makabobonggik nafadan nae, “Ina Rahel! Tao matetea o dalem, huu ina hambu ana touanak esa bali!”
17 E aconteceu que, tendo ela trabalho em seu parto, lhe disse a parteira: Não temas, porque também este filho terás.
18 Ledoeik sangga ketu Rahel ani hahaen, boe ma ana foi kakanak ndia nade, Ben-Oni, (fo ndandaan nae, ‘kakana doidosok’). Basa ndia, boe ma ana mate. Tehuu Yakob ana foi kakanak ndia, nade Benyamin (fo ndandaan nae, ‘kakana lima kona’).
18 E aconteceu que, saindo-se-lhe a alma (porque morreu), chamou-lhe Benoni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Basa boe ma, ala latoi Rahel neu dalak bifin, fo mana sangga neni Efrata neu (fo hatematak ia, naden Betlehem).
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata; que é Belém.
20 Boe ma, Yakob nambadedei batu lates esa neu ndia. Losa faik ia boe oo, Rahel batu laten ndia, bei nai dia.
20 E Jacó pôs uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Basa ndia, boe ma Yakob ana huꞌa lali-lali nakandoo. Laꞌi esa, ana nambadedei uma temak neme manara Eder boboan.
21 Então partiu Israel, e estendeu a sua tenda além de Migdal Eder.
22 Faik fo leme ndia, Ruben ana sunggu no aman sao nakaboin, Bilha. Yakob bubuluk dedeꞌak ndia.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. E eram doze os filhos de Jacó.
23 Lea ana nala, Ruben (Yakob ana ulun), Simeon, Lewi, Yahuda, Isaskar, ma Sebulon.
23 Os filhos de Lia: Rúben, o primogênito de Jacó, depois Simeão e Levi, e Judá, e Issacar e Zebulom;
24 Rahel ana nala, Yusuf ma Benyamin.
24 Os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Rahel atan Bilha, ana nala, Dan ma Naftali.
25 E os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Boe ma, Lea atan Silpa ana nala, Gad, ma Aser.
26 E os filhos de Zilpa, serva de Lia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Basa ndia, boe ma Yakob neu tilo aman Isak neme Mamre dekak no nggolo Kiriat Arba (ndia hatematak ia, nade Hebron). Makahulun, baꞌin Abraham leo neme ndia boe.
27 E Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 E foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 E Isaque expirou, e morreu, e foi recolhido ao seu povo, velho e farto de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.