Gênesis 24
Rote Lole Alkitab (LLG) vs NTLH
1 Abraham teun naluk losa namalasi nalan seli. Ma LAMATUAK nanea neulalaun, boe ma Ana feen nasoda no soda-molek.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 — ausente —
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Tehuu, o musi muni au nusa heheling muu, fo nai au bobonggi nggala. O sangga nai ndia, inanak esa, fo takasasao kana no au anang.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Basa ndia, boe ma ata ndia natane Abraham, nae, “Hei, Ama! Tehuu leobee, mete ma inanak ndia taa nau tungga ia mai? Mete ma leondiak, na, au musi ua ama anan, fo neu sao nai ele, do leobee?”
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Abraham nataa, nae, “O masanenedakneulalau! Mae talobee boe oo, o taa bole mua au anang neni ele neu!
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Masanenedak huu LAMATUAK toꞌu koasa nai lalai, fo, Ana no au kalua uma au nusa fuafuni-kedi huseng mai, de Ana no au losa dae ia. Ma Ana mbaꞌa heheluk no au, nae, ‘Dei fo Au fee basa dae ia neu o numbu-sadu mala.’ De, boso bii! Kada muu leo. Huu dei fo Lamatuak nadenu Ndia atan neme lalai mai, fo soi dalak fee o, fo bisa matonggo mua inanak ndia, fo sangga mana dadik au anang saon.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Mete ma inanak ndia taa nau tungga o ia mai, na, o makamboꞌik muma soo ndia mai. Mae leobee boe oo, o boso mua au anang ele neu.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 De ata ndia soo neu Abraham, nae dei fo ana tao tungga basa Abraham hihiin.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Boe ma, ata ndia hele nala banda onta sanahulu. Basa de, ana fua bua malole mata-mata kala leu banda onta la sila. Boe ma ana laꞌo neni Nahor kotan nai Mesapotamia neu.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Basa de, ata ndia losa nai kota ndia. Boe ma, ana fee banda onta nala hahae leme kota bifin, dekak no oe matak esa. Faik ndia ledo bobok so, de nandaa no inana kala mai, ndui oe nai oe matak ndia.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Boe ma, ata ndia hule-haladoi, nae, “LAMATUAK, au malanggang Abraham Manetualain. Tulun soi dalak, fo ela au lalaꞌong ia, hambu buna-boa malole. Matudu Lamatuak dale malolen neu neu au malanggang, ma masaneda ndia hehelun neu au. De, ela au atonggo ua inanak, fo sangga mana dadik Isak saon.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Manetualain, au ambadeik nai oe matak ia boboan. De inana kala leme kota mai, ndui oe lai ia.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 De, au oke leoiak: mete ma au kokolak ua inanak esa, ae, ‘Ina aa! Tulun makonda o uloem, fo au inu oe fa dei.’ Mete ma ana nataa, nae, ‘Ama minu leo! Ma dei fo au fee ama banda onta nala linu boe.’ Na, ndia ana dadik tanda nae, inanak ndia fo Manetualain hele nalan Isak saon! No tanda leondiak, na, au bubuluk ae, Manetualain natudu Ndia dale malolen neu au malanggang Abraham.”
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 — ausente —
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 — ausente —
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Ribka losa lain leondia, boe ma Abraham atan nalai neni ndia neu. Boe ma, noke nae, “Ina. Tulun fee au inu fa dei.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Inanak ndia nataa, nae, “Minu leo ama!” Boe ma, ana nakonda lai-lai ndia uloen, de ana fee ata ndia ninu.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Ninu basa boe ma, inanak ndia nae, “Ela au ndui oe fee ama banda onta nala linu losa lakabete.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Boe ma, ana neu mboꞌa oe elak neu banda la mamana nininun. De ana konda-hene lai-alai neu ndui oe neme oe matak ndia dalek mai, fo ana fee basa banda onta la linu, losa lakabete.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Abraham atan nambadeik nee-nee, de, ana pasak matan neu inanak ndia tataon. Ana duduꞌa nae, “Inanak ia, fo Lamatuak helek ndia, do?”
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Basa onta la, linu losa lakabete. Boe ma, ata ndia haꞌi nala ndeli idu lilo mbilas esa, ma liti lilo mbilas pasan esa, de ana fee neu inanak ndia.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Boe ma, ata ndia natane, nae, “Ina aman, nade see? Leo bisa, na, au sunggu tataak nai ina aman uman.”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Inanak ndia nataa, nae, “Au amang nade Betuel. Au baꞌing Nahor, ma au being, Milka.
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Nai ai uman hambu mamana susungguk dai neu ama sala. Ma hambu naꞌu noꞌuk fo ama banda mala laꞌa, ma naꞌu feꞌek fo ala luꞌu leu lain.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Ata ndia nakatele, de ana nakaluku-nakatele neu LAMATUAK.
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 Boe ma ana kokolak, nae, “Kokoak neu Lamatuak! Lamatuak soi dalak so fee au, losa au hambu atonggo akandoon ua malangga Abraham bobonggin nai ia. No leondiak, Lamatuak natudu dale malolen neu au malanggang Abraham, ma tao natetu hehelun neu au so.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Boe ma, inanak ndia, nalai fali lai-lai, de ana tui basa uma isi nala, hata fo mana dadik ndia so.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
31 Boe ma, Laban kokolak nae, “Ama! LAMATUAK no ama losa ia no sodak. De, boso mambadeik muu deak ndia! Mai fo teni ai uman teu. Ai sadia mala kama so. Nanaꞌak soaneu ama banda onta nala, boe oo makadotok.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Basa boe ma, Abraham atan tungga Laban, de ana maso neni Betuel uman neu. Laban asa, tulun lakonda bua fufua kala, leme banda onta la lain mai. Ala leni oe boe, fo ata ndia, no hataholi nala, safe ei nala.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Ledoeik ala tao nanaꞌak neu mei, boe ma ata ndia nae, “Ai sangga miꞌa ia so, tehuu au oke palamisi fo sangga afada au dedeꞌang esa dei.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Ata ndia nae, “Au ia, ei baꞌim Abraham atan.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 LAMATUAK fee babaꞌe-babatik makadotok neu au malanggang, losa ana namasuꞌi atu-atu. Lamatuak feen lilo-mbilas-lilo-fulak, ata touk ma inak, ma banda makadotok, fo ndia: sapi, banda onta, banda keledei, ma biꞌiae-biꞌilombo.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Faik fo au malangga nggala sao tou sao inak lamalasi so, boe ma ina Sara bonggi fee malangga Abraham ana tou-anak esa. Dei fo ndia simbo basa malangga Abraham pusaka nala.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 De, malangga Abraham nadenu au soo, ae, ‘O taa bole haꞌi inana Kanaꞌan, fo makasasao kana neu au anang Isak.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Tehuu, o musi haꞌi inanak neme au bobonggi heheling mai, fo dadik neu ndia saon.’
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 Boe ma, au atane au malanggang, ae, ‘Mete ma inanak ndia, taa nau tungga au, na leobee?’
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 Au malanggang nataa nae, ‘LAMATUAK fo au tungga taa-taa Ndia hihiin-nanaun, dei fo nadenu Ndia atan neme nusa-sodak mai, soi dalak fee o, fo ela o hambu inanak neme au bobonggi heheling mai, fo ana dadik au anang saon.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Tehuu mete ma au bobonggi nggala, taa nau mboꞌi inanak ndia, ia mai, na, o makamboꞌik muma soo ndia mai.’
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 De, isinaak au losa oe matak ndia, boe ma au hule-haladoi nai au daleng dale, ae, ‘LAMATUAK, fo au malanggang Abraham Manetualain. Tulun soi dalak, fo ela au lalaꞌong ia, hambu buna-boak malole. Ela au atonggo ua inanak, fo sangga mana daꞌdik Isak saon.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Manetualain, au ambadeik nai oe matak ia bifin. De inana kala leme kota mai, ndui oe nai ia. De, au oke leo iak: mete ma au kokolak ua inanak esa, ae, ‘Ina aa! Tulun makonda o uloen, fo fee au inu oe fa dei.’
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 Mete ma inanak ndia nataa, nae, ‘Ama minu leo! Ma dei fo au fee ama banda onta la linu boe.’ Ndia dadik tanda nae, inanak ndia fo Manetualain Ana hele nalan so, fo ana dadik neu au malangga muling saon!
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Au bei taa hule-haladoi ateꞌe, tehuu ina Ribka mai so, neni ndia uloen, de ana ndui oe nai oe matak ndia. Ana hene losa lain leondia, boe ma au oke, ae, ‘Ina aa, fee au inu fa dei.’
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 Boe ma, nakonda ndia uloen lai-lai, de nae, ‘Ama minu leo! Ma dei fo au fee ama banda onta nala linu boe.’ De au inu, ma au banda onta nggala linu boe.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 Boe ma, au atanen, ae, ‘Ina aman, nade see?’
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Boe ma, au akatele fo akaluku-akatele neu Lamatuak, ae, ‘Kokoa-kikiok neu Lamatuak! MANETUALAIN Ana soi dalak fee au, de losa au atonggo akandoon ua malangga Abraham bobonggin nai ia. Ma au atonggo akandoo ua inanak, fo sangga manadaꞌdik neu au malangga muling Isak saon.’
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 De, hatematak ia, mete ma ama sala nau matudu ei susuem neu au malanggang Abraham, na, mafada no kada manggaledok. Ma mete ma taa, na, mafada no manggaleꞌdok boe, fo ela au bubuluk au musi tao hata.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Ata ndia kokolak nateꞌe, boe ma Laban no Betuel lae, “Mete ma LAMATUAK heti nalan leondiak so, na, ai sangga mae leobee bali.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Ribka nai ia. Moke malan, fo muan neni ele neu leo. Ela ana dadik neu bai Abraham feto-feun, tungga hata fo LAMATUAK hetin basan so.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Namanene leo ndia, boe ma Abraham atan nakatele losa dae, de noke makasi neu LAMATUAK.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Boe ma, ana haꞌi kalua bua lilo mbilas-lilo fulak, ma baloꞌa papake malole la, de ana feen neu Ribka. Ndia boe oo, ana fee Ribka naan ma inan, bua mabeli la.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Basa ndia, boe ma Abraham atan no ndia hataholi nala, ala laꞌa feta. De ala sunggu leme ndia. Foꞌa fafain, boe ma ala foꞌa, de ata ndia nafada maumak, nae, “Au oke makamboꞌik, fo mete ma bisa, na, hatematak ia, ai sangga fali mini au malanggan miu.”
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Tehuu, Ribka naan ma inan lae, “Tehuu sangga laꞌo lai-lai tao hata? Ela Ribka ana leo no ai faik sanahulu leo ndia dei. Basa, na, mian miu leo.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Tehuu ata ndia nataa, nae, “Awii! Boso makalelee au! Huu LAMATUAK fali nala au so, losa au atonggo ua malangga mulik saon. De, ina sala mboꞌi ai, fo ai fali miu mafada malanggan dei.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Ala lataa, lae, “Leoiak! Naa, mai fo tatane takandoon neu Ribka leo. Ndia hihiin leobeek?”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Boe ma, ala loken, de latanen, lae, “Ribka! Hatematak ia, neme kada o mai. O muu tungga memak mua hataholi la ia, do leobee?”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 — ausente —
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 — ausente —
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Basa ndia, boe ma Ribka no ndia ata ina nala, lafafaꞌu sila baloꞌa nala, de ala saꞌe banda onta, ma ala laꞌo tutik, tungga Abraham ata nala.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Isak leo nai dae Negeb. Faik ndia, bei fo ana fali neme oe mata Beer Lahai Roi mai.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Ledo bobok esa, ana kalua neme uma teman mai, fo ana lalaꞌok sangga ani. Ana botik matan, boe ma nita banda onta la mai.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Ledoeik Ribka nita Isak, de ana konda lai-lai neme ndia banda ontan mai.
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 Boe ma, natane Abraham atan, nae, “Ama! Touk ndia fo mana laꞌok neme ele mai ndia, see ndia?”
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Ata ndia nafada basan neu Isak.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Boe ma, Isak no Ribka leni inan uma teman dale leu, de dua sala ala sao. Isak sue Ribka nalan seli, de taa dale hedi inan mamaten so.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.