Gênesis 24
Rote Lole Alkitab (LLG) vs BKJ
1 Abraham teun naluk losa namalasi nalan seli. Ma LAMATUAK nanea neulalaun, boe ma Ana feen nasoda no soda-molek.
1 E Abraão era velho e bem avançado em idade; e o SENHOR havia abençoado Abraão em todas as coisas.
2 — ausente —
2 E Abraão disse ao servo mais velho de sua casa, que governava sobre tudo o que ele tinha: Rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa;
3 — ausente —
3 e eu te farei jurar pelo SENHOR, o Deus do céu, e o Deus da terra, que tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, entre os quais eu habito;
4 Tehuu, o musi muni au nusa heheling muu, fo nai au bobonggi nggala. O sangga nai ndia, inanak esa, fo takasasao kana no au anang.”
4 mas irás à minha terra, e à minha parentela, e tomarás uma mulher para meu filho Isaque.
5 Basa ndia, boe ma ata ndia natane Abraham, nae, “Hei, Ama! Tehuu leobee, mete ma inanak ndia taa nau tungga ia mai? Mete ma leondiak, na, au musi ua ama anan, fo neu sao nai ele, do leobee?”
5 E o servo lhe disse: Se porventura a mulher não quiser seguir-me para esta terra, eu deixarei levar teu filho novamente para a terra de onde tu vieste?
6 Abraham nataa, nae, “O masanenedakneulalau! Mae talobee boe oo, o taa bole mua au anang neni ele neu!
6 E Abraão lhe disse: Cuida para que não leves meu filho para lá novamente.
7 Masanenedak huu LAMATUAK toꞌu koasa nai lalai, fo, Ana no au kalua uma au nusa fuafuni-kedi huseng mai, de Ana no au losa dae ia. Ma Ana mbaꞌa heheluk no au, nae, ‘Dei fo Au fee basa dae ia neu o numbu-sadu mala.’ De, boso bii! Kada muu leo. Huu dei fo Lamatuak nadenu Ndia atan neme lalai mai, fo soi dalak fee o, fo bisa matonggo mua inanak ndia, fo sangga mana dadik au anang saon.
7 O SENHOR Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai, e da terra de minha parentela, e que falou comigo, e que jurou para mim, dizendo: À tua semente eu darei esta terra, ele enviará o seu anjo adiante de ti, e tu tomarás para o meu filho uma mulher de lá.
8 Mete ma inanak ndia taa nau tungga o ia mai, na, o makamboꞌik muma soo ndia mai. Mae leobee boe oo, o boso mua au anang ele neu.”
8 E se a mulher não quiser te seguir, então tu estarás livre deste meu juramento; somente não leves o meu filho para lá novamente.
9 De ata ndia soo neu Abraham, nae dei fo ana tao tungga basa Abraham hihiin.
9 E o servo colocou sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou a ele acerca deste assunto.
10 Boe ma, ata ndia hele nala banda onta sanahulu. Basa de, ana fua bua malole mata-mata kala leu banda onta la sila. Boe ma ana laꞌo neni Nahor kotan nai Mesapotamia neu.
10 E o servo tomou dez camelos dos camelos do seu senhor, e partiu; pois todos os bens de seu senhor estavam em suas mãos. E ele se levantou, e foi à Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Basa de, ata ndia losa nai kota ndia. Boe ma, ana fee banda onta nala hahae leme kota bifin, dekak no oe matak esa. Faik ndia ledo bobok so, de nandaa no inana kala mai, ndui oe nai oe matak ndia.
11 E ele fez seus camelos se ajoelharem fora da cidade, junto a um poço de água na hora da tarde, a hora em que as mulheres saem para tirar água.
12 Boe ma, ata ndia hule-haladoi, nae, “LAMATUAK, au malanggang Abraham Manetualain. Tulun soi dalak, fo ela au lalaꞌong ia, hambu buna-boa malole. Matudu Lamatuak dale malolen neu neu au malanggang, ma masaneda ndia hehelun neu au. De, ela au atonggo ua inanak, fo sangga mana dadik Isak saon.
12 E ele disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, rogo-te, dá-me bom êxito neste dia, e mostra bondade para com meu senhor Abraão.
13 Manetualain, au ambadeik nai oe matak ia boboan. De inana kala leme kota mai, ndui oe lai ia.
13 Eis que eu estou em pé aqui junto ao poço de água; e as filhas dos homens da cidade saem para tirar água;
14 De, au oke leoiak: mete ma au kokolak ua inanak esa, ae, ‘Ina aa! Tulun makonda o uloem, fo au inu oe fa dei.’ Mete ma ana nataa, nae, ‘Ama minu leo! Ma dei fo au fee ama banda onta nala linu boe.’ Na, ndia ana dadik tanda nae, inanak ndia fo Manetualain hele nalan Isak saon! No tanda leondiak, na, au bubuluk ae, Manetualain natudu Ndia dale malolen neu au malanggang Abraham.”
14 E seja, pois, que a donzela a quem eu disser: Inclina o teu cântaro e beberei, e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, essa seja a que designaste para o teu servo Isaque, e por ela saberei que tens misericórdia para com meu senhor.
15 — ausente —
15 E aconteceu que, antes que ele terminasse de falar, eis que saiu Rebeca, que era nascida a Betuel, filho de Milca, esposa de Naor, irmão de Abraão, com seu cântaro sobre seu ombro.
16 — ausente —
16 E a donzela era muito formosa à vista, uma virgem, nem homem algum a conhecia, e ela desceu ao poço, e encheu seu cântaro, e subiu.
17 Ribka losa lain leondia, boe ma Abraham atan nalai neni ndia neu. Boe ma, noke nae, “Ina. Tulun fee au inu fa dei.”
17 E o servo correu para encontrá-la, e disse: Permite-me, rogo-te, beber um pouco da água de teu cântaro.
18 Inanak ndia nataa, nae, “Minu leo ama!” Boe ma, ana nakonda lai-lai ndia uloen, de ana fee ata ndia ninu.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor; e ela se apressou e abaixou seu cântaro sobre sua mão, e lhe deu de beber.
19 Ninu basa boe ma, inanak ndia nae, “Ela au ndui oe fee ama banda onta nala linu losa lakabete.”
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Eu também tirarei água para os teus camelos, até que tenham bebido.
20 Boe ma, ana neu mboꞌa oe elak neu banda la mamana nininun. De ana konda-hene lai-alai neu ndui oe neme oe matak ndia dalek mai, fo ana fee basa banda onta la linu, losa lakabete.
20 E ela se apressou e esvaziou o seu cântaro no cocho, e correu novamente para o poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Abraham atan nambadeik nee-nee, de, ana pasak matan neu inanak ndia tataon. Ana duduꞌa nae, “Inanak ia, fo Lamatuak helek ndia, do?”
21 E o homem estava admirado de vê-la, e ficou em paz, para saber se o SENHOR havia feito prosperar sua viagem ou não.
22 Basa onta la, linu losa lakabete. Boe ma, ata ndia haꞌi nala ndeli idu lilo mbilas esa, ma liti lilo mbilas pasan esa, de ana fee neu inanak ndia.
22 E aconteceu que, quando os camelos haviam acabado de beber, que o homem tomou um brinco de ouro de meio shekel de peso, e dois braceletes para as mãos dela, do peso de dez shekels de ouro.
23 Boe ma, ata ndia natane, nae, “Ina aman, nade see? Leo bisa, na, au sunggu tataak nai ina aman uman.”
23 E disse: De quem tu és filha? Dize-me, suplico-te. Há lugar na casa de teu pai para nos alojarmos?
24 Inanak ndia nataa, nae, “Au amang nade Betuel. Au baꞌing Nahor, ma au being, Milka.
24 E ela lhe disse: Eu sou a filha de Betuel, filho de Milca, o que deu à luz a Naor.
25 Nai ai uman hambu mamana susungguk dai neu ama sala. Ma hambu naꞌu noꞌuk fo ama banda mala laꞌa, ma naꞌu feꞌek fo ala luꞌu leu lain.”
25 E ela disse além disso a ele: Nós temos tanto palha quanto forragem suficientes, e lugar para se alojar.
26 Ata ndia nakatele, de ana nakaluku-nakatele neu LAMATUAK.
26 E o homem curvou sua cabeça, e adorou ao SENHOR.
27 Boe ma ana kokolak, nae, “Kokoak neu Lamatuak! Lamatuak soi dalak so fee au, losa au hambu atonggo akandoon ua malangga Abraham bobonggin nai ia. No leondiak, Lamatuak natudu dale malolen neu au malanggang Abraham, ma tao natetu hehelun neu au so.”
27 E ele disse: Bendito seja o SENHOR Deus de meu senhor Abraão, que não deixou desamparado meu senhor sem misericórdia e verdade. Eu estando no caminho, o SENHOR me conduziu à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Boe ma, inanak ndia, nalai fali lai-lai, de ana tui basa uma isi nala, hata fo mana dadik ndia so.
28 E a donzela correu, e contou aos da casa de sua mãe estas coisas.
29 — ausente —
29 E Rebeca tinha um irmão, e seu nome era Labão; e Labão correu até o homem, junto ao poço.
30 — ausente —
30 E aconteceu que, quando ele viu o brinco e os braceletes nas mãos de sua irmã, e quando ele ouviu as palavras de Rebeca, sua irmã, dizendo: Assim falou o homem comigo, que ele veio ao homem, e eis que ele estava em pé junto aos camelos diante do poço.
31 Boe ma, Laban kokolak nae, “Ama! LAMATUAK no ama losa ia no sodak. De, boso mambadeik muu deak ndia! Mai fo teni ai uman teu. Ai sadia mala kama so. Nanaꞌak soaneu ama banda onta nala, boe oo makadotok.”
31 E ele disse: Vem, bendito do SENHOR. Por que estás em pé aí fora? Pois eu preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Basa boe ma, Abraham atan tungga Laban, de ana maso neni Betuel uman neu. Laban asa, tulun lakonda bua fufua kala, leme banda onta la lain mai. Ala leni oe boe, fo ata ndia, no hataholi nala, safe ei nala.
32 E o homem entrou na casa, e ele desatou os seus camelos, e deu palha e forragem aos camelos, e água para lavar seus pés, e os pés dos homens que estavam com ele.
33 Ledoeik ala tao nanaꞌak neu mei, boe ma ata ndia nae, “Ai sangga miꞌa ia so, tehuu au oke palamisi fo sangga afada au dedeꞌang esa dei.”
33 E foi posto alimento diante dele para comer, mas ele disse: Não comerei, até que eu tenha dito a minha incumbência. E ele disse: Fala.
34 Ata ndia nae, “Au ia, ei baꞌim Abraham atan.
34 E ele disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 LAMATUAK fee babaꞌe-babatik makadotok neu au malanggang, losa ana namasuꞌi atu-atu. Lamatuak feen lilo-mbilas-lilo-fulak, ata touk ma inak, ma banda makadotok, fo ndia: sapi, banda onta, banda keledei, ma biꞌiae-biꞌilombo.
35 E o SENHOR abençoou meu senhor grandemente, e ele tornou-se grande; e ele lhe deu rebanhos, e gado, e prata, e ouro, e servos, e servas, e camelos e jumentos.
36 Faik fo au malangga nggala sao tou sao inak lamalasi so, boe ma ina Sara bonggi fee malangga Abraham ana tou-anak esa. Dei fo ndia simbo basa malangga Abraham pusaka nala.
36 E Sara, esposa de meu senhor, deu um filho a meu senhor quando ela já estava velha, e a ele deu ele tudo que possui.
37 De, malangga Abraham nadenu au soo, ae, ‘O taa bole haꞌi inana Kanaꞌan, fo makasasao kana neu au anang Isak.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, em cuja terra eu habito;
38 Tehuu, o musi haꞌi inanak neme au bobonggi heheling mai, fo dadik neu ndia saon.’
38 mas tu irás à casa de meu pai, e à minha parentela, para tomar uma mulher para meu filho.
39 Boe ma, au atane au malanggang, ae, ‘Mete ma inanak ndia, taa nau tungga au, na leobee?’
39 E eu disse ao meu senhor: E se porventura a mulher não quiser me seguir.
40 Au malanggang nataa nae, ‘LAMATUAK fo au tungga taa-taa Ndia hihiin-nanaun, dei fo nadenu Ndia atan neme nusa-sodak mai, soi dalak fee o, fo ela o hambu inanak neme au bobonggi heheling mai, fo ana dadik au anang saon.
40 E ele me disse: O SENHOR, diante de quem eu ando, enviará seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e tu tomarás uma mulher para meu filho da minha parentela, e da casa de meu pai.
41 Tehuu mete ma au bobonggi nggala, taa nau mboꞌi inanak ndia, ia mai, na, o makamboꞌik muma soo ndia mai.’
41 Então tu estarás livre deste meu juramento, quando fores à minha parentela; e se eles não te derem uma, estarás livre do meu juramento.
42 De, isinaak au losa oe matak ndia, boe ma au hule-haladoi nai au daleng dale, ae, ‘LAMATUAK, fo au malanggang Abraham Manetualain. Tulun soi dalak, fo ela au lalaꞌong ia, hambu buna-boak malole. Ela au atonggo ua inanak, fo sangga mana daꞌdik Isak saon.
42 E eu vim neste dia para este poço, e disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, se agora tu fizeres prosperar o caminho em que eu ando,
43 Manetualain, au ambadeik nai oe matak ia bifin. De inana kala leme kota mai, ndui oe nai ia. De, au oke leo iak: mete ma au kokolak ua inanak esa, ae, ‘Ina aa! Tulun makonda o uloen, fo fee au inu oe fa dei.’
43 eis que estou em pé junto ao poço de água, e acontecerá que, quando uma virgem vier para tirar água, e eu disser a ela: Dá-me, rogo-te, um pouco de água de teu cântaro para beber,
44 Mete ma inanak ndia nataa, nae, ‘Ama minu leo! Ma dei fo au fee ama banda onta la linu boe.’ Ndia dadik tanda nae, inanak ndia fo Manetualain Ana hele nalan so, fo ana dadik neu au malangga muling saon!
44 e ela me disser: Bebe tu, e eu tirarei também para teus camelos, seja esta a mulher que o SENHOR designou para o filho de meu senhor.
45 Au bei taa hule-haladoi ateꞌe, tehuu ina Ribka mai so, neni ndia uloen, de ana ndui oe nai oe matak ndia. Ana hene losa lain leondia, boe ma au oke, ae, ‘Ina aa, fee au inu fa dei.’
45 E antes que eu tivesse acabado de falar em meu coração, eis que Rebeca veio com seu cântaro no seu ombro, e ela desceu ao poço e tirou água. E eu lhe disse: Permite-me que eu beba, rogo-te.
46 Boe ma, nakonda ndia uloen lai-lai, de nae, ‘Ama minu leo! Ma dei fo au fee ama banda onta nala linu boe.’ De au inu, ma au banda onta nggala linu boe.
46 E ela se apressou, e baixou seu cântaro de seu ombro, e disse: Bebe, e eu darei de beber também aos teus camelos. Assim eu bebi, e ela fez os camelos beberem também.
47 Boe ma, au atanen, ae, ‘Ina aman, nade see?’
47 E eu lhe perguntei, e disse: De quem tu és filha? E ela disse: A filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu, e eu coloquei o brinco sobre a sua face, e os braceletes nas suas mãos.
48 Boe ma, au akatele fo akaluku-akatele neu Lamatuak, ae, ‘Kokoa-kikiok neu Lamatuak! MANETUALAIN Ana soi dalak fee au, de losa au atonggo akandoon ua malangga Abraham bobonggin nai ia. Ma au atonggo akandoo ua inanak, fo sangga manadaꞌdik neu au malangga muling Isak saon.’
48 E eu curvei a minha cabeça, e adorei ao SENHOR, e bendisse ao SENHOR, Deus do meu senhor Abraão, que havia me conduzido no caminho certo para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 De, hatematak ia, mete ma ama sala nau matudu ei susuem neu au malanggang Abraham, na, mafada no kada manggaledok. Ma mete ma taa, na, mafada no manggaleꞌdok boe, fo ela au bubuluk au musi tao hata.”
49 E agora, se quiserdes agir de forma bondosa e verdadeira com meu senhor, dizei-mo; e se não, dizei-mo, para que eu possa tornar para a direita ou para a esquerda.
50 Ata ndia kokolak nateꞌe, boe ma Laban no Betuel lae, “Mete ma LAMATUAK heti nalan leondiak so, na, ai sangga mae leobee bali.
50 Então Labão e Betuel responderam e disseram: A coisa procede do SENHOR; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Ribka nai ia. Moke malan, fo muan neni ele neu leo. Ela ana dadik neu bai Abraham feto-feun, tungga hata fo LAMATUAK hetin basan so.”
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai. E deixa que ela seja a mulher do filho de teu senhor, como o SENHOR disse.
52 Namanene leo ndia, boe ma Abraham atan nakatele losa dae, de noke makasi neu LAMATUAK.
52 E aconteceu que, quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, adorou ao SENHOR, curvando-se à terra.
53 Boe ma, ana haꞌi kalua bua lilo mbilas-lilo fulak, ma baloꞌa papake malole la, de ana feen neu Ribka. Ndia boe oo, ana fee Ribka naan ma inan, bua mabeli la.
53 E o servo trouxe joias de prata, e joias de ouro, e vestes e os deu a Rebeca, e ele deu coisas preciosas também ao seu irmão e à sua mãe.
54 Basa ndia, boe ma Abraham atan no ndia hataholi nala, ala laꞌa feta. De ala sunggu leme ndia. Foꞌa fafain, boe ma ala foꞌa, de ata ndia nafada maumak, nae, “Au oke makamboꞌik, fo mete ma bisa, na, hatematak ia, ai sangga fali mini au malanggan miu.”
54 E eles comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram toda a noite. E se levantaram de manhã, e ele disse: Enviai-me a meu senhor.
55 Tehuu, Ribka naan ma inan lae, “Tehuu sangga laꞌo lai-lai tao hata? Ela Ribka ana leo no ai faik sanahulu leo ndia dei. Basa, na, mian miu leo.”
55 E o irmão dela e a sua mãe disseram: Deixa que a donzela fique conosco alguns dias, pelo menos dez, e depois disso, ela irá.
56 Tehuu ata ndia nataa, nae, “Awii! Boso makalelee au! Huu LAMATUAK fali nala au so, losa au atonggo ua malangga mulik saon. De, ina sala mboꞌi ai, fo ai fali miu mafada malanggan dei.”
56 E ele lhes disse: Não me detenhais, vendo que o SENHOR tem prosperado o meu caminho. Enviai-me para que eu possa ir ao meu senhor.
57 Ala lataa, lae, “Leoiak! Naa, mai fo tatane takandoon neu Ribka leo. Ndia hihiin leobeek?”
57 E eles disseram: Chamaremos a donzela, e perguntaremos de sua boca.
58 Boe ma, ala loken, de latanen, lae, “Ribka! Hatematak ia, neme kada o mai. O muu tungga memak mua hataholi la ia, do leobee?”
58 E eles chamaram Rebeca, e lhe disseram: Tu queres ir com este homem? E ela disse: Eu irei.
59 — ausente —
59 E eles enviaram Rebeca, sua irmã, e sua ama, e o servo de Abraão, e seus homens.
60 — ausente —
60 E eles abençoaram Rebeca, e lhe disseram: Tu és nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhões, e que a tua semente possua o portão dos que te odeiam.
61 Basa ndia, boe ma Ribka no ndia ata ina nala, lafafaꞌu sila baloꞌa nala, de ala saꞌe banda onta, ma ala laꞌo tutik, tungga Abraham ata nala.
61 E Rebeca se levantou, e suas donzelas, e montaram em seus camelos, e seguiram o homem. E o servo tomou Rebeca, e foi pelo seu caminho.
62 Isak leo nai dae Negeb. Faik ndia, bei fo ana fali neme oe mata Beer Lahai Roi mai.
62 E Isaque veio do caminho do poço Beer-Laai-Rói, pois ele habitava na terra do sul.
63 Ledo bobok esa, ana kalua neme uma teman mai, fo ana lalaꞌok sangga ani. Ana botik matan, boe ma nita banda onta la mai.
63 E Isaque saiu para meditar no campo ao anoitecer. E ele levantou seus olhos, e viu, e eis que os camelos estavam vindo.
64 Ledoeik Ribka nita Isak, de ana konda lai-lai neme ndia banda ontan mai.
64 E Rebeca levantou seus olhos, e quando ela viu Isaque, desceu do camelo,
65 Boe ma, natane Abraham atan, nae, “Ama! Touk ndia fo mana laꞌok neme ele mai ndia, see ndia?”
65 pois ela havia dito ao servo: Que homem é este que anda no campo ao nosso encontro? E o servo havia dito: É meu senhor. Por isso, ela tomou um véu e se cobriu.
66 Ata ndia nafada basan neu Isak.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que ele havia feito.
67 Boe ma, Isak no Ribka leni inan uma teman dale leu, de dua sala ala sao. Isak sue Ribka nalan seli, de taa dale hedi inan mamaten so.
67 E Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e tomou Rebeca, e ela se tornou sua esposa. E ele a amou, e Isaque foi confortado após a morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.