Gênesis 24

Rote Lole Alkitab (LLG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Abraham teun naluk losa namalasi nalan seli. Ma LAMATUAK nanea neulalaun, boe ma Ana feen nasoda no soda-molek.
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,
3 — ausente —
3 para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,
4 Tehuu, o musi muni au nusa heheling muu, fo nai au bobonggi nggala. O sangga nai ndia, inanak esa, fo takasasao kana no au anang.”
4 mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.
5 Basa ndia, boe ma ata ndia natane Abraham, nae, “Hei, Ama! Tehuu leobee, mete ma inanak ndia taa nau tungga ia mai? Mete ma leondiak, na, au musi ua ama anan, fo neu sao nai ele, do leobee?”
5 Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?
6 Abraham nataa, nae, “O masanenedakneulalau! Mae talobee boe oo, o taa bole mua au anang neni ele neu!
6 Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.
7 Masanenedak huu LAMATUAK toꞌu koasa nai lalai, fo, Ana no au kalua uma au nusa fuafuni-kedi huseng mai, de Ana no au losa dae ia. Ma Ana mbaꞌa heheluk no au, nae, ‘Dei fo Au fee basa dae ia neu o numbu-sadu mala.’ De, boso bii! Kada muu leo. Huu dei fo Lamatuak nadenu Ndia atan neme lalai mai, fo soi dalak fee o, fo bisa matonggo mua inanak ndia, fo sangga mana dadik au anang saon.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.
8 Mete ma inanak ndia taa nau tungga o ia mai, na, o makamboꞌik muma soo ndia mai. Mae leobee boe oo, o boso mua au anang ele neu.”
8 Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.
9 De ata ndia soo neu Abraham, nae dei fo ana tao tungga basa Abraham hihiin.
9 Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Boe ma, ata ndia hele nala banda onta sanahulu. Basa de, ana fua bua malole mata-mata kala leu banda onta la sila. Boe ma ana laꞌo neni Nahor kotan nai Mesapotamia neu.
10 O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.
11 Basa de, ata ndia losa nai kota ndia. Boe ma, ana fee banda onta nala hahae leme kota bifin, dekak no oe matak esa. Faik ndia ledo bobok so, de nandaa no inana kala mai, ndui oe nai oe matak ndia.
11 Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.
12 Boe ma, ata ndia hule-haladoi, nae, “LAMATUAK, au malanggang Abraham Manetualain. Tulun soi dalak, fo ela au lalaꞌong ia, hambu buna-boa malole. Matudu Lamatuak dale malolen neu neu au malanggang, ma masaneda ndia hehelun neu au. De, ela au atonggo ua inanak, fo sangga mana dadik Isak saon.
12 Então o servo orou: — Ó
13 Manetualain, au ambadeik nai oe matak ia boboan. De inana kala leme kota mai, ndui oe lai ia.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.
14 De, au oke leoiak: mete ma au kokolak ua inanak esa, ae, ‘Ina aa! Tulun makonda o uloem, fo au inu oe fa dei.’ Mete ma ana nataa, nae, ‘Ama minu leo! Ma dei fo au fee ama banda onta nala linu boe.’ Na, ndia ana dadik tanda nae, inanak ndia fo Manetualain hele nalan Isak saon! No tanda leondiak, na, au bubuluk ae, Manetualain natudu Ndia dale malolen neu au malanggang Abraham.”
14 Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.
15 — ausente —
15 Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.
16 — ausente —
16 A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Ribka losa lain leondia, boe ma Abraham atan nalai neni ndia neu. Boe ma, noke nae, “Ina. Tulun fee au inu fa dei.”
17 Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.
18 Inanak ndia nataa, nae, “Minu leo ama!” Boe ma, ana nakonda lai-lai ndia uloen, de ana fee ata ndia ninu.
18 Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.
19 Ninu basa boe ma, inanak ndia nae, “Ela au ndui oe fee ama banda onta nala linu losa lakabete.”
19 Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.
20 Boe ma, ana neu mboꞌa oe elak neu banda la mamana nininun. De ana konda-hene lai-alai neu ndui oe neme oe matak ndia dalek mai, fo ana fee basa banda onta la linu, losa lakabete.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.
21 Abraham atan nambadeik nee-nee, de, ana pasak matan neu inanak ndia tataon. Ana duduꞌa nae, “Inanak ia, fo Lamatuak helek ndia, do?”
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Basa onta la, linu losa lakabete. Boe ma, ata ndia haꞌi nala ndeli idu lilo mbilas esa, ma liti lilo mbilas pasan esa, de ana fee neu inanak ndia.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.
23 Boe ma, ata ndia natane, nae, “Ina aman, nade see? Leo bisa, na, au sunggu tataak nai ina aman uman.”
23 Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?
24 Inanak ndia nataa, nae, “Au amang nade Betuel. Au baꞌing Nahor, ma au being, Milka.
24 Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.
25 Nai ai uman hambu mamana susungguk dai neu ama sala. Ma hambu naꞌu noꞌuk fo ama banda mala laꞌa, ma naꞌu feꞌek fo ala luꞌu leu lain.”
25 E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.
26 Ata ndia nakatele, de ana nakaluku-nakatele neu LAMATUAK.
26 Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .
27 Boe ma ana kokolak, nae, “Kokoak neu Lamatuak! Lamatuak soi dalak so fee au, losa au hambu atonggo akandoon ua malangga Abraham bobonggin nai ia. No leondiak, Lamatuak natudu dale malolen neu au malanggang Abraham, ma tao natetu hehelun neu au so.”
27 E disse: — Bendito seja o
28 Boe ma, inanak ndia, nalai fali lai-lai, de ana tui basa uma isi nala, hata fo mana dadik ndia so.
28 E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 — ausente —
30 Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.
31 Boe ma, Laban kokolak nae, “Ama! LAMATUAK no ama losa ia no sodak. De, boso mambadeik muu deak ndia! Mai fo teni ai uman teu. Ai sadia mala kama so. Nanaꞌak soaneu ama banda onta nala, boe oo makadotok.”
31 E Labão disse: — Entre, bendito do
32 Basa boe ma, Abraham atan tungga Laban, de ana maso neni Betuel uman neu. Laban asa, tulun lakonda bua fufua kala, leme banda onta la lain mai. Ala leni oe boe, fo ata ndia, no hataholi nala, safe ei nala.
32 Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.
33 Ledoeik ala tao nanaꞌak neu mei, boe ma ata ndia nae, “Ai sangga miꞌa ia so, tehuu au oke palamisi fo sangga afada au dedeꞌang esa dei.”
33 Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.
34 Ata ndia nae, “Au ia, ei baꞌim Abraham atan.
34 Então ele disse: — Sou servo de Abraão.
35 LAMATUAK fee babaꞌe-babatik makadotok neu au malanggang, losa ana namasuꞌi atu-atu. Lamatuak feen lilo-mbilas-lilo-fulak, ata touk ma inak, ma banda makadotok, fo ndia: sapi, banda onta, banda keledei, ma biꞌiae-biꞌilombo.
35 O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Faik fo au malangga nggala sao tou sao inak lamalasi so, boe ma ina Sara bonggi fee malangga Abraham ana tou-anak esa. Dei fo ndia simbo basa malangga Abraham pusaka nala.
36 Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.
37 De, malangga Abraham nadenu au soo, ae, ‘O taa bole haꞌi inana Kanaꞌan, fo makasasao kana neu au anang Isak.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.
38 Tehuu, o musi haꞌi inanak neme au bobonggi heheling mai, fo dadik neu ndia saon.’
38 Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”
39 Boe ma, au atane au malanggang, ae, ‘Mete ma inanak ndia, taa nau tungga au, na leobee?’
39 Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”
40 Au malanggang nataa nae, ‘LAMATUAK fo au tungga taa-taa Ndia hihiin-nanaun, dei fo nadenu Ndia atan neme nusa-sodak mai, soi dalak fee o, fo ela o hambu inanak neme au bobonggi heheling mai, fo ana dadik au anang saon.
40 Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.
41 Tehuu mete ma au bobonggi nggala, taa nau mboꞌi inanak ndia, ia mai, na, o makamboꞌik muma soo ndia mai.’
41 Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”
42 De, isinaak au losa oe matak ndia, boe ma au hule-haladoi nai au daleng dale, ae, ‘LAMATUAK, fo au malanggang Abraham Manetualain. Tulun soi dalak, fo ela au lalaꞌong ia, hambu buna-boak malole. Ela au atonggo ua inanak, fo sangga mana daꞌdik Isak saon.
42 — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.
43 Manetualain, au ambadeik nai oe matak ia bifin. De inana kala leme kota mai, ndui oe nai ia. De, au oke leo iak: mete ma au kokolak ua inanak esa, ae, ‘Ina aa! Tulun makonda o uloen, fo fee au inu oe fa dei.’
43 Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,
44 Mete ma inanak ndia nataa, nae, ‘Ama minu leo! Ma dei fo au fee ama banda onta la linu boe.’ Ndia dadik tanda nae, inanak ndia fo Manetualain Ana hele nalan so, fo ana dadik neu au malangga muling saon!
44 e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”
45 Au bei taa hule-haladoi ateꞌe, tehuu ina Ribka mai so, neni ndia uloen, de ana ndui oe nai oe matak ndia. Ana hene losa lain leondia, boe ma au oke, ae, ‘Ina aa, fee au inu fa dei.’
45 — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”
46 Boe ma, nakonda ndia uloen lai-lai, de nae, ‘Ama minu leo! Ma dei fo au fee ama banda onta nala linu boe.’ De au inu, ma au banda onta nggala linu boe.
46 Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Boe ma, au atanen, ae, ‘Ina aman, nade see?’
47 Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Boe ma, au akatele fo akaluku-akatele neu Lamatuak, ae, ‘Kokoa-kikiok neu Lamatuak! MANETUALAIN Ana soi dalak fee au, de losa au atonggo akandoon ua malangga Abraham bobonggin nai ia. Ma au atonggo akandoo ua inanak, fo sangga manadaꞌdik neu au malangga muling Isak saon.’
48 E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 De, hatematak ia, mete ma ama sala nau matudu ei susuem neu au malanggang Abraham, na, mafada no kada manggaledok. Ma mete ma taa, na, mafada no manggaleꞌdok boe, fo ela au bubuluk au musi tao hata.”
49 Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.
50 Ata ndia kokolak nateꞌe, boe ma Laban no Betuel lae, “Mete ma LAMATUAK heti nalan leondiak so, na, ai sangga mae leobee bali.
50 Labão e Betuel responderam: — Isto procede do
51 Ribka nai ia. Moke malan, fo muan neni ele neu leo. Ela ana dadik neu bai Abraham feto-feun, tungga hata fo LAMATUAK hetin basan so.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.
52 Namanene leo ndia, boe ma Abraham atan nakatele losa dae, de noke makasi neu LAMATUAK.
52 Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .
53 Boe ma, ana haꞌi kalua bua lilo mbilas-lilo fulak, ma baloꞌa papake malole la, de ana feen neu Ribka. Ndia boe oo, ana fee Ribka naan ma inan, bua mabeli la.
53 Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.
54 Basa ndia, boe ma Abraham atan no ndia hataholi nala, ala laꞌa feta. De ala sunggu leme ndia. Foꞌa fafain, boe ma ala foꞌa, de ata ndia nafada maumak, nae, “Au oke makamboꞌik, fo mete ma bisa, na, hatematak ia, ai sangga fali mini au malanggan miu.”
54 Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.
55 Tehuu, Ribka naan ma inan lae, “Tehuu sangga laꞌo lai-lai tao hata? Ela Ribka ana leo no ai faik sanahulu leo ndia dei. Basa, na, mian miu leo.”
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.
56 Tehuu ata ndia nataa, nae, “Awii! Boso makalelee au! Huu LAMATUAK fali nala au so, losa au atonggo ua malangga mulik saon. De, ina sala mboꞌi ai, fo ai fali miu mafada malanggan dei.”
56 Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o
57 Ala lataa, lae, “Leoiak! Naa, mai fo tatane takandoon neu Ribka leo. Ndia hihiin leobeek?”
57 Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.
58 Boe ma, ala loken, de latanen, lae, “Ribka! Hatematak ia, neme kada o mai. O muu tungga memak mua hataholi la ia, do leobee?”
58 Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.
59 — ausente —
59 Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.
60 — ausente —
60 Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.
61 Basa ndia, boe ma Ribka no ndia ata ina nala, lafafaꞌu sila baloꞌa nala, de ala saꞌe banda onta, ma ala laꞌo tutik, tungga Abraham ata nala.
61 Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.
62 Isak leo nai dae Negeb. Faik ndia, bei fo ana fali neme oe mata Beer Lahai Roi mai.
62 Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.
63 Ledo bobok esa, ana kalua neme uma teman mai, fo ana lalaꞌok sangga ani. Ana botik matan, boe ma nita banda onta la mai.
63 Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Ledoeik Ribka nita Isak, de ana konda lai-lai neme ndia banda ontan mai.
64 Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,
65 Boe ma, natane Abraham atan, nae, “Ama! Touk ndia fo mana laꞌok neme ele mai ndia, see ndia?”
65 e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.
66 Ata ndia nafada basan neu Isak.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Boe ma, Isak no Ribka leni inan uma teman dale leu, de dua sala ala sao. Isak sue Ribka nalan seli, de taa dale hedi inan mamaten so.
67 Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.